What do you think?
Rate this book
Η μουντζούρα
Η Αννιώ κατέφυγε στη μικρή καστροπολιτεία του κάμπου, μ' ένα μυστικό. Η πορεία της καθορίστηκε απ' το παρελθόν των άλλων, ενώ τώρα το δικό της ορίζει το παρόν της. Αναμετριέται διαρκώς με φαντάσματα, μένοντας σπίτι με τα παντζούρια κλειστά. Στήνεται ως μοντέλο για ζωγράφους και γλύπτες, προσπαθώντας να κάνει μία αλλαγή.
Η Μεταξία σπούδασε ζωγράφος κι αναζητά προσανατολισμό. Φτιάχνει ψηφιδωτά, συμμετέχει σε εκθέσεις και απασχολείται σ' ένα μπαρ. Ο Ζήσης, ένας νέος αρχαιολόγος, εργάζεται με συμβάσεις σε δημόσια έργα. Τα χρηματοδοτεί μία ιδιωτική εταιρεία, επιχορηγούμενη, η οποία ανήκει στους Κωτσαίους και στους Ρουσαίους.
Οι δύο οικογένειες διαθέτουν επίσης δύο βιομηχανικές μονάδες και, κατέχοντας θέσεις-κλειδιά, μοιράζονται την εξουσία συστηματικά. Με σκοτεινή ιστορία, που χάνεται πίσω στον χρόνο, εξακολουθούν ν' απομυζούν ζωές, καλλιεργώντας τον φόβο, καταδικάζοντας το ξένο και θέτοντας άτυπα εκτός νόμου το διαφορετικό.
Οι παρανομίες και τα διαπλεκόμενα διαμορφώνουν τον ιδιότυπο χαρακτήρα της μικρής πόλης του κάμπου, επηρεάζοντας την εξέλιξη των εγκλωβισμένων ηρώων σ' ένα περιβάλλον νοσηρό, μ' επίκεντρο τη μονοχρωμία, την Καθαρότητα, τη μισαλλοδοξία, την υπακοή και τη σιωπή, καθώς ονειρεύονται μιαν άλλη ζωή, μέχρι ν' αντιδράσουν, σ' έναν κομβικό τόπο συνάντησης, αποκαλύψεων κι ανατροπών, συνθέτοντας μία ιστορία που συνδυάζει λογικό-εξωλογικό, φυσικό-μεταφυσικό στοιχείο και διερευνά την αμφίδρομη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον εαυτό του.
Η Μεταξία σπούδασε ζωγράφος κι αναζητά προσανατολισμό. Φτιάχνει ψηφιδωτά, συμμετέχει σε εκθέσεις και απασχολείται σ' ένα μπαρ. Ο Ζήσης, ένας νέος αρχαιολόγος, εργάζεται με συμβάσεις σε δημόσια έργα. Τα χρηματοδοτεί μία ιδιωτική εταιρεία, επιχορηγούμενη, η οποία ανήκει στους Κωτσαίους και στους Ρουσαίους.
Οι δύο οικογένειες διαθέτουν επίσης δύο βιομηχανικές μονάδες και, κατέχοντας θέσεις-κλειδιά, μοιράζονται την εξουσία συστηματικά. Με σκοτεινή ιστορία, που χάνεται πίσω στον χρόνο, εξακολουθούν ν' απομυζούν ζωές, καλλιεργώντας τον φόβο, καταδικάζοντας το ξένο και θέτοντας άτυπα εκτός νόμου το διαφορετικό.
Οι παρανομίες και τα διαπλεκόμενα διαμορφώνουν τον ιδιότυπο χαρακτήρα της μικρής πόλης του κάμπου, επηρεάζοντας την εξέλιξη των εγκλωβισμένων ηρώων σ' ένα περιβάλλον νοσηρό, μ' επίκεντρο τη μονοχρωμία, την Καθαρότητα, τη μισαλλοδοξία, την υπακοή και τη σιωπή, καθώς ονειρεύονται μιαν άλλη ζωή, μέχρι ν' αντιδράσουν, σ' έναν κομβικό τόπο συνάντησης, αποκαλύψεων κι ανατροπών, συνθέτοντας μία ιστορία που συνδυάζει λογικό-εξωλογικό, φυσικό-μεταφυσικό στοιχείο και διερευνά την αμφίδρομη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον εαυτό του.
470 pages, Paperback
Published July 1, 2021
7 people want to read
About the author
Ιουλία Λυμπεροπούλου
3 books5 followersΗ Ιουλία Λυμπεροπούλου είναι Ελληνοϊταλίδα και γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Ολοκλήρωσε σπουδές στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό Ιωαννίνων και μεταπτυχιακό κύκλο στη «Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική και Ευρωπαϊκή Ιστορία», με έμφαση στην ανίχνευση του ιστορικού πυρήνα στη γερμανόφωνη μεσοπολεμική λογοτεχνία. Πέραν της συμμετοχής σε ερευνητικά προγράμματα και της ενασχόλησης σε ιστορικά αρχεία, καταπιάστηκε από μικρή ηλικία με το θέατρο, την τηλεόραση (ΗΡΤ κ.α.) και με μικρές κινηματογραφικές παραγωγές. Από τον Οκτώβριο του 2011 έως τον Νοέμβριο του 2015, υπήρξε αρχισυντάκτρια και συντάκτρια στο ηλεκτρονικό περιοδικό CMOM CityMag-online magazine, όπου διατηρούσε την λογοτεχνική στήλη «Η πυγολαμπίδα φέγγει και κεντά», έγραφε το διμηνιαίο ένθετο περιοδικό «Η τρελή piñata», με προτάσεις βιβλίων, ταινιών και μουσικής, έκανε διόρθωση ‒ επιμέλεια κειμένων, έπαιρνε συνεντεύξεις και εμπλούτιζε τη στήλη Τεχνότοπος με άρθρα και με δημιουργία βίντεο. Από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2015, συνεργάστηκε με την Ελληνική μουσική διαδικτυακή κοινότητα MusicHeaven, αναρτώντας διάφορα κείμενα και συνεντεύξεις για τη μουσική, στη στήλη της «Και η πυγολαμπίδα το βιολί της» και σε άλλες στήλες του περιοδικού, όπου δημοσιεύτηκαν επιπρόσθετα τα άρθρα «Η προδοσία στο κλέφτικο τραγούδι» (Δεκέμβριος 2012), «Η προδοσία στο κλέφτικο τραγούδι – Τα τραγούδια» Μέρος Β΄ (Φεβρουάριος 2013) και «Δημοτικά και κλέφτικα τραγούδια – κάθε τραγούδι πολλές ιστορίες» (Δεκέμβριος 2013), βασισμένα σε σχετική εργασία. Από τον Οκτώβριο του 2014 έως τον Φεβρουάριο του 2015, συνεργάστηκε με τον ιστοχώρο Εύπολις, δημοσιεύοντας στη στήλη της «Η πυγολαμπίδα ελαφροπετά, ανάβει και το μελετά».
Άλλα άρθρα και βιβλιοκριτικές: «Το Φανάρι» (ιστορικό διήγημα), Κλεψύδρα, τεύχος 2, Μάιος 2012, «Τα παπούτσια που πληγώνουν..., Η φτώχεια σε χρόνια δίσεκτα: Κατοχή – Απελευθέρωση – Εμφύλιος.», Μανδραγόρας, τεύχος 52, Μάιος 2015, Θάνος Μ. Βελλούδιος «Ελληνοκεντρική φαντασιομετρική Τέχνη», Φαρφουλάς, τεύχος 18, Ιούλιος 2015, Γιάννης Κιουρτσάκης, «Καρναβάλι και Καραγκιόζης, Οι ρίζες και οι μεταμορφώσεις του λαϊκού γέλιου», Φαρφουλάς, τεύχος 18, Ιούλιος 2015, «Τα Καλάβρυτα και οι κληρονόμοι του τραύματος», The Books’ Journal, τεύχος 60, Νοέμβριος 2015, «Η μετανάστευση μεταπολεμικά, μία ιστορία κρυμμένη στις αποσιωπήσεις», The Books’ Journal, τεύχος 109, Ιούνιος 2020.
Γνωρίζει ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά, διατηρώντας γενικότερα καλή σχέση με τις ξένες γλώσσες. Διαβάζει αυτονόητα, είναι σινεφίλ, παρακολουθεί θέατρο και μουσικοχορευτικές παραστάσεις, ακούει διαρκώς μουσική, ταξιδεύει όσο πιο συχνά μπορεί, γυμνάζεται συστηματικά, ζωγραφίζει και εικονογραφεί. Το πρώτο μυθιστόρημά της που βρήκε εκδοτική στέγη στον Ταξιδευτή (Ιούλιος 2021) είναι «Η μουντζούρα».
Άλλα άρθρα και βιβλιοκριτικές: «Το Φανάρι» (ιστορικό διήγημα), Κλεψύδρα, τεύχος 2, Μάιος 2012, «Τα παπούτσια που πληγώνουν..., Η φτώχεια σε χρόνια δίσεκτα: Κατοχή – Απελευθέρωση – Εμφύλιος.», Μανδραγόρας, τεύχος 52, Μάιος 2015, Θάνος Μ. Βελλούδιος «Ελληνοκεντρική φαντασιομετρική Τέχνη», Φαρφουλάς, τεύχος 18, Ιούλιος 2015, Γιάννης Κιουρτσάκης, «Καρναβάλι και Καραγκιόζης, Οι ρίζες και οι μεταμορφώσεις του λαϊκού γέλιου», Φαρφουλάς, τεύχος 18, Ιούλιος 2015, «Τα Καλάβρυτα και οι κληρονόμοι του τραύματος», The Books’ Journal, τεύχος 60, Νοέμβριος 2015, «Η μετανάστευση μεταπολεμικά, μία ιστορία κρυμμένη στις αποσιωπήσεις», The Books’ Journal, τεύχος 109, Ιούνιος 2020.
Γνωρίζει ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά, διατηρώντας γενικότερα καλή σχέση με τις ξένες γλώσσες. Διαβάζει αυτονόητα, είναι σινεφίλ, παρακολουθεί θέατρο και μουσικοχορευτικές παραστάσεις, ακούει διαρκώς μουσική, ταξιδεύει όσο πιο συχνά μπορεί, γυμνάζεται συστηματικά, ζωγραφίζει και εικονογραφεί. Το πρώτο μυθιστόρημά της που βρήκε εκδοτική στέγη στον Ταξιδευτή (Ιούλιος 2021) είναι «Η μουντζούρα».
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
December 11, 2021
Το πρωτόλειο έργο της Ι. Λυμπεροπούλου αποτελεί μία αλληγορία με ποικίλες προεκτάσεις και θεματικό άξονα μία δυστοπική, καταραμένη και δήθεν περιούσια αποκεντρωμένη πολιτεία. Ξεκινώντας σαν κοινωνιστικό μυθιστόρημα με έντονη πικρία πάνω στη θέση της γυναίκας, διογκώνει το θεματικό του κέντρο με παράλληλες ιστορίες που δένουν χαλαρά και όχι εν είδει συγγραφικού ψυχαναγκασμού.
Το μυθιστόρημα δεν αποφεύγει αρκετούς από τους αναγνωστικούς σκοπέλους των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων (ακόμη και των μεγάλων): υπερβολική καλλιέπεια λόγου κατά σημεία, κάποιοι πλατειασμοί, αλλά και μια τάση να πεις όλα αυτά που έχεις μέσα σου χρόνια. Απουσιάζουν όμως (ευτυχώς) οι προκάτ τεχνικές των εργαστηρίων δημιουργικής γραφής που μας έχουν κουράσει τα τελευταία χρόνια, αλλά και η άρνηση της φόρμας στο βωμό μιας δήθεν νεωτερικότητας, ενώ ακουμπά πολυταλαιπωρημένες θεματικές της μεταγενέστερης πεζογραφίας (εμφύλιος) έχοντας της ευφυΐα να μη βασίζει την επιτυχία του έργου της μόνο εκεί.
Η γραφίδα της είναι δυνατή, με σκληράδα που σε πείθει, ενώ οι χαρακτήρες αν και όχι όλοι με ψυχογραφικό βάθος, είναι αυθύπαρκτοι και όχι καρικατούρες. Το βιβλίο αργεί κάπως να πάρει μπρος, αλλά όταν το κάνει σε χτυπάει με ένα κοκτέιλ πολιτικών, κοινωνικών, αρχαιολογικών, αρχιτεκτονικών και καλλιτεχνικών διαστάσεων. Η νοσηρή πολιτεία, που θα μπορούσε να ανήκει στο καλβινικό σύμπαν, σε ιντριγκάρει με την γκροτέσκα φύση της και σε απωθεί ταυτόχρονα με την πλαστικότητα των περιγραφών.
Σου θυμίζει ταυτόχρονα μεσαιωνικό παραμύθι, επαναστατικό εφηβικό μυθιστόρημα του Σαμαράκη και οργουελική δυστοπία! Οι πλατειασμοί μειώνονται και οι παρεκβάσεις είναι πιο δουλεμένες, σαν να ωριμάζει το ίδιο το έργο μαζί με τη συγγραφέα του. Το τέλος, αν και όχι ευρηματικό, είναι ταιριαστό με ένα έργο που σκοπεύει να σε προβληματίσει περισσότερο αφού το διαβάσεις, παρά να σε εντυπωσιάσει την ώρα της ανάγνωσης.
Εν κατακλείδι, μια αξιόλογη και πρωτότυπη αλληγορία, ένα σύγχρονο παραμύθι από μια ταλαντούχα πένα που αν λειάνει τις συγγραφικές της ακμές και (προσωπική εκτίμηση) δοκιμάσει και τη μικρή φόρμα (νουβέλα-διήγημα), θα χαρίσει ακόμη περισσότερες απόλαυσης στη βιβλιοφιλική κοινότητα της οποίας αποτελεί αριστίνδην μέλος.
Το μυθιστόρημα δεν αποφεύγει αρκετούς από τους αναγνωστικούς σκοπέλους των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων (ακόμη και των μεγάλων): υπερβολική καλλιέπεια λόγου κατά σημεία, κάποιοι πλατειασμοί, αλλά και μια τάση να πεις όλα αυτά που έχεις μέσα σου χρόνια. Απουσιάζουν όμως (ευτυχώς) οι προκάτ τεχνικές των εργαστηρίων δημιουργικής γραφής που μας έχουν κουράσει τα τελευταία χρόνια, αλλά και η άρνηση της φόρμας στο βωμό μιας δήθεν νεωτερικότητας, ενώ ακουμπά πολυταλαιπωρημένες θεματικές της μεταγενέστερης πεζογραφίας (εμφύλιος) έχοντας της ευφυΐα να μη βασίζει την επιτυχία του έργου της μόνο εκεί.
Η γραφίδα της είναι δυνατή, με σκληράδα που σε πείθει, ενώ οι χαρακτήρες αν και όχι όλοι με ψυχογραφικό βάθος, είναι αυθύπαρκτοι και όχι καρικατούρες. Το βιβλίο αργεί κάπως να πάρει μπρος, αλλά όταν το κάνει σε χτυπάει με ένα κοκτέιλ πολιτικών, κοινωνικών, αρχαιολογικών, αρχιτεκτονικών και καλλιτεχνικών διαστάσεων. Η νοσηρή πολιτεία, που θα μπορούσε να ανήκει στο καλβινικό σύμπαν, σε ιντριγκάρει με την γκροτέσκα φύση της και σε απωθεί ταυτόχρονα με την πλαστικότητα των περιγραφών.
Σου θυμίζει ταυτόχρονα μεσαιωνικό παραμύθι, επαναστατικό εφηβικό μυθιστόρημα του Σαμαράκη και οργουελική δυστοπία! Οι πλατειασμοί μειώνονται και οι παρεκβάσεις είναι πιο δουλεμένες, σαν να ωριμάζει το ίδιο το έργο μαζί με τη συγγραφέα του. Το τέλος, αν και όχι ευρηματικό, είναι ταιριαστό με ένα έργο που σκοπεύει να σε προβληματίσει περισσότερο αφού το διαβάσεις, παρά να σε εντυπωσιάσει την ώρα της ανάγνωσης.
Εν κατακλείδι, μια αξιόλογη και πρωτότυπη αλληγορία, ένα σύγχρονο παραμύθι από μια ταλαντούχα πένα που αν λειάνει τις συγγραφικές της ακμές και (προσωπική εκτίμηση) δοκιμάσει και τη μικρή φόρμα (νουβέλα-διήγημα), θα χαρίσει ακόμη περισσότερες απόλαυσης στη βιβλιοφιλική κοινότητα της οποίας αποτελεί αριστίνδην μέλος.
October 29, 2021
Αυτό το μυθιστόρημα δίνει φωνή σε όλους τους αταίριαστους και κοινωνικά αδικημένους ανθρώπους, που συνήθως δεν ακούγονται σε μία καπιταλιστική, πατριαρχική κοινωνία με οπισθοδρομικές απόψεις και στενά μυαλά και εεε κάπως με αφύπνισε 🤍
April 10, 2025
H Μουντζούρα της Ιουλίας Λυμπεροπούλου έχει το σπάνιο προσόν να λειτουργεί εξίσου καλά και στα δύο επίπεδα: pop και υψηλό.
Σε μία πρώτη ανάγνωση είναι μια πολύ τρυφερή, συναρπαστική, ευφάνταστη, συγκινητική ιστορία (ή καλύτερα αρκετές διαπλεκόμενες ιστορίες), μια γροθιά στο στομάχι και ένας (παραμορφωτικός;) καθρέφτης στη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα.
Παράλληλα, ο πιο υποψιασμένος αναγνώστης θα βρει εξαιρετικά ενδιαφέρουσες τις επιρροές και τους φόρους τιμής σε διάφορα είδη του γραπτού λόγου (όχι μόνο από το χώρο του μυθιστορήματος), που όμως δεν παρουσιάζονται με έναν φτιαχτό, κλισέ, βεβιασμένο τρόπο, αλλά φανερώνουν μία πολύ προσεκτική και οξυδερκή αναγνώστρια που έχει αφομοιώσει και χωνέψει ένα εξαιρετικά ευρύ υλικό και μία καλλιτέχνιδα με αξιοθαύμαστη αυτοπεποίθηση, σιγουριά, διάθεση για πειραματισμούς και έλεγχο των εκφραστικών της μέσων.
Εύχομαι το βιβλίο αυτό να βρει τη θέση του στις βιβλιοθήκες όλων των αναγνωστών που ψάχνουν το καλό ελληνικό μθυιστόρημα – λιγότερο και περισσότερο υποψιασμένων. Πραγματικά το αξίζει!!
Σε μία πρώτη ανάγνωση είναι μια πολύ τρυφερή, συναρπαστική, ευφάνταστη, συγκινητική ιστορία (ή καλύτερα αρκετές διαπλεκόμενες ιστορίες), μια γροθιά στο στομάχι και ένας (παραμορφωτικός;) καθρέφτης στη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα.
Παράλληλα, ο πιο υποψιασμένος αναγνώστης θα βρει εξαιρετικά ενδιαφέρουσες τις επιρροές και τους φόρους τιμής σε διάφορα είδη του γραπτού λόγου (όχι μόνο από το χώρο του μυθιστορήματος), που όμως δεν παρουσιάζονται με έναν φτιαχτό, κλισέ, βεβιασμένο τρόπο, αλλά φανερώνουν μία πολύ προσεκτική και οξυδερκή αναγνώστρια που έχει αφομοιώσει και χωνέψει ένα εξαιρετικά ευρύ υλικό και μία καλλιτέχνιδα με αξιοθαύμαστη αυτοπεποίθηση, σιγουριά, διάθεση για πειραματισμούς και έλεγχο των εκφραστικών της μέσων.
Εύχομαι το βιβλίο αυτό να βρει τη θέση του στις βιβλιοθήκες όλων των αναγνωστών που ψάχνουν το καλό ελληνικό μθυιστόρημα – λιγότερο και περισσότερο υποψιασμένων. Πραγματικά το αξίζει!!
September 16, 2025
Η "Μουντζούρα" της Ιουλίας Λυμπεροπούλου, εκδόσεις Ταξιδευτής, είναι βιβλίο που θέλεις να ξανα-διαβάζεις. Ένα βιβλίο-καταιγίδα. Η μικρή της πολιτεία, πολυδιάστατη και πολυπρόσωπη, πορεύεται με τους ήρωές της να προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον ρεαλιστικό αλλά και υπερρεαλιστικά δυστοπικό, των οποίων όμως ο αγώνας φαίνεται να έχει ανοιχτούς ορίζοντες. Ανάγνωση που παραπέμπει σε ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό και
πολύχρωμα συναισθηματικό ταξίδι.
πολύχρωμα συναισθηματικό ταξίδι.
September 22, 2025
Μια πολυεπίπεδη διαφορετική δυστοπία που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews