پنهان پشت نخل پیر، روایت نسلی است که در گذر به جوانی، آن روزها که کودکی و نوجوانی را سپری میکردند، چنان بار سرخوردگیها و زندگی نزیستۀ دیگران را به دوش میکشیدند که از واژهها تهی شدند. بیآنکه در پی ازدستدادن این میراث، باری برگرفته باشند. شاید از این رو، زبان در داستانهای این مجموعه، برهوتی از واژههاست. دانیال عماری در اولین مجموعهداستان خود، این تهیبودگی را که پشت نخلی پیر پنهان شده است، بر ما هویدا میسازد.