همان گونه که ابن عربی در نقش الفصوص (کاشانی) نشان می دهد اسم «آدم» به نوع انسانی اطلاق می گردد. بنا بر این منظور از «کلمه ی آدم» آن روح کلی است که منشأ نوع انسان می باشد؛ همان طور که خود ابن عربی هم می گوید: آدم نفس واحدی است که از آن نوع انسان آفریده شد * الله، احدیت حمعِ اسما است؛ زیرا شامل تمام آن ها در کلیّتی توحیدی است که غیر قابل رؤیت می باشد شرح سرفصل های فصوص الحکم، ویلیام چیتیک؛ ترجمه حسین مریدی، انتشارات الهام1388 - ص 37