Het is de zomer van 1415 als de zeventienjarige Glaw Parry uit Dref Ilwyd (Wales) zich tijdens de 100-jarige oorlog uit pure ellende aanmeldt bij het Engelse leger om te vechten in Frankrijk. Een veldtocht die uiteindelijk de geschiedenis in zal gaan als de Slag bij Agincourt: een van de meest legendarische successen van het Engelse koninkrijk. Een glorietocht, kortom. Een glorietocht als je de regen, de muggen, de vermoeidheid en de bloeddiarree niet meetelt. Als je buiten beschouwing laat dat halverwege het boek de wijn op is.
Martijn Neggers schreef met Leve de koning op volstrekt unieke wijze een niet-heroïsche riderroman over liefde, vriendschap, verlies en het leven in de achterhoede van één van de beroemdste legers in de Europese geschiedenis.
Martijn Neggers (Eindhoven, 1987) schrijft poëzie, kort proza en romans. In 2012 publiceerde hij bij Tilburgse Uitgeverij Geroosterde Hond de bundel Hoop in blije dagen. Daarna volgden bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar de romans De mensen die achterbleven (2016), Spoetnik (2018) en Leve de koning (2021). Met het schrijverscollectief Team Edgar schreef hij ook voor die uitgeverij de voetbalverhalenbundel Mindere Goden (2018) en samen met Bas Jongenelen maakte hij de eerste sonnettenkransenkrans in de geschiedenis van de wereldliteratuur: Een kruisweg van alledaags leed (2016).
Hij richtte het literaire tijdschrift De Titaan op, en schreef verder voor oa. Nieuwe Revu, Playboy en Vice, De Optimist en Tirade. Op Urk wilden ze Neggers na een reportage 'met boeken en al op de brandstapel gooien', in Tilburg noemen ze zijn columns een 'deprimerende tsunami aan alledaagse sores' en in Helmond is hij na Spoetnik überhaupt niet meer welkom.
Op dit moment legt hij de laatste hand aan zijn nieuwe roman "De tragische ondergang van Amsterdam Country", die in 2026 zal verschijnen. Op The StoryGraph is hij te vinden als @martijnneggers.
Wauw. Wat was dit mooi. Dit boek moet je eigenlijk in 1 dag uit lezen. Er horen triggerwaarschuwingen van alle soorten bij, maar als je in de eerste golf ook in een gescheurde isolatiejas met een met zweet doordrenkt mondkapje patiënten hebt staan opvangen dan ga je hier herkenning in vinden op een vreemde manier. Wij hebben ons de hele tijd aan onze beroepscode gehouden, maar de beklemmende sfeer, het onwerkelijke contrast met de normale wereld, en hoe klote je je voelt als je er met lege handen naast staat terwijl mensen bij bosjes overlijden... Prachtig geschreven.
2.5 sterren. voor school moeten lezen en het was ok. de eerste helft was intens saai en disturbing maar de tweede helft had me wat meer. kan niet wachten om hier een super leuke presentatie over te schrijven. bloedpoep!
Je kent het verhaal van de machtige koning, de dappere ridder. Dit is het verhaal van degene die achteraan de stoet loopt, door de stront en het bloed en ook maar doet wat hem wordt verteld en hoopt dat er aan het einde nog iets menselijks over is gebleven. Heerlijk tragikomisch boek. Bonus voor de kleine Pulp Fiction (Marsellus Wallace) reference.
Ik had dit boek zelf nooit uitgekozen, maar luisteren naar mensen loont soms. Want ondanks uit mijn comfortzone (boeken over oorlogen, mij niet bellen) vond ik toch best een tof boek. Bloederig en naar, maar ook vol liefde en hoopvol.
God, wat een heerlijk kutboek. Requiem for a Dream in 1415. Hartje voor de homo's, haat aan Henry, de helende werking van een hoerenhuis. Ik mis Glaws zus nu al, ook al was ze er maar even. En Cécile. Arme Cécile. Gelukkig hebben we Philippe nog.
Martijn Neggers (we kennen elkaar, da's een disclaimer) doet iets heel knaps in Leve de Koning. Het begint leuk, goed, beloftevol, verrassend, intrigerend, onherkenbaar herkenbaar. De tijd van de 15e eeuw, het taalgebruik van nu (inclusief wat zeer bewuste anachronismen, inclusief een dikke SO naar Reve), een voor mij totaal onbekende veldslag / oorlog / periode, en de totale antiheld van het platteland van Wales (het gehucht Dref Ilwyd is niet eens terug te vinden op Google, heeft hij het verzonnen, Martijn, help me!), een aangrijpend familieverhaal in een setting van totale uitzichtloos- en ambitieloosheid, en de ontwikkeling van een leuk stel vrienden én een zeer aimabel vriendinnetje.
Pomtidomtidom.
En dan komt de omkeer. En daarna wordt het nooit, maar dan ook nooit meer leuk. Steeds verder gaat die neerwaartse spiraal de hel in, zowel fysiek als mentaal. Dat doet Neggers heel goed: geen grote teleurstelling en dan de weg naar boven à la Trainspotting, maar die eeuwige rit door al de niveaus van Dantes hel à la Requiem for a Dream. Dieper, donkerder, trager.
Iemand zij dank zijn er her en der lichtpunten, mensen die nog wel enige liefde te vergeven hebben, maar het is allemaal niet genoeg om die arme, arme Glaw ooit weer op de rails te krijgen.
Het doet me wat, dit boek. Het is niet leuk, het is niet vrolijk, het is niet opbeurend. Het is zeker geen boek voor in de donkere dagen van januari of februari. Maar lees dit boek toch maar. There is no light without darkness, dus hierna kan het alleen maar beter wordt.
Een rollercoaster in de vijftiende eeuw. Martijn Neggers verrast, verward en ontroerd met een roman over Glaw, een boogschutter die danig geraakt wordt door een oorlog in Frankrijk. Prachtig, absurd, grappig, meedogenloos én bovenal geschreven in een heerlijk leestempo. Must-read!
Een totaal zinloze expeditie tussen de twee kaften, dat vat Martijn Neggers' niet-heroïsche 'Leve de koning' wel goed samen. Gruizig, bloed, en leuk. Leve De Neg!
"Leve de Koning" is een hartverscheurend boek over een relatief onbekende militaire campagne.
Het breekt mijn hart, lijmt het aan elkaar en scheurt het vervolgens in duizend stukken.
Het verhaal van een onbekende boogschutter die op zijn tocht naar glorie alleen maar dood en verderf vindt. De trauma en de reactie op trauma is in uiterst detail beschreven, net zoals de bloedbaden en de emoties van een soldaat tijdens die bloedbaden.
Ik vind dit een erg heftig boek. Veel grafische details over moorden en veldslagen. Ik denk ook dat de traumaverwerking en de emoties die iemand ervaart tijdens een veldslag in 1415 hetzelfde zijn voor de NAVO soldaten die 2 decennia in Afghanistan hebben gevochten. De oorlog, het bloedvergieten en de emoties die daarbij gepaard gaan, zijn van alle tijden. Daarom is dit boek (ondanks dat het verhaal plaatsvind in 1415) ook van alle tijden. De relevantie van zo'n bloederig en triest verhaal is helaas nooit compleet verdwenen. Dat is te zien in Oekraïne, anno 2022.
Neggers schrijft op een erg realistische en aangrijpende manier. Voor mij, als lezer, was dit een achtbaan van emoties. Het begin was nog wel OK, maar daarna wordt het snel duidelijk dat de rest een grote teringzooi van dood is.
Aan de ene kant wil ik het boek opzij leggen, verbranden en nooit meer lezen. Aan de andere kant kan ik niet stoppen met lezen, omdat ik MOET weten hoe het afloopt. En dat stelde niet teleur...
De gruwelijkheden van oorlog worden hier beschreven, net zoals het in the Lady of the Lake van the Witcher beschreven wordt. Of A song of Ice and Fire.
Ontzettend origineel verhaal, losjes en droog verteld, over een soldaat in de middeleeuwen. “Ik ben de diepzwarte drek in de geschiedenis van de mensen”, zegt de hoofdpersoon, “in elke oorlog zijn het altijd de domme klootzakken die het vuur moeten aansteken”. Neggers projecteert een hoogmoderne identiteit op iemand uit de middeleeuwen, waarmee hij die tijd gek genoeg herkenbaar maakt. En hoewel een soldaat van toen waarschijnlijk veel minder reflexief was als wij nu zijn, is het duidelijk: “Godverdomme, wat een kutleven.” Aan oorlog is niets heroïsch, toen niet, nu niet, nooit niet.
Een boek welke ik nooit zelf had gekozen. In eerste instantie lees ik niet graag over oorlog, meestal boeit het me niet. Maar dit, dit is een rollercoaster van interessante, hilarische, dramatische en emotionele gebeurtenissen. Ik heb hardop gelachen én zelfs een traantje gelaten. Het pakt, je wordt meegenomen en je zit er middenin. Zo heerlijk geschreven, alsof je in de hoofdrolspeler's hoofd zit. GEEF ME MEER. En ohja - hoe ranzig kun je het maken, meneer Neggers. Geniaal smerig.
Dit verhaal toont de minder ridderlijke kant van Middeleeuwse oorlogsvoering. Je wordt meegezogen in de modder, stank, bloed met de hoofdpersoon - een boogschutter uit Wales die een jeugdtrauma heeft. Eenmaal begonnen, leg je dit boek niet meer weg. In een ruk uitgelezen!
Neggers waagt zich aan een van mijn favoriete literaire genres: de historische roman. Hij ontdoet een middeleeuwse veldslag van alle heroiek in deze toegankelijke (om te lezen) mars van een jonge Welshe boogschutter in Frankrijk.
Geen verrassend inzicht - oorlog is doelloos en gruwelijk - maar wel fraai verteld. Het perspectief van een eenvoudige boogschutter maaktbhet extra boeiend.