Privaat speurder Zeus van Wyngaardt sou nooit kon droom dat ’n godin soos Diana Engelbrecht (sy naam is Zeus, hy ken godinne) op ’n dag by sy gehawende kantoor in Springs sou instap nie. Haar opdrag: Vind die vermiste Esias Kok. Zeus besef gou agter elke storie is daar baie stories, en dié godin is dalk nie wat sy voorgee om te wees nie. Soos wat hy elke spoor begin volg, vervaag die grense tussen die reële en die digitale wêreld, oortreder en slagoffer, skuld en onskuld …
In hierdie aweregse roman vervleg Julio Agrella die lewens van uiteenlopende karakters op vindingryke wyse. Dit wat agter die geslote deure van die armstes tot die rykstes in die samelewing gebeur, wys dat misbruik en geweld nie onderskeid tref nie. ’n Boek wat die leser sal skok, sal laat lag met die donker humor daarvan, en aan die raai sal hou tot die einde.
Julio Agrella is in Springs gebore en het daar en in Brakpan grootgeword. Dit verklaar baie. Ná dekades in die (veral Engelse) korporatiewe wêreld tree hy op 50 af en lei ’n semi-kluisenaarslewe saam met sy vrou, honde en katte op ’n piepklein plasie by Dieprivier in die Outeniekwas.
Die manier waarop die boek bemark word, het my nogal iets laat verwag soos Malcolm Pryce se Aberystwyth Noir-reeks. Titels soos The unbearable lightness of being in Aberystwyth en Aberystwyth mon amour (daar is ses titels in die reeks) laat jou agterkom wat jy kan verwag.
Hoewel Agrella se boek begin met 'n karakter wat in die son lê en baie swaar kry ('n intrige wat die leser eers heelwat later werklik verstaan), is die volgende toneel so 'n tong-in-die-kies ontmoeting tussen 'n privaat speurder en 'n wulpse kliënt - derhalwe die Pryce-vergelyking. Maar algou besef die leser dat hierdie poort in die storie in die leser lei na 'n land wat maar 'n doodgewone ernstige verhaal vertel.
Ek sal vinnig daardie "doodgewone" moet kwalifiseer: eintlik is die intrige, die karakters en hulle verledes (wat ons deur duidelik gemerkte terugflitse ontdek) en die ontknoping allesbehalwe gewoon. Agrello het hierdie leser meegesleur, die aanvanklike besef van foutiewe verwagting ten spyt, en ek het vasgenael gesit en lees om uit te vind wat die held Zeus oopkrap. Hoe die vurk in die hef steek. En daar wag 'n hele klompie verrassings en jakkalsdraaie op 'n mens!
Dit was nou onverwags! Die afrikaanse krimi genre het n ontploffing ondergaan en briljante speurverhaal skrywers pop orals op! Julio Agrella is geen uitsondering nie. Hierdie verhaal was aanvanklik all over the place en ek is steeds nie heeltemal seker oor sekere aspekte van die boek nie. Hierdie boek het tonne hart en bied 'n alternatief teenoor die dikker oorgekompliseerde verhale op die mark. Zeus van Wyngaard is 'n Springs privaat speurder, hy word gekonsulteer om die geheimsinnige Esias Kok te probeer opspoor... maar iets is nie pluis nie! Werklike n lieflik rit vol opwinding... lees gerus!
Aangenaam verras. Ek het 'n resensie hier gelees en besluit om die boek te bestel, sonder enige verwagtinge. Met baie beperkte leestyd in n besige tyd van die jaar, kon ek nie die boek neer sit nie, en het ek dit binne n week verober.
Die boek hou mens aan die raai tot op die einde. Ek het die skrywer se humor ook baie geniet. Sal defnitief die volgende boeke in die reeks lees. Hoogs aanbeveel.
Dinge het so uitgewerk dat ek hierdie eerste Zeus-boek 'n paar maande na die tweede een gelees het. Ek dink egter nie dit het enigsins saak gemaak nie. Ek het hierdie een 'n swaarder lees gevind. Swaarder, in die sin van ernstiger en in die sin dat dit moeiliker gelees het. Die moeilik lees is nie Zeus of sy skrywer se skuld nie - dis bloot my sagmoedige hartjie wat nie bestand is teen al die tragedies wat in die storie opgesluit is nie. In die tweede boek het ek op Zeus self verlief geraak en dit het die boek vir my besonder lekker gemaak. Dit was nog altyd so dat ek spanningsverhale net kan geniet as ek baie sterk met die ondersoekende karakter kan identifiseer. Die Zeus in die tweede boek is heelwat meer uitgesorteer as die verwonde man wat ons hier ontmoet. En sy skerp humorsin kom nog nie so duidelik na vore nie. In die twee boek is hy rustiger en emosioneel 'n bietjie gesonder. Die storie wat hy en Tumi (lieflike karakter!) ondersoek, is 'n ingewikkelde een met 'n verrassende oplossing. Zeus toon hier alreeds die bulhond-benadering - hy kan nie ophou wanneer hy eintlik veronderstel is om op te hou nie. Hy hou aan tot hy by begrip van die situasie uitkom, nevermind of die klant dit nog wil hoor of nie. Ek het net een beswaar en dit is dat die eerste en laaste tonele regtig maar kon uitgelaat word. Maar dis weer eens nie Zeus of die skrywer se fout nie - dis ek wat 'n softie is. Lieflike boek - lees dit! NS. Die enkele seksuele plesiertjie wat Zeus in die verloop van die storie raakloop, is so plesierig dat ek hom nog baie van dieselfde gun! :)
Hierdie was 'n onverwagse vonds, die titel het my eers aangelok en daarna die feit dat die verhaal in Springs afspeel - nie gewoonlik hoog op die lys van plekke om speurverhale te plaas in Suid-Afrika nie. Zeus van Wyngaardt is 'n voormalige polisieman, nou privaat speurder nadat beide sy huwelik en loopbaan tot 'n onverwagse einde gekom het. 'n Versoek om 'n persoon op te spoor wat jare gelede verdwyn het, verander in 'n komplekse raaisel met 'n interessante kinkel in die finale oplossing. Sal definitief nog in die reeks soek.
Uiteindelik was dit ‘n baie lekker storie met ‘n goeie “twist” maar ek het my bedenkinge oor die konstruksie en verskillende perspektiewe van die verhaallyn. Zeus is ‘n cool speurder wat baie potensiaal het om in volgende stories verder te ontwikkel.