Gabby en haar niggie Georgia lyk baie na mekaar en toe hulle jonger was, was hulle onafskeidbaar. Maar iewers het hulle vreemdelinge vir mekaar geword. Al wat hulle nou gemeen het, is die bloed in hulle are. Gelukkig het Gabby goeie vriende en dalk selfs iets meer as net vriendskap met Brandon... Toe die matriekgroep van Barkly-Wes op ’n toer na Kaapstad vertrek, ontdek Gabby dat sy per ongeluk Georgia se dagboek ingepak het. Kort voor lank kry haar nuuskierigheid die oorhand en begin sy haar niggie se dagboek lees. Wanneer Georgia daarvan uitvind, breek ’n volskaalse niggie-oorlog uit. Nie eens Kaapstad se besienswaardighede of hulle vriende se raadgee-pogings kan die spanning verlig nie. Gaan Gabby se verraad die niggies nog verder uitmekaar dryf of gaan dit daartoe lei dat hulle mekaar beter begin verstaan? En wat van Brandon? Gaan hy aanhou om haar te vermy nadat Georgia stories oor haar versprei het, of sal hulle steeds saam matriekafskeid toe gaan?
Cliffordene is a writer, dreamer, and proud dog mom (and assistant) to Lola and Ramsey. She is from the small town of Barkly West in the Northern Cape and has been writing love stories by hand since she was 15 years old. She began her professional career at Volksblad after completing her BA Honours degree in Journalism at North-West University, Potchefstroom, in 2013. She currently resides in Potchefstroom and works for her alma mater. She enjoys reading, appropriate sarcasm, and is addicted to popcorn and a good cup of coffee. She enjoys writing short stories, and more than 30 of her short stories have been published in LitNet, Vrouekeur, Kuier, Huisgenoot, and various anthologies.
Gabby en haar niggie, Georgia, was meer susters as niggies; hulle deel ‘n kamer, lyk na mekaar, het nog altyd gesamentlike verjaarsdagpartytjies gehad en het mekaar beter as enigiemand anders geken. Gabby se pyn oor haar pa wat ‘gaan seep koop het’ en Georgia s’n oor haar taxi-bestuurder-pa wat meestal afwesig en, wanneer teenwoordig, ‘n verleentheid was, was nog ‘n gemene deler. En hulle is natuurlik albei hulle geliefde Ouma Lattie se kleindogters.
Maar nou is hulle 18 jaar oud; in matriek; nie meer kinders nie en gedurig haaks. Dit wat aanvanklik as tiener-konflik kon deurgaan, word ‘n gapende vertrouensbreuk wanneer Gabby tydens hulle matriektoer na Kaapstad besef dat sy per ongeluk Georgia se dagboek ingepak het, en dit toe boonop lees. Dit sneeubal tot ‘n enorme konfrontasie wat die hele matriekgroep betrek; lojaliteite word getoets en vriendskappe beproef.
Die skrywer is self afkomstig van Barkly-Wes in die Noord-Kaap, dieselfde dorp waar die niggies woon. Hulle groot-oog verwondering vir Kaapstad; spreektaal en karakter word derhalwe geloofwaardig en vars oorgedra in die teks. Die fokus is deurgaans op kommunikasie; Gabby is die eerste persoon verteller, maar Georgia spreek ook tot die leser in haar dagboek. Oënskynlik klein tussenspele maak die karakters lewend vir die leser: die stryd met krulhare; familie wat werkloos en sonder heenkome is; hersaamgestelde gesinne; jeugdige onsekerheid oor die toekoms; die belangrikheid van gepaste klere en ‘n metgesel vir die matriekafskeid, sosiale media en die rol van onderwysers in hul leerders se lewens is alles temas wat vernuftig ingewerk word om ‘n kleurvolle geheelbeeld te skep.
Dis ‘n heerlike boek vir jong tieners van 14 jaar en ouder en die eenvoud van die taal maak dit ook geskik vir tweede taal-sprekers van dieselfde ouderdom.
Baie geluk aan die skrywer met 'n fantastiese debuut!
Ek het die storie baie geniet en dit was só lekker om bietjie meer van die #GrowingUpKallit kultuur te leer. Die taalgebruik in die storie en die dele oor Gabby en Georgia se hare maak alles outentiek en ek kon myself regtig in die storie in leef. Gabby se eie dagboekinskrywings oor haar mense se swaarkry en die rede dat sy regte wil gaan swot het my ook diep getref. Ons het meer sulke boeke nodig in Afrikaans.
Al was ek in die begin nie mal oor Gabby nie, kon ek baie identifiseer met haar geneigdheid om dinge te oordink, en haar groei as karakter was baie goed gedoen. Ek was ook mal oor die humor in die storie en het ‘n paar keer lekker gelag vir die karakters se sêgoed.
‘n Baie goeie debuut! En bonuspunte vir al die SJM verwysings. Gabby het goeie smaak in boeke.
OM JOU TE KEN is 'n lekker tienerstorie met geloofwaardige karakters uit die bruin gemeenskap waar die skrywer grootgeword het. Aan die een kant is die tienerdinge dieselfde vir almal, aan die ander kant is daar die klein en groter dinge wat spesifiek is aan die karakters se leefwereld. Sterk aanbeveel!
The writing is incredibly easy to follow, yet clever and moving. It’s one of those books where you keep telling yourself, “just one more chapter,” and before you know it, hours have passed. There are funny moments that made me smile out loud, and others that quietly broke my heart. The story never drags, and you genuinely want to know what happens next.