What do you think?
Rate this book
De hand van Mustang Sally
Een noodlottig ongeval eind jaren zeventig verandert het leven van de familie De Ridder ingrijpend. Op de dijk voor hun boerderij schept een vrachtwagen de zesjarige Abel, die daarbij omkomt. Het verlies ontwricht het jonge gezin. In hun pogingen het leven weer op te pakken drijven moeder Louise en vader Rijk uit elkaar en verliezen ze hun negenjarige dochter Janna uit het oog. De huisarts oppert een mogelijke strohalm, iets wat zou kunnen helpen tegen de ondraaglijke pijn: nog een kind. Een jaar later wordt Kjeld geboren. Het troostkind, zoals buurmeisje Naomi hem later zal noemen. Naomi woont met haar streng gereformeerde ouders verderop aan de dijk. Ze tracht met hulp van Kjeld aan haar verstikkende milieu te ontkomen. Ook voor Stan, de chauffeur die de vrachtwagen bestuurde, en die aan de andere kant aan de dijk woont, is het leven door het ongeluk ingrijpend veranderd. In de hoop op enige vergiffenis zoekt hij contact met de familie De Ridder.
De hand van Mustang Sall volgt de bewoners aan de dijk, met de familie De Ridder als middelpunt, over een periode van veertig jaar. Het verhaal laat zien hoe tragische gebeurtenissen vele generaties kunnen doorwerken.
De hand van Mustang Sall volgt de bewoners aan de dijk, met de familie De Ridder als middelpunt, over een periode van veertig jaar. Het verhaal laat zien hoe tragische gebeurtenissen vele generaties kunnen doorwerken.
288 pages, Paperback
Published February 1, 2022
7 people are currently reading
492 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 64 reviews
May 31, 2024
Verdere bespreking volgt na de boekenclub!
February 2, 2022
Wauw, dit boek liet mij echt even goed nasudderen. Kippenvel gewoon. Al vanaf de eerste pagina weet Eva Posthuma de Boer haar lezer bij de keel te grijpen. Een vrij zwaarbeladen boek over de ellende van anderen, maar op een schitterende manier neergezet.
Eva Posthuma de Boer laat op intrigerende wijze zien hoe tragische gebeurtenissen vele generaties kunnen doorwerken; wat voor invloed/impact een tragische gebeurtenis kan hebben op verschillende mensen. Dit doet ze vanuit verschillende perspectieven: de moeder, de vader, het zusje, de vrachtwagenchauffeur Stan Jonk die het ongeluk veroorzaakte, de zoon van de vrachtwagenchauffeur, het buurmeisje, het zusje van het buurmeisje en Kjeld. Het is totaal niet verwarrend dat er zo veel wisseling is van perspectief, want het zijn korte hoofdstukken waarin Eva elk personage een eigen stem geeft met haar schrijfstijl. Zo merk je het duidelijk wanneer het zusje Janna aan de beurt is; het verhaal lees je dan ook echt vanuit de ogen van een kind. Onwijs knap gedaan! Daarnaast merk je ook duidelijk de ontwikkeling van elk personage. Hoe iedereen door het rouwproces heen gaat en het leven langzaam (of snel) weer oppakt en hoe dat per persoon anders verloopt. Knap hoe de auteur op je emotie weet in te werken.
Gewoon nogmaals: wauw! Een kippenvelboek met absoluut een traan op het einde. Een verhaal over hoe de overledenen het leven beheersen. Waanzinnig knap gedaan. Op het einde valt alles heel erg mooi samen en wordt de titel ook duidelijk. Ik kan je helaas geen titelverklaring geven zonder de inhoud te spoilen, dus er zit niets anders op dan dat je deze gewoon écht moet lezen!
Bedankt Ambo|Anthos uitgevers voor het vooruitexemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
Eva Posthuma de Boer laat op intrigerende wijze zien hoe tragische gebeurtenissen vele generaties kunnen doorwerken; wat voor invloed/impact een tragische gebeurtenis kan hebben op verschillende mensen. Dit doet ze vanuit verschillende perspectieven: de moeder, de vader, het zusje, de vrachtwagenchauffeur Stan Jonk die het ongeluk veroorzaakte, de zoon van de vrachtwagenchauffeur, het buurmeisje, het zusje van het buurmeisje en Kjeld. Het is totaal niet verwarrend dat er zo veel wisseling is van perspectief, want het zijn korte hoofdstukken waarin Eva elk personage een eigen stem geeft met haar schrijfstijl. Zo merk je het duidelijk wanneer het zusje Janna aan de beurt is; het verhaal lees je dan ook echt vanuit de ogen van een kind. Onwijs knap gedaan! Daarnaast merk je ook duidelijk de ontwikkeling van elk personage. Hoe iedereen door het rouwproces heen gaat en het leven langzaam (of snel) weer oppakt en hoe dat per persoon anders verloopt. Knap hoe de auteur op je emotie weet in te werken.
Gewoon nogmaals: wauw! Een kippenvelboek met absoluut een traan op het einde. Een verhaal over hoe de overledenen het leven beheersen. Waanzinnig knap gedaan. Op het einde valt alles heel erg mooi samen en wordt de titel ook duidelijk. Ik kan je helaas geen titelverklaring geven zonder de inhoud te spoilen, dus er zit niets anders op dan dat je deze gewoon écht moet lezen!
Bedankt Ambo|Anthos uitgevers voor het vooruitexemplaar. Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
April 13, 2022
Prachtig en ontroerend. Eerste keer dat ik iets las van deze auteur: zin in meer!
December 24, 2023
Komt binnen als een sloopkogel.
January 22, 2024
4,5 - zoals iemand anders al schreef over dit boek: het is zo'n zwaar onderwerp maar zo voelt het niet. het leest vlot en vanuit verschillende perspectieven, wat ik heel fijn vond. ik kon me zo goed inleven in bijna ieder personage en hierdoor begrijp je ook extra hoe ingewikkeld het kan zijn om met je familie en kennissen om te gaan na een traumatische gebeurtenis. iedereen verwerkt (en communiceert) dingen anders en heeft behoefte aan andere dingen na zo'n gebeurtenis. heel erg mooi en ik eindigde het boek gelukkig met een glimlach!!!
October 20, 2022
Mooi.
“Het was niet houdbaar, dit geluk, ze wist het, geen geluk viel vast te houden. Maar wat zou ze het willen. Wat zou ze willen dat het wel zo was.”
“Het was niet houdbaar, dit geluk, ze wist het, geen geluk viel vast te houden. Maar wat zou ze het willen. Wat zou ze willen dat het wel zo was.”
December 17, 2023
Hartverscheurend verdrietig en mooi boek. Je voelt het in je hart.
January 24, 2024
Denk ik voor het eerst zwetende ogen gekregen tijdens het lezen van een boek. Erg mooi, aanrader.
July 4, 2025
Super knap hoe het een samenhangend verhaal is wat zich over een enorme tijdspanne afspeelt (1978-2019) en wat door heel veel verschillende perspectieven wordt verteld. Echt een aanrader!
January 11, 2026
Mooi & ontroerend.
“Als je je echt in iemand verdiepte, vielen verwijten weg - alleen al dat inzicht wilde ze met hem delen, zodat hij wist dat zij niet, nooit, bij de verwijtenden zou horen.”
“Als je je echt in iemand verdiepte, vielen verwijten weg - alleen al dat inzicht wilde ze met hem delen, zodat hij wist dat zij niet, nooit, bij de verwijtenden zou horen.”
March 24, 2022
Het gebeurt niet vaak, maar soms kom je een pareltje tegen. De hand van Mustang Sally is een ongekend schitterend juweel. Hoewel ik (tot mijn spijt) nog nooit iets van deze auteur heb gelezen, ben ik nu acuut fan. In dit boek maken we niet alleen kennis met het gezin van theaterkostuum ontwerpster Louise en beeldend kunstenaar Rijk en hun kinderen, maar ook met twee andere gezinnen die net als zij aan de dijk wonen. Meteen aan het begin van het verhaal (en via de flaptekst) weten we dat het ergste wat ouders kan overkomen is gebeurd, een kind wordt door een vrachtwagen aangereden en overleeft het niet. Deze verschrikkelijke gebeurtenis zal iedereen die er mee te maken heeft de rest van hun leven beïnvloeden. Eva Postuma de Boer grijpt de lezer vanaf de eerste letter bij de strot en laat niet meer los tot de allerlaatste letter is gelezen. Voor mijn volledige recensie:
https://www.boekenbijlage.nl/een-parel/
https://www.boekenbijlage.nl/een-parel/
March 8, 2024
Tussen 3 en 4 sterren in. Hoe doe je dat eigenlijk halve sterren geven!? Prachtig boek over familiebanden, ouders die hun kind verliezen, godsdienstwaanzin en hechte banden. Prachtig maar toch mis ik iets wat die 4 sterren helemaal waard maakt. Ik kan het niet omschrijven. Wel de moeite waard.
March 28, 2024
Jezus waar moet ik beginnen? Ik ben 4 dagen geleden gestart en vandaag flink doorgepakt. In een adem uitgelezen. Wat een verhaal. Zo mooi geschreven, alles vloeit met de tijd mee. Echt een hartverscheurend verhaal. Zo zo zo goed dit.
April 15, 2025
Eindelijk weer eens een écht mooi boek gelezen!
May 29, 2025
Geweldig - traantje op het eind 🥲
November 29, 2025
Mooi! De verschillende perspectieven maken het een gelaagd verhaal. Het boek bestrijkt jaren, je leeft met
de personages mee en gaat steeds meer van ze houden.
de personages mee en gaat steeds meer van ze houden.
December 18, 2023
Een verhaal over de impact van grote gebeurtenissen op de volgende generaties. Fysiek voelbaar in de vorm van buikpijn, ingehouden adem, kriebelende zenuwen van gespannen afwachten en tranen. Geschreven in heerlijke lange zinnen met veel komma’s, vanuit het perspectief van alle personages, voelt dit verhaal als waargebeurd, en dichtbij, als van een bekende. &Yes, it is a thousand pities never to say what one feels.
March 19, 2023
Heel mooi! Er gebeurt veel maar het is goed te volgen. En ondanks dat er meerdere generaties worden besproken en het boek niet heel lang is, raakt dit verhaal wel.
April 30, 2024
Wat een ontzettend prachtig boek. Hier heb ik wel een bescheiden traantje om gelaten (sommigen noemen dat een fikse huilbui). Zo ontroerend… om de tegenstelling tussen de lichtvoetigheid en het verdriet; om het feit dat je mee mag zoeven in het leven van zulke prachtige en ‘eigen’ karakters, en dat verspreid over veertig jaar; karakters die ontzettend spannend om te volgen zijn, zonder de authenticiteit te verliezen. En om het gegeven dat sommige families verdrietig genoeg zoveel te verstouwen hebben, en dat dat echt verdomd oneerlijk is. Ga het lezen!
May 10, 2024
Prachtig verhaal vanuit perspectieven van meerdere personen. Verlies, verdriet onderlinge relaties. De start van het boek in het laatste hoofdstuk weer rond en afgemaakt.
January 25, 2023
Heftig en ontroerend verhaal, schitterend geschreven
Het leven van de familie De Ridder verandert eind jaren 70 drastisch wanneer Abel (van bijna 6 jaar) op de dijk voor hun boerderij wordt aangereden door een vrachtwagen en daarbij om het leven komt. Zodra je in het boek begint word je meteen meegezogen in deze heftige gebeurtenis.
30 juli 1978, Louise staat voor haar keukenraam en kijkt naar buiten omdat ze een voorbijrijdende vrachtwagen opmerkt. Geschokt ziet ze haar Abel liggen in een onnatuurlijke pose. De chauffeur huilt, houdt Abel in zijn armen en roept om hulp.
“Ze brulde, laag, diep, aanzwellend doorbrak ze de stilte, tot ze Rijk zag, aan de rand van de weg, in zijn met gips besmeurde werkpak, zijn poetsdoek nog aan de lus van de broek, haar keel zich dichtkneep en de stilte weer toesloeg, een niet te dragen, suizende, onontkoombare stilte.”
Het ongeval waarbij Abel komt te overlijden raakt de levens van meerdere dijkbewoners, allereerst het gezin Louise, Rijk en hun dochter Janna. Maar ook de levens van de chauffeur van de vrachtwagen Stan, die iets verderop aan de dijk woont, en zijn verstandelijk beperkte zoon Lucas.
Louise en Rijk verliezen het contact met elkaar, ieder gaan ze op in hun eigen verdriet. Rijk is kunstenaar en maakt uitsluitend handen, zo heeft hij de handjes van Abel en Janna vereeuwigd na hun geboorte, hij stort zich volledig op zijn kunst. Louise raakt in zichzelf gekeerd en gaat volledig op in het verlies van Abel. Janna ‘verliest’ als het ware haar ouders. Alhoewel Rijk zijn dochter Janna altijd staat op te wachten op de dijk als ze van school naar huis fietst is het contact en de betrokkenheid wezenlijk veranderd door het verdriet. Janna zwaait vrolijk elke keer als ze aan komt fietsen maar het gezicht van Rijk blijft elke keer strak staan. De komst van ‘troostkind’ Kjeld verandert de verhoudingen binnen het gezin opnieuw. Kjeld lijkt in niets op Abel, maar blijkt een veeleisend kind te zijn, een jongen die alle grenzen opzoekt en er ruimschoots overheen gaat.
Wanneer Kjeld al geboren is zoekt Louise chauffeur Stan thuis op, ze treft daar een rommelige, verwaarloosde situatie aan. Hoewel Stan probeert alles zo goed mogelijk te doen, groeit de zorg voor zijn verstandelijk beperkte zoon Lucas hem boven het hoofd. Saillant detail is dat Lucas verstandelijk gezien altijd een zesjarige jongen zal blijven, een leeftijd die Abel net niet heeft gehaald. Louise besluit zich over Lucas te ontfermen ondanks de tegenstand van Rijk, voor haar is het iets wat ze moet doen.
Het begin van het boek is zo heftig maar zo mooi geschreven dat je meteen middenin het verhaal zit. Het verhaal wordt beschreven vanuit verschillende perspectieven waardoor de sterke karakters allemaal goed worden uitgewerkt en je intens met ze mee gaat leven. Zo knap hoe je zo’n heftig thema zo mooi weet uit te werken en te omschrijven wat dit trauma met iedereen doet en hoe lang rouw nog doorwerkt. Ondanks het zwaarbeladen thema is het een schitterend boek om te lezen, dit is te danken aan de prachtige zinnen van Eva Posthuma de Boer, al lezende voel je de ambacht en de liefde voor het schrijven. Het verhaal bestaat echt niet uit alleen maar drama maar er zit ook een soort luchtigheid en humor in. Ik zou nog veel meer over het boek willen schrijven maar ik heb het gevoel dat ik het hoe dan ook tekort doe. Het is een heftig, maar heel goed geschreven en zeer indrukwekkend boek.
Het leven van de familie De Ridder verandert eind jaren 70 drastisch wanneer Abel (van bijna 6 jaar) op de dijk voor hun boerderij wordt aangereden door een vrachtwagen en daarbij om het leven komt. Zodra je in het boek begint word je meteen meegezogen in deze heftige gebeurtenis.
30 juli 1978, Louise staat voor haar keukenraam en kijkt naar buiten omdat ze een voorbijrijdende vrachtwagen opmerkt. Geschokt ziet ze haar Abel liggen in een onnatuurlijke pose. De chauffeur huilt, houdt Abel in zijn armen en roept om hulp.
“Ze brulde, laag, diep, aanzwellend doorbrak ze de stilte, tot ze Rijk zag, aan de rand van de weg, in zijn met gips besmeurde werkpak, zijn poetsdoek nog aan de lus van de broek, haar keel zich dichtkneep en de stilte weer toesloeg, een niet te dragen, suizende, onontkoombare stilte.”
Het ongeval waarbij Abel komt te overlijden raakt de levens van meerdere dijkbewoners, allereerst het gezin Louise, Rijk en hun dochter Janna. Maar ook de levens van de chauffeur van de vrachtwagen Stan, die iets verderop aan de dijk woont, en zijn verstandelijk beperkte zoon Lucas.
Louise en Rijk verliezen het contact met elkaar, ieder gaan ze op in hun eigen verdriet. Rijk is kunstenaar en maakt uitsluitend handen, zo heeft hij de handjes van Abel en Janna vereeuwigd na hun geboorte, hij stort zich volledig op zijn kunst. Louise raakt in zichzelf gekeerd en gaat volledig op in het verlies van Abel. Janna ‘verliest’ als het ware haar ouders. Alhoewel Rijk zijn dochter Janna altijd staat op te wachten op de dijk als ze van school naar huis fietst is het contact en de betrokkenheid wezenlijk veranderd door het verdriet. Janna zwaait vrolijk elke keer als ze aan komt fietsen maar het gezicht van Rijk blijft elke keer strak staan. De komst van ‘troostkind’ Kjeld verandert de verhoudingen binnen het gezin opnieuw. Kjeld lijkt in niets op Abel, maar blijkt een veeleisend kind te zijn, een jongen die alle grenzen opzoekt en er ruimschoots overheen gaat.
Wanneer Kjeld al geboren is zoekt Louise chauffeur Stan thuis op, ze treft daar een rommelige, verwaarloosde situatie aan. Hoewel Stan probeert alles zo goed mogelijk te doen, groeit de zorg voor zijn verstandelijk beperkte zoon Lucas hem boven het hoofd. Saillant detail is dat Lucas verstandelijk gezien altijd een zesjarige jongen zal blijven, een leeftijd die Abel net niet heeft gehaald. Louise besluit zich over Lucas te ontfermen ondanks de tegenstand van Rijk, voor haar is het iets wat ze moet doen.
Het begin van het boek is zo heftig maar zo mooi geschreven dat je meteen middenin het verhaal zit. Het verhaal wordt beschreven vanuit verschillende perspectieven waardoor de sterke karakters allemaal goed worden uitgewerkt en je intens met ze mee gaat leven. Zo knap hoe je zo’n heftig thema zo mooi weet uit te werken en te omschrijven wat dit trauma met iedereen doet en hoe lang rouw nog doorwerkt. Ondanks het zwaarbeladen thema is het een schitterend boek om te lezen, dit is te danken aan de prachtige zinnen van Eva Posthuma de Boer, al lezende voel je de ambacht en de liefde voor het schrijven. Het verhaal bestaat echt niet uit alleen maar drama maar er zit ook een soort luchtigheid en humor in. Ik zou nog veel meer over het boek willen schrijven maar ik heb het gevoel dat ik het hoe dan ook tekort doe. Het is een heftig, maar heel goed geschreven en zeer indrukwekkend boek.
July 20, 2025
Soms komen er van die pareltjes van boeken op je pad.
Dit is zo'n boek.
Een boek dat je meevoert door een familie geschiedenis die 40 jaar beklemd.
Zo ontzettend goed geschreven, prachtig uitgewerkte karakters en een bijzonder mooi verhaal.
Zo'n verhaal dat nog wel even na blijft zingen.
Prachtig en tragisch.
Het boek gaat over een kunstenaars gezin, wonend aan de dijk in een dorp.
Vader Rijk is beeldend kunstenaar, zo'n vrouw is er voor hun dochter Janna en haar 2 jaar jongere broertje Abel.
Maar dan gebeurd het meest verschrikkelijke dat een gezin kan treffen.
Een dag voor zijn zesde verjaardag wordt Abel dood gereden door een vrachtwagen.
Het gezin is in diepe rouw. Ook niet wanneer een derde kind wordt geboren. Een onstuimig, ongeleid projectiel dat Kjeld is genoemd.
Zijdelings van dit gezin, leren we ook andere personages kennen.
Zo blijkt de bestuurder van de vrachtwagen te moeten kampen met zijn schuldgevoel over het ongeluk, maar ook het verdriet dat hij binnen zijn eigen familie ervaart.
En sluit Janna een vervoden vriendschap met haar buurmeisje Mirjam.
Zij groeit op binnen een streng gereformeerd gezin waar alle kinderen thuis onderwijs krijgen en alles dat niet met de kerk te maken heeft, van de duivel is.
De drie gezinnen blijven gedurende de jaren met elkaar verbonden door alles wat er plaats vindt
Dit is zo'n boek.
Een boek dat je meevoert door een familie geschiedenis die 40 jaar beklemd.
Zo ontzettend goed geschreven, prachtig uitgewerkte karakters en een bijzonder mooi verhaal.
Zo'n verhaal dat nog wel even na blijft zingen.
Prachtig en tragisch.
Het boek gaat over een kunstenaars gezin, wonend aan de dijk in een dorp.
Vader Rijk is beeldend kunstenaar, zo'n vrouw is er voor hun dochter Janna en haar 2 jaar jongere broertje Abel.
Maar dan gebeurd het meest verschrikkelijke dat een gezin kan treffen.
Een dag voor zijn zesde verjaardag wordt Abel dood gereden door een vrachtwagen.
Het gezin is in diepe rouw. Ook niet wanneer een derde kind wordt geboren. Een onstuimig, ongeleid projectiel dat Kjeld is genoemd.
Zijdelings van dit gezin, leren we ook andere personages kennen.
Zo blijkt de bestuurder van de vrachtwagen te moeten kampen met zijn schuldgevoel over het ongeluk, maar ook het verdriet dat hij binnen zijn eigen familie ervaart.
En sluit Janna een vervoden vriendschap met haar buurmeisje Mirjam.
Zij groeit op binnen een streng gereformeerd gezin waar alle kinderen thuis onderwijs krijgen en alles dat niet met de kerk te maken heeft, van de duivel is.
De drie gezinnen blijven gedurende de jaren met elkaar verbonden door alles wat er plaats vindt
June 6, 2023
Een typisch Nederlands boek over intergenerationeel trauma en het (on)vermogen van mensen om met pijn om te gaan. Ik vond de stijl sterk maar vond de setting wel een beetje been there done that, al kan dat aan mijn eigen recente leeservaringen liggen. Ik bespeur een fascinatie in de Nederlandse literatuur om gezinsdrama's te schrijven die zich op het platteland van de jaren tachtig/negentig afspelen. Niettemin een beklemmend boek dat voor mij niet memorabel genoeg was om een klassieker te worden maar ik vond het gegeven van een 'vervang'kind goed uitgewerkt en de conclusie verrassend. Hard en teder tegelijk.
September 17, 2023
Het boek opent vrij snel met de gebeurtenis waar het allemaal om draait: de aanrijding van Abel en de dood die daarop volgt.
De schrijfster weet op pakkende, wisselende wijze te vertellen wat de impact van het ongeluk is op de verschillende personages.
Ik zal gelijk zeggen dat die hoeveelheid afwisseling van perspectief echt niet vervelend is. Zo leren we Janna, de zus van Abel, kennen als klein meisje. Zij vertelt hoe zij alles beleefd bij zichzelf en wat er binnen het gezin gebeurt. Tegelijkertijd lees je de kant van de ouders.
Deze wijze van schrijven zorgt ervoor dat je als lezer geboeid blijft. Je wil weten hoe iedereen (inclusief Stan, degene die Abel aanrijdt) er mee omgaat: nu en na een jaar of 20.
De schrijfster laat ons zien dat de dood veel mensen omvat en wat het met je doet. En hoe interessant het is dat iedereen daar dus anders mee omgaat. Dat het zorgt voor scheurtjes, maar ook voor samenkomen of vluchten.
Een boeiend verhaal dat je toch raakt. Ik kan me de vluchtscène van het buurmeisje goed snappen. Ook de autistische Lucas werd goed beschreven en uitgediept. En dat een arts in de jaren 70 adviseert een nieuw kind te maken, zodat het verdriet minder wordt. Buiten het boeiend kernverhaal genoeg maatschappelijke stof om over na te denken.
De schrijfster weet op pakkende, wisselende wijze te vertellen wat de impact van het ongeluk is op de verschillende personages.
Ik zal gelijk zeggen dat die hoeveelheid afwisseling van perspectief echt niet vervelend is. Zo leren we Janna, de zus van Abel, kennen als klein meisje. Zij vertelt hoe zij alles beleefd bij zichzelf en wat er binnen het gezin gebeurt. Tegelijkertijd lees je de kant van de ouders.
Deze wijze van schrijven zorgt ervoor dat je als lezer geboeid blijft. Je wil weten hoe iedereen (inclusief Stan, degene die Abel aanrijdt) er mee omgaat: nu en na een jaar of 20.
De schrijfster laat ons zien dat de dood veel mensen omvat en wat het met je doet. En hoe interessant het is dat iedereen daar dus anders mee omgaat. Dat het zorgt voor scheurtjes, maar ook voor samenkomen of vluchten.
Een boeiend verhaal dat je toch raakt. Ik kan me de vluchtscène van het buurmeisje goed snappen. Ook de autistische Lucas werd goed beschreven en uitgediept. En dat een arts in de jaren 70 adviseert een nieuw kind te maken, zodat het verdriet minder wordt. Buiten het boeiend kernverhaal genoeg maatschappelijke stof om over na te denken.
April 6, 2022
Mijn hart maakte een sprongetje toen ik aan dit boek begon. Zo prachtig en zuiver wordt het verlies van een kind beschreven. Vanuit verschillende perspectieven wordt de struggle om verder te gaan met leven belicht. Na dit veel belovende begin, nam het verhaal een andere wending. Ik vond het verhaal niet geloofwaardig. En ben gestopt met dit boek.
January 28, 2023
Zwaar boek over aan verlies lijdende mensen die niet weten hoe dat verlies te verwerken, maar ook zeer goed en aangrijpend geschreven. Doordat het boek vanuit het perspectief van steeds een ander karakter is geschreven, is het extra pijnlijk wanneer de personen in het boek elkaar niet weten te vinden in hun verdriet.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 12, 2023
Boek met verschillende perspectieven over het gevoel om een kind te verliezen. Las vooral in het midden goed door, met echt een geweldig hoofdpersoon Kjeld. Boek met veel impact over verschillende heftige situaties, misschien de situatie van de buren iets te snel uit de bocht. Had daar meer verdieping in hebben gewild maar was nog steeds enorm interessant boek waarin je echt meeleefde (4.3)
October 27, 2023
Zo die blijft nog even nazinderen. Wat een goed boek. Vanuit telkens wisselende perspectieven schrijft de auteur over een heftig leed dat voor verschillende mensen in en om een familie heen vormend is en hoe ze er een weg mee vinden. Vaak toch best een goede weg. Echt heel ontroerend en meeslepend. Lang blijft de titel nog onduidelijk, ook mooi hoe die zich openbaart en is gekozen.
November 14, 2025
Ik verwachtte niet, want telkens vanuit iemand anders geschreven spreekt mij niet zo aan dacht ik, dat dit verhaal mij zou raken..... en bij het einde zat ik te huilen.
Het verhaal schuurt en knaagt aan je beschermlaag; zo knap geschreven dat je de beklemming zelf (weer) kan voelen.
Over gezinnen die anders zijn.
Het verhaal schuurt en knaagt aan je beschermlaag; zo knap geschreven dat je de beklemming zelf (weer) kan voelen.
Over gezinnen die anders zijn.
Displaying 1 - 30 of 64 reviews