Jump to ratings and reviews
Rate this book

Ida's nagelaten dagen

Rate this book
ÒIdaÕs nagelaten dagenÓ neemt je mee in een familiegeschiedenis die onmiskenbaar besloten ligt in het DNA van een meisje dat geen weet heeft van haar wortels.Met het ophangen van de telefoon neemt hij een besluit dat gevolgen heeft voor de hele familie. Er rest niemand een andere keus dan de waarheid verborgen te houden. De tijd is hier geen hoe langer het geheim duurt, hoe moeilijker het wordt om het zonder grote gevolgen te vertellen. De grootste slachtoffers zijn de twee dochters. De een, omdat ze het geheim kent en als zware last moet dragen. De ander, omdat ze in totale onwetendheid leeft over haar echte identiteit. Wat volgt is een jarenlang kat en muis spel, een macabere dans rond het geheim dat niet alleen de familie steeds verder ontwricht, maar ook het noodlot de kans geeft een wending te nemen die niemand had voorzien. ------ ÒIdaÕs nagelaten dagenÓ neemt je mee in een familiegeschiedenis die onmiskenbaar besloten ligt in het DNA van een meisje dat geen weet heeft van haar wortels.

408 pages, Paperback

First published October 9, 2021

Loading...
Loading...

About the author

Gea Wolfslag

4 books1 follower

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
3 (42%)
4 stars
1 (14%)
3 stars
2 (28%)
2 stars
1 (14%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
Profile Image for Elsa Bakker.
446 reviews14 followers
February 10, 2022
Gea Wolfslag ontmoette ik een aantal jaar geleden. Gelijk een enorm klik en ontzettend fijn diepgaand gepraat tijdens een aangenaam diner. Toen al sprak haar verhaal me gelijk aan, ze was toen nog in de opstartende fase rondom haar schrijversperikelen voor dit specifieke boek. En zo is daar nu ‘Ida’s nagelaten dagen’ uit ontsproten, uitgegeven door Godijn Publishing, en aan mij de eer om m’n leeservaring te mogen delen.

De omslag van dit boek vind ik prachtig en na het lezen past het ook zo goed bij het inhoudelijke verhaal. De zacht roze en paars tinten, sober sneeuwlandschap inclusief kale winterse boom en verlaten bankje met de titel en auteursnaam in donkerpaars duidelijk weergegeven op de voorkant. Flaptekst en mooie auteursfoto op de achterzijde. In zijn geheel een plaatje van een boek wat voor mij de aandacht trekt en er voor zorgt dat ik het boek met liefde wil lezen.

“Misschien speelde Peter Koelewijn als kind ook wel in een oude touwbaan.”

Al lezende merk ik gelijk dat de schrijfstijl vlot en soepel leest. Uiteraard zijn de onderwerpen soms heftig en emotioneel, wat absoluut bij mij binnenkomt door de gevoelige manier waarop Gea geschreven heeft. Het is tenslotte haar levenservaring van vroeger (zelfs voor haar geboorte) tot aan nu met alle moeilijkheden van dien. Daarnaast is het zeker niet alleen zwaarte qua onderwerpen in het boek maar ook de realistische, humoristische menselijke kant die zo van belang is tijdens de moeilijk momenten in ons leven die de schrijfster overal doorheen laat vloeien. Hierdoor blijft het verhaal in balans en prettig leesbaar voor mij. Ik bewonder en heb respect voor de volledige openheid van schrijfster omtrent alle familiare aspecten door de geschiedenis van de Wolfslagjes heen tot aan heden ten dage. Een bijzonder familiegeschiedenis die ontzettend interessant is om te mogen lezen en zoveel strubbelingen als gevolg die de kracht van de mens maar weer eens laat zien.

“Het vermogen om te willen. En het onvermogen om het echt te kunnen. Een onvermijdelijkheid waar niemand aan kan ontsnappen.”

Het is een boeiend en leerzaam boek ten opzichte van onder andere hoe belangrijk het is om voluit te leven als mens ondanks alles wat ieder voor zijn/haar voeten geworpen krijgt. Hoopgevend en liefdevol. Naast dat Gea Wolfslag met emotionele verbondenheid en psychologisch inzicht geschreven heeft wat direct vanaf de eerste hoofdstukken voelbaar is, is er dankzij de bewoording ook geen ontkomen aan om je al lezende een visuele voorstelling te maken bij mooie omgevings- en natuurlijke elementen beschrijvingen. Mijn interesse blijft gedurende alle bladzijdes tot aan de laatste pagina aanwezig.

“Droog, bulderend onweer dat bomen omver blies en vonkenregens over de aarde uitstortte.”

In zijn totaliteit is dit zonder meer een boek wat me lange tijd bij zal blijven in positieve zin. Door de herkenning op diverse vlakken wat voor een welkome realiteitscheck zorgde en tevens door de algehele indruk die ‘Ida’s nagelaten dagen’ achtergelaten heeft. Ik zou nog zoveel meer kunnen en willen vertellen omtrent het verhaal maar ik weet zeker dat iedereen een andere leeservaring heeft en vooral het boek voor zichzelf moet willen lezen. Inhoudelijk is het gewoon een heel sterk boek wat ik van harte aanraad om te lezen.

Lieve leesgroet, Elsa.
Profile Image for Gemmas.
3 reviews
November 21, 2021
Dit boek heeft veel indruk gemaakt en mij enorm geraakt. Dank je wel Gea, dat je ons jouw en jullie verhaal hebt verteld.
195 reviews2 followers
December 9, 2022
De geschiedenis van de familie Wolfslag wordt uitgebreid uit de doeken gedaan. Het behelst verschillende generaties waarbij de keuzes en gebeurtenissen van de voorouders tot op de dag van vandaag een weerslag hebben op de huidige nakomelingen. De geschiedenis wordt verteld door de ogen van Gea, dochter van Ida Dijkstra, en zus van Ida Wolfslag.

In het begin word je als lezer al direct geconfronteerd met de zwangerschap van de grootmoeder van Gea, op 16-jarige leeftijd. Een moedige vrouw die bewust kiest om niet de weg van de minste weerstand te nemen maar haar hart volgt. Dit voorval heeft niet alleen grote gevolgen voor de pasgeboren baby, Jan Wolfslag, vader van Gea, maar op alle nakomelingen en aanverwanten. Het karakter wordt gevormd doorheen de jaren, zowel voor- als tegenspoed drukken een stempel maar ook de genetische belasting mag niet onderschat worden.
Op een ingetogen wijze krijgen we de jeugdervaringen voorgeschoteld. Een weg met veel ups en downs waarbij vooral duidelijk naar voren komt, dat veel dingen onbesproken blijven. In plaats van openlijk de discussie aan te gaan, kropt iedereen zijn frustraties op en dan barst de bom wel eens. Ook de onverwerkte situaties uit het verleden liggen vaak aan de basis van alle misverstanden en miscommunicatie.

“De kantine van de school vult zich langzamerhand met onze klasgenoten, het teken dat we onze gesprekken weer beperken tot koetjes en kalfjes. Pubers beheersen als geen ander de kunst om meerdere levens te leiden. Een leven thuis. Een leven op school. Een leven met vrienden.”

De auteur weet de gebeurtenissen heel duidelijk te presenteren maar wel met een nuchtere kijk. De problemen en gebeurtenissen stapelen zich op doorheen de jaren, de ene al heftiger dan de andere. Sommige stukken worden verder verduidelijkt door brieven die geschreven werden door een zus, vader of moeder en ook uit dagboekfragmenten van Ida en Gea. Deze worden cursief weergegeven, duidelijk dus, en daar komen de emoties toch meer naar boven.

“De relatie met mijn vader was op zijn zachtst gezegd altijd moeizaam en met Ida was het na onze kinderjaren ook niet echt gemakkelijk te noemen. Het was bij hen allebei op eieren lopen. Dat had ik er misschien wel voor over moeten hebben. De conflicten voor lief moeten nemen. Maar ik zat in een periode waarin ik conflictmijdend was. Het gaf me de rust waar ik zwaar aan toe was.”

Het verhaal wordt min of meer chronologisch verteld maar af en toe was het nogal warrig en werd er een beetje van de hak op de tak gesprongen, waardoor ik af en toe moest terugbladeren. Andere fragmenten vond ik dan weer iets te uitgebreid en omslachtig en niet echt nodig in de context van het verhaal. Maar de toegankelijke en aangename schrijfstijl, afgewisseld met de meer emotionelere stukken in de brieven, geven een mooi totaalbeeld van de moeilijke periodes doorheen de jaren en alle tegenslagen die de familie te verwerken krijgt. Maar telkens krabbelen ze weer overeind en proberen ze er nog het beste van te maken. De vastberadenheid en koppigheid heeft dus niet alleen een negatief karakter maar toont ook hoe weerbaar een mens kan zijn en veel krachtiger dan men ooit zou verwachten.
Profile Image for Tanja Hermans.
31 reviews
December 14, 2022
Voor de leesclub van de boekenreizigers lazen we Ida's nagelaten dagen. Gea Wolfslag beschrijft in haar debuut het verhaal van haar familie, ze geeft de lezer een kijkje in haar achtergrond. Het verhaal begint bij Opa en Oma Wolfslag die de nodige problemen in hun relatie ondervinden. Het begin geeft een achtergrond bij het karakter van de vader die zijn hele leven toch wel wat moeilijkheden heeft gehouden. De vader van Gea heeft altijd hard gewerkt en zo een bloemenzaakimperium opgezet. Hierdoor was hij, maar ook de moeder van Gea bijna volledig in beslag genomen door de zaak. Hij had regelmatig last van depressies en schommelingen in zijn humeur. Ook Ida het jongere zusje van Gea heeft met deze klachten te maken.
Het verhaal beschrijft het dagelijks leven van het gezin, de gebeurtenissen, herinneringen, de leuke en de minder leuke dingen. Vooral in het begin moest ik even in het verhaal komen, de verschillende personen en het springen van de hak op de tak maakten het lezen niet altijd makkelijk. Wel had ik zo het gevoel alsof ik in gesprek met een vriendin was die me haar verhaal vertelde. Vaak heel gedetailleerd maar ook heel goed invoelbaar. Vooral de relatie tussen Ida en Gea is nauwkeurig beschreven en getuigd van de nodige strubbelingen maar ook van veel liefde. En net als in elke familie zijn ook in deze familie geheimen niet vreemd.
De karakters zijn realistisch beschreven, het voelt alsof je echt even in het leven van Gea mag meekijken. De situaties zijn heel goed beschreven, waardoor je de stemmingswisselingen van vader, het enthousiasme van Ida en de zorgen van Gea kunt voelen. Het boek is een aanrader voor liefhebbers van familieromans.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews