What do you think?
Rate this book
Schaduwoorlog Uruzgan
268 pages, Paperback
Published January 1, 202
23 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 12, 2021
Ik heb mensen horen zeggen dat ‘op de fregatten van de marine na alle onderdelen van de krijgsmacht in Afghanistan ingezet zijn’ en dat ‘Uruzgan als periode bepalend is geweest voor een hele generatie militairen en de krijgswetenschappen’. Ook komt regelmatig boven dat er een diepe kloof gaapt tussen de politieke en rauwe militaire omgeving – en dat had dus ook gevolgen voor de beleving van de missie (2006-2010) in de samenleving.
Olof van Joolen en Silvan Schoonhoven, beiden Telegraaf-verslaggevers en auteurs van de eerdere boeken ‘Liggen blijven!’ en ‘Missie F-16’, waagden zich het afgelopen jaar aan het tijdperk-Uruzgan. ‘Schaduwoorlog Uruzgan’ gaat dus over een geheel afgesloten missie (voor de gehele NAVO sinds augustus 2021) die wel lang genoeg geleden is zodat betrokkenen erover kunnen vertellen. Emotioneel bedoel ik hier – op sommige zaken rust staatsgeheim zoals oud-commando Gijs Tuinman vertelt.
De auteurs zetten in 280 pagina’s uiteen hoe Nederland in Afghanistan verzeild raakte, hoe zo’n missie opgebouwd wordt en wat er achter de schermen aan besluitvorming plaatsvindt. Ze hebben zich hiervoor gebaseerd op het eigen journalistieke bezoek, vele geschreven bronnen waaronder ook wetenschappelijke onderzoeken en uiteraard op veel gesprekken. Dit alles in toegankelijke stijl zonder larmoyant te worden of vette koppen te willen maken.
Voor niet-Defensieingewijden staan er regelmatig kaartjes en achterin gelukkig een woordenlijst en tijdlijn. Want ook al wordt in het begin goed uitgelegd hoe de internationale politiek de missie heeft vormgegeven, het blijft ingewikkelde materie en afkortingen als OEF (Operation Enduring Freedom), ISAF (International Security Assistance Force) en PRT (Provinciaal Reconstructie Team) kunnen je wel eens duizelen.
Het boek volgt de missie chronologisch en markeert belangrijke gebeurtenissen op de tijdlijn. Daarom veel aandacht voor de slag om Chora, het dodelijke eigenvuurincident bij Kapcha As en een hoofdstuk over bermbommen/IED’s.
Tegelijk krijgen de meeste van de 25 Nederlandse doden een gezicht en een verhaal. In vergelijking met buitenlandse troepenmachten is het een relatief laag dodenaantal, maar het zijn toch 25 mannen die zich naar eer en geweten voor een andere samenleving in de strijd gestort hebben. Een strijd waarvan geleerd moet worden, zowel binnen Defensie als in de politiek. Eén simpel voorbeeld: Als patrouilles wekenlang in de provincie op pad moeten, kunnen ze moeilijk vers voedsel voor die tijd meenemen. Daarom krijgen ze geld om op de lokale markt eten te kopen. Dat is afgelopen zodra Den Haag erachter komt, want dat strookt niet met de westerse HACCP-regels. Ook moeten militairen in het begin materieel lenen van bondgenoten omdat het niet voorhanden is (heeft veel te maken met geldgebrek door de Defensiebegroting).
‘Schaduwoorlog Uruzgan’ haalt de missie voor veel mensen uit de schaduw en maakt het menselijk. Petje af! Om dit boek voor mezelf nog meer een gezicht te geven heb ik het project-handtekeningen verzamelen opgezet. Ik hoop in de komende tijd meer namen te verzamelen.
4,5 ster – in de wetenschap dat er nog veel meer te vertellen valt.
Olof van Joolen en Silvan Schoonhoven, beiden Telegraaf-verslaggevers en auteurs van de eerdere boeken ‘Liggen blijven!’ en ‘Missie F-16’, waagden zich het afgelopen jaar aan het tijdperk-Uruzgan. ‘Schaduwoorlog Uruzgan’ gaat dus over een geheel afgesloten missie (voor de gehele NAVO sinds augustus 2021) die wel lang genoeg geleden is zodat betrokkenen erover kunnen vertellen. Emotioneel bedoel ik hier – op sommige zaken rust staatsgeheim zoals oud-commando Gijs Tuinman vertelt.
De auteurs zetten in 280 pagina’s uiteen hoe Nederland in Afghanistan verzeild raakte, hoe zo’n missie opgebouwd wordt en wat er achter de schermen aan besluitvorming plaatsvindt. Ze hebben zich hiervoor gebaseerd op het eigen journalistieke bezoek, vele geschreven bronnen waaronder ook wetenschappelijke onderzoeken en uiteraard op veel gesprekken. Dit alles in toegankelijke stijl zonder larmoyant te worden of vette koppen te willen maken.
Voor niet-Defensieingewijden staan er regelmatig kaartjes en achterin gelukkig een woordenlijst en tijdlijn. Want ook al wordt in het begin goed uitgelegd hoe de internationale politiek de missie heeft vormgegeven, het blijft ingewikkelde materie en afkortingen als OEF (Operation Enduring Freedom), ISAF (International Security Assistance Force) en PRT (Provinciaal Reconstructie Team) kunnen je wel eens duizelen.
Het boek volgt de missie chronologisch en markeert belangrijke gebeurtenissen op de tijdlijn. Daarom veel aandacht voor de slag om Chora, het dodelijke eigenvuurincident bij Kapcha As en een hoofdstuk over bermbommen/IED’s.
Tegelijk krijgen de meeste van de 25 Nederlandse doden een gezicht en een verhaal. In vergelijking met buitenlandse troepenmachten is het een relatief laag dodenaantal, maar het zijn toch 25 mannen die zich naar eer en geweten voor een andere samenleving in de strijd gestort hebben. Een strijd waarvan geleerd moet worden, zowel binnen Defensie als in de politiek. Eén simpel voorbeeld: Als patrouilles wekenlang in de provincie op pad moeten, kunnen ze moeilijk vers voedsel voor die tijd meenemen. Daarom krijgen ze geld om op de lokale markt eten te kopen. Dat is afgelopen zodra Den Haag erachter komt, want dat strookt niet met de westerse HACCP-regels. Ook moeten militairen in het begin materieel lenen van bondgenoten omdat het niet voorhanden is (heeft veel te maken met geldgebrek door de Defensiebegroting).
‘Schaduwoorlog Uruzgan’ haalt de missie voor veel mensen uit de schaduw en maakt het menselijk. Petje af! Om dit boek voor mezelf nog meer een gezicht te geven heb ik het project-handtekeningen verzamelen opgezet. Ik hoop in de komende tijd meer namen te verzamelen.
4,5 ster – in de wetenschap dat er nog veel meer te vertellen valt.
Read
July 10, 2022Sterke reconstructie van de Nederlandse ‘opbouwmissie’ in de Afghaanse provincie Uruzgan (2006-2010). De schrijvers schetsen hoe Nederland daar verzeild raakte, hoe de missie redelijk rustig begon en hoe hij in korte tijd ontaardde in een ramp. ‘Onze jongens’ konden na een tijdje zich slechts stapvoets door het gebied bewegen vanwege alle bermbommen en hinderlagen die de tegenstanders legden. En de steeds zwaardere gevechten wezen erop dat het veroveren van de Afghaanse ‘hearts and minds’ en het uitbreiden van de veilige ‘inktvlek’ totaal onhaalbaar waren.
Het leverde al met al 25 dode Nederlanders op, van wie 11 door bermbommen, 5 door ongelukken en 2 door eigen vuur. Het aantal dode Afghanen is een veelvoud daarvan. Bij sommige vuurgevechten kwamen ze met tientallen de bergwand af rennen en werden er twintig neergemaaid. In andere gevallen kregen de Nederlanders een tip dat ergens talibanstrijders zaten, en leek het er achteraf op dat de tip van een lokale rivaal kwam. Niks aan de hand, afrekening in het criminele circuit, waarbij Nederland ongewild als wapen werd ingezet.
De feitelijke reconstructie van de zogenaamde reconstructiemissie is erg sterk. De schrijvers wagen zich niet aan een eigen antwoord op de vraag of de hele operatie alle ellende waard is geweest. Maar het is duidelijk dat het na de val van de Afghaanse regering in 2021 nog nuttelozer is gebleken dan we al vreesden.
Het leverde al met al 25 dode Nederlanders op, van wie 11 door bermbommen, 5 door ongelukken en 2 door eigen vuur. Het aantal dode Afghanen is een veelvoud daarvan. Bij sommige vuurgevechten kwamen ze met tientallen de bergwand af rennen en werden er twintig neergemaaid. In andere gevallen kregen de Nederlanders een tip dat ergens talibanstrijders zaten, en leek het er achteraf op dat de tip van een lokale rivaal kwam. Niks aan de hand, afrekening in het criminele circuit, waarbij Nederland ongewild als wapen werd ingezet.
De feitelijke reconstructie van de zogenaamde reconstructiemissie is erg sterk. De schrijvers wagen zich niet aan een eigen antwoord op de vraag of de hele operatie alle ellende waard is geweest. Maar het is duidelijk dat het na de val van de Afghaanse regering in 2021 nog nuttelozer is gebleken dan we al vreesden.
April 7, 2022
Interessant overzicht dat met persoonlijke verhalen niet te abstract wordt.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews