De Mei-jaren

by Anjet Daanje

Sibren Hartman en zijn vrouw, Dop Meis, zijn beiden kunstschilder. Dop is beroemd geworden door het schilderen van sombere Groningse landschappen. Ze wonen in een boerderij in de Noordpolder, ingeklemd tussen de graanvelden en de waddendijk, tenminste dat gelooft Sibren. Want op een dag is niets meer zeker. Er komt een onbekende man aan de deur die beweert Sibren naar de bakker in het dorp te zullen brengen, in plaats daarvan beginnen ze aan een vreemde, verwarrende tocht, die de lezer langzamerhand de waarheid over Sibren en Dop doet inzien.

Genres: Dutch Literature

80 pages, ebook

Published January 1, 2020

About the author

Anjet Daanje (1965) is schrijfster van romans en verhalen, en voorheen ook filmscenario's. Haar negende roman "Het lied van ooievaar en dromedaris" stond wekenlang in bestsellerlijsten, en won de Libris Literatuurprijs én de Boekenbonliteratuurprijs (voorheen AKO-literatuuprijs), en is daarmee de enige roman die ooit beide grote prijzen kreeg toegekend. Haar achtste roman "De herinnerde soldaat" won de F. Bordewijkprijs 2020. Voor haar gehele oeuvre won ze de Constantijn Huygensprijs 2023.

Reviews

[Els Lens · Rating 5 out of 5]

Vanwege het grote succes van ‘Het lied van ooievaar en dromedaris’, wou ik nu eindelijk eens kennismaken met Anjet Daanje, maar dan wel met haar eerdere werk .... en met een dunner boekje, om te beginnen.
Ik vond deze novelle uit 2004. (37 blzn. - e-book)
Wat een mooi verhaal.
En … wat een vreemd verhaal. Het zit bijzonder goed in elkaar.
Toen ik het uit had, heb ik het meteen opnieuw gelezen, zodat ik allerhande details in het verhaal beter kon plaatsen.
Wauw!
Heel traag lezen, dit.

Citaat:
“Hoe meer woorden een kunstwerk nodig heeft om begrepen te worden, hoe minder het voorstelt. Alleen Dop kan echt schilderen. Een compliment van haar is het enige wat telt. Alleen geloof ik haar nooit wanneer ze mij prijst. Misschien wordt haar schildersoog vertroebeld door liefde en meent ze wat ze zegt, misschien ook houdt ze te veel van mij om me de waarheid te vertellen.
‘Het rood is mooi,’ zegt ze, ‘vrolijk.’
Het valt me de laatste tijd vaker op dat ze de exacte namen van de kleuren niet meer gebruikt.
Vroeger had ze het ‘licht cadmiumrood’ genoemd.”

[Jade ☆ · Rating 5 out of 5]

“Ik laat haar wegwaaien in een veld wintertarwe.”

[Stella Starlight · Rating 4 out of 5]

Daanje dwingt je altijd tijdens het lezen dáár te zijn waar je op dat moment bent in het boek.
Niet steeds terugdenken aan wat ervoor geschreven is, je hoofd niet breken over wat er over 2, 5, 30 pagina's zal gaan gebeuren. Haar taal, wendingen, details maken dat je je niet kunt veroorloven ergens anders te zijn dan in die zin, op die bladzijde. Je wordt als lezer op die manier het verhaal ingetrokken, en bent geen buitenstaande lezer maar een inwonende betrokkene.

Wat een novelle is dit, en dat in 45 bladzijden!
Daanje is één van de grootste schrijvers die we hebben in ons land.

[Diederik · Rating 4 out of 5]

Dit kortverhaal van Daanje uit 2004 getuigt haar vakmanschap als schrijfster en verteller.
Je wordt onmiddellijk op het foute been gezet en belandt in een bevreemdende innerlijke wereld.
Een wereld samengesteld uit schimmige denkbeelden, (on)waarheden, (ingebeelde?) herinneringen vertelt in een letterlijk bijzonder kleurrijk proza.
Een verhaal om te lezen en te herlezen.

‘Ze heeft hem veroordeeld tot een halve vader, daarom moet ze anderhalve moeder voor hem proberen te zijn.’

[John Jansen · Rating 5 out of 5]

Een prachtig geschreven verhaal. Verrassend, teder, ontroerend. En wat het voor mij ook bijzonder maakte: ik herkende beide locaties.

[Renata Dingemanse · Rating 5 out of 5]

Prachtig

[Hella]

ik doe het even zonder sterren want preTbrein mist de rekenkracht om dit verhaal te doorgronden
prachtige beelden en woorden, dat wel

[Giovanna Jansen · Rating 5 out of 5]

4,5 ⭐️

[Maria · Rating 5 out of 5]

Een fijne novelle uit 2004 over het kunst-schildersechtpaar Sibren Hartman en Dop Meis. Dop is het meest succesvol van de twee met haar schilderijen van het Groningse landschap.
Terwijl Dop ernstig ziek in bed ligt, wordt Sibren in een auto door een onbekende meegenomen. Hij belandt in een tentoonstelling van Dop's werk maar iets klopt er niet. Ze zijn veel te kleurrijk! Dop gebruikte alleen sombere kleuren, oker, sienna, omber, warmgrijs. Ook als lezer raak je wat in verwarring. Langzamerhand kom je erachter wat er aan de hand is.

Mooie beschrijvingen van de Groningse schilderijen, je ziet ze voor je en ik zou er wel een aan de muur willen hangen!
Eindeloze graanvelden onder een zonnige Hollandse wolkenlucht.
De lucht is cadmiumrood, graanvelden zijn citroengeel, de zandweg is kobaltblauw, de schuurdeur smaragdgroen. Daanje gebruikt ook veel kleur in haar taal waardoor het verhaal ook een soort van schilderij is geworden. Mooi! Heb ervan genoten.

[VeraVC · Rating 5 out of 5]

Mijn eerste Anjet Daanje, en zeker niet de laatste. Wat een heerlijk boek(je) om je even helemaal in te verliezen. Verrassend en meeslepend van begin tot eind, met veel diepte en zonder clichés. Bijna het eindpunt van mijn treinreis gemist omdat ik het per se uit wilde lezen.

[Daniela · Rating 5 out of 5]

Prachtige novelle, raakte me.

[Senna · Rating 2 out of 5]

jesus christ

[Bronia · Rating 5 out of 5]

Adembenemend mooi geschreven. En in een Gronings landschap!

[Suzanne Kleiman · Rating 5 out of 5]

‘Ze heeft hem in haar atelier verstopt en onder ons bed, en in haar blik die over de tuin dwaalt als we zwijgend naast elkaar op het terras zitten.’

[Vivienne Laura · Rating 3 out of 5]

Heel kort, mooi verhaal.

[Joost · Rating 4 out of 5]

Prachtig dun boekje over kunst en dementie. In 50(?) bladzijden op het verkeerde spoor gezet in het hoofd van de oude man en niet de behoefte hebben om het helemaal te snappen.

[Anthony Ferner · Rating 4 out of 5]

This very short novella is a terse, compelling study of love, betrayal, ageing and dementia, set in rural Groningen near the Wadden sea. Anjet Daanje effectively uses the colours of the artist's palette to convey emotion; the mounting confusion of the main character infiltrates like a fever dream. (Sadly, no English translation available yet, though some of Daanje's other work has been translated.)

[Ferry Visser · Rating 5 out of 5]

‘Mei-dagen’ van Anjet Daanje is niet alleen een boek maar ook een kunstwerk. Met woorden schildert de auteur prachtige heel verschillende beelden, die de lezer meeslepen in een intens en bijzonder meeslepend verhaal. Heel ingenieus heeft Daanje subtiel aanwijzingen voor de lezer in de tekst zitten die naar de ontknoping van ‘Mei-dagen’ wijzen. Het spanningsveld tussen het realistische en surrealistische geeft een prachtige dynamiek die de spanning verhoogt. En zo wordt het nieuwe boek van Anjet Daanje een kunstwerk dat geschilderd is met woorden en door de gevarieerde beelden bij iedere lezer iets zal oproepen, waardoor het verhaal tijdloos en meesterlijk is.

[Agnes · Rating 4 out of 5]

Wat dementie kan doen met je relaties, wat liefde vermag, wat de handtekening van een kunstenaar waard is, novelle geschilderd door Anjet Daanje, zeer de moeite waard.

[Hester · Rating 4 out of 5]

Zelfs in zo’n dun boekje doet ze het weer hoor, parel

[Annelotte De Meijer · Rating 5 out of 5]

Prachtig.

“De lucht is niet grijs, hij is ook kobaltblauw en cadmiumrood omdat ik me de zonsondergang van gisteravond herinner. Geluk zit in je hoofd”.

[Noortje · Rating 4 out of 5]

A very strange and intriguing book about a couple living in a farm in Groningen. The writing style and plot are unlike other books by Daanje, but just as good!!

[Lauri van Oosterom · Rating 2 out of 5]

Ik heb het idee dat mijn brein te simpel is om de literaire waarde van dit werk te snappen. Daardoor vind ik het ook lastig om hier een beoordeling voor te schrijven.

[Iris · Rating 5 out of 5]

Je voelt de bui hangen, maar toch word je verrast. Een zware koortsdroom met bitterzoet einde. Prachtig.

[Leonarda · Rating 4 out of 5]

Een intrigerend boek over verschillende perspectieven rond kunst, geheugen en de werkelijkheid. Prachtig geschreven!

[Lieze de Vries · Rating 5 out of 5]

Wauw

[Marithé Van Goethem · Rating 4 out of 5]

Weer onwaarschijnlijk mooi geschreven . Verwarrend maar dat is ook de bedoeling van de schrijfster. De hoofdpersoon in dit kleine boekje verkeert ook in verwarring .

[Nikita · Rating 4 out of 5]

"ze bloeit op onder mijn penseel in onbeschaamd felle kleuren"

[Maudie · Rating 5 out of 5]

4,5! Kort maar zo pakkend

[Saar Peper · Rating 4 out of 5]

3.5⭐️