What do you think?
Rate this book
Σαν φυσάει ο Βαρδάρης
Θεσσαλονίκη. Στα σκιερά σημεία της πόλης αλλά και του ανθρώπινου μυαλού φωλιάζουν στη σκοτεινιά οι παρίες, εκεί όπου ανθίζουν στα κρυφά τα νυχτολούλουδα. Μέσα σε δαιδαλώδη και ακάνθινα μονοπάτια, ένας πρωτοετής φοιτητής, ο Στάθης, με ασταθή χαρακτήρα, αντιπαλεύει τους δαίμονες που συγκρούονται μέσα του. Στέκεται τυχερός όταν ένα πανέμορφο λουλούδι εμφανίζεται στον δρόμο του, η Ίριδα, και έτσι στα ξαφνικά, όπως συμβαίνει καμιά φορά, η μουντή ζωή του μεταμορφώνεται και όλα μοιάζουν να αλλάζουν. Μαχητής του έρωτα γίνεται σε άνισο αγώνα και, έχοντας για βοήθεια τη δύναμη της φιλίας, επιχειρεί να ορθοποδήσει μέσα σε μια πόλη που καταπίνει όποιον δεν προσαρμόζεται. Κάπου εκεί ένα αστέρι έρχεται να φωτίσει τον δρόμο του και να γίνει η φωνή της συνείδησής του ή μήπως όχι;
252 pages, Paperback
First published July 21, 2021
2 people are currently reading
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
January 21, 2022
Σαν Φυσάει ο Βαρδάρης, λοιπόν, και ταξιδεψα στη Θεσσαλονίκη μέσα από τα μάτια του συγγραφέα. Ήταν κάτι πολύ διαφορετικό από όσα έχω διαβάσει τελευταία, απίστευτα λυρικό, με μία γραφή ιδιαίτερη και πλούσια. Ήταν λίγο σαν να βάδιζα αγκαζε με τον ήρωα στους δρόμους του μυαλού του, που πότε συναντούσαν την πραγματικότητα και πότε έφτιαχναν δικό τους χάρτη. Με συγκίνησε ο έρωτας του, η αγωνία του όσο έψαχνε την Περσεφόνη του ή όσο την περίμενε να εμφανιστεί. Μου θύμισε την αξία που έχουν τα νεανικά καρδιοχτύπια. Μου θύμισε επίσης πως όλοι έχουμε τους δαίμονες μας.
Το απόλαυσα. Θα περιμένω σίγουρα το επόμενο βιβλίο του συγγραφέα.
Αφήστε τον Βαρδάρη να σας πάρει μαζί του κι ας είναι παγωμένος. Καμιά φορά Όταν Φυσάει φέρνει τη ζεστασιά.
Το απόλαυσα. Θα περιμένω σίγουρα το επόμενο βιβλίο του συγγραφέα.
Αφήστε τον Βαρδάρη να σας πάρει μαζί του κι ας είναι παγωμένος. Καμιά φορά Όταν Φυσάει φέρνει τη ζεστασιά.
April 15, 2022
Η ανάγνωση ακόμα ενός υπέροχου βιβλίου ("Σαν φυσάει ο Βαρδάρης") μόλις έφτασε στο τέλος της και με έχει αφήσει με ένα χαμόγελο σχηματισμένο στα χείλη τόσο για τον Στάθη του βιβλίου, που είναι ένας ασταθής χαρακτήρας και το γνωρίζει και ο ίδιος και κάνει λογοπαίγνιο με το όνομά του, αλλά άκρως συμπαθής, όσο και για τον συγγραφέα Στάθη με τη γεμάτη λυρικότητα, αμεσότητα και εμπλουτισμένη με σπάνιες λέξεις γραφή του και την όμορφη και ξεχωριστή ιστορία του.
Μια ιστορία κυρίως έρωτα αλλά και εσωτερικής αναζήτησης. Ο αναγνώστης παρακολουθεί σε πρώτο πρόσωπο όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα του Στάθη και ταυτίζεται πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα μαζί του. Είναι τόσο ζωντανές οι περιγραφές, που βλέπει τις εικόνες να σχηματίζονται μπροστά στα μάτια του και νιώθει ό,τι αισθανεται και βιώνει και ο Στάθης.
Ο Στάθης σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη, είναι ένας κλειστός, εσωστρεφής και ντροπαλός χαρακτήρας, ο οποίος ξεκινάει τα πρώτα του δειλά βήματα προς τον παράφορο έρωτα που θα βρει σε ένα σπάνιο και λίγο περίεργο πλάσμα με μοβ μαλλιά που εμφανίζεται και εξαφανίζεται σε περίεργες στιγμές. Όπως και ο φίλος του, ο οποίος τον αποθαρρύνει στη σχέση του, σαν να μην έφταναν στον Στάθη η ανασφάλεια και η απειρία που χρειάζεται να ξεπεράσει.
Όμως, όπως κάθε έρωτας, έτσι κι αυτός δίνει στον Στάθη την ανάλογη ώθηση να παλέψει γι' αυτόν και να τον ζήσει. Εξάλλου, δε θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, αφού και μόνο στην ιδέα πως θα χάσει την Ίριδα, λυγίζουν τα πόδια του. Παρόλα αυτά, κάτι κρατάει μακριά την Ίριδα. Τι είναι αυτό; Και γιατί του κρατάει μυστικά; Ποια είναι αυτά τα μυστικά; Έχουν να κάνουν με τον Στάθη ή είναι προσωπικά της προβλήματα; Αυτά τα προβλήματα θα τους χωρίσουν ή θα βρουν τη δύναμη να τα αντιμετωπίσουν μαζί; Τελικά, μήπως είναι όλα παιχνίδια του μυαλού του Στάθη; Μήπως δεν υπάρχει καν η Ίριδα; Ή μήπως, πάλι, είναι τόσο πραγματική, που ο Στάθης δεν μπορεί να πιστέψει στην καλή του τύχη;
Μια ατμόσφαιρα μυστηρίου σκεπάζει αυτήν την ιστορία έρωτα από την αρχή έως το τέλος και δε λείπουν και στιγμές περιπέτειας με ξυλοδαρμούς, αστυνομία, επίθεση κλέφτη, κυνηγητό, έντονα σκαμπανεβάσματα στη σχέση και στην προσωπικότητα του Στάθη κ.α., με τα περισσότερα γεγονότα να διαδραματίζονται στις στάσεις των λεωφορείων, όπου εκεί εξάλλου αντίκρισε για πρώτη φορά και την Ίριδα... Η απροσδόκητη ανατροπή στο τέλος, δε, και η τοποθέτηση όλων των κομματιών του παζλ στη θέση τους, είναι αφοπλιστική και λυτρωτική, σαν το άγγιγμα του Βαρδάρη.
Υ.Γ. Θερμά συγχαρητήρια, Στάθη! Εξαιρετικό!👏🏻
Μια ιστορία κυρίως έρωτα αλλά και εσωτερικής αναζήτησης. Ο αναγνώστης παρακολουθεί σε πρώτο πρόσωπο όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα του Στάθη και ταυτίζεται πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα μαζί του. Είναι τόσο ζωντανές οι περιγραφές, που βλέπει τις εικόνες να σχηματίζονται μπροστά στα μάτια του και νιώθει ό,τι αισθανεται και βιώνει και ο Στάθης.
Ο Στάθης σπουδάζει στη Θεσσαλονίκη, είναι ένας κλειστός, εσωστρεφής και ντροπαλός χαρακτήρας, ο οποίος ξεκινάει τα πρώτα του δειλά βήματα προς τον παράφορο έρωτα που θα βρει σε ένα σπάνιο και λίγο περίεργο πλάσμα με μοβ μαλλιά που εμφανίζεται και εξαφανίζεται σε περίεργες στιγμές. Όπως και ο φίλος του, ο οποίος τον αποθαρρύνει στη σχέση του, σαν να μην έφταναν στον Στάθη η ανασφάλεια και η απειρία που χρειάζεται να ξεπεράσει.
Όμως, όπως κάθε έρωτας, έτσι κι αυτός δίνει στον Στάθη την ανάλογη ώθηση να παλέψει γι' αυτόν και να τον ζήσει. Εξάλλου, δε θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, αφού και μόνο στην ιδέα πως θα χάσει την Ίριδα, λυγίζουν τα πόδια του. Παρόλα αυτά, κάτι κρατάει μακριά την Ίριδα. Τι είναι αυτό; Και γιατί του κρατάει μυστικά; Ποια είναι αυτά τα μυστικά; Έχουν να κάνουν με τον Στάθη ή είναι προσωπικά της προβλήματα; Αυτά τα προβλήματα θα τους χωρίσουν ή θα βρουν τη δύναμη να τα αντιμετωπίσουν μαζί; Τελικά, μήπως είναι όλα παιχνίδια του μυαλού του Στάθη; Μήπως δεν υπάρχει καν η Ίριδα; Ή μήπως, πάλι, είναι τόσο πραγματική, που ο Στάθης δεν μπορεί να πιστέψει στην καλή του τύχη;
Μια ατμόσφαιρα μυστηρίου σκεπάζει αυτήν την ιστορία έρωτα από την αρχή έως το τέλος και δε λείπουν και στιγμές περιπέτειας με ξυλοδαρμούς, αστυνομία, επίθεση κλέφτη, κυνηγητό, έντονα σκαμπανεβάσματα στη σχέση και στην προσωπικότητα του Στάθη κ.α., με τα περισσότερα γεγονότα να διαδραματίζονται στις στάσεις των λεωφορείων, όπου εκεί εξάλλου αντίκρισε για πρώτη φορά και την Ίριδα... Η απροσδόκητη ανατροπή στο τέλος, δε, και η τοποθέτηση όλων των κομματιών του παζλ στη θέση τους, είναι αφοπλιστική και λυτρωτική, σαν το άγγιγμα του Βαρδάρη.
Υ.Γ. Θερμά συγχαρητήρια, Στάθη! Εξαιρετικό!👏🏻
September 27, 2021
"Σαν φυσάει ο Βαρδάρης", ένα βιβλίο ρομαντικό, ατμοσφαιρικό, προκαλεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη για τον ευάλωτο ήρωα του από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Αφήνει στο τέλος ένα γλυκό μειδίαμα στα χείλη, ένα σφίξιμο στην καρδιά και τον καθένα μας να αναλογίζεται μόνος του υπό την επήρεια του " δυνατού ανέμου" τις σκέψεις και τα βιώματα των πρωταγωνιστών. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου σχοινοβατεί, αγκαλιάζει τη ζωή με θέρμη και εξομολογείται... Έξοχα ο συγγραφέας στα τελευταία κεφάλαια κορυφώνει την πλοκή και συνεπαίρνει τους αναγνώστες....
September 15, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ
Ερώτηση κρίσεως! Δίνετε δεύτερες ευκαιρίες στα βιβλία που έχετε ξεκινήσει να διαβάζετε καί δεν τα έχετε ολοκληρώσει γιατί μοιάζουν σαν να μην σας ικανοποιούν από την αρχή; Μην φοβάστε καί δεν θα βγει η καθηγήτρια από μέσα μου καί θα σας βαθμολογήσω ανάλογα με την απάντησή σας. Σας ρωτώ ως αναγνώστρια που,όπως όλοι κι όλες σας,ανάλογα με το τι βιώνω την περίοδο που διαβάζω ένα μυθιστόρημα,ή,την κατάσταση της ψυχολογίας μου,υπάρχουν περιπτώσεις που το αφήνω στην άκρη για λίγο καιρό κι έπειτα επιστρέφω πίσω σε αυτό για να το ολοκληρώσω καί να βγάλω ένα ασφαλές συμπέρασμα για εκείνο. Κάτι ανάλογο βίωσα πρόσφατα,όταν ξεκίνησα να διαβάζω το νέο βιβλίο του συγγραφέα Στάθη Μασκαλίδη,με τίτλο ''Σαν φυσάει ο Βαρδάρης'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
Δεν έχω διαβάσει κάποιο προγενέστερο έργο του συγγραφέα καί άρχισα την ανάγνωση νιώθοντας την έξαψη της πρώτης φοράς που ''συναντάμε'' την πένα ενός δημιουργού. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που με έκανε να κλείσω το βιβλίο καί να το αφήσω στην άκρη λίγο πριν φτάσω στη μέση. Επιστρέφοντας,λοιπόν,από τις διακοπές,αποφάσισα να του δώσω μία δεύτερη ευκαιρία καί να το φτάσω μέχρι το τέλος. Για να είμαι ειλικρινής,ένιωσα αντιφατικά συναισθήματα για εκείνο. Ενώ αρχικά δεν έδειχνε να με ικανοποιεί τόσο,ο συγγραφέας σε αρκετά σεβαστό βαθμό κατάφερε κι ανέτρεψε αυτήν μου την άποψη,ειδικά στις τελευταίες πενήντα σελίδες του βιβλίου.
''Θεσσαλονίκη. Στα σκιερά σημεία της πόλης αλλά και του ανθρώπινου μυαλού φωλιάζουν στη σκοτεινιά οι παρίες, εκεί όπου ανθίζουν στα κρυφά τα νυχτολούλουδα. Μέσα σε δαιδαλώδη και ακάνθινα μονοπάτια, ένας πρωτοετής φοιτητής, ο Στάθης, με ασταθή χαρακτήρα, αντιπαλεύει τους δαίμονες που συγκρούονται μέσα του. Στέκεται τυχερός όταν ένα πανέμορφο λουλούδι εμφανίζεται στον δρόμο του, η Ίριδα, και έτσι στα ξαφνικά, όπως συμβαίνει καμιά φορά, η μουντή ζωή του μεταμορφώνεται και όλα μοιάζουν να αλλάζουν. Μαχητής του έρωτα γίνεται σε άνισο αγώνα και, έχοντας για βοήθεια τη δύναμη της φιλίας, επιχειρεί να ορθοποδήσει μέσα σε μια πόλη που καταπίνει όποιον δεν προσαρμόζεται. Κάπου εκεί ένα αστέρι έρχεται να φωτίσει τον δρόμο του και να γίνει η φωνή της συνείδησής του ή μήπως όχι;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Άν θα έπρεπε να χαρακτηρίσω το βιβλίο με λίγες λέξεις,θα ήταν εσωστρεφές καί με μία δόση έμφασης στην ψυχολογία του βασικού ήρωα. Ναι,είναι ένα προσωποκεντρικό μυθιστόρημα με την απαραίτητη εμφάνιση καί λοιπών προσώπων που βοηθούν με τον δικό τους τρόπο τον κεντρικό ήρωα ώστε να εξωτερικεύσει όλα όσα νιώθει. Από αισθήματα χαράς έως καί λύπης. Αυτήν την εσωτερική πάλη που μαίνεται μέσα του ανάμεσα στο φως καί στο σκοτάδι. Ποιο από τα δύο θα επικρατήσει καί με τί αποτελέσματα στη ζωή του ήρωα;
Ο λόγος του συγγραφέα φαντάζει σαν να αναδεικνύει στον απόλυτο βαθμό όλα όσα νιώθει κι επιθυμεί ο πρωταγωνιστής να ''κοινωνήσει'' στο αναγνωστικό κοινό. Η χρήση συγκεκριμένων λέξεων καί φράσεων,ακόμη καί των εκφραστικών μέσων,γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο για την επίτευξη ενός σκοπού. Ο συγγραφέας δεν προφυλάσσει τον ήρωά του από τα αρνητικά σχόλια,ή,καταστάσεις,αλλά τον αφήνει να ζήσει τα πάντα όπως πρέπει,ώστε τελικά να καταλήξει να πάρει τις όποιες επιλογές επιθυμεί για τη ζωή του. Τα κεφάλαια κυλούν με ένα δικό τους ρυθμό οδηγώντας μας προς το τέλος. Ένα φινάλε που μου άφησε μία απορία καί μία γλυκόπικρη γεύση στα χείλη.
''Σαν φυσάει ο Βαρδάρης'' όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι έχω ένα τελευταίο ερώτημα για εσάς. Άραγε,αυτό το φύσημα του Βαρδάρη τί θα πάρει μακρυά καί τί θα φέρει κοντά μας; Ή πιο σωστά,τί είναι αυτό που εσείς επιθυμείτε να κάνει για εσάς; Θα πάρετε το ρίσκο να διαβάσετε το βιβλίο καί να αφεθείτε σε αυτό,ή όχι;
Καλές σας αναγνώσεις!
ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ
Ερώτηση κρίσεως! Δίνετε δεύτερες ευκαιρίες στα βιβλία που έχετε ξεκινήσει να διαβάζετε καί δεν τα έχετε ολοκληρώσει γιατί μοιάζουν σαν να μην σας ικανοποιούν από την αρχή; Μην φοβάστε καί δεν θα βγει η καθηγήτρια από μέσα μου καί θα σας βαθμολογήσω ανάλογα με την απάντησή σας. Σας ρωτώ ως αναγνώστρια που,όπως όλοι κι όλες σας,ανάλογα με το τι βιώνω την περίοδο που διαβάζω ένα μυθιστόρημα,ή,την κατάσταση της ψυχολογίας μου,υπάρχουν περιπτώσεις που το αφήνω στην άκρη για λίγο καιρό κι έπειτα επιστρέφω πίσω σε αυτό για να το ολοκληρώσω καί να βγάλω ένα ασφαλές συμπέρασμα για εκείνο. Κάτι ανάλογο βίωσα πρόσφατα,όταν ξεκίνησα να διαβάζω το νέο βιβλίο του συγγραφέα Στάθη Μασκαλίδη,με τίτλο ''Σαν φυσάει ο Βαρδάρης'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο.
Δεν έχω διαβάσει κάποιο προγενέστερο έργο του συγγραφέα καί άρχισα την ανάγνωση νιώθοντας την έξαψη της πρώτης φοράς που ''συναντάμε'' την πένα ενός δημιουργού. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που με έκανε να κλείσω το βιβλίο καί να το αφήσω στην άκρη λίγο πριν φτάσω στη μέση. Επιστρέφοντας,λοιπόν,από τις διακοπές,αποφάσισα να του δώσω μία δεύτερη ευκαιρία καί να το φτάσω μέχρι το τέλος. Για να είμαι ειλικρινής,ένιωσα αντιφατικά συναισθήματα για εκείνο. Ενώ αρχικά δεν έδειχνε να με ικανοποιεί τόσο,ο συγγραφέας σε αρκετά σεβαστό βαθμό κατάφερε κι ανέτρεψε αυτήν μου την άποψη,ειδικά στις τελευταίες πενήντα σελίδες του βιβλίου.
''Θεσσαλονίκη. Στα σκιερά σημεία της πόλης αλλά και του ανθρώπινου μυαλού φωλιάζουν στη σκοτεινιά οι παρίες, εκεί όπου ανθίζουν στα κρυφά τα νυχτολούλουδα. Μέσα σε δαιδαλώδη και ακάνθινα μονοπάτια, ένας πρωτοετής φοιτητής, ο Στάθης, με ασταθή χαρακτήρα, αντιπαλεύει τους δαίμονες που συγκρούονται μέσα του. Στέκεται τυχερός όταν ένα πανέμορφο λουλούδι εμφανίζεται στον δρόμο του, η Ίριδα, και έτσι στα ξαφνικά, όπως συμβαίνει καμιά φορά, η μουντή ζωή του μεταμορφώνεται και όλα μοιάζουν να αλλάζουν. Μαχητής του έρωτα γίνεται σε άνισο αγώνα και, έχοντας για βοήθεια τη δύναμη της φιλίας, επιχειρεί να ορθοποδήσει μέσα σε μια πόλη που καταπίνει όποιον δεν προσαρμόζεται. Κάπου εκεί ένα αστέρι έρχεται να φωτίσει τον δρόμο του και να γίνει η φωνή της συνείδησής του ή μήπως όχι;" (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Άν θα έπρεπε να χαρακτηρίσω το βιβλίο με λίγες λέξεις,θα ήταν εσωστρεφές καί με μία δόση έμφασης στην ψυχολογία του βασικού ήρωα. Ναι,είναι ένα προσωποκεντρικό μυθιστόρημα με την απαραίτητη εμφάνιση καί λοιπών προσώπων που βοηθούν με τον δικό τους τρόπο τον κεντρικό ήρωα ώστε να εξωτερικεύσει όλα όσα νιώθει. Από αισθήματα χαράς έως καί λύπης. Αυτήν την εσωτερική πάλη που μαίνεται μέσα του ανάμεσα στο φως καί στο σκοτάδι. Ποιο από τα δύο θα επικρατήσει καί με τί αποτελέσματα στη ζωή του ήρωα;
Ο λόγος του συγγραφέα φαντάζει σαν να αναδεικνύει στον απόλυτο βαθμό όλα όσα νιώθει κι επιθυμεί ο πρωταγωνιστής να ''κοινωνήσει'' στο αναγνωστικό κοινό. Η χρήση συγκεκριμένων λέξεων καί φράσεων,ακόμη καί των εκφραστικών μέσων,γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο για την επίτευξη ενός σκοπού. Ο συγγραφέας δεν προφυλάσσει τον ήρωά του από τα αρνητικά σχόλια,ή,καταστάσεις,αλλά τον αφήνει να ζήσει τα πάντα όπως πρέπει,ώστε τελικά να καταλήξει να πάρει τις όποιες επιλογές επιθυμεί για τη ζωή του. Τα κεφάλαια κυλούν με ένα δικό τους ρυθμό οδηγώντας μας προς το τέλος. Ένα φινάλε που μου άφησε μία απορία καί μία γλυκόπικρη γεύση στα χείλη.
''Σαν φυσάει ο Βαρδάρης'' όπως προείπα ο τίτλος του βιβλίου κι έχω ένα τελευταίο ερώτημα για εσάς. Άραγε,αυτό το φύσημα του Βαρδάρη τί θα πάρει μακρυά καί τί θα φέρει κοντά μας; Ή πιο σωστά,τί είναι αυτό που εσείς επιθυμείτε να κάνει για εσάς; Θα πάρετε το ρίσκο να διαβάσετε το βιβλίο καί να αφεθείτε σε αυτό,ή όχι;
Καλές σας αναγνώσεις!
December 2, 2021
Όταν ολοκληρώνω την ανάγνωση ενός βιβλίου και η ιστορία του συνεχίζει για καιρό να απασχολεί το μυαλό μου, προσωπικά, το θεωρώ μεγάλη επιτυχία του δημιουργού του!
<<Σαν φυσάει ο Βαρδάρης>>, λοιπόν, του Στάθη Μασκαλίδη και δεν ξέρ�� τι να γράψω γι' αυτό το βιβλίο...
Παρότι βρήκε αμέσως μια θέση στην καρδιά μου, φοβάμαι πως οι λέξεις θα αδικήσουν αυτό το τόσο ξεχωριστό πόνημα.
Ας κάνω, όμως, μια προσπάθεια...
Ποια είναι η Θεσσαλονίκη;
Είναι μια υπέροχη, ξεχωριστή, ονειρεμένη πόλη που σε μαγεύει με τα κάλλη της σαν βρεθείς στην αγκαλιά της, έστω για λίγο, και προσφέρει αναμνήσεις που θα φυλάς πάντοτε μέσα στην καρδιά σου.
Τι είναι η Ίριδα;
Είναι απλά ένα πανέμορφο λουλούδι, ή μήπως ένα μυστηριώδες κορίτσι με μοβ μαλλιά που σκορπάει τον έρωτα στο πέρασμά του;
Τι περίεργα παιχνίδια μπορεί να παίζει το μυαλό ενός ανθρώπου ανά πάσα στιγμή;
Πώς επηρεάζουν ψυχολογικά, τα εγκαταλελειμμένα κτήρια και άλλοτε αρχοντικά της συμπρωτεύουσας, τον εκάστοτε ταξιδιώτη;
Μπορεί ένα... αστέρι να αλλάξει τη ροή των γεγονότων;
Όλα αυτά τα ερωτήματα γεννούν απορίες οι οποίες λύνονται μοναχά όταν φτάσεις στο τέλος αυτού του βιβλίου.
Ενός εξαίρετου μυθιστορήματος με τη μοναδική - ευφάνταστη γραφή του Στάθη.
Τη γνώριζα αυτή τη γραφή, καιρό πριν, από τις "Πικραλίδες" του και ήμουν απολύτως σίγουρη πως θα με ταξιδέψει για ακόμη μια φορά.
Γιατί αυτό είναι ο <<Βαρδάρης>>, ένα πανέμορφο ταξίδι γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις.
Στάθη, εύχομαι ολόψυχα να μας χαρίζεις πάντοτε τόσο ξεχωριστά αριστουργήματα και να μη στερέψει ούτε στιγμή το πηγαίο ταλέντο σου!!
<<Σαν φυσάει ο Βαρδάρης>>, λοιπόν, του Στάθη Μασκαλίδη και δεν ξέρ�� τι να γράψω γι' αυτό το βιβλίο...
Παρότι βρήκε αμέσως μια θέση στην καρδιά μου, φοβάμαι πως οι λέξεις θα αδικήσουν αυτό το τόσο ξεχωριστό πόνημα.
Ας κάνω, όμως, μια προσπάθεια...
Ποια είναι η Θεσσαλονίκη;
Είναι μια υπέροχη, ξεχωριστή, ονειρεμένη πόλη που σε μαγεύει με τα κάλλη της σαν βρεθείς στην αγκαλιά της, έστω για λίγο, και προσφέρει αναμνήσεις που θα φυλάς πάντοτε μέσα στην καρδιά σου.
Τι είναι η Ίριδα;
Είναι απλά ένα πανέμορφο λουλούδι, ή μήπως ένα μυστηριώδες κορίτσι με μοβ μαλλιά που σκορπάει τον έρωτα στο πέρασμά του;
Τι περίεργα παιχνίδια μπορεί να παίζει το μυαλό ενός ανθρώπου ανά πάσα στιγμή;
Πώς επηρεάζουν ψυχολογικά, τα εγκαταλελειμμένα κτήρια και άλλοτε αρχοντικά της συμπρωτεύουσας, τον εκάστοτε ταξιδιώτη;
Μπορεί ένα... αστέρι να αλλάξει τη ροή των γεγονότων;
Όλα αυτά τα ερωτήματα γεννούν απορίες οι οποίες λύνονται μοναχά όταν φτάσεις στο τέλος αυτού του βιβλίου.
Ενός εξαίρετου μυθιστορήματος με τη μοναδική - ευφάνταστη γραφή του Στάθη.
Τη γνώριζα αυτή τη γραφή, καιρό πριν, από τις "Πικραλίδες" του και ήμουν απολύτως σίγουρη πως θα με ταξιδέψει για ακόμη μια φορά.
Γιατί αυτό είναι ο <<Βαρδάρης>>, ένα πανέμορφο ταξίδι γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις.
Στάθη, εύχομαι ολόψυχα να μας χαρίζεις πάντοτε τόσο ξεχωριστά αριστουργήματα και να μη στερέψει ούτε στιγμή το πηγαίο ταλέντο σου!!
November 19, 2021
‘Σαν φυσάει ο Βαρδάρης’ Ένα βιβλίο απολαυστικό που μόλις ξεφυλλίσεις τις πρώτες σελίδες του δεν το αφήνεις από τα χέρια σου μέχρι να έρθει το τέλος.
Είναι η κρυφή αγωνία που με μοναδικό τρόπο στη μεταφέρει ο συγγραφέας για το επόμενο βήμα του ήρωα και την εξέλιξή της πορείας του. Ένα ρομαντικό και όμορφο βιβλίο που όμως έχει να κάνει και με τις πραγματικές ανησυχίες των νέων ξεκινώντας τη ζωή μόνοι τους πλέoν. Παρατηρούμε τη σωστή και πλούσια χρήση της γλώσσας που σέβεται τον αναγνώστη.
Ο ήρωας ένας συνεσταλμένος νέος ξεκινάει τις σπουδές του με ελπίδες, όμορφες και ανήσυχες σκέψεις για τη ζωή και τις στιγμές της.
Ο συγγραφέας έχει πολλά ακόμα να μας προσφέρει. Χρειάζεται λίγες σελίδες να διαβάσεις για να καταλάβεις όχι μόνο την ευχέρεια του λόγου του άλλα και την οπτική γωνία που παρατηρεί τη ζωή.
Θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα και δεν το λέω επειδή μου άρεσε και με συγκίνησε, το λέω με περηφάνια που ένας νέος Έλληνας γράφει ένα τέτοιου είδους βιβλίο που στην κατάσταση που ζούμε βρήκε τον τρόπο να με κάνει να ονειρευτώ, αλλά και να προβληματιστώ. Το ίδιο επιθυμώ να νοιώσουν και άλλοι.
Τον ευχαριστώ και περιμένω την εξέλιξή του.
Είναι η κρυφή αγωνία που με μοναδικό τρόπο στη μεταφέρει ο συγγραφέας για το επόμενο βήμα του ήρωα και την εξέλιξή της πορείας του. Ένα ρομαντικό και όμορφο βιβλίο που όμως έχει να κάνει και με τις πραγματικές ανησυχίες των νέων ξεκινώντας τη ζωή μόνοι τους πλέoν. Παρατηρούμε τη σωστή και πλούσια χρήση της γλώσσας που σέβεται τον αναγνώστη.
Ο ήρωας ένας συνεσταλμένος νέος ξεκινάει τις σπουδές του με ελπίδες, όμορφες και ανήσυχες σκέψεις για τη ζωή και τις στιγμές της.
Ο συγγραφέας έχει πολλά ακόμα να μας προσφέρει. Χρειάζεται λίγες σελίδες να διαβάσεις για να καταλάβεις όχι μόνο την ευχέρεια του λόγου του άλλα και την οπτική γωνία που παρατηρεί τη ζωή.
Θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα και δεν το λέω επειδή μου άρεσε και με συγκίνησε, το λέω με περηφάνια που ένας νέος Έλληνας γράφει ένα τέτοιου είδους βιβλίο που στην κατάσταση που ζούμε βρήκε τον τρόπο να με κάνει να ονειρευτώ, αλλά και να προβληματιστώ. Το ίδιο επιθυμώ να νοιώσουν και άλλοι.
Τον ευχαριστώ και περιμένω την εξέλιξή του.
November 25, 2021
Το βιβλίο αυτό με εντυπωσίασε. Καταφέρνει ο συγγραφέας να πετύχει κάτι που είναι πολύ δύσκολο. Σου δίνει την αίσθηση πως βρίσκεσαι κι εσύ, ο αναγνώστης, εκεί όπου εκτυλίσσεται η πλοκή, πως παρακολουθείς από μέσα τα γεγονότα, είναι σαν να στέκεσαι δίπλα στον Στάθη, τον πρωταγωνιστή, και σου μιλάει για τα προβλήματά του ενώ μοιράζεται μαζί σου και τα όνειρά του. Είναι τόσο ζωντανή η αφήγηση και τόσο γρήγορη η πλοκή που σε καθηλώνει. Η Θεσσαλονίκη φαντάζει τόσο οικεία με τις περιγραφές που νομίζεις πως οι περιοχές που αναφέρονται περνούν μπροστά από τα μάτια σου. Ακούς τους θορύβους της πόλης, παίρνεις τις μυρωδιές της. Είναι και εκείνη η ατμόσφαιρα μυστηρίου, η περίεργη στάση της κεντρικής ηρωίδας του βιβλίου, τα βασανιστικά ερωτήματα που απασχολούν τον πρωταγωνιστή, τα ατμοσφαιρικά κτήρια που αναρωτιέσαι αν στα αλήθεια υπάρχουν… όλα αυτά σε κάνουν να αγωνιάς και να ανυπομονείς να ξεφυλλίσεις την επόμενη σελίδα για να μάθεις τη συνέχεια. Όσο για το τέλος, είναι πραγματικά συγκλονιστικό. Οι αισθήσεις σου παραλύουν όταν μαθαίνεις την αλήθεια, όταν κάθε τι που διάβασες εξηγείται, αλλά και πάλι εσύ απομένεις να αναρωτιέσαι αν τίποτα δεν είναι όπως εσύ το σκέφτεσαι…
December 9, 2021
Στη φύση υπάρχουν άπειρα είδη άνθεων ίριδας.
Ο Στάθης συνάντησε την δική του, μοναδική "ΙΡΙΔΑ" όταν φύσηξε ο βαρδάρης, που τον οδήγησε σε ανθισμένα πολύχρωμα και ευωδιαστά παρτέρια.
Βάδισε στα ηλιόλουστα μονοπάτια της αψίδας του ουράνιου τόξου, συντροφιά με όλη την παλέτα των χρωμάτων της ξεχωριστής του "ΙΡΙΔΑΣ".
Ένα υπέροχο βιβλίο ενός υπέροχου φίλου κυρίως και συναδέλφου δευτερευόντως.
Ο Στάθης συνάντησε την δική του, μοναδική "ΙΡΙΔΑ" όταν φύσηξε ο βαρδάρης, που τον οδήγησε σε ανθισμένα πολύχρωμα και ευωδιαστά παρτέρια.
Βάδισε στα ηλιόλουστα μονοπάτια της αψίδας του ουράνιου τόξου, συντροφιά με όλη την παλέτα των χρωμάτων της ξεχωριστής του "ΙΡΙΔΑΣ".
Ένα υπέροχο βιβλίο ενός υπέροχου φίλου κυρίως και συναδέλφου δευτερευόντως.
September 22, 2021
Ένα από τα καλύτερα βιβλία στο είδος του. Ο συγγραφέας κατάφερε να με κερδίσει αμέσως από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή κάθε αναγνώστη.
April 20, 2022
Είναι ένα βιβλίο που το αγάπησα πολύ!
January 13, 2022
Φύσηξε ο Βαρδάρης...σε μέρη με φως, φως όμως που δημιουργεί σκιές. Σε αισιόδοξες ψυχές, που τις ζηλεύουν δαίμονες και τις γεμίζουν ανασφάλειες. Σε όνειρα που γίνονται σε ανύποπτο χρόνο εφιάλτες. Σε έρωτες που βγάζουν στην επιφάνεια κρυμμένες αδυναμίες. Βρήκα τον Στάθη, τον ήρωα του βιβλίου, μέσα στην αγωνία του και στο όνειρο του. Βρήκα και τον συγγραφέα μέσα στη γραφή του. Έχοντας διαβάσει δημοσιεύσεις του,αλλά και τις Πικραλίδες, το περίμενα αυτό το βιβλίο. Το χάρηκα πολύ και άξιζε την αναμονή.
Συγχαρητήρια Στάθη. Δε θα μαρτυρήσω κάτι από την υπόθεση. Θα πω μόνο ότι "Καμία φορά οι αισθήσεις μπερδεύονται με τις ψευδαισθήσεις και το αποτέλεσμα είναι ολέθριο"
Καμιά φορά...όχι πάντα. 🙂
Συγχαρητήρια Στάθη. Δε θα μαρτυρήσω κάτι από την υπόθεση. Θα πω μόνο ότι "Καμία φορά οι αισθήσεις μπερδεύονται με τις ψευδαισθήσεις και το αποτέλεσμα είναι ολέθριο"
Καμιά φορά...όχι πάντα. 🙂
January 13, 2023
Ένα πραγματικά πολύ ωραίο βιβλίο! Το απόλαυσα!
May 15, 2024
Παρανοϊκό άρλεκιν για άνδρες.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews