What do you think?
Rate this book
Vrouw doet dit, dat –
‘Vrouw doet dit, dat –’ van Sytske Frederika van Koeveringe is een sprankelend, speels, krachtig en nietsontziend onderzoek naar het leven met en ná kanker en de bevrijdende rol van dagboekschrijven met een geheel eigenzinnige kijk op het leven door een autonome kunstenaar. Als Sytske Frederika van Koeveringe de diagnose borstkanker krijgt, grijpt ze terug op dagboekschrijven, iets dat ze sinds haar kinderjaren heeft gedaan. Pas in haar twintiger jaren, na het lezen van een dagboek van Susan Sontag, beseft ze dat dagboekschrijven iets is dat mag bestaan en serieus wordt genomen. Het opgaan in het schrijven biedt haar de vrijheid om grip te krijgen op de totale absurditeit van het bestaan. Op een frisse, eigenwijze, diep associatieve en obsessieve manier schrijft Van Koeveringe over grote thema’s als angst, huilen, hoofdhaar en de geweldige kracht van proza, afgewisseld met absurde dialogen met haar vrienden, kennissen, haar ouders en artsen.
Unknown Binding
4 people are currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
December 30, 2021
Dit is (geen) literatuur
Sytske Frederika van Koeveringe (1988) is beeldend kunstenaar en schrijver. In 2017 verscheen haar debuutroman Het is maandag vandaag. Verder schrijft Van Koeveringe toneel, essays, poëzie en proza voor onder andere De Revisor en NRC Handelsblad. Haar nieuwste boek Vrouw doet dit, dat - verscheen bij Atlas Contact.
Na de diagnose borstkanker grijpt Van Koeveringe terug op dagboekschrijven. Pas na het ontdekken van de dagboeken van Susan Sontag beseft ze dat dit iets is wat mag bestaan en serieus wordt genomen, ook in de literaire wereld. Door het schrijven probeert Van Koeveringe grip te krijgen op de totale absurditeit van het bestaan en haar ziekte, zonder zich iets aan te trekken van bestaande literaire conventies.
Vrouw doet dit, dat - leest gemakkelijk, juist vanwege het gebruik van spreektaal, zinnen tussen haakjes en zijpaadjes in onmogelijke gedachtekronkels zoals iedereen die wel eens heeft. Grote thema’s als angst, huilen, de kracht van proza en de ontoereikendheid van taal krijgen op die manier iets benaderbaars in het werk van Van Koeveringe. In het werk is ruimte voor angst en onzekerheid en voor kritische (zelf)reflectie.
Essays, dialogen en ervaringen wisselen elkaar in rap tempo af, gedachten en gesprekken maken ruimte voor nieuwsgierigheid, frustratie en dromen. Rationaliteit laat ruimte voor persoonlijk gevoel in de geheel eigen manier waarop Van Koeveringe de wereld ervaart en de lezer daar onderdeel van maakt. Op zoek naar een taal en een vorm voor de beschrijving van een alles overstijgende ziekte en een leven dat daarbij hoort.
Van Koeveringe reflecteert op literatuur en doet het vervolgens op unieke eigen wijze, laat zien dat het op jouw manier ook aanwezig mag zijn, zelfs als iets nog niet eerder op precies deze zelfde manier gedaan of geschreven is. Het afzetten tegen de clichés en metaforen door een eigen gevoel uit te drukken, zelfs als je je daarmee niet aansluit bij anderen en zelf niet per se een betere oplossing of manier hebt.
Het resultaat is een boek waarin de liefde voor het ambacht dat schrijven is centraal staat, het onderzoeken van en verzamelen rondom een onderwerp door het van zoveel mogelijk kanten te bekijken en de ‘waarheid’ in het midden te laten. Vrouw doet dit, dat - is wellicht onconventioneel in vorm en stijl, iets waarvoor de schrijver zich keer op keer lijkt te willen indekken door de breuk met conventies hardop te benoemen, maar het is goed geschreven, heeft een prettig ritme en naast alle serieuze overdenkingen ook de nodige humor in zich.
Taal zal wellicht nooit afdoende zijn om een geheel persoonlijke ervaring te kunnen uitdrukken, maar Van Koeveringe deed een dappere poging en zet de lezer aan het denken, niet alleen over het leven maar ook over taal en literatuur en hoeveel verschillende vormen al deze onderwerpen kunnen aannemen als je daarvoor open staat.
Sytske Frederika van Koeveringe (1988) is beeldend kunstenaar en schrijver. In 2017 verscheen haar debuutroman Het is maandag vandaag. Verder schrijft Van Koeveringe toneel, essays, poëzie en proza voor onder andere De Revisor en NRC Handelsblad. Haar nieuwste boek Vrouw doet dit, dat - verscheen bij Atlas Contact.
Na de diagnose borstkanker grijpt Van Koeveringe terug op dagboekschrijven. Pas na het ontdekken van de dagboeken van Susan Sontag beseft ze dat dit iets is wat mag bestaan en serieus wordt genomen, ook in de literaire wereld. Door het schrijven probeert Van Koeveringe grip te krijgen op de totale absurditeit van het bestaan en haar ziekte, zonder zich iets aan te trekken van bestaande literaire conventies.
“Je kaart allerlei onderwerpen aan, stelt veel vragen maar komt niet met antwoorden. […] Waarom gebruik jij spreektaal? Dit is geen literatuur. Je neemt de lezer zo niet mee in een verhaallijn…”
Vrouw doet dit, dat - leest gemakkelijk, juist vanwege het gebruik van spreektaal, zinnen tussen haakjes en zijpaadjes in onmogelijke gedachtekronkels zoals iedereen die wel eens heeft. Grote thema’s als angst, huilen, de kracht van proza en de ontoereikendheid van taal krijgen op die manier iets benaderbaars in het werk van Van Koeveringe. In het werk is ruimte voor angst en onzekerheid en voor kritische (zelf)reflectie.
“Dagboeken zijn de dagelijkse, vaak terugkerende gedachtekronkels, beslommeringen en dus de nutteloosheid van het bestaan zo helder mogelijk uitgeschreven. Bladzijde na bladzijde na bladzijde na bladzijde na bladzijde. Inclusief alle wrok, pijn, teleurstellingen, frustraties, opgewekte momenten, onzekerheden, liefdesavonturen en vragen over het leven.”
Essays, dialogen en ervaringen wisselen elkaar in rap tempo af, gedachten en gesprekken maken ruimte voor nieuwsgierigheid, frustratie en dromen. Rationaliteit laat ruimte voor persoonlijk gevoel in de geheel eigen manier waarop Van Koeveringe de wereld ervaart en de lezer daar onderdeel van maakt. Op zoek naar een taal en een vorm voor de beschrijving van een alles overstijgende ziekte en een leven dat daarbij hoort.
Van Koeveringe reflecteert op literatuur en doet het vervolgens op unieke eigen wijze, laat zien dat het op jouw manier ook aanwezig mag zijn, zelfs als iets nog niet eerder op precies deze zelfde manier gedaan of geschreven is. Het afzetten tegen de clichés en metaforen door een eigen gevoel uit te drukken, zelfs als je je daarmee niet aansluit bij anderen en zelf niet per se een betere oplossing of manier hebt.
Het resultaat is een boek waarin de liefde voor het ambacht dat schrijven is centraal staat, het onderzoeken van en verzamelen rondom een onderwerp door het van zoveel mogelijk kanten te bekijken en de ‘waarheid’ in het midden te laten. Vrouw doet dit, dat - is wellicht onconventioneel in vorm en stijl, iets waarvoor de schrijver zich keer op keer lijkt te willen indekken door de breuk met conventies hardop te benoemen, maar het is goed geschreven, heeft een prettig ritme en naast alle serieuze overdenkingen ook de nodige humor in zich.
Taal zal wellicht nooit afdoende zijn om een geheel persoonlijke ervaring te kunnen uitdrukken, maar Van Koeveringe deed een dappere poging en zet de lezer aan het denken, niet alleen over het leven maar ook over taal en literatuur en hoeveel verschillende vormen al deze onderwerpen kunnen aannemen als je daarvoor open staat.
January 26, 2022
Ik schreef een recensie voor 8WEEKLY: https://8weekly.nl/recensie/de-kunst-...
December 20, 2021
Vrouw doet dit, dat- Door: Sytske Frederika van Koeveringe.
Hoe beter een boek, hoe moeilijker het is om een recensie te schrijven die dit boek eer aan doet. Sytske veroverde mijn hart met Dag nacht licht toch. Nu had ze mijn hart al; ze gooide er mee, gaf er kusjes op, masseerde het, stak er wat messen in, trapte er af en toe eens tegen, omhulde het met warmte en liet het huilen. Ze kroop onder mijn huid, reguleerde mijn adem, hield mijn hoofd gegijzeld; of ik nu las of niet.
