Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια

by Μαντώ Μάκκα

Πού πάνε οι αγάπες όταν πεθαίνουν;

Τι µας δίνει δύναµη να νικήσουµε τους φόβους µας;

Χάνονται οι άνθρωποι στις χαραµάδες του χρόνου;

Πόσο πονάει µια «σφαλιάρα» ψυχής;

Ζουν ήρωες ανάµεσά µας;

Πώς µετριέται η ζωή ενός παιδιού;

Γιατί οι δρόµοι είναι γεµάτοι βελόνες;

Τι κάνεις όταν η ζωή σού δίνει λεµόνια;

Είκοσι ιστορίες, βουτηγµένες στα σκοτάδια της ζωής, παλεύουν να βγουν στο φως. Ψάχνουν την αποδοχή, την αγάπη, τη λύτρωση, τη συµπόνια που όλοι έχουµε µέσα µας. Γυρεύουν έναν κόσµο αλληλεγγύης, έναν κόσµο καλύτερο.

Reviews

[Effie Saxioni · Rating 4 out of 5]

Πρώτη επαφή με τη γραφή της Μαντώς Μάκκα και σίγουρα όχι η τελευταία. Σύντομες ιστορίες - ψήγματα ζωής, αποφάσεις που καλείσαι να πάρεις ή αποφάσεις που πήραν άλλοι εν αγνοία σου, σε συνοδεύουν σε ένα ταξίδι σύντομο αλλά μεγάλο.
Παρόλο που τα μικρά κείμενα, συνήθως, τείνουν να είναι ελλειπή σε νοήματα λόγω μεγέθους, εδώ έχουμε μια προσπάθεια που, κατά τη γνώμη μου πάντα, στέφθηκε με επιτυχία.
4/5✨

[ατζινάβωτο φέγι. · Rating 3 out of 5]

Ιστορίες σφηνάκια, για ανθρώπους που βρίσκονται σε σημείο καμπής και αποζητούν λύτρωση, ελπίδα, αισιοδοξία, αγάπη και πολλά ακόμη. Το μήνυμα της συγγραφέως είναι πως το καθετί είναι θέμα επιλογής, θέμα στάσης και δράσης. Δεν είναι εύκολο σαφώς πολλές φορές αλλά και μόνο για αυτή την ανάσα που σου προσφέρει αξίζει να διαβαστεί. Αναμένω να διαβάσω και άλλα βιβλία της, ελπίζοντας για ένα μυθιστόρημα που είναι πιο πολύ του γούστου μου.

A propos να πω ότι με βοήθησε και το περιβάλλον του dark side of chocolate να βυθιστω στο κόσμο του συγκεκριμένου βιβλίου. Kudos στην γλυκύτατη κοπέλα με το άψογο μουσικό υπόβαθρο που μου προσέφερε.

[Ευαγγελία Τσουκαλά · Rating 4 out of 5]

Ό,τι έπρεπε για ταξίδι δύο ωρών. Μικρές ιστορίες, οι οποίες προβληματίζουν, συγκινούν. Με μία πολύ ωραία γραφή που δεν κουνάει το δάχτυλο, αλλά σε πιάνει από το χέρι για να σου δείξει έναν πιο ανθρώπινο τρόπο σκέψης.

[Βαγγέλης Μαργιωρής · Rating 4 out of 5]

"Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια" γράφει  η Μαντώ Μάκκα, σκέψου απλά τι θα τα κάνεις, συμπληρώνει και μοιάζει αυτή η φράση γεμάτη ζωή. Ζωή που ξεχυνεται ασυγκράτητη αφήνοντας πίσω αγκυλώσεις, δεσμά κι εμπόδια. Οι ήρωες που ζουν στα 20 διηγήματα του βιβλίου κάνουν αυτό ακριβώς.  Έχοντας βρεθεί στην άκρη της ύπαρξής τους, αποφασίζουν να δράσουν προκειμένου να αλλάξουν τα δεδομένα.
Οι ιστορίες είναι μικρές, καθώς πιάνουμε τους πρωταγωνιστές λίγο πριν ή λίγο μετά την απόφαση που παίρνουν για το τι θα κάνουν με τα λεμόνια που τους έδωσε η ζωή.
Ειναι απλές ιστορίες, γρήγορες αλλά και άρτια ολοκληρωμένες. Λείπει το εξεζητημένο κι αυτό το κατατάσσω στα  πλεονεκτήματα  Δεν υπαρχουν αφηγησεις τραβηγμένες από τα μαλλιά. Είναι ολες βαθιά ρεαλιστικές, ανθρώπινες, συμβαίνουν δίπλα μας ή μέσα μας, υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο και όχι σε κάποιο φανταστικό σύμπαν σε κάποιον μακρινό γαλαξία. Μικρά αποφθέγματα στο τέλος των διηγημάτων συνοψίζουν το κεντρικό νόημα της ιστορίας. Νομίζω ότι η συγγραφέας έχει κάνει μια υπέροχη δουλειά, αποδίδοντας την πραγματικότητα

[Elina · Rating 4 out of 5]

Ιστορίες καθημερινότητας αλλά ειδομενες με βλέμμα γεμάτο ενσυναίσθηση και ευαισθησία. Μπράβο Μαντώ! Όταν αγόρασα αυτό το βιβλίο δεν πίστευα ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ!

[Giouli Tsakalou · Rating 4 out of 5]

Μαντώ Μάκκα : «Η ζωή μας δίνει λεμόνια, σε άλλους μικρά σε άλλους μεγάλα, για τον καθένα διαφορετικά. Θα λυγίσεις γιατί είσαι άνθρωπος αλλά θα ξανασηκωθείς γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή. Και εκεί θα φανεί η δύναμη σου γιατί έχουμε μόνο μία ζωή..»
Οι Είκοσι ιστορίες, βουτηγμένες στα σκοτάδια της ζωής, παλεύουν να βγουν στο φως στο βιβλίο της πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέως Μαντώ Μάκκα «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια». Ψάχνουν την αποδοχή, την αγάπη, τη λύτρωση, τη συμπόνια που όλοι έχουμε μέσα μας. Γυρεύουν έναν κόσμο αλληλεγγύης, έναν κόσμο καλύτερο… διηγήσεις αφηγήσεις προσωπικές, ιστορίες, εξιστορήσεις που φανερώθηκαν µέσα από καταχωνιασµένα σηµειωµατάρια και το καταστάλαγµα της ζωής. Καταστάσεις πραγµατικές και φανταστικές, ανοµολόγητες και παρανοηµένες, για ανθρώπους που δοκιµάστηκαν στα όρια της ζωής τους. Κοινά στοιχεία των διηγήσεων η µνήµη, ο πόνος και η απώλεια, οι εµµονές του έρωτα, τα ανθρώπινα παθήµατα. Μπορείς να αρκεστείς σε αυτά που σου δίνει η ζωή ή μπορείς να ανοίξεις νέους δρόμους για να βρεις αυτά που πραγματικά θες.
“Πού πάνε οι αγάπες όταν πεθαίνουν;
Τι μας δίνει δύναμη να νικήσουμε τους φόβους μας;
Χάνονται οι άνθρωποι στις χαραμάδες του χρόνου;
Πόσο πονάει μια «σφαλιάρα» ψυχής;
Ζουν ήρωες ανάμεσά μας;
Πώς μετριέται η ζωή ενός παιδιού;
Γιατί οι δρόμοι είναι γεμάτοι βελόνες;
Τι κάνεις όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια;
Οι διηγήσεις, σύνοψη και απόσταγµα ζωής. Ως αφηγήτρια η Μαντώ Μάκκα δεν θέλησε µόνο να περιγράψει και να στοχαστεί, αλλά να εκτεθεί, να µιλήσει µε ειλικρίνεια, να διηγηθεί ανυπόκριτα µε συγκίνηση και αυτοσαρκασµό, αναζητώντας τη µοναδικότητα του εαυτού µας και την επαφή µε τον αναγνώστη στη χαοτική εποχή µας. Άραγε πόσο αποκαλυπτόµαστε µέσα από τα λόγια και τις ιστορίες µας; Και πότε η ανάκληση µιας ιστορίας γίνεται εκµυστήρευση µε όλο της το κόστος και όχι απλώς η νοσταλγία της απώλειας; Χαραγμένες οι γραμμές της ζωής που τραγουδούν οι ιστορίες της Μαντώς Μάκκα, μεταμορφώνονται σε σκηνογραφίες, αγκυλώνουν τις ψυχές, κάνουν κομμάτια τις σιωπές, αφήνουν παζολινικά βήματα ανοιξιάτικων φαντασμάτων, τέτοια εποχή. Ανθρώπων με απρόσεκτες επιθυμίες, με ένα βαρύ καθήκον , τραγικών ηρώων που σε άλλες εποχές κράτησαν καλά φυλαγμένο ένα μυστικό ή αποκάλυψαν τον χρησμό που επαληθεύει έναν ατόφιο, ηθικό, προσωπικό κώδικα ξοδεύονται μες στο δοξαστικό χρώμα της ζωής και η συγγραφέας άφοβη, χαρισματική, κοιτάζει μέσα από τους σπασμένους καθρέφτες, στήνοντας παλιούς προμαχώνες, τοπία ψυχικά, ποτισμένα με παστέλ κίτρινα, πικρά χρώματα.
Η συγγραφέας μετατρέπεται σε ευαίσθητο δέκτη αγωνιωδών μηνυμάτων του καιρού μας διαθέτει αισθητικό ήθος ανιχνεύει χαρακτήρες διατυπώνει πυκνά νοήματα γνωρίζει τον τρόπο να δαμάζει τα φαινόμενα και να εξαϋλώνει τη δράση! εσωστρεφείς υπαινιγμοί συντελούν αθέατοι στην πλοκή και αναδεικνύουν την εσωτερική αξία των κειμένων.
Δίνοντας το γενναίο πρόσταγμα ότι όταν η ζωή σού δίνει λεμόνια, μην ξινίζεις· σκέψου απλά τι θα τα κάνεις!
Το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί και μόνο επειδή θυμώνει πολλούς που θέλουν να ξεμπερδεύουν με τις «περιπτώσεις αγάπης, φόβου, χαραμάδες, σφαλιάρες, βελόνες, και φυσικά τα λεμόνια».

[Σγουρέλλη Βίκυ · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο αποτελούμενο από μικρά διηγήματα κάθε φάσματος της ζωής. Δεν κουράζει, ρέει εύκολα ως αφήγηση και προβληματίζει. Ένα τσιγάρο ήθελα να το κάνω ενδιάμεσα και να φανταστείτε δεν καπνίζω.
Το προτείνω!
Από το www.unspotted.gr

Tι κάνεις «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια»;

Πρόσφατα ανακάλυψα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια» της Μαντώ Μάκκα, Εκδόσεις Νίκας και αμέσως σκέφτηκα ότι με το που βρω λίγο ελεύθερο χρόνο θα το διαβάσω.

Βλέπετε η ζωή δεν σκορπάει μόνο ροδοπέταλα στο διάβα μας, αλλά και λεμονιές. Πόσο νόστιμο θα ήταν το φαγητό σας, όμως, χωρίς λίγο λεμόνι;

Το εξώφυλλου του βιβλίου εξίσου δελεαστικό: έντονο κίτρινο (να μου θυμίζει τη ξινίλα τότε που με έβαζε η μητέρα μου να πίνω λεμονάδα), σκούρο μπλε και λευκό…αλλά και μπόλικα λεμόνια.

Η νουβέλα μας αποτελείται από 20 ιστορίες που στηρίζουν το ηθικό δίδαγμα στο κάτω μέρος της τελευταίας σελίδας κάθε ιστορίας.

Σου λέει η Μάκκα τι πρέπει να κρατήσεις από το διήγημα αυτό.

Και θα μου πείτε «Δεν είναι αυτονόητο;»

Δυστυχώς, όχι. Διανύουμε μια εποχή που τίποτα απολύτως δεν είναι αυτονόητο. Αυτά που η δική μας γενιά θεωρούσε ως δεδομένη λογική, ακόμα και ως κοινή λογική, εν τέλει δεν είναι και τόσο κοινή. Σωστά έπραξε, λοιπόν η Μάκκα και έβαλε αυτές τις δύο προτάσεις που συνοψίζουν τις αρχές που θα έπρεπε όλοι να ασπαζόμαστε και δυστυχώς δεν το κάνουμε.

Το βιβλίο έχει γεύση λεμονιού. Κάποιες φορές πικρή και άλλες γλυκιά, ειδικά εάν την αραιώσεις με λίγη ζάχαρη.

Η Μάκκα ασχολείται με αρκετά κοινωνικά φαινόμενα.

Ξεκινάει από τον καθρέπτη μας και το “Fronti nulla fides” για να καταλήξει στο τέλος του διηγήματος στο «Τη ζωή μας δεν πρέπει να την ορίζου�� οι ταμπέλες των άλλων» και πώς να μην συμφωνήσω αφού απεχθάνομαι τις ταμπέλες όπως ο βρικόλακας τα σκόρδα. Μιλάει για την αγάπη χωρίς χρώμα, φύλο, περιορισμούς. Αναφέρει την προσφυγιά και την στάση πολλών ανθρώπων στις κακοτυχίες των άλλων ίσως ακόμα και των δικών τους και για το πόσο πολύ λείπει η ενσυναίσθηση από τις ψυχές των πρωταγωνιστών αλλά και η αυτοπεποίθηση μέχρι να έρθει η κάθαρσις.

Η γλώσσα τόσο προσιτή και απόλυτα ρεαλιστική που διαβάζει κανείς το βιβλίο σε μια ώρα.

Και στο τέλος …η Μάκκα μας λύνει το ερώτημα «τι κάνουμε όταν η ζωή μας δίνει λεμόνια;».

Θυμάμαι μικρή που είχα χαμηλό σίδηρο και ο γιατρός μου είχε δώσει την εντολή να πίνω σκέτη φυσική λεμονάδα. «Ένα λεμόνι ισούται με σαράντα πορτοκάλια!» μου έλεγε. «Δεν γίνεται να φάω σαράντα πορτοκάλια;» ρωτούσα εγώ.

Αυτό θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε διαβάζοντας το βιβλίο.Αξίζει να το πάρετε!

[Maria Stavroula Sal · Rating 4 out of 5]

Ιστορίες που δεν κουράζουν, που συγκινούν και προβληματίζουν.
Η συγγραφέας έχει την ικανότητα να σε πηγαίνει με κάθε ιστορία σε ενα νέο σκηνικό, σε μια καινούρια περιπέτεια.
Ανάγνωσμα ιδανικό για ταξίδι ή όταν δεν υπάρχει αρκετός χρόνος.
Λεπτομέρεια: ωραία και πρωτότυπη γραμματοσειρά!

[Τύπισσα · Rating 4 out of 5]

Όμορφες σύγχρονες ιστορίες με πολύ ωραία γραφή.Καποιες με έκαναν να δακρυσω αλλά πίστεψέ με καμία δεν με άφησε ασυγκίνητη.