Abas Na'lbandian عباس نعلبندیان (۱۳۲۸–۸ خرداد ۱۳۶۸) نمایشنامهنویس پیشرو ایرانی بود. وی در جشن هنر شیراز مورد تحسین قرار گرفته و جوایز متعددی را بهدست آوردهبود. عباس نعلبندیان در سال ۴۸ به عنوان مدیر و عضو شورا در کارگاه نمایش مشغول به کار شد و تا اواخر سال ۵۷ در همین سمت باقیماند. با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران، کارگاه نمایش منحل شد. تعدادی از اعضای کارگاه به دادگاه احضار شدند، از جمله عباس نعلبندیان که ۴ ماه را در زندان گذراند. آسیب روحی این ۴ ماه، به همراه انزواء و محدودیتهای حضور در عرصهٔ تئاتر او را خانه نشین کرد. وی در سال ۱۳۶۸ خودکشی کرد.
«چه کابوس شومی. رنگ از گیاهان میرود و سبزی میفسرد. شب پرۀ تنهایی در خون ریختۀ خورشید پرواز میکند. چرا خوشبختی ام از گیاهان کمتر است؟ چرا از تکه سنگی، پست تر و از ماری تنها، تنهاترم؟»
مث «محاکمۀ» کافکاست از نظر گناهی که وجود داره اما کسی نمیدونه چیه و شهریار رو به سزا میرسونه. و اصولاً اینکه شهریار اینطور به زمین گرم میخوره، در دوره ای که شاه و شاهنشاه بازی مسئله بوده در ایران، خب مسئلۀ قابل تأمل و جدی ایه. قابل توجه آنان که نعلبندیان رو جدا و سوا از سیاست میدونستن. البت نمیشه گفت با یه نمایشنامۀ سیاسی طرف هستیم؛ چون بیان شاعرانه و نمادین و کم گویی رازآلود نعلبندیان هیچوقت به سیاسی کاری مستقیم راه نمیده. اما نعلبندیان در تمام نمایشنامه هاش یه رگۀ متصل به امروز و اکنون، و متصل به طبقات پایین اجتماع، داره که ترکیب میشه با رگۀ عرفانیش، و با رگۀ مذهبیش، و با رگۀ مرگ اندیشش، و با رگۀ ادبیات محضش.
چقدر یاد حوادث امروز کشور عزیزمون ایران میندازه این کتاب یاد حاکمیت خونخوار و روانپریش روزهای سیاه کشورمون به دست نااهلان آزادی ستیز سرانجام نور بر تاریکی پیروز خواهد شد ۱/۹/۱۴۰۱