Natychmiast wywoływał śmiech. Przecież Pan Janeczek z Kabaretu Olgi Lipińskiej, przecież Majster, który uczy Jasia, przecież rólki arcydzieła w filmach Stanisława Barei... A jednak prywatnie był śmiertelnie poważny. Skąd się brała jego oryginalność? Czy potrafił uciec przed popularnością? Czy miał inne pasje niż aktorstwo? I jak wyciągał spod nóg wybitnych aktorów dywaniki?
Biografię znakomicie dopełniają wspomnienia krewnych oraz bliskich mu artystów. Anna Seniuk opowiada, jak Janek wprowadzał ją na warszawskie sceny, a Wiktor Zborowski zdradza, czym brzydkim postraszył go wuj, gdy strzelił gafę przed publicznością. Autorka książki, prywatnie siostrzenica aktora, wydobywa sekrety z rodzinnych archiwów. Łamie stereotypy, pokazując wuja od nieznanej strony.
Historyk sztuki, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego. Pracuje w Instytucie Sztuki PAN jako kierownik Pracowni Bibliograficznej. Varsavianistka, autorka trzech różnych książek o dzielnicy Saska Kępa w Warszawie, zbioru esejów „Geometria Wyobraźni” o plastyce i architekturze lat międzywojennych, współautorka „Atlasu zabytków architektury w Polsce”. Autorka biografii Marii Jehanne Wielopolskiej, "Polemira. Niesłusznie zapomniana". Wykłada historię polskiej architektury na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, pisuje do „Architektury. Muratora”.
Rozczarowało mnie podejście do tematu, może dlatego że nie wiedziałam, że jest to biografia pisana przez osobę z bliskiej rodziny. Jest to więc trochę hagiografia (co zrozumiałe, ale nadal - niespecjalnie ciekawie się to czyta), trochę zawiewa dziaderskimi opiniami spod znaku "kiedyś to było, teraz to nie ma", a trochę irytują powtarzające się w różnych rozdziałach informacje i anegdoty. No szkoda.
Piękna książka o Panu Janeczku, który jest przecież znajomym każdego z nas. Przeczytałem do ostatniej strony. Podziwiam kunszt i skrupulatność autorki w zebraniu wielu faktów i wypowiedzi. Warto przeczytać dla refleksji nad życiem. Wlewa wiele ciepła w serce. Dziękuję.