내가 죽인 남자가 돌아왔다

by 황세연

범죄 없는 마을을 살인 사건으로부터 지켜라!
황세연의 소설 『내가 죽인 남자가 돌아왔다』. 우리나라에서만 가능한 소재, 한국 특유의 정서를 녹여내 완성시킨 한국식 장르물로, 2018년 6회를 맞이한 교보문고 스토리공모전에 응모한 583편의 중장편 소설 가운데 공모전 최초로 심사위원 만장일치로 대상에 선정된 작품이다. 탄탄한 구성부터 매력적인 인물, 지루할 틈 없는 속도감, 유머와 스릴을 넘나드는 강약 조절, 예측할 수 없는 결말로 한시도 긴장을 늦출 수 없게 만든다.

칠갑산 아래 평화로운 시골 마을 중천리. 1981년 ‘범죄 없는 마을’ 시상식 제도가 생긴 이래 단 한 해를 제외하고는 어떤 사소한 범죄도 일어나지 않아 신기록을 목전에 두고 있다. ‘범죄 없는 마을’ 기록 행진이 깨진 것은 약 10년 전인 1987년, 마을 총각 신한국이 사소한 범죄를 저지른 탓이다. 이후 마을에서 은근슬쩍 따돌림을 당하며 살아온 신한국은 1998년 6월 어느 날 저녁, 그를 도둑으로 오인한 이웃집 과부 소팔희가 휘두른 몽둥이에 맞고 사망한다.

자신 외에는 돌봐줄 피붙이가 없는 일곱 살 조카를 걱정한 소팔희는 신한국의 시체를 절벽에서 추락사한 걸로 꾸미려고 하지만 조카를 재우러 잠깐 방에 들어간 사이, 시체를 실어둔 손수레가 감쪽같이 사라진다. 그리고 약 두 시간 후, 시체는 마을 이장 집 감나무 아래에서 이장의 트럭에 치인 채로 동네 사람들에 의해 발견된다. ‘범죄 없는 마을’ 기록이 다시 한 번 흔들리는 순간, 사람들은 죽어서도 ‘범죄 없는 마을’ 기록을 위협하는 신한국을 원망하며 고민에 휩싸인다.

우여곡절 끝에 신한국의 시체를 화재 사건으로 위장하기로 결정하고 그의 집과 함께 불에 태운다. 몇 시간 뒤, 이번에는 장례식장 안치소에서 신한국의 시체가 온전한 상태로 다시 등장한다. ‘범죄 없는 마을’ 타이틀 유지가 중요한 마을 사람들과 범인을 찾아내려는 기자, 형사 콤비가 치열한 수 싸움을 벌이는 가운데, 사건은 예상치 못한 방향으로 흘러가는데…….

Genres: Suspense

384 pages, Paperback

First published July 1, 2019

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เต็มไปด้วยความชิบหายวายป่วงมากกกกก

อยู่ๆหมู่บ้านไร้อาชญากรรมดันมีคนตายผิดธรรมชาติ

ถ้าหมู่บ้านไร้อาชญากรรมมีคนในหมู่บ้านก่ออาชญากรรม จะทำให้หมู่บ้านเสียตำแหน่งหมู่บ้านไร้อาชญากรรมที่ได้มาหลายสมัย

คนในหมู่บ้านไร้อาชญากรรมจึงต้องร่วมกันปกปิดอาชญากรรมเพื่อให้หมู่บ้านได้รางวัลหมู่บ้านไร้อาชญากรรมต่อไป

แล้วความซื่อของชาวบ้าน ทำอะไรคือพิรุธเต็มไปหมด คือยิ่งแก้ยิ่งชิบหาย จากคนตายธรรมดาคือเล่นใหญ่รัชดาลัย

ตอนจบนี่แหกโค้ง เฉลยแบบซึ้งๆ น้ำตาซึม จบแฮปปี้เอนดิ้งไปเลย

เรื่องนี้อ่านสนุกง่ายๆขำๆ เป็นนิยายฆาตกรรมแบบไม่เครียด

[Tanan · Rating 4 out of 5]

ออกแนวหนังฟิลกู๊ดแบบเกาหลี คือตลกขบขัน พระเอกนางเอกไม่ถูกกัน มีวิกฤต มีจุดหักเห มีฉากประทับใจ เนื้อเรื่องทั้งหมดสามารถเอามาสร้างเป็นหนังลง Netflix ได้

ที่น่าสนใจคือแม้โทนในเรื่องจะออกขำขัน แต่ถ้าเอามาเขียนอีกแบบ เรื่องนี้จะกลายเป็นคดีสะเทือนขวัญที่สามารถขึ้นพาดหัวหน้าหนึ่งตัวโต ๆ ได้ติดกันหลายวันเลย ความตลกของเรื่อง ทำให้ความโหดร้ายในเรื่องกลายเป็นสีพาสเทล

แต่ภายใต้ความตลกร้าย มีความชั่วร้ายแฝงอยู่ เพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นหมู่บ้านไร้อาชญากรรม(=หมู่บ้านคนดี) ผู้คนในหมู่บ้านจึงปกปิดความชั่วของตัวเองไว้ใต้พรม ฉากหน้าที่ดูเหมือนถ้อยทีถ้อยอาศัยนั้น หลายคนแทงข้างหลังกันเอง ทั้งที่กระทำต่อผู้ตายและที่กระทำต่อเพื่อนร่วมหมู่บ้าน

อ่านสนุก ๆ ไม่คิดอะไรก็ได้ หรืออ่านเอาเรื่องประเด็นความโหดร้ายในสังคมก็ได้เหมือนกัน

[ANKO · Rating 5 out of 5]

สนุกมากก เป็นการฆาตกรรมที่วุ่นวายมากๆ ไม่ค่อยได้เจอนิยายสืบสวนลักษณะแบบนี้เท่าไร
อ่านได้แบบไม่ต้องวิเคราะห์อะไร อ่านแล้วแบบเอาอย่างนี้เลยหรอ แนะนำเลยครับ

[panatda · Rating 4 out of 5]

3.5/5⭐

สืบสวนซิตคอมอย่างที่คำนำบอก ตลกร้าย ประชดประชันสมกับชื่อเรื่อง อ่านเพลินๆ โดยไม่คิดมากหรืออ่านเอาความนัยก็ได้ ถ้าทำเป็นหนังคงจะสนุกและกวนตีนไม่น้อย ชอบที่เอาเหตุการณ์ยุคไอเอ็มเอฟ(ต้มยำกุ้งบ้านเรา)มาเป็นฉากหลังรวมทั้งเป็นตัวขับเรื่องราว ในแง่นึงมองว่าฆาตกรตัวจริงไม่ใช่ใครเลยแต่คือทุนนิยมนี่แหละ

*ข้อผิดพลาด : มีตอนนึงชื่อตัวละครสลับกันอ่ะ ไม่ตาฝาดแน่ๆ อ่านทวนซ้ำหลายรอบ+ย้อนไปอ่านแผนผังเผื่อความมั่นใจก็แล้ว และมีประโยคนึงใช้สรรพนามผิด (เป็นคนจุกจิกค่ะ ยอมรับ😂 แต่ฝ่ายพิสูจน์อักษรควรจะเป๊ะกว่านี้นะ)

[Makmild · Rating 3 out of 5]

ไม่ใช่แนว แต่อ่านเพลินๆ ก็สนุกดี

ตอนแรกตั้งใจว่าจะให้สองดาวด้วยซ้ำเพราะรู้สึกว่านี่ชั้นมาอ่านอะไรอยู่เนี่ย จนกระทั่งตอนท้ายๆ เล่มที่เฉลยปมทุกอย่างนั้นแหละ อะ ให้เพิ่มมาหนึ่งดาว

"ผมไม่ได้ตั้งใจตายในหมู่บ้านไร้อาชญากรรม" ว่าด้วยมีคนตายในหมู่บ้านนี้ขึ้นมา ชาวบ้านทั้งหมด (ไม่หมดหรอก) จึงร่วมหัวช่วยกันปกปิดคดีเพราะไม่อยากให้หมู่บ้านด่างพร้อย (?) แต่ดันมีพระ-นาง (ที่ในเรื่องไม่ได้ใส่เคมีอะไรให้ขนาดนั้น แต่คิดว่ามีเผื่อเอาไปสร้างเป็นซีรี่ย์ต่อได้ง่าย) ฝ่ายชายเป็นคุมตำรวจ กับฝ่ายหญิงเป็นนักข่าวสาวตกอับมาจับพลัดจับพลูอยู่ในหมู่บ้านนี้ด้วย

เรื่องนี้มีฉากหลังเป็นวิกฤต imf (คล้ายๆ ต้มยำกุ้งบ้านเรา) ฉากกลางคือหมู่บ้านห่างไกลความเจริญที่ยังเป็นแบบเกษตรกรรมอยู่ แล้วฉากหน้าที่เคลือบผิวไว้คือคดีฆาตกรรมที่ต้องตามหาตัวคนร้ายว่าใครเป็นคนฆ่าผู้ตายกันแน่

ตอนอ่านว่า "หมู่บ้านไร้อาชญากรรม" แล้วได้รับรางวัล (เป็นเหรียญด้วยหรือเงินด้วยนี่แหละ จำไม่ได้) แล้วชาวบ้านพยายามเหลือเกินที่จะต้องได้รางวัลนี้ต่อ แล้วนึกถึงเรื่องเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมที่ว่าด้วย การจ่ายค่าปรับถ้ามีรับลูกช้า ด้วยความหวังว่าจะให้ผู้ปกครองมารับบุตรไวขึ้น ผลลัพธ์ที่ได้คือ ผู้ปกครองมารับช้ากว่าเดิมโดยที่รู้สึกผิดน้อยลงอีกต่างหาก จริงๆ มันไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันโดยตรงหรอกแต่นึกขึ้นมาได้ว่าบางทีการที่รัฐบาลจัดรางวัลแบบ "ไร้อาชญากรรม" ขึ้นมามันก็เหมือนตลกร้ายที่ทำให้คนทำผิดนิดเดียวแต่เหมือนกินปูร้อนท้องสุดท้ายความผิดมันใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ เหมือนชาวบ้านในเรื่องนี้ พอคิดดูว่าถ้ามันไม่มีความต้องเป็น "ไร้อาชญากรรม" เรื่องราวคงไม่วายป่วงขนาดนี้แน่นอน

ในตอนจบสุดท้ายที่คลายปมทุกอย่างแล้วเราก็รู้สึกว่า อืม คนเขียนก็ช่างพยายามที่ทำให้คนที่ตายคือคนที่ไร้การเหลียวแลที่สุด ซึ่งในอีกนัยหนึ่งมันหมายถึงว่า ถ้าฮันกุก (ชื่อนี้ปะ)มีใครสักคนให้รัก มีใครสักคนให้ดูแล หรือใครสักคนห่วงใยเขามันอาจจะไม่จบแบบนี้ก็ได้

ใดๆ ก็ตามเล่มนี้ก็มอบความบันเทิงได้งั้นๆ คือตอนอ่านแล้วรู้สึกเหมือนดู when the camellia blooms แต่ซีรี่ย์เรื่องนี้สนุกกว่าเป็น 100เท่า

จบ

[bubblemustard · Rating 4 out of 5]

ที่จริงอ่านจบไปสักพักแล้ว แต่เพิ่งจะได้มาเขียนรีวิว

พล็อตไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่มันสนุกมากกกกกกกกกกกก เล่าเรื่องสนุก น่าติดตาม ตัวละครค่อนข้างเยอะ แต่ไม่ได้ทำให้สับสน ปมและเฉลยทุกอย่างสอดคล้องกันดี พออ่านจบแล้วเราย้อนกลับไปอ่านต้นเรื่องอีกรอบ แล้วแบบ…โห ชอบมาก ตลกร้ายสุดๆ

แอบคิดว่าหนังสือเล่มนี้เอาไปทำหนังน่าจะโอเคเลย บรรยากาศเรื่องให้ความรู้สึกคล้ายๆ when the camellia blooms แต่ตอนอ่านเราชอบจินตนาการหน้าตัวละครเอกหญิงเป็นอีซูคยอง (คังซลบี จากเรื่อง law school) 55555555

โดยรวมแล้วอ่านเพลินๆ สนุกดี พลิกหน้าไปมาแปปเดียวจบ ชอบความไม่มีอะไรแปลกใหม่เลยแต่ผู้เขียนเล่าเรื่องเก่งนี่แหละ เจ๋งดี

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้สมุกมาก ตลกมาก นั่งอ่านที่โรงพยาบาลจน คนไข้เตียงข้าง ๆ ถามว่า สนุกขนา��นั้นเลยหรอ 5555+ ศพชายหนุ่ม ที่หญิงสาวเผลอฆ่า หายไปอย่างก่ะนินจา แต่หลังจากนั้นอีกไม่นาน ศพก็ดันไปโผล่ที่บ้านผู้ใหญ่บ้านเหมือนเกิดอุบัติเหตุรถชน ชาวบ้านไม่อยากชวดรางวัลการเป็น หมู่บ้านไร้อาชญากรรม เลยรวมหัวกันอำพรางศพ แต่ศพที่ช่วยกันปกปิด ดันไปโผล่ที่โรงเก็บศพของอีกหมู่บ้านหนึ่ง 5555 มันโบ๊ะบ๊ะมาก ๆ เลยอ่ะตอนอ่าน แล้วนี้เป็นคนชอบแนวพระเอก กับนางเอกไม่ถูกกัน พอต้องมาสืบคดีด้วยกัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความดีของอีกฝ่าย แล้วดันชอบ ดันประทับใจไง 5555 ตอนสุดท้ายมีหักมุมด้วยนะครับ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายแปลจากเกาหลีแนวเสียดสีแฝงอารมณ์ขันกับเนื้อเรื่องประเภทสืบสวนสอบสวน จากคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านที่ได้รับรางวัลว่าเป็นหมู่บ้านไร้อาชญากรรมต่อเนื่องมาสิบกว่าปี พอมีคนในหมู่บ้านเสียชีวิตจากเหตุฆาตกรรมแบบปริศนาขึ้นมา ความวายป่วงก็เลยเกิดตามมาเป็นหางว่าว เพราะไม่มีใครอยากจะถูกประนามว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้หมู่บ้านชวดรางวัลที่เคยได้รับมาทุกปี

อาจเพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นกับชาวบ้านในหมู่บ้านชนบทที่ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเหมือนคนในเมือง การแก้ปัญหาแต่ละอย่างจึงเป็นความซื่อที่จะขำก็ขำไม่ออก ในช่วงแรก ๆ ของหนังสือจะมีความเนิบจากการเปิดตัวละครปนความงุนงงจากการพยายามทำความคุ้นเคยกับตัวละครและลำดับเหตุการณ์อยู่บ้าง แต่พอนักข่าวสาวและอดีตนายตำรวจได้จังหวะโผล่เข้ามา เนื้อเรื่องก็จะเริ่มเข้ารูปเข้ารอยและมีความเข้มข้นมากขึ้นตามลำดับค่ะ

ไม่น่าเชื่อว่าความซื่อของชาวบ้านในหมู่บ้านนี้ จะให้ผลในตอนจบได้แบบหนังสือเรื่องนี้ (ไม่สปอยล์นะคะ ไปอ่านดูเอง) แต่ก็นั่นแหละ นักเขียนคงพยายามจะบอกว่า เหตุการณ์อะไรหลาย ๆ อย่างนั้น มันก็มีมุมมองได้หลายมุมอยู่นะ และความจริงก็อาจไม่ใช่สิ่งที่เชื่อมาตลอดด้วย ถามว่าจบแบบนี้ดีไหม ก็ต้องบอกว่าเป็นทางออกที่ดีสำหรับเรื่องที่มีความวายป่วงมาจนตลอดทั้งเรื่องขนาดนี้

ทั้งนี้ขอเกริ่นอีกนิดว่ามีหลายจุดหลายตอนที่อ่านแล้วสะดุดและติดขัดกับสำนวนที่น่าจะมาจากการแปล (ประวัติผู้แปลที่เห็นในช่วงเครดิตตอนท้ายก็เลอเลิศอยู่นะคะ) คืออาจจะเป็นสไตล์หรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่ก็เป็นจุดที่รู้สึกเสียดายว่าอ่านแล้วน่าจะรู้สึกลื่นไหลได้มากกว่านี้

[Natt · Rating 4 out of 5]

เล่าเรื่องเหมือนอ่านบทละคร ซับซ้อนไปด้วยความเข้าใจผิด คิดว่าฆ่าคนตาย ในช่วงเวลาที่สำคัญของหมู่บ้าน ...เรื่องพลิกกลับไปกลับมา น่าเอามาทำซีรี่ย์

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ไม่ได้ดีเลิศประเสริฐสีแบบ ลูแปง อะไรขนาดนั้น แต่ว่าอ่านแล้วสนุกดี แบบอีหยังวะ 555 พลิกแล้วพลิกอีก แบบเอ้อ สนุกน่าติดตาม เราว่าถึงแม้จะเป็นนิยาย แต่สะท้อนอารมณ์ตัวละครในบางเรื่องได้ดีเลย ซึ่งเอาจริงๆนะ ไม่มีใครอยากให้มีฆาตกรรมในหมู่บ้านหรอก พยายามกันมากจริง อยากจับมือทุกคนในหมู่บ้าน 555 พระเอกตอนจบเวอร์ไปนิด แต่ก็โอเครับได้

[Book Beforebed_ · Rating 5 out of 5]

หนังสือเล่มหนาแต่ผู้เขียนเขียนสนุก วางโครงไว้ได้ดีมาก ๆ เลย อ่านแล้วไม่เบื่อ นอกจากจะอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชินฮันกุกบ้าง ยังลุ้นอีกว่ามันจะพีคไปได้ถึงไหน 555 ส่วนตอนจบก็ถือว่าสมบูรณ์แบบและลงตัวที่สุดแล้วค่ะ

[หักมุมเฉย · Rating 5 out of 5]

สมกับคำเคลมของสำนักพิมพ์จริง ๆ อ่านแล้วตลก อยากรู้ความจริงว่าใครคือคนร้าย ที่ทำให้ชายคนนึงในหมู่บ้านที่ไร้อาขญากรรมมาตลอด 10 ปี เสียชีวิตด้วยการตายที่ดูทารุณโหดร้าย มีทั้งแผลที่หัวและตามตัว มีรอยยางรถยนต์ทับ มีรอยโดนไฟฟ้าช็อต ในรูหูรูจมูกใบหน้าคลุกขี้วัว แถมมีรอยคราดปักที่หลัง...ผู้อ่านอย่างเพิ่งตกใจนะคะ ไม่ใช่แนวฆาตกรรมสยองขวัญแน่นอน..มันออกจะตลกร้ายเสียด้วยซ้ำ😁

สมแล้วที่หนังสือเล่มนี้ได้รางวัล พล็อตเรื่องที่ผู้เขียนสรรสร้างนั้นมีความแปลกแหวกแนว ทำเอาคนอ่านวางไม่ลงจริง ๆ...คนตายทั้งคน แต่ทำไมคนในหมู่บ้านช่วยกันปกปิด...กลัวว่าหมู่บ้านที่ไร้อาชญกรรมที่ตนอาศัยอยู่จะไม่ได้รับรางวัลอย่างนั้นหรือ..หรือว่ากำลังปกป้องตัวเองให้รอดพ้นจากความผิด...🤨

เหมือนจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเชียว ดันมีสายสืบตำรวจหนุ่มกับนักข่าวสาว ที่จับผลัดจับผลูเข้ามาคลี่คลายคดีนี้...คำให้การของชาวบ้านซึ่งตอนแรกก็ดูจะไปในทิศทางเดียวกัน แต่ยังงั้ยยังไงมันช่างดูขัดกับหลักฐานที่ปรากฎ...จนทำให้แต่ละคนต้องยอมเผยความจริงออกมา...ซึ่งตอนนี้บอกได้เลยว่าเหมือนเรากำลังนั่งดูซิตคอม ขำพร้อมน้ำตาเล็ด🤣

ส่วนตัวชอบที่ผู้เขียนใส่กลิ่นอายความเป็นชนบทแบบบ้าน ๆ เหมือนว่าข้างบ้านทำอะไร บ้านฉันนี่รู้หมดน้าา และเรื่องนี้เกิดในยุคฟองสบู่แตกปี 1998 การได้เงินมาโดยโชคเข้าข้าง เช่น ลุ้นหวยจากการทายผลฟุตบอลโลก หรือการแค่เปิดฝาเครื่องดื่มลุ้นรับแจ็กพ็อตบ้านหลังโต ก็ทำให้คนบางคนถึงขั้นลืมตาอ้าปากได้ และเล่มนี้ยังแฝงมโนสำนึกของการอยู่ร่วมกันในสังคม แม้จะเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ แต่ทุกคนก็ร่วมใจกันที่จะปกป้องหมู่บ้านนี้ให้ไร้ซึ่งอาชญากรรม (จริงหรือ?)😊

คนเราทุกคนไม่มีใครเป็นสีขาว ไม่มีใครเป็นสีดำ แต่จะเป็นสีเทาเข้ม เทาอ่อน ก็คงสุดแท้แต่การกระทำของแต่ละคน เรื่องนี้ตกตะกอนทางความคิดในหลายแง่มุมจริง ๆ 10/10 ขอมอบให้กับหมู่บ้านไร้อาชญากรรมค่ะ ปล.สงสัยจะต้องอ่านครั้งที่สองตามคำเคลมไว้จริง ๆ ล่ะค่ะ😉

[J · Rating 3 out of 5]

เออ เอาเข้าไป ฮ่าๆๆๆๆๆ
มีแต่เรื่อง มีแต่ความซวย มีแต่ความฉิบหายวายป่วง
นี่นึกชมพล็อตเรื่องอยู่นะ ไม่รู้ว่าคิดขึ้นมาได้อย่างไร
'หมู่บ้าที่ไร้อาชญากรรม'
คืออยากรู้ว่ามันมีอยู่จริงๆไหม
จินตนาการภาพแล้วคงอยู่กันแบบเกร็งๆน่าดู
ไม่ใช่หมายถึงว่าจะต้องทำเรื่องแย่ๆนะ
แต่รู้สึกว่า เออ มันก็คิดได้เนอะ
มันจะเป็นหมู่บ้านต้นไม้เยอะหรือหมู่บ้านอย่างอื่นไม่ได้หรอวะ
ทำไมต้องหมู่บ้านไร้อาชญากรรม

แล้วเป็นหมู่บ้าไร้อาชญากรรมที่ฉิบหายวายป่วงมาก
แล้วคนในหมู่บ้านอะไรจะสามัคคีกันทำปัญหาขนาดนั้น (วะ) ฮ่าๆๆ

เอาจริงๆเ��ื้อเรื่องตอนช่วงแรกๆไปจนถึงกลางๆเรื่องคือหนืดมากนะ
หนืดแบบอึดเลย เหมือนขับรถวนอยู่ในเขาวงกตอะ
หลงไปหลงมา หาทางออกไม่เจอ
พยายามขับไปเรื่อยๆ จนเริ่มเจอทางออกก็เอาตอนน้ำมันจะหมด

ท้ายเล่ม พอปัญหา (หรือขอเรียกแบบตรงๆว่า ความฉิบหาย)
เริ่มคลี่คลายลงทีละจุดๆ เนื้อเรื่องก็ค่อยไหลลื่นและอ่านสนุกขึ้น
ไม่น่าเบื่อเหมือนแรกๆ-กลางเรื่องสักเท่าไร
แต่ก็นั่นแหละ กว่าจะสนุกก็เกือบจะหมดไฟแล้ว
ถ้าตัดตรงอืดๆตรงช่วงกลางเรื่องออกได้ คิดว่าคงให้ดาวมากกว่านี้
เพราะชอบความอัจฉริยะในการคิดพล็อตเรื่องและวิธีการดำเนินเรื่องมาก

ไม่ค่อยได้อ่านงานแปลจากภาษาเกาหลีสักเท่าไร
โดยเฉพาะนิยายสืบสวนแนวๆนี้ยิ่งน้อยมากถึงมากที่สุด
นึกชื่นชมฝีไม้ลายมือที่สำนวนและภาษา (ขอชื่นชมทั้งผู้เขียนและผู้แปล)
ที่เอกลักษ��์ อ่านแล้วเหมือนมีตราปั๊มปั๊มดังปึ้งชัดเจนว่า เนี่ย งานเกาหลี

และเหนืออื่นใด ชื่อหนังสือภาษาไทย
เลิศมาก!!! เลิศแบบ...เฮ้ย จีเนียสสส ฮ่าๆๆๆ
ชอบนะ ชอบมากกว่าชื่อเกาหลีอีก!

[Pani Vong · Rating 5 out of 5]

เป็นแนวสืบสวน(?)ที่ไม่ต้องใช้สมองเท่าไหร่เพราะเหมือนเฉลยให้ฟังหมดเลยมากกว่าว่าทำไมผลมันถึงเป็นแบบนี้ๆ จริงๆแทบไม่เคยอ่านแนวสืบสวนเลยเพราะคิดว่าไม่ใช่ทาง แต่เดาเอาว่าเล่มนี้ไม่ค่อยเหมือน typical สืบสวนรึเปล่า (?) แต่เรื่องก็คือวายป่วงมาก คิดว่าองค์ประกอบเหมาะกับการเป็นทำหนังมากๆ ถ้าทำเป็นหนังน่าจะโบ๊ะบ๊ะๆตลกกว่าอ่าน (คหสต) พลอตพร้อม มุกพร้อม ซีนดราม่าก็มี อยากให้ทำเป็นหนังมากๆ 🥺
ปล. ที่ชอบมากอีกอย่างของนสเล่มนี้คือมันมีแผนที่พร้อมชื่อสมาชิกในบ้านให้ มีประโยชน์กับคนที่จำชื่อเกาหลีไม่ค่อยได้แบบเรามาก อ่านจนจะจบก็ยังพลิกมาดูชื่อตลคอยู่เลยว่าอยู่บ้านไหน 😂
จะอ่านแบบเบาสมองไม่คิดอะไรก็สนุก หรือจะให้ตีความลึกซึ้งมันก็มีนัยยะของมันอยู่ (แต่นี่ตีความอะไรไม่ค่อยเก่ง แต่ก็พอจะรู้ว่าเรื่องมันไม่ได้แค่ตลกกลวงๆ) แล้วก็ๆๆชอบหน้าปกด้วยค่ะ หยิบมาจากร้านหนังสือเพราะปกเลย

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

แนวแปลสืบสวนสัญชาติเกาหลีเล่มที่ 2 ที่อ่าน ค่อนข้างดีนะ

พล็อตฆาตกรรมในหมู่บ้านที่มีแรงกดดันต้องรักษาอัตราฆาตกรรมให้เป็น 0 เรื่องราวก็จะความโอละพ่อวายไปหมดเมื่อชาวบ้านพยายามหาทางออกเท่าที่คิดออกแบบซื่อๆ โทนเรื่องมีความดาร์กในเรื่องพอควร (ตามปกติโลกมนุษย์) แต่ก็ไม่ถึงกับมืดหม่น เหมือนดูละครสืบสวนตลกแบบบ้านๆ ซะมากกว่า

[Nun Chongwitookit · Rating 5 out of 5]

สนุกมากก คดีที่พลิกไปพลิกมา และความเลิ่กลั่กของตัวละครคือตลกมาก คนเขียนทำให้เรื่องเดินไปแบบไม่เครียดเหมือนหนังสือคดีฆาตกรรมทั่วๆไป คิดว่าคดีจะจบแล้วก็พลิกได้อีก สุดยอดจริงๆค่ะ

[Nut · Rating 4 out of 5]

ขอรีวิวสั้นๆ คือ ซวยซ้ำซวยซ้อน คนอะไรดวงซวยขนาดนีเ

[Narumol Keattiwongskul · Rating 4 out of 5]

ยังสงสัยตกลงใครเผารถ 55555

[Cici Jivaganont · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้โดนตกเพราะชื่อเรื่อง และหน้าปก
อ่านไปแบบไม่คิดอะไร แต่สนุกเฉย
คือเล่าเรื่องฆาตกรรมสุดโหดยังไงให้เหมือนการใช้ชีวิตประจำวัน

[Kritya Lee · Rating 5 out of 5]

ตลกร้าย ตลกกดดัน แต่ดันจบแบบ happy ending ว่าแต่คุณนักข่าวเป็นไงหนอต่อจากนั้น

[readwithsuea sueaworld · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้คือสนุกมาก ให้เป็นเดอะเบส20222 ของเราเลย
หมู่บ้านไร้อาชญากรรมแต่ดันมีอาชญากรรมเกิดขึ้นซะได้
พวกคนในหมู่บ้านเลยพยามจะพากันปกปิด แต่กลายเป็นว่สปิดยิ่งปิดยิ่งป่วน ขำเกือบตาย สงสารคนตายด้วย

[P. N. · Rating 5 out of 5]

เดาอะไรไม่ได้เลย อ่านไปขำไป เหนื่อยใจกับคนในหมู่บ้าน สมกับเป็นหมู่บ้านไร้อาชญากรรมจริงๆ
สงสารที่สุดก็คนตายนั่นแหละ ผ่านอะไรมาอย่างโชกโชนเหลือเกิน 55555

[Froggie · Rating 4 out of 5]

เป็น comedy of errors ที่สนุกเกินคาดมาก

ปีดขึ้นเป็น 4 ดาว

[mookmooook · Rating 2 out of 5]

แอบยังเฉยๆ ไม่รู้ว่าเป็นที่อะไร อ่านแล้วไม่ค่อยสมูท งงๆ ไม่ค่อยน่าติดตามเท่าที่ควร อาจจะคาดหวังเยอะไป 🫥

[memie · Rating 4 out of 5]

ผมไม่ได้อยากตายในหมู่บ้านไร้อาชญากรรม

เป็นวรรณกรรมเกาหลีเล่มแรกเลยที่อ่าน รู้สึกว่าผู้เขียน/ผู้แปลเขียนดีมาก อ่านแล้วมองเห็นภาพเป็นฉากๆ ในเล่มมีแผนที่หมู่บ้านอยู่ด้วยแหละ5555 การเล่าเรื่องก็ทำให้เราไหลไปกับเนื้อเรื่องได้
ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่า ผมไม่ได้อยากตายในหมู่บ้านไร้อาชญากรรม เพราะเพียงแค่ “รางวัลหมู่บ้านไร้อาชญากรรมดีเด่น”

ก็ทำให้เห็นถึงความเห็นแก่ตัวของคนในหมู่บ้าน ที่พยายามทำทุกอย่างเพื่อปกปิดคดี ปิดบังความผิดของตัวเอง ไปจนถึงโยนความผิดและใส่ความผู้อื่น เพื่อรักษาป้ายรางวัลนั้นไว้ ร่วมกันฝังความจริงของคนที่ตายไปเพื่อรักษาประโยชน์ของหมู่บ้าน

ทำให้เห็นธาตุแท้ของมนุษย์ว่าไม่มีอะไรสวยงามอย่างที่คิด สุดท้ายแล้วทุกคนก็รักตัวเองมากกว่าสิ่งอื่นใดอยู่ดี เหมือนหนังสือตลกร้าย ที่สะท้อนสังคมมนุษย์และสอดเสียดสังคมในปัจจุบันเบาๆ ไม่ว่าจะเป็นการคอรัปชั่น ยัดเงินใต้โต๊ะ ฯลฯ ที่เกิดขึ้นในสังคม โลกรู้ ทุกคนรู้ แต่ก็พยายามที่จะเมินเฉยจนกลายเป็นเรื่องปกติ

[mimi · Rating 4 out of 5]

ยิ่งปกปิด ยิ่งบานปลายจริงๆค่ะ

เมื่อหมู่บ้านที่ได้รับรางวัลไร้อาชญากรรมมาโดยตลอด จนจะทำลายสถิติได้อยู่รอมร่อ เกิดเหตุพบศพสมาชิกหมู่บ้านขึ้น ทำให้ชาวบ้านช่วยกันปกปิด เพราะหากสูญเสียรางวัลนี้ไป ทางหมู่บ้านก็จะไม่ได้รับเงินสนับสนุนอีก

เรื่องราวดำเนินผ่านมุมมองคนในหมู่บ้าน ตัดสลับกับนายตำรวจ และนักข่าวที่เข้ามาเก็บข้อมูลในหมู่บ้าน เป็นหนังสือที่สนุกและชวนติดตามมากๆ อ่านรวดได้แบบไม่น่าเบื่อ