Η κοίτη του χρόνου: Τόποι, πόλεις, άνθρωποι

by Αναστάσης Βιστωνίτης

Το παρελθόν και το παρόν, η φαντασία και η Ιστορία, οι πόλεις και οι άνθρωποι συνυπάρχουν στην Κοίτη του χρόνου. Ξεκινώντας από τα παιδικά του χρόνια, ο Αναστάσης Βιστωνίτης προχωρεί στον περίπλου της Μαύρης Θάλασσας και στο πέρασμα από τις εμβληματικές της πόλεις: την Οδησσό, την Κωνστάντσα και τη Βάρνα. Συνεχίζει με το ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Έφεσο και την Πέργαμο, περνά κατόπιν στη Σλοβενία του «προϊστορικού φλάουτου» κι από εκεί, βορειοδυτικά, στη Λαπωνία του ήλιου του μεσονυχτίου, για να βρεθεί στη συνέχεια στην Αίγυπτο του Νείλου, των νεκροταφείων του Καΐρου και της ερήμου. Τρεις ακόμη σταθμοί σηματοδοτούν την εμπειρία σε τούτο το πανόραμα: η Βενετία του Καρναβαλιού και του Έζρα Πάουντ, η Νέα Ορλεάνη του Μισισιπή, των πειρατών και της τζαζ και η Νέα Υόρκη, η μεγάλη σεληνιακή μητρόπολη. Το βιβλίο κλείνει με το χρονικό της γνωριμίας και της φιλίας του συγγραφέα με μια εμβληματική μορφή: τον Νικόλαο Κάλας. Σ’ αυτή την πολυεπίπεδη αφήγηση ο χρόνος εμφανίζεται σε μια σειρά από αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις του χώρου και το πάθος της αφήγησης μεταβάλλεται σε πάθος ζωής.

512 pages, Hardcover

First published July 5, 2021

About the author

Ο Αναστάσης Βιστωνίτης (English: Anastassis Vistonitis) είναι σύγχρονος Έλληνας ποιητής, αρθρογράφος, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Το πραγματικό του επώνυμο είναι Παπαδόπουλος. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες. Πέντε ποιητικά βιβλία του κυκλοφορούν στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Σλοβενία, την Βόρεια Μακεδονία , το Ισραήλ και τη Σερβία.

Reviews

[Ioannis Apostolopoulos · Rating 4 out of 5]

Ενδιαφέρον βιβλίο. Τα κεφάλαια του βιβλίου μοιάζουν με ποιήματα, σαν ραψωδίες ενός έπους. Μια λογοτεχνική, μια ποιητική ματιά σε τόπους και ανθρώπους που ο συγγραφέας γνώρισε «ρέοντας» όπως ο Νείλος που περιγράφει στο αντίστοιχο κεφάλαιο, στην Κοίτη του Χρόνου. Το βιβλίο τελειώνει με την πικρή επίγευση της αντιμετώπισης από την Ελλάδα του Νίκου Κάλα και του σημαντικού του έργου, εικαστικού και λογοτεχνικού. Καλαίσθητη έκδοση σε ανακυκλωμένο χαρτί, ευχάριστο στην ανάγνωση, την αφή και την όσφρηση!

[Lefki Sarantinou · Rating 4 out of 5]

O Κομοτηναίος συγγραφέας, ποιητής και βιβλιοκριτικός Αναστάσης Βιστωνίτης μας ταξιδεύει σε τόπους μακρινούς και πολυάνθρωπες πόλεις και μας συστήνει τους ανθρώπους τους στο βιβλίο του Η κοίτη του χρόνου. Πρόκειται για ένα πόνημα το οποίο επανεκδίδεται σήμερα, μετά από δεκαπέντε χρόνια, όπως σημειώνει ο συγγραφέας στον τέλος του βιβλίου του.

Η κοίτη του χρόνου στηρίζεται σε δύο λογοτεχνικούς πυλώνες: την αυτοβιογραφία και την ταξιδιωτική λογοτεχνία. Το βιβλίο του Βιστωνίτη περιέχει στοιχεία και από τα δύο αυτά είδη σε ένα γοητευτικό αμάλγαμα εντυπώσεων και προσωπικών εξομολογήσεων. Επομένως, πρόκειται για σύμφυρμα τόσο ταξιδιωτικών, όσο και πιο προσωπικών αναμνήσεων.

“Μας είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε κατά ποιο ποσοστό η προσωπική μας ιστορία αποτελεί και μέρος της ιστορίας των άλλων”, μας εξομολογείται ο συγγραφέας στην προσπάθειά του να εξηγήσει σε πόσον μεγάλο βαθμό είναι τελικά αλληλένδετα το προσωπικό και το συλλογικό βίωμα.

Στην αρχή του βιβλίου του, το νερό παίζει σημαντικό ρόλο στις αναμνήσεις του συγγραφέα, με τα δύο πρώτα κεφάλαια τιτλοφορούνται Η βροχή και Κύματα της Μαύρης Θάλασσας. Ξεκινά, λοιπόν, την εξιστόρησή του από παιδική του ανάμνηση εν τω μέσω μίας βροχερής ημέρας κατά την οποία έχασε τον παππού του, μια μορφή που, όπως διαπιστώνουμε κατά την ανάγνωση, σημάδεψε τα παιδικά του χρόνια στην Κομοτηνή.

Κατόπιν, μας μεταφέρει την εμπειρία του από την κρουαζιέρα που πραγματοποίησε με τον “ΟΗΕ του πνεύματος“, παρέα με τετρακόσιους, δηλαδή, συγγραφείς από άλλες χώρες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας το 1993.

Αυτό που κάνει το βιβλίο να ξεχωρίζει είναι το γεγονός ότι ο Α.Β. εμμένει στην απόδοση του συναισθήματος που του αφήνει κάθε πόλη την οποία επισκέπτεται, αλλά και το ότι δεν εμμένει σε πολλές και κουραστικές, για τον αναγνώστη, λεπτομέρειες. Απεναντίας τα κείμενά του για κάθε πόλη είναι σύντομα και περιεκτικά. Έτσι βλέπουμε το Ελσίνκι με τους μοναχικούς ανθρώπους, το προϊστορικό φλάουτο της Λιουμπλιάνα, τη βυζαντινή και ισλαμική Κωνσταντινούπολη, την Κωστάντζα, τη βασίλισσα της Μαύρης Θάλασσας, την παγωμένη Λαπωνία και πολλούς άλλους τόπους. Για όλους αυτούς γράφει και αφιερώνει μέρος από τις σελίδες του βιβλίου του.
Η υπόλοιπη κριτική στο Tetragwno.gr