Το σημάδι του ξίφους

by Άγγελος Κυπριανός

Οι πρώτοι Άνθρωποι γεννήθηκαν σε έναν κόσμο βουτηγμένο στο αίμα. Οι πρώτοι ήχοι ήταν σάλπιγγες, τα πρώτα εργαλεία ήταν ξίφη και τα πρώτα λόγια δεν ήταν παρά ιαχές πολέμου. Έτσι βρήκαν τον κόσμο της Βιτάλλια στην αυγή της εκείνοι που κλήθηκαν να πολεμήσουν στη μάχη των Θεών. Λένε πως εκείνοι οι Άνθρωποι είχαν ευλογηθεί με μακροζωία. Ήταν η ανταμοιβή για τη συμμετοχή τους στη μάχη των Θεών ή απλά το γεγονός ότι το αίμα τους ήταν το αίμα του ίδιου του Σέντινελ, που έφτιαξε τον κόσμο, καθαρό, ατόφιο και πιο δυνατό από κάθε ρίζα που αγκάλιασε τη γη έκτοτε. Οι ψυχές των Ανθρώπων, όμως, δεν φτιάχτηκαν ποτέ για να αντέχουν τόσο στον κόσμο των θνητών. Τα χρόνια φαίνεται να γλιστρούν μέσα από τα δάχτυλά τους και το μυαλό τους μοιάζει με ραγισμένο γυαλί, με μόνο κάποιες αναμνήσεις να μένουν ζωντανές, που προσπαθούν να αναζωπυρώσουν την αίσθηση ύπαρξης ενός σκοπού στη νέα εποχή, καθώς ο κόσμος γυρίζει πια σελίδα. Επτά πολεμιστές διανύουν τις μακρές εποχές της Βιτάλλια και υπομένουν την αθανασία τους, καθώς παλιές και νέες σκιές Θεών και θνητών κρέμονται πάνω από τις πολυπόθητες Γαίες του Κόσμου. Αυτοί είναι που θα κληθούν ξανά, για να βρουν τη θέση τους ανάμεσα σε βασίλεια, Θεούς και αχαρτογράφητες περιοχές.

488 pages, Hardcover

Published November 1, 2021

About the author

Ο Άγγελος Κυπριανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1985 και μεγάλωσε στο νησί των Σπετσών. Είναι τραγουδοποιός Αμερικάνικης Φολκ μουσικής με το καλλιτεχνικό όνομα «Remi & the road» και έχει στο ιστορικό του 5 δίσκους και αμέτρητες εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ανάμεσα σε άλλα έργα του είναι το μιούζικαλ «ΛΕΤΖΕΝΤΑ», η ταινία «I DREAMT ABOUT THIS», καθώς επίσης και ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ρόλων και στρατηγικής με τίτλο «Meteor Tales».

Το πρώτο του μυθιστόρημα φαντασίας "Ο Οίκος των Βέρεμον", κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.

Reviews

[Konstantinos Amvrazis · Rating 4 out of 5]

Το ταξίδι μου στο χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας του φανταστικού συνεχίζεται με αμείωτο ενδιαφέρον! Επόμενος συγγραφέας ο Άγγελος Κυπριανός και το βιβλίο του “Το Σημάδι του Ξίφους”.

Έχουμε λοιπόν ένα βιβλίο επικής φαντασίας με στοιχεία grimdark fantasy. Το βιβλίο ξεκινά με ένα “μπαμ”, κυριολεκτικά, καθώς τα πάντα ξεκινούν με την πρόσκρουση ενός μετεωρίτη σε ένα άγονο πλανήτη ο οποίος πυροδοτεί μια σειρά γεγονότων, αλλά και μεταφορικά αφού αυτό το “μπαμ” μεταφέρει τις δονήσεις του με ιδιαίτερη ισχύ και στην πλοκή του βιβλίου. Έχοντας για εισαγωγή μια κοσμογονία ουσιαστικά, η οποία μας βάζει στο νόημα της δημιουργίας με εύκολο και κατανοητό τρόπο χωρίς να κουράσει και ταυτόχρονα μας δίνει στο πιάτο μια σύγκρουση επικών διαστάσεων μεταξύ θεών, ημίθεων, ανθρώπων, ξωτικών και μάγων που σου ανοίγει την όρεξη για το τι θα ακολουθήσει.

Μετά την άκρως εντυπωσιακή είσοδο στον κόσμο του συγγραφέα, ακολουθεί μια πτώση στο ρυθμο που δεν αποτελεί πρόβλημα αλλά ίσα ίσα κρίνεται αναγκαία για να μπει μια τάξη στα γεγονότα που προηγήθηκαν. Για την πλοκή δεν μπορώ να αποκαλύψω πολλά γιατί δε θα καταφέρω να κρατήσω την περιγραφή μου καθαρή από σποιλερς. Θα πω μόνο ότι πρόκειται για ένα ταξίδι στο χρόνο οπου γεγονότα σημαδεύουν τις ζωές των ηρώων και μετά ο χρόνος κυλά και τα σημάδια αυτά έρχονται να φτιάξουν ένα παζλ για να ολοκληρωθεί η εικόνα. Όπως λέει και στην περιγραφή του βιβλίου:

“Επτά πολεμιστές διανύουν τις μακρές εποχές της Βιτάλλια και υπομένουν την αθανασία τους, καθώς παλιές και νέες σκιές Θεών και θνητών κρέμονται πάνω από τις πολυπόθητες Γαίες του Κόσμου”

Έχουμε λοιπόν ιστορίες που κάποιες έχουν κοινή αρχή και ακολουθούν διαφορετική πορεία, ενώ άλλες προστίθενται αργότερα στο timeline. Ολες τους όμως κάποια στιγμή τέμνονται μεταξύ τους για να μας οδηγήσουν στο φινάλε που είναι αντίστοιχης έντασης με την εισαγωγή. Το μόνο θέμα που είχα ίσως, είναι ότι οι ιστορίες αυτές φαίνονται να είναι κομμάτια ενός ευρύτερου συνόλου που δεν μας εξιστορείται επαρκώς και κάποιες από αυτές είτε τελειώνουν, είτε ξεκινάνε απότομα αφήνοντας μερικά ερωτήματα. Αν αυτό βέβαια γίνεται επίτηδες με σκοπό τη δημιουργία επιπλέον βιβλίων της σειράς δεν το ξέρω και είναι ευπρόσδεκτη αυτή η προοπτικη.Ο συγγραφέας καταφέρνει και συνδυάζει τόσο αριστοτεχνικά πολλά από τα στοιχεία του φανταστικού, όπως μάγους, δράκους, ξωτικά, βρικόλακες, θεούς και πολλά ακόμα με ένα τρόπο που, παρόλο που τρομάζει, όλο αυτό το σύνολο των στοιχείων, στην ροή της ιστορίας, δένουν πολύ αρμονικά και κρατούν μια ισορροπία. Σε όλα τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν και οι πολύ δυνατές περιγραφές των μαχών αλλά και των μονομαχιών που υπάρχουν μέσα στο βιβλίο, οι οποίες αν και βαμμένες με μπόλικο αιμα, είναι συναρπαστικές και αποτελούν ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν σε όλο το βιβλίο.

Το χτίσιμο των χαρακτήρων του βιβλίου ξεκινάει χωρίς να χαθεί καθολου χρόνος και παρόλο που έχουμε αρκετούς, όλοι τους έχουν την δική τους δυναμική και εύκολα ξεχωρίζουμε κάποιον για να δεθούμε, αν και για κάποιους από τους πρωταγωνιστές, προς το τέλος, νιώθω ότι θα ήθελα κάτι παραπάνω. Οι χαρακτήρες είναι από τα δυνατά χαρτιά του βιβλίου καθώς σε όλες τις ιστορίες θα συναντήσετε και από έναν διαφορετικό τύπο ήρωα που δίνει το δικό του χρώμα. Έχουμε, λοιπόν, ζωντανούς χαρακτήρες οι οποίοι καταφέρνουν να γίνουν πιστευτοί και να μοιάζουν αληθινοι καθώς εκτός από τις αρετές τους ο καθένας κουβαλά και τα ελαττώματά του. Οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων είναι όμορφοι και η πορεία πολλών συζητήσεων μέσα στο βιβλιο πολλές φορές σε βρίσκουν να κουνάς το κεφάλι συγκαταβατικα και να συμφωνείς σαν να ήσουν κι εσύ παρών στην κουβέντα.

Ο συγγραφέας μας βάζει σε ένα κόσμο όπου το μόνο που έχει γνωρίσει από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του είναι ο πόλεμος και η καταστροφή. Έτσι και η παλέτα που κρατά ο δημιουργός δεν θα μπορούσε να έχει κάτι άλλο από σκούρους τόνους και χρώματα. Ομιχλώδης τοπία, σκοτεινά δάση, δύσβατες περιοχές και σκληροί χειμώνες είναι μερικές από τις εικόνες που κυριαρχούν. Οι περιγραφές πάντως δεν είναι καθόλου κουραστικές και λειτουργούν πολύ καλά αφού σου δίνουν το γενικό πλαίσιο χωρίς πολλές λεπτομέρειες που κουράζουν ορισμένες φορές. Η γεωγραφία επίσης του βιβλίου παρουσιάζει ενδιαφέρον με τη μεγάλη ποικιλία σε τοπία, με εναλλαγές σε κάθε κεφάλαιο, κάτι που σε ταξιδεύει μαζί με τους ήρωες σε πολλά ενδιαφέροντα μέρη. Τέλος, όσον αφορά το world building έχω να προσθέσω πως κάθε συγγραφέας που δημιουργεί ένα εντελώς νέο κόσμο και σέβεται τον αναγνώστη πρέπει να έχει και ένα δικό του χάρτη για να βοηθά στον καλύτερο προσανατολισμό. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και ο Άγγελος Κυπριανός, ο οποίος φρόντισε να συμπεριλάβει έναν εξαιρετικό χάρτη στην αρχή του βιβλίου για να τον συμβουλευόμαστε οπότε κρίνεται αναγκαίο.

Φτάνουμε λοιπόν και στο αγαπημένο μου σημείο όταν διαβάζω fantasy. Το σύστημα μαγείας. Όπως είπαμε και πριν σε αυτό το βιβλίο συνδυάζονται πολλά από τα στοιχεία του φανταστικού. Δε θα μπορούσε λοιπόν να λείπει η μαγεία. Αν και δεν έχει ένα ξεκάθαρο πλάνο, μια συγκεκριμένη δομή δηλαδή, είναι παντου μέσα στο βιβλίο. Μου έδωσε την αίσθηση ότι παρακολουθώ κάποιο cinematic από video game η ακόμα καλύτερα ότι παίζω ο ίδιος ένα. Μπόρεσα να διακρίνω μερικά χαρακτηριστικά από druidic magic, dark arts, enchantments και necromancy που μας χαρίζει έντονες και εντυπωσιακές σκηνές δράσης που δε χορταίνεις να διαβάζεις!

Κλείνοντας, να πω ότι έχουμε ένα χορταστικό βιβλίο επικής φαντασίας που θα απολαύσετε και θα περάσετε ευχάριστα μαζί του. Για άλλη μια φορά αξίζει να σημειωθεί πως οι Έλληνες συγγραφείς συνεχίζουν και με εκπλήσσουν ευχάριστα, καθώς στην προκειμένη περίπτωση έχουμε ακόμα ένα έργο που αξίζει να βρίσκεται σε όλες τις βιβλιοθήκες των φαν της λογοτεχνίας του φανταστικού!


https://www.lefalok.gr/diavasame-20-0...

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 4 out of 5]

Με τον Άγγελο έχουμε πια άλλη σχέση, μιας κι ένα δικό μου έργο βρίσκεται κάτω από τη στέγη των εκδόσεων Βάρδος. Τον θεωρώ μπαρουτοκαπνισμένο δημιουργό αλλά και έναν από τους πιο δραστήριους συγγραφείς της ελληνικής σκηνής. Όντας η δεύτερη επαφή με το έργο του, ήξερα τι να περιμένω και μπορώ να πω πως ικανοποίησε τις προσδοκίες μου σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Το βιβλίο το απόλαυσα, ξεκάθαρα. Καταρχάς, είναι στο στυλ φαντασίας που προτιμώ. Επικ φανταζι με τα όλα του. Ιππότες, Δράκοι, Τιτάνες, Θεοί, Βρικόλακες, Μάγοι, ξωτικά, όλα τα έχει η ιστορία. Σαν έργο μού θύμισε έντονα τα φοιτητικά μου χρόνια και το παιχνίδι Elder Scrolls. Γενικά το βιβλίο θυμίζει campaign DD με τη δομή στην οποία μας παρουσιάζεται. Είναι ένα στυλ χρονικών του κόσμου, όπως στο Ελρικ και στον Γητευτή (όχι ξεκάθαρα διηγήματα, περισσότερο ως μια χρονολογική παράθεση περιπετειών), μόνο που μας παρουσιάζει τις οπτικές διάφορων ηρώων. Οι ιστορίες τρέχουν παράλληλα και όλες οδηγούν στο τελικό φινάλε. Όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν κάτι πωρωτικό πάνω τους, βλέπεις πως άνετα θα μπορούσαν να απαρτίζουν μια ομάδα σε κάποια συνεδρία RPG και όλα όσα διαβάζουμε να είναι τα quests τους.

Η φαντασία του Άγγελου με σαγηνεύει. Είναι ξεκάθαρος στις προτιμήσεις του και φαίνεται. Εδώ θα διαβάσετε το κλασικό φάνταζι. Το σέτινγκ είναι καλοδουλεμένο, οι μάχες εξαιρετικές, η ατμόσφαιρα όμορφα δοσμένη. Υπήρξαν πολλές στιγμές που θαύμασα τις περιγραφές του. Υπήρξαν πολλές στιγμές που σκέφτηκα πως το ταλέντο του δεν είναι τυχαίο, πως ο άνθρωπος το έχει με τη συγγραφή και φαίνεται. Ολοκληρώνοντας το βιβλίο έμεινα με την επιθυμία να διαβάσω κι άλλα έργα του, οπότε νομίζω πως αυτό τα λέει όλα.

Το αστεράκι το αφαίρεσα κυρίως για να επισημάνω κάποια πράγματα που εντόπισα. Υπάρχουν κάμποσα σημεία που κάποιο λάθος έγινε στη σελιδοποίηση και δεν υπήρχαν αλλαγές παραγράφων στους διαλόγους. Δεν ήταν πάρα πολλά, ευτυχώς, ωστόσο ήταν αρκετά εκνευριστικό όταν το συναντούσα, με έβγαζε εκτός της ιστορίας. Επίσης, κάποια αδύναμα σχήματα λόγου (πχ σαν ραδιενέργεια, δεν κολλάει κατά τη γνώμη μου) και αγγλισμοί (πχ έπιασε την ανάσα του) καλό θα ήταν να έλειπαν. Ένα δυο ευκολίες στην πλοκή έκαναν το φρύδι μου να ανασηκωθεί, ωστόσο δεν ήταν από τις περιπτώσεις που έβλαπταν την ιστορία. Λίγη προσοχή σε αυτά τα μικρά ζητήματα βοηθούν ένα βιβλίο να λάμψει. Τέλος, έμεινα με την εντύπωση πως σε ορισμένες περιπτώσεις οι χαρακτήρες είχαν θολά κίνητρα. Πχ με τον Φολκόνερ και τον Νόρικ κατάλαβα κάπως αργά πως επιτελούν το έργο των Θεών. Ίσως φταίω εγώ, δεν ξέρω, όμως είχα την αίσθηση πως οι σκοποί δεν ήταν απόλυτα ξεκάθαροι μέχρι τουλάχιστον να προχωρήσει η ιστορία. Ενώ, αν για παράδειγμα το Τάγμα ιδρυόταν από την αρχή του βιβλίου (έστω με δυο μέλη) όλα θα ταίριαζαν τέλεια. Τέλος πάντων, πέραν των όσων αναφέρω, η αλήθεια είναι πως το βιβλίο μου κράτησε όμορφη συντροφιά και σίγουρα μου άφησε θετική επίγευση κλείνοντας την τελευταία σελίδα.

Αν είστε λάτρης των RPG και του κλασικού φάνταζι πιστεύω πως θα χαρείτε κι εσείς το βιβλίο!

Υγ1: Αγαπημένες ιστορίες ήταν αυτή στα Φαράγγια και αυτή με τους Δράκους.
Υγ2: Αυτή δεν είναι μια μέτρια κριτική, μην την ορέγεστε εσείς εκεί στα Βιβλία και Τέρατα! :>

[Christina Gkotsi · Rating 5 out of 5]

Ήρθε, λοιπόν, αισίως η στιγμή για μια ακόμη έκθεση εντυπώσεων! Το Σημάδι του Ξίφους βρέθηκε στα χέρια μου και μόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωση μού γεννήθηκε αμέσως η επιθυμία να μιλήσω γι' αυτό!
Όσοι διαβάσατε κάποιο ή κάποια από τα βιβλία του Άγγελου Κυπριανού έχετε γευτεί ήδη το τι σημαίνει μυθιστόρημα φαντασίας από τα χέρια του. Εδώ, όμως, έχουμε κάτι παραπάνω... και δεν μιλάω μόνο για τον όγκο αλλά και για το ύφος! Το Σημάδι του Ξίφους έρχεται και απρόσμενα κατακτά τον τίτλο του επικού μυθιστορήματος φαντασίας. Γενικά, το να γράψει κανείς καθαρά ένα έπος το θεωρώ πολύ δύσκολο. Εδώ, όμως, ο συγγραφέας παίρνει το ρίσκο και το καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό!
Τα στοιχεία που μας αποκαλύπτονται από την περίληψη ακόμη (Κοσμογονία, η αιώνια πάλη ανάμεσα στο καλό και στο κακό ακόμη και η πληθώρα των ονομάτων που μας καλωσορίζουν ανοίγοντας το βιβλίο) μας προϊδεάζουν ότι θα ακολουθήσει κάτι επικό...! Επίσης, γνωρίσματα όπως: η σχέση θεών-ανθρώπων, η ανάμειξη των θεών σε μάχες καθώς και η εκδήλωση ανθρώπινων συναισθημάτων-αδυναμιών από μέρους τους έρχονται να επιβεβαιώσουν την αρχική μας εντύπωση. Ο συγγραφέας, λοιπόν, πατάει σε αυτή τη βάση και από εκεί και πέρα πλέκει τη φαντασία μαζί με το στοιχείο της περιπέτειας και με μια πηγαία φυσικότητα ολοκληρώνει το βιβλίο αυτό.
Περνώντας στην πλοκή, παρά το μέγεθος του βιβλίου, δεν κουράζει τον αναγνώστη. Η φύση των ηρώων, καθώς κάποιοι από αυτούς έχουν "ευλογηθεί με μακροζωία" καθιστά απαραίτητες όλες τις παράλληλες ιστορίες που ξετυλίγονται μέσα στο μακρύ ταξίδι τους στο χρόνο. Το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο και με έναν περίτεχνο τρόπο οι ήρωες με διαφορετικά σημεία εκκίνησης (σε τόπο και χρόνο) αρχίζουν και συνδέονται μεταξύ τους, οι ενέργειές τους και τα αποτελέσματα αυτών αλληλεπιδρούν και το τέλος έρχεται και οδηγεί τον αναγνώστη σε μια λυτρωτική κάθαρση, αφού έχει βιώσει τα πάντα και έχοντας γίνει κοινωνός των συναισθημάτων των ηρώων στο σύνολό τους.
Δυνατές οι σκηνές μάχης, όπου εμπλέκονται όχι μόνο άνθρωποι με ομοίους τους αλλά θεοί και πλάσματα ενός φανταστικού κόσμου, με την αγωνία να χτυπά κόκκινο, δοσμένες με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Εκεί που κρίνεται απαραίτητο από τον συγγραφέα παρεμβάλλονται γλαφυρές περιγραφές τοπίων, που ζωντανεύουν μπροστά στον αναγνώστη, κόβουν ευχάριστα κάθε επαφή του με τον πραγματικό κόσμο και τον χαλαρώνουν, πριν πάρει πάλι τα ηνία η δράση και "ανάψουν τα αίματα!"
Οι διάλογοι δοσμένοι με απόλυτη φυσικότητα και αμεσότητα εξυπηρετούν όσο χρειάζεται την πλοκή κρατώντας την ισορροπία.
Γενικά, ένας ολόκληρος κόσμος, αυτός της Βιτάλλια, πλασμένος για να μας συναρπάσει και να μας ταξιδέψει (και μας ταξιδεύει σχεδόν παντού!), ζωντανεύει μπροστά μας με κάθε λεπτομέρεια. Είναι εκπληκτικό το πόσο προσεκτικά έχει στήσει αυτόν τον κόσμο ο συγγραφέας, όπου όλα συμβαίνουν τόσο "φυσικά". Φανταστικά πλάσματα έχουν τη θέση τους εκεί μέσα, συνυπάρχουν με ανθρώπους, ξεπηδούν και ενεργούν δικαιολογημένα, χωρίς απολύτως καμία παραφωνία, καμία υπερβολή, κανένα "σκηνοθετικό λάθος".
Οι επτά βασικοί χαρακτήρες του βιβλίου, άρτιοι (για άλλη μια φορά), είναι τοποθετημένοι με ακρίβεια πάντα εκεί που πρέπει όσον αφορά τον χρόνο και τον τόπο και η κάθε πτυχή της προσωπικότητάς τους παίζει το ρόλο της. Αποτυπώνονται όλοι τόσο ολοκληρωμένα, από την περιγραφή της ιδιοσυγκρασίας τους μέχρι ακόμη και της ενδυμασίας τους, που νιώθεις ότι τους έχεις γνωρίσει πραγματικά. Εκτός φυσικά από αυτούς, εμφανίζονται πρόσωπα που, αν και δευτερεύοντα, αφήνουν το στίγμα τους και συμβάλλουν σημαντικά στην πλοκή...
Το Σημάδι του Ξίφους είναι ένα επικό μυθιστόρημα φαντασίας που, πέρα από τις προσδοκίες που γεννά ο τίτλος του και η περίληψή του στον κάθε αναγνώστη, θίγει και αξίες όπως η φιλία και η αλληλεγγύη ανάμεσα σε διαφορετικούς ανθρώπους μπροστά στην αντιμετώπιση ενός κοινού κινδύνου. Βλέπεις ακόμη τους ήρωες να βιώνουν γενικότερους προβληματισμούς, που σχετίζονται με τον σκοπό της ζωής, ή να έρχονται αντιμέτωποι με ισχυρά ηθικά διλήμματα αμφισβητώντας ακόμη και δεσμούς αίματος. Ένας αγώνας επιβίωσης για κάποιους, διάκρισης για άλλους ή διεκδίκησης της εξουσίας στον όποιο βαθμό. Ο κάθε ήρωας χαράσσει το δρόμο του και ταυτόχρονα τον ενώνει σιγά-σιγά και με των υπολοίπων σχεδόν εν αγνοία του, λες και οδηγείται από το πεπρωμένο του...
Κλείνοντας, θα έλεγα απλά ότι Το Σημάδι του Ξίφους χαράχτηκε ανεξίτηλα στο μυαλό μου και με σιγουριά δηλώνω πως βγήκε ανώτερο των προσδοκιών μου.
Όσοι, λοιπόν, δεν έχετε εισέλθει ακόμη στον κόσμο του Άγγελου Κυπριανού τολμήστε το με αυτό το βιβλίο, ανεπιφύλακτα.

[Chrysa Pouloutidou therestrictedsection_books · Rating 5 out of 5]

Να ένα βιβλίο που πραγματικά με έκανε να πιστέψω ότι η λογοτεχνία της φαντασίας στην Ελλάδα ζει και βασιλεύει! Μιλάμε για ένα συνονθύλευμα ιδεών και συστημάτων μαγείας που ενώνονται με τρόπο καθηλωτικο. Ακολουθούμε τις ιστορίες 7 ξεχωριστών πολεμιστών που όμως κάθε άλλο παρά άσχετες μεταξύ τους είναι και το πώς συνδέονται έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Σε έναν κόσμο που ο πόλεμος,το σκοτάδι και το κρύο είναι τα κυρίαρχα στοιχεία το ταξίδι μας ξεκινά με την κοσμογονία και την επακόλουθη σύγκρουση μεταξύ θεών, ημίθεων ,ξωτικών,μάγων ανθρώπων. Η περιπέτεια και η δράση είναι έντονα καθ'όλη τη διάρκεια ενώ οι περιγραφές των τοπίων καθηλώνουν. Ένα πραγματικά καλοδουλεμένο βιβλίο με άρτιους χαρακτήρες. Λάτρεις του φανταστικού θα σας συναρπάσει σίγουρα!

[Μάριος Μητσόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο γραμμένο υπό την σκιά του καθηγητή και των D&D. Μην περιμένετε πρωτοτυπία, αλλά καλή γραφή, ψυχωμένους χαρακτήρες και άπλετη δράση. Το σημάδι του ξίφους σίγουρα αξίζει τον χρόνο των φίλων του φανταστικού. Τα υπόλοιπα σε κάποιο από τα επόμενα τεύχη των Αλλόκοσμων ιστοριών.

[Petros · Rating 3 out of 5]

Έχοντας τσεκάρει προηγούμενες ιστορίες του Κυπριανού, μπορώ να πω ότι του αρέσει να περιγράφει επικές καταστάσεις παρά να μπαίνει στα ενδόμυχα των χαρακτήρων του. Ως αποτέλεσμα τα βιβλία του έχουν κουλ περιπέτειες και μάχες, αλλά και παντελώς αδιάφορους χαρακτήρες. Πιο πολύ δηλαδή σου μένει στο μυαλό το σέτινγκ παρά το γιατί τα κάνανε όλα αυτά οι ήρωες. Το Σημάδι του Ξίφους ακολουθεί την ίδια λογική και παρόλο που είναι κατά πολύ πιο μεγαλεπήβολο από τα προηγούμενα έργα του (κρατάει αιώνες και έχει τις περιπέτειες πολλαπλών χαρακτήρων) οι ήρωές του παραμένουνε παγερά αδιάφοροι στον μέσο αναγνώστη. Όπως μου είπε κι ο ίδιος είναι η δικιά του εκδοχή του Σιλμαρίλιον, μόνο που εκείνο το βιβλίο ήταν συμπληρωματικό του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, που είχε πάρα πολύ αξιομνημόνευτους χαρακτήρες. Με πολύ απλά λόγια, πρέπει να δουλέψει στις προσωπικότητες των ηρώων του και να δώσει λιγότερη έμφαση στο σέτινγκ που πάντα τα επισκιάζει όλα. Όλο νιώθω ότι διαβάζω τα campaign από D&D παρά ότι βιώνω το τι τραβάνε οι πολεμιστές που τις βιώνουν.

[Αριστείδης Νάστος · Rating 5 out of 5]

...Ή αλλιώς, το σημάδι του ΕΠΟΥΣ!

Πόσο μπορεί η απόλυτα επική μάχη θεών, τιτάνων, ανθρώπων και ξωτικών, να διαμορφώσει τη μοίρα και την εξέλιξη των μετέπειτα γεγονότων τόσο για τους πρωταγωνιστές της, όσο και για τον κόσμο τον ίδιο;
Θρυλικοί ιππότες, ημίθεοι, μάγοι, μοχθηρά και αθώα ξωτικά, απλοί στρατιώτες, πλάσματα του σκότους που προήλθαν από τα κοσμογονικά γεγονότα ακόμα και πλάσματα άλλων διαστάσεων, συνδέονται όλοι με ανεξίτηλα σημάδια πολέμου, φρίκης και απώλειας, αλλά η θρυλική και συνάμα αμείλικτη μοίρα τους, τους θέλει ακόμα στην πρώτη γραμμή για τη σωτηρία του κόσμου.

Το βίβλιο αυτό που κάνει ντεμπούτο και ποδαρικό στις Εκδόσεις Βάρδος, είχε μερικά δύσκολα "tasks" να εκπληρώσει. Μάλλον ο συγγραφέας του. Ένα βασικό και δύσκολο από αυτά, ήταν να βάλει σε τάξη τον τεράστιο όγκο πληροφοριών του κόσμου του ώστε να μας χαρίσει ένα κράμα κοσμογονίας και ηρωικών άθλων, εφάμιλλα τολμώ να πω με εδραιωμένες και διάσημες μυθολογίες πολιτισμών του δικού μας κόσμου.
Αυτό το βιβλίο είχε εξαρχής ένα τεράστιο και δυσεύρετο πλεονέκτημα. Ένα πλεονέκτημα που όμως δεν χαρίστηκε στον συγγραφέα, κάθε άλλο, παρά αποκτήθηκε μετά από πάρα πολλά χρόνια χτισίματος του κόσμου του με μεράκι. Όπως επίσης, ήρθε μετά από τη συγγραφή άλλων βιβλίων (τα περισσότερα στον ίδιο κόσμο), τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα να του δώσουν την παραπάνω συγγραφική εμπειρία και ωρίμαση προκειμένου να ολοκληρώσει το απαιτητικό Σημάδι του Ξίφους.
Ένα ακόμα δύσκολο στοίχημα που έπρεπε να κερδίσει και τα κατάφερε ως απόρροια των παραπάνω, ήταν το ζήτημα των αρκετών points of view των χαρακτήρων και κατ' επέκταση της αναγνωστικής ροής. Υπάρχουν πρωταγωνιστές στα κεφάλαια των οποίων οι ιστορίες ναι μεν έχουν κοινό παρανομαστή αλλά το πλαίσιο της αρχικής ιστορίας τους είναι διαφορετικό και ξεχωριστό στον κάθε ένα. Όμως, το ενδιαφέρον της ανάγνωσης δεν διακόπτεται, ούτε περνά χρόνο αμηχανίας για να προσαρμοστεί ο αναγνώστης στις νέες ιστορίες των ηρώων. Σύντομα θα εμφανιστεί η κατάλληλη σύνδεση ώστε να μη μπορείς να σταματήσεις να γυρίζεις τις σελίδες. Τα tasks κατά την άποψή μου, ολοκληρώθηκαν με επιτυχία.

Δυστυχώς, δεν μπορώ να το αναλύσω περισσότερο, καθώς έστω και οι παραμικρές αποκαλύψεις πτυχών της πλοκής, θα σας στερήσουν την πλήρη απόλαυση. Ας συνοψίσουμε πως είναι ένα έργο που ειλικρινά δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη φίλου της ΕΠΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ με την κάθε κυριολεκτική αξία της φράσης.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!

[Foteini · Rating 4 out of 5]

Τα fantasy βιβλία δεν είναι τα αγαπημένα μου. Πιθανώς να μην επέλεγα να αγοράσω το συγκεκριμένο αν το έβλεπα στο βιβλιοπωλείο. Όμως έτυχε να πέσει στα χέρια μου μεσω ενός συνδρομητικού κουτιού. Για πολύ καιρό Το σημάδι του ξίφους κοσμούσε τη βιβλιοθήκη μου χωρίς να έχει διαβαστεί. Μέχρι που αποφάσισα να του δώσω μια ευκαιρία. Από τις καλύτερες "αναγνωστικες" αποφάσεις που έχω πάρει! Με εξέπληξε πολύ ευχάριστα. Παρότι υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες στο βιβλίο (κατι το τρομακτικό για εμάς που δε συγκρατουμε εύκολα ονόματα),ο αναγνώστης δεν χάνεται και σιγά σιγά θέλει να τους γνωρίσει καλύτερα και να μάθει την ιστορία όλων τους. (Εξαιρετική επιλογή η προσθήκη της λίστας χαρακτήρων στην αρχή του βιβλίου). Ο αναγνώστης ακολουθεί τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη Βιτάλλια για ενα μεγάλο χρονικό διάστημα. Για μένα αυτο είναι το "δύσκολο" κομμάτι όσον αφορά τα βιβλία φαντασίας. Να παρακολουθώ τα "ιστορικά" γεγονότα του κάθε κόσμου. Συνήθως κουράζομαι ή μπερδευομαι. Σε αυτό το βιβλίο όμως, βρήκα τον εαυτό μου να ανυπομονεί να μάθει τι θα γίνει παρακάτω. Την επόμενη χρονική περίοδο; Με τον επόμενο χαρακτήρα; Στην επόμενη περιοχή; Προσωπικά απόλαυσα το πως διαδραματίστηκε η ιστορία. Πως οι ήρωες ξεκίνησαν,πως συνέχισαν τις ζωές τους και πως κατέληξαν. Ο μόνος λόγος που δεν έδωσα πέντε αστέρια είναι το ότι θα ήθελα να μάθαινα περισσότερα σχετικά με το γινόταν στην φυλακή.