.دیوان را از آن رو «دیوان» گفته اند که محل ثبت و تدوین و حسابرسی است. گفته می شود این کلمه در اصل فارسی بوده است صحاح العجم: فرهنگ فارسی به ترکی/ هندوشاه بن سنجر صاحبی نخجوانی / به اهتمام: غلامحسین بیگدلی / ص 149 .و خردمندی که به حساب و کتاب امور می پردازد در فارسی « دانا» گفته می شود، یعنی به فرجام امور و پاداش می اندیشد عجیب اینکه کلمه ی « دِیْن» در زبان ها و فرهنگ های مختلف و با دلالت ها و اشتقاق های دیگر مؤیّد جاودانگی و حیات آن در اندیشه ملت ها و تمدّن .هاست و می توان با توچه به اصطلاحات زبان شناسی نوین، آن را از واژگان جاودان به شمار آورد ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إِلاَّ أَحْصاها (الكهف : 49) این چه نامه ای است که هیچ [کار] کوچک و بزرگی را فرو نگذاشته، جز اینکه همه را به حساب آورده است کلمه « دوّن تدویناً » writing down .به معنای ثبت و حفظ زمان حسابرسی و پاداش است کلمه down در اصطلاح writing down .به معنای « پست و محل پست» می باشد اصطلاح دیگری در زبان انگلیسی به نام to note down .است که از لحاظ لفظ و معنا با آن هماهنگ است از معانی کلمه ی « دنیا » یکی این است که بر پست و جهان پست دلالت دارد و دیگر اینکه بر زمان و دوره ی پیشین که عمل در آن صورت گرفته .است و ثبت شده است. « یوم الدین » نیز به معنای زمان و دوره ای است که حساب و پاداش در آن صورت می گیرد زبانشناسی توحیدی، نظریه و تطبیق، دکتر محمدعلی الحسینی، ترجمه دکتر سیّد حسین سیّدی- انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد 1386 . صص 150 – 151 * .یزدانپناه عسکری: حفظ نیروی حیاتی