ค่อยๆ รัก 2

by summer december, Happy Meal (Illustrator)

ทุกอย่างเริ่มขึ้นจากเฉาก๊วยหกใส่รองเท้า
วันนั้นถ้าพัทไม่เผอิญซุ่มซ่าม พะรุงพะรังด้วยสารพัดของกินที่รุ่นพี่ในแผนกฝากซื้อ
เขาก็คงไม่พบคนใจดีที่ไม่ถือโทษโกรธเขา
แต่ความประทับใจดีๆ กลับกลายเป็นความเหม็นขี้หน้า
เมื่อผู้ชายคนนั้นก้าวเข้ามาในฐานะบอสจอมโหด จิกทุกเม็ด เก็บทุกงานแห่งย่านเพลินจิต

เจ๋งแค่เป็นเพอร์เฟกชันนิสต์
ในฐานะผู้จัดการเขาต้องผลักดันลูกน้องที่มีศักยภาพ และเผอิญพัทมีสิ่งที่ว่า
เป็นความหวังดีล้วนๆ ที่สักพักเจือปนด้วยความเอ็นดู
รู้ตัวอีกทีก็ก้าวพรวดเข้าไปในความสัมพันธ์ต้องห้ามของหัวหน้าและลูกน้องเสียแล้ว

น้องหันกลับมา เขาก็ยังไม่ละสายตาไปไหน
พัทที่อยู่ภายใต้แสงไฟนี้ บรรยากาศแบบนี้ ถ้าเขาไม่เคยรู้จักและได้ผ่านมาเห็นก็คงถูกใจไม่น้อย
แต่ก็คงจะแค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ถ้าได้รู้จักกันแค่ผิวเผิน ก็คงไม่มีความหมายกับใจจนไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปขนาดนี้

708 pages, Paperback

Published October 27, 2021

Reviews

[Miki · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ดำเนินเรื่องมาถุงจุดที่เริ่มปรับตัวกับงานได้แล้ว
ชีวิตดำเนินต่อมาเรื่อยๆมาถึงความรัก
ความรักที่มาพร้อมความสับสน ว่าเอ๊ะนี่คืออะไรนะ
ความไม่แน่ใจความไม่มั่นใจ แล้วมันจะเป็นยังไงต่อไปนะ

[Aamukahvi · Rating 5 out of 5]

ในบรรดา 3 เล่ม เล่มที่ 2 น่าจะเป็นเล่มที่มีความรู้สึกหน่วงมากที่สุด แต่ก็เป็นเล่มที่เรารู้สึกว่าสำคัญเพราะเป็นส่วนที่มีพัฒนาการของตัวละคร ความสัมพันธ์และเนื้อเรื่องอย่างเข้มข้น
1. พัท ในเรื่องนี้จะได้เห็นถึงความมั่นใจ ประสบการณ์ที่มากขึ้นในการจัดการสิ่งต่าง ๆ คือโตขึ้นจากเดิม แต่ก็ยังไม่โตมากเกินไป ยังมีหลาย ๆ เรื่องที่พัทจะต้องเรียนรู้
2. เจ๋ง จากเจ้านายที่กลายเป็นสถานะของคนแอบรัก คือหน่วงที่สุด เศร้าที่สุด แต่ต้องบอกเลยว่าในส่วนนี้ทำให้เรารักตัวละครเจ๋งไปอีกหลายเท่าตัว คงเพราะเราชอบที่เจ๋งไม่ใช่พระเอกในนิยายทั่ว ๆ ไปที่ใช้ power ในการบีบบังคับ ให้ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามที่ตัวเองต้องการ แต่เจ๋งคืออดทนรอและจัดการให้ทุกอย่างเป็นไปในทิศทางที่ถูกต้องเหมาะสม พูดได้เลยว่าเจ๋งจะอยู่ในหิ้งของพระเอกแสนดีตลอดกาลในใจ
3. การบรรยายถึงการทำงาน ต้องบอกเลยว่าเราชอบที่ผู้เขียนไม่ทิ้งในส่วนนี้ เพราะสำหรับเรานี่เป็นจุดแข็งของนิยายเรื่องนี้ และก็ยังมีความเข้มข้นเหมือนเดิม เห็นถึงการทำงานที่มีความเมามันส์มาก ๆ
4. พัฒนาการความสัมพันธ์ระหว่างเจ๋งและพัท จากเล่ม 1 มาถึง เล่ม 2 จะเห็นได้เลยว่าพัทไม่เกร็งกลัวเจ๋งแบบเดิมแล้ว ออกจะชื่นชมและเคารพ และมีหลาย ๆ หนที่พัทแอบเอ็นดูเจ๋ง ในขณะที่เจ๋งก็คือรักแต่แสดงออกไม่ได้ มันเป็นความสัมพันธ์ที่ทั้งหน่วงแต่ก็น่ารักจนใจเจ็บไปหมด ชอบฉากที่ไปเที่ยวเล่นกันมาก ๆ ผู้เขียนสามารถทำให้ฉากเหล่านั้นเหมือนกำลังดูหนังรักรอมคอมฝรั่งยุคเก่า เวลาที่ตัวละครหลักของเรื่องไปเดทกันแบบสนุก ๆ มันยังเป็นฉากที่ตราตรึงอยู่ในใจอยู่เลย ถ้ามีโอกาสก็คงจะหาใครไปเดทแบบนั้นบ้าง

[Muffy · Rating 5 out of 5]

*4.7/5*

เล่มแรกเน้นสายงานมาร์เก็ตติ้งก็ยังตามเรื่องทันอยู่ แต่พอเล่มนี้เริ่มออกจากฟีลด์ตัวเองมากขึ้นแล้วเริ่มตามไม่ทัน อ่านแล้วงง ๆ เพราะไม่เข้าใจการทำงานด้านฟิล์มถ่ายทำพวกนี้ ทีมไหนทำอะไรมีส่วนเกี่ยวข้องยังไงก็จำไม่ได้ มีอ่านข้าม ๆ ไปบ้าง ;-; แต่นอกเหนือจากจุดนี้ก็ชอบหมดเลย หลากอารมณ์มากกว่าเล่มแรก ชอบการเล่าความสับสนแล้วค่อย ๆ รู้ตัวว่าชอบคุณเจ๋งของพัท

เป็นตั้งแต่เล่มแรกแล้ว แต่พออ่านคำทับศัพท์ในเรื่องแล้วรู้สึกอ่านแล้วขัด ๆ จนกระทั่งไปเช็คแล้วพบว่าคำทับศัพท์บางคำที่ตัวเองใช้มาตลอดคือผิด 555555

[addie · Rating 4 out of 5]

(4.25/5) เล่มนี้เป็นเล่มที่เจ๋งเริ่มรู้ใจตัวเอง จริงๆก็สนุกนะ แต่อ่านถึงท้ายเล่มก็ลืมไปแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง มันค่อนข้างจะ forgettable

โดยส่วนตัวรู้สึกว่ารายละเอียดการทำงานต่างๆมันเยอะไป ไม่ใช่แค่การทำงานอย่างเดียวแต่ยังรวมไปถึงพวกสถานที่ที่ไป สิ่งของรอบตัว อย่างฉากที่ไปบาร์ด้วยกันเราอ่านแล้วถึงกับมึนงง แล้วไลฟ์สไตล์ค่อนข้างจะต่างกันด้วยแหละ เลยไม่รู้สึกรีเลทกับเนื้อเรื่องจน feel invested in the story ขนาดนั้น

ปล. ตัวประกอบน่ารักดี

[🎵 · Rating 4 out of 5]

angst/hurt no comfort ในเล่มนี้เกือบทำมนุษย์สุขนิยมอย่างนี่สิ้นลมหายใจ โคตร brutal เลย อึดอัดและหน่วงไปหมด แต่มันขมไม่คาย มันบีบบังคับให้เราต้องเผชิญหน้ากับความยุ่งยากที่ตามมากับ workplace romance อย่างเชื่องช้าและไร้เมตตาร่วมไปกับตัวละคร ปวดใจร่วมไปกับคุณเจ๋ง แต่ในขณะเดียวกันก็สัมผัสถึง the frustration & doubt ของพัท in my bones... เป็นอีกครั้งที่เจ๋งพัททำให้นี่ได้กลับมาตกตะกอนกับตัวเอง พบว่า (as cheesy and cliché as it sounds) ความรักเป็นวิชาที่เราต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการเรียนรู้อะ

[Pusanisa Buranawanich · Rating 4 out of 5]

4.5/5 ฮือออ ได้ผัวแบบคุณเจ๋งซักครั้งจะตั้งใจเรียน🥹🥹🥹
คนอะไรน่ารักม้ากก อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ พูดเพราะ😭😭
ชอบช่วงท้ายของบท34มากก หน่วงมากก ท้ายๆเรื่องก็อ่านแบบหน่วงๆมาเรื่อยๆ จนกระทั่งข้อความ thank you and sorry for everything เท่านั้นแหละ กุตายค่าาา ไม่ไหววว😭😭
รวมๆแล้วยังชอบเหมือนเดิม แนวสโลเบิร์น

[Bunnyb · Rating 3 out of 5]

ให้ 3 ดาว คืออ่านได้ แต่บังเอิญไม่ใช่แนว
ไม่อินกับไลฟ์สไตล์ของพัท แต่ก็เข้าใจว่า
คนสมัยใหม่คงคิดลักษณะนี้เยอะ
แต่ชอบคุณเจ๋ง

[jellynsummer · Rating 5 out of 5]

เล่มที่ 2 คืออัดแน่นไปด้วยความน่ารักของคุณเจ๋ง dialogue "good night na." คือตราตรึงมากกก อ่านจบแล้วอยากกี้ด พาร์ทโปรดเล็กๆ ของเราอีกพาร์ทคือที่น้องพัทถามว่า "คุณเจ๋ง เหนื่อยไหมครับ" มันเป็นคำถามที่ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่เหมือนที่คุณเจ๋งบอกเลยว่าความอบอุ่นมันตีขึ้นมาในใจจริงๆ เพราะนานมากแล้วที่ไม่มีใครถามคำถามนี้ ส่วนตัวชอบพาร์ทlittle reminder note 5 ข้อ ที่ไปถ่าย Forge film-offsite ส่วนนี้สามารถเอามาอแดปต์กับการเรียนการทำงานเราได้เลย มันน่ารักแล้วก็มีประโยชน์กับการทำงานมากๆ 👍🏻
พลาดไม่ได้คือซีนBar hopping แอบอยากรีวิวร้านด้วยว่าดีทุกร้านเลยค่ะ คุณภาคภูมิเลือกเก่งมากกก ซีนสารภาพรักคือหนักหน่วงมาก เราซึมไปกับคุณเจ๋งเลย แต่ก็เข้าใจน้องพัทมากๆ เหมือนที่น้องบอกเลย คุณเจ๋งเป็นใคร น้องเป็นใคร มันอดไม่ได้ที่จะมาdoubt กับตัวเองว่าที่ผ่านมามันเป็นเพราะaffectionหรือว่าpotentialจริงๆ ของเรา ฮือออออ กอดๆ คุณเจ๋งนะคะ