What do you think?
Rate this book
Confucius Spreekt
Vijfentwintig eeuwen na zijn overlijden is Confucius een rijzende ster in China. Machthebbers gebruiken de uitspraken van de Meester om hun beleid te ondersteunen, terwijl intellectuelen er politieke moed uit putten om weerwerk te bieden. Ouders smeken in Confuciustempels om zijn hulp bij de schoolprestaties van hun kind. Ook buiten China wordt de Meester regelmatig aangehaald, maar vaak betreft het spreuken van anderen die in zijn mond worden gelegd. Welke uitspraken zijn traditiegetrouw aan hem toegeschreven? En wat betekenen ze? Tientallen ervan worden in dit boek vakkundig vertaald en toegelicht door Carine Defoort en Paul van Els. Hun levendige bespiegelingen tonen hoe Confucius kan blijven inspireren, of het nu gaat om het belang van leren of rituelen, zelfonderzoek en zelfverbetering, of deugdzaam leiderschap - onderwerpen waar ook de wereld vandaag iets van kan opsteken.
182 pages, Paperback
Published January 1, 2021
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 20, 2023
Dit boek presenteert zich in veel opzichten als een amusant, licht verteerbaar tussendoortje. Het aantal pagina's is beperkt; de hoofdstukken zijn onafhankelijk van elkaar te lezen en beslaan, behalve de titelpagina met één kort citaat, nooit meer dan drie pagina's. De stijl is badinerend, zoals cursiefjes dat zijn: de auteurs lijken over de citaten te vertellen wat hen zo te binnen schiet of waaraan ze hen doen denken. Die 'haakjes' kunnen uit ons eigen alledaagse leven komen of ook uit het hedendaagse China.
Maar toen ik zonet de laatste pagina dichtsloeg, besefte ik dat er me bij het lezen wel wat meer is overkomen dan 'iets meer te weten komen' over een referentie uit een andere cultuur. Naarmate je in de loop van het boekje enkele keren gelezen hebt dat het (volgens de aan Confucius toegeschreven teksten) niet aangaat om te veel op je strepen te staan, of om ten koste van veel omhaal absoluut gelijk te willen halen of het onderste uit de kan te willen halen, begint het te dagen dat de auteurs deze waarden wellicht delen en het wellicht prettiger vonden om hun inzichten in een eerder bescheiden verpakking met een groter publiek te delen.
Ja, er zijn wat voetnoten. En achteraan staat een lijstje met andere publicaties; het een bibliografie noemen zou de foute indruk wekken dat het boekje overkomt als een wetenschappelijke publicatie. Maar zoals ik hierboven beschreef, presenteert het boekje zich helemaal niet zo. Wat de voetnoten doen, is vooral tonen hoe de citaten en de hoofdstukjes vaak samenhangen en op een verschillende manier een vergelijkbare idee naar voren brengen (of soms juist een heel contrasterend idee). Ook het bescheiden literatuurlijstje achteraan suggereert — toont — dat er achter alle lichtvoetigheid eeuwenoude tradities en discussies schuilen.
Het is alsof je met wat moeite doorheen het redelijk gladde ijs van een bevroren vijver kunt kijken en mits wat aandacht iets kunt ontwarren in de duisternis onder dat ijs. Iets dat beweegt. Iets boeiends. De ingehouden toon van de auteurs ten spijt, raak je er als lezer toch van overtuigd dat zij heel veel weten van iets wat je zelf totaal onbekend is — en dat dat iets belangrijk is. Naarmate China meer en meer ons dagelijks nieuws gaat beheersen (en we er steeds banger van lijken te worden) kan het wellicht geen kwaad (hm...) om iets meer te weten van de manier waarop Chinezen denken en zich uitdrukken en van wat zij als 'waarden' beschouwen.
Ongetwijfeld zullen we op een dag uit onze comfortzone moeten treden. Dit boekje lezen is misschien een eerste stap.
Maar toen ik zonet de laatste pagina dichtsloeg, besefte ik dat er me bij het lezen wel wat meer is overkomen dan 'iets meer te weten komen' over een referentie uit een andere cultuur. Naarmate je in de loop van het boekje enkele keren gelezen hebt dat het (volgens de aan Confucius toegeschreven teksten) niet aangaat om te veel op je strepen te staan, of om ten koste van veel omhaal absoluut gelijk te willen halen of het onderste uit de kan te willen halen, begint het te dagen dat de auteurs deze waarden wellicht delen en het wellicht prettiger vonden om hun inzichten in een eerder bescheiden verpakking met een groter publiek te delen.
Ja, er zijn wat voetnoten. En achteraan staat een lijstje met andere publicaties; het een bibliografie noemen zou de foute indruk wekken dat het boekje overkomt als een wetenschappelijke publicatie. Maar zoals ik hierboven beschreef, presenteert het boekje zich helemaal niet zo. Wat de voetnoten doen, is vooral tonen hoe de citaten en de hoofdstukjes vaak samenhangen en op een verschillende manier een vergelijkbare idee naar voren brengen (of soms juist een heel contrasterend idee). Ook het bescheiden literatuurlijstje achteraan suggereert — toont — dat er achter alle lichtvoetigheid eeuwenoude tradities en discussies schuilen.
Het is alsof je met wat moeite doorheen het redelijk gladde ijs van een bevroren vijver kunt kijken en mits wat aandacht iets kunt ontwarren in de duisternis onder dat ijs. Iets dat beweegt. Iets boeiends. De ingehouden toon van de auteurs ten spijt, raak je er als lezer toch van overtuigd dat zij heel veel weten van iets wat je zelf totaal onbekend is — en dat dat iets belangrijk is. Naarmate China meer en meer ons dagelijks nieuws gaat beheersen (en we er steeds banger van lijken te worden) kan het wellicht geen kwaad (hm...) om iets meer te weten van de manier waarop Chinezen denken en zich uitdrukken en van wat zij als 'waarden' beschouwen.
Ongetwijfeld zullen we op een dag uit onze comfortzone moeten treden. Dit boekje lezen is misschien een eerste stap.
January 8, 2022
Fijne cursiefjes bij korte teksten uit (voornamelijk) Confucius' Gesprekken, waardoor ook een complex beeld van deze Chinese wijze ontstaat, die vaak in één adem wordt genoemd met Boeddha, Socrates en Jezus.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews