Μας λείπει, κατά τη γνώμη μου, μια πολιτική έννοια της αγάπης και το σύγχρονο πολιτικό μας λεξιλόγιο πάσχει από την απουσία της. Η αγάπη νοούμενη σαν διαδικασία ενοποίησης μπορεί να είναι εμπόδιο. Μια τέτοια ναρκισσιστική αγάπη -η αγάπη για το όμοιο και η αγάπη για τη μετατροπή σε όμοιο- μπορεί να εννοηθεί σαν πολιτική μορφή αγάπης, που οδηγεί όμως στα πιο αντιδραστικά πολιτικά εγχειρήματα: η αγάπη για τη φυλή στα θεμέλια της λευκής ανωτερότητας, η αγάπη για το έθνος που αποτελεί τη βάση του εθνικισμού, η αγάπη για τη φυλή και το έθνος που στηρίζει το φασισμό, και ούτω καθεξής. Εξουσίες και ιεραρχίες μπορούν βέβαια να δημιουργηθούν και να διατηρηθούν μέσα από λογικές ομοιότητας και διαδικασίες ενοποίησης, αλλά η πολιτική απαιτεί πολλαπλότητα και πρέπει να λειτουργεί μέσα από τη συνάντηση και την αλληλεπίδραση των διαφορών. Αν όμως μπορούσαμε να βρούμε ή να επινοήσουμε μια άλλη αγάπη, μια αγάπη που θα ήταν πολιτικά κατάλληλη;
Michael Hardt is an American literary theorist and political philosopher perhaps best known for Empire, written with Antonio Negri and published in 2000. It has been praised as the "Communist Manifesto of the 21st Century." Hardt and his co-author suggest that what they view as forces of contemporary class oppression, globalization and the commodification of services (or production of affects), have the potential to spark social change of unprecedented dimensions. A sequel, Multitude: War and Democracy in the Age of Empire, published in August 2004, details the notion, first propounded in Empire, of the multitude as possible locus of a democratic movement of global proportions. The third and final part of the trilogy, Commonwealth, appeared in the Fall of 2009.