Afgelopen jaar las ik meer dan 200 boeken. Vrouw doet dit, dat- haalt op haar sloffen mijn top 10. 200 Boeken op een jaar wil ook zeggen dat ik niet enkel veel lees maar ook snel. Over dit boek deed ik 6 dagen. Zes hele dagen! (Heel mijn schema overhoop;)) Niet omdat het een dik boek is of een saai of een moeilijk. Nee; omdat het zo goed is. Ik onderlijnde zinnen, haalde hele pagina’s aan, werd onbedwingbaar aangetrokken door mijn eigen dagboek (schrijf-noodzaak), wou dingen direct herlezen, moest ze even laten bezinken, wou ze met mijn partner bespreken,…
Vrouw doet dit, dat- is een hoodkussenboek, een nachtkastjes-must-have. Je moet het dicht in de buurt hebben, zelfs al heb je het uit. Omdat het vol wijsheid staat, vol waarheid zit, troost biedt, aan het denken zet. Je leest het ook niet enkel met je ogen en hoofd, ook met je hart en buik en huid en ganse lichaam. Je absorbeert het met je poriën, op een niet te controleren manier dringt het je bestaan binnen. Dus laat het op je nachtkastje liggen, grijp het op gezette tijden ter hand en laat het de rest van de tijd zijn bevrijdende rol spelen.
Dit is geen boek, dit is een kunstwerk.
Hoe beter een boek, hoe moeilijker het is om een recensie te schrijven die dit boek eer aan doet. Sytske veroverde mijn hart met Dag nacht licht toch. Nu had ze mijn hart al; ze gooide er mee, gaf er kusjes op, masseerde het, stak er wat messen in, trapte er af en toe eens tegen, omhulde het met warmte en liet het huilen. Ze kroop onder mijn huid, reguleerde mijn adem, hield mijn hoofd gegijzeld; of ik nu las of niet.
Afgelopen jaar las ik meer dan 200 boeken. Vrouw doet dit, dat- haalt op haar sloffen mijn top 10. 200 Boeken op een jaar wil ook zeggen dat ik niet enkel veel lees maar ook snel. Over dit boek deed ik 6 dagen. Zes hele dagen! (Heel mijn schema overhoop;)) Niet omdat het een dik boek is of een saai of een moeilijk. Nee; omdat het zo goed is. Ik onderlijnde zinnen, haalde hele pagina’s aan, werd onbedwingbaar aangetrokken door mijn eigen dagboek (schrijf-noodzaak), wou dingen direct herlezen, moest ze even laten bezinken, wou ze met mijn partner bespreken,…
Vrouw doet dit, dat- is een hoodkussenboek, een nachtkastjes-must-have. Je moet het dicht in de buurt hebben, zelfs al heb je het uit. Omdat het vol wijsheid staat, vol waarheid zit, troost biedt, aan het denken zet. Je leest het ook niet enkel met je ogen en hoofd, ook met je hart en buik en huid en ganse lichaam. Je absorbeert het met je poriën, op een niet te controleren manier dringt het je bestaan binnen. Dus laat het op je nachtkastje liggen, grijp het op gezette tijden ter hand en laat het de rest van de tijd zijn bevrijdende rol spelen.
Dit is geen boek, dit is een kunstwerk.
June 26, 2022
Een prachtig boek waarin het leven en dingen die gebeuren in een wervelwind aan gedachtes, emoties, anekdotes, dialogen, hersenspinsels en inzichten met de lezer worden gedeeld. Vermogen en onvermogen om met het leven te dealen en met een diagnose van borstkanker te dealen als een jonge, levenslustige vrouw. Rauw, associatief en bij tijden hilarisch. Het boek dat je aanzet om verder en dieper over het leven na te denken en ervan te genieten!
March 24, 2023
Toevallig (of misschien niet?) las ik dit boek uit op het zevenjarig jubileum van mijn borstkankerdiagnose. Ik haaaaat boeken over borstkanker! Altijd zo gezapig (met termen als strijden en overwinnen en moedig zijn 🤮) (( ik heb niet gestreden of overwonnen, ik heb de hele chemo lang geslapen en/of taartjes gegeten))
En gelukkig dacht Stytske daar net zo over als ik!
Het was fijn om dingen te herkennen. En ook heel veel niet 🤣
En gelukkig dacht Stytske daar net zo over als ik!
Het was fijn om dingen te herkennen. En ook heel veel niet 🤣
January 3, 2022
(Eindelijk weer een boek uitgelezen!) Moeilijk boek om te reviewen, schoot alle kanten op, had me soms helemaal omdat je in een ander hoofd kijkt (en daar hou ik van, duh) maar liet me soms ook nogal koud
September 30, 2023
3,5 ster, en 4 als het geheel iets korter was geweest. Sterke fragmenten, maar soms een beetje te veel een herhaling van zetten. Heel originele essayistiek. Ik ga meer van deze auteur lezen.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews