Το Μυστικό του Πίνακα – Η Τριλογία

by Γιώργος Τόσκας

Η οκτάχρονη Ελίζαµπεθ ζει µαζί µε τη µητέρα της σε µια µικρή πόλη της Αγγλίας και µεγαλώνει όπως κάθε φυσιολογικό παιδί της ηλικίας της. Ώσπου, ένα βράδυ η ζωή της θα ανατραπεί µε τον πιο απρόσµενο τρόπο και θα αλλάξει για πάντα.

Μέσω ενός µαγικού πίνακα που βρίσκεται στο υπόγειο του σπιτιού της, η Ελίζαµπεθ µεταφέρεται σε έναν άλλον, εντελώς διαφορετικό κόσµο. Έναν κόσµο γεµάτο µαγεία, όπου οι άνθρωποι συνυπάρχουν µε µυθικά πλάσµατα, όπως δράκους, ξωτικά, νάνους κ.ά. Σ’ αυτόν τον κόσµο, όµως, ζει και η πανίσχυρη και κακιά µάγισσα Αρίλια, η οποία µισεί τη βασιλική οικογένεια κι επιπλέον επιθυµεί να γίνει εκείνη η µοναδική και απόλυτη κυρίαρχος των πάντων. Αποφασισµένη να καταστρέψει οποιονδήποτε µπει εµπόδιο στα σχέδιά της και µαθαίνοντας ότι η Ελίζαµπεθ και η µητέρα της επέστρεψαν, προετοιµάζει τον στρατό της για να επιτεθεί στο βασίλειο του Ουρανού.

Η νεαρή Ελίζαµπεθ ορκίζεται να αποδώσει δικαιοσύνη για όσα έχει υποστεί στο παρελθόν η οικογένειά της από την Αρίλια και να απαλλάξει όλα τα βασίλεια αυτού του κόσµου από τη σκοτεινή και απειλητική παρουσία της. Έχοντας στο πλευρό της παλιούς και νέους φίλους, αλλά και ανέλπιστους συµµάχους, προετοιµάζεται κι αυτή µε τη σειρά της για να την αντιµετωπίσει. Η τελική µάχη ανάµεσα στο Καλό και το Κακό θα είναι αδυσώπητη και µέχρις εσχάτων και θα έχει µόνο έναν νικητή. Θα καταφέρουν η Ελίζαµπεθ και οι σύµµαχοί της να εξολοθρεύσουν τη µάγισσα Αρίλια και να ξαναφέρουν την ειρήνη και την ευηµερία στον κόσµο τους;

288 pages, Paperback

Reviews

[Petros · Rating 2 out of 5]

Όσον αφορά τις ιστορίες με παιδιά που πάνε σε μαγικούς κόσμους, και που πλέον τις αποκαλούμε ισεκάι λόγω των ανιμέ, η πιο γνωστή όλων τους είναι η Νάρνια. Με αυτήν σαν τον πήχη συγκρίνονται όλες οι υπόλοιπες, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αυτό έκανα και με το Μυστικό του Πίνακα και… ναι… δεν έχει τίποτα που δε θα το βρείτε εις δεκαπλούν στην Νάρνια. Αν και η πλοκή στο σύνολό της είναι ίδια δεν έχει πολύ λεπτομέρεια στον κόσμο της. Οι πρωταγωνιστές είναι τα πιο self insert που θα μπορούσε κάποιος να γράψει, μηδέν στοιχεία στην προσωπικότητά τους για να ξεχωρίζουν κάπως από οποιονδήποτε άλλο χαρακτήρα. Όλα τα γεγονότα περνάνε επίσης πολύ γρήγορα, κάθε δέκα σελίδες γίνονται τόσα πολλά χωρίς να έχουνε χτιστεί στο παραμικρό. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι χάρτινοι, ανάθεμα κι αν τους θυμάσαι για κάτι πέρα από το παράξενό τους όνομα. Και το χειρότερο όλων, μπερδεύουν ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Αλληθωρίζω κάθε φορά που το βλέπω σε ιστορίες φαντασίας. Τι διάβολο πάθανε όλοι τους και νομίζουνε ότι θα είναι ελεύθεροι αν τους ελέγχει ο βασιλιάς Άλφα αντί ο βασιλιάς Βήτα ποτέ δε θα το καταλάβω. Δε θα είναι αναρχικοί αν διώξουνε την κακιά μάγισσα της ιστορίας, θα είναι υπόδουλοι στην πρωταγωνίστρια. Ναι, υποτίθεται ότι είναι μια από αυτούς και θα κυβερνάνε έτσι τους εαυτούς τους, αλλά ακόμα και τότε δε το λες αυτό ελευθερία γιατί θα έχουν για αφέντρα ένα άβγαλτο κοριτσάκι. Ένα κοριτσάκι που ουδέποτε απέδειξε ότι αξίζει να είναι αφέντρα τους πέρα από το ότι είναι παιδί μιας βασίλισσας.

Δε θα ήταν θέμα αν είχε περάσει ένα βουνό από περιπέτειες και είχε βοηθήσει μια ντουζίνα περιοχές να διώξουνε τα τσιράκια της κακιάς μάγισσας, αποδεικνύοντας έτσι ότι είναι άξια ηγέτης. Δεν έγινε κάτι τέτοιο όμως, με το καλημέρα σας όλοι τρέχουνε στο πλευρό της επειδή είχε βύσμα από τη μαμά της και είναι έτοιμοι να πεθάνουν για ένα κοριτσάκι που δεν έχει κάνει τίποτα άξιο λόγου… για την ελευθερία τους. Την ελευθερία του να τους ελέγχει ένα κοριτσάκι που δεν έχει ιδέα από πολιτική ή πόλεμο, αλλά αυτό δεν έχει σημασία γιατί η μαμά της ήταν βασίλισσα. Τι καλά για όσους έχουν πραγματικό ταλέντο στο πώς να μανατζάρουν μια χώρα. Όπως ας πούμε… την κακιά μάγισσα που τους κατάκτησε, αποδεικνύοντας ότι έχει τα μέσα, και ότι τους ελέγχει για πόσα χρόνια χωρίς να έχει καταρρεύσει η κυβέρνηση, αρά ξέρει τι της γίνεται.

Αν σας φαίνεται ότι κολλάω πολύ σε αυτό το κομμάτι, είναι επειδή ο συγγραφέας δεν έχτισε τίποτα στην ιστορία που να δικαιολογεί τόση πια μίζα με το καλημέρα σας. Δεν έχτισε την πρωταγωνίστρια, δεν έχτισε τον κόσμο, δεν έχτισε τα πολιτικά, δεν έχτισε την σταδιακή κλιμάκωση προς τον πόλεμο. Και ναι, δεν είναι Game of Thrones, είναι παραμύθι για παιδιά, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να είναι βλακώδες. Πρέπει τα ηθικά διδάγματά του να είναι καλά και σε αυτήν την περίπτωση δεν έχει κανένα. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΤΙΣΕ ΤΙΠΟΤΑ! Ούτε καν το ότι ο πόλεμος γίνεται για να επικρατήσει το καλό δεν μπήκε στον κόπο να ξεκαθαρίσει. Είπε ότι γίνεται για την ελευθερία.

Εν κατακλείδι, δε το προτείνω με την καμία. Υπάρχουν ένα σωρό καλύτερα παραμύθια και ιστορίες φαντασίας γενικότερα.

[Λευτέρης Καινούργιος · Rating 3 out of 5]

Όμορφη προσπάθεια, αλλά νιώθω ότι ο συγγραφέας δεν απέδωσε την ιστορία του με τον μέγιστο και καλύτερο τρόπο που θα μπορούσε. Οι διάλογοι και οι χαρακτήρες δεν είναι τόσο ρεαλιστικοί, όπως και τα γεγονότα δεν έχουν χτιστεί ικανοποιητικά για να έρθουν φυσιολογικά και να δικαιολογούν τα κίνητρα των ηρώων. Παρόλα αυτά μου άφησε μία όμορφη γεύση με τη φαντασία του.