Ostatni pisarz

by Jan Mazur, Robert Sienicki (Illustrator)

W niedalekiej przyszłości, w świecie bardzo podobnym do naszego, inteligentne maszyny wykonują za ludzi każdą pracę. Budują drogi, hodują jedzenie, latają w kosmos, a nawet tworzą literaturę. Mogą skopiować styl każdego istniejącego autora... poza jednym.

Jest on żywą legendą, ostatnim pisarzem, którego nie potrafią naśladować literackie algorytmy. Z powodu swojego talentu został wybrany do wyjątkowej misji: ma zostać pierwszym człowiekiem, który poleci do Saturna i zobaczy go na własne oczy. Wszystko po to, aby mógł stworzyć największe dzieło literackie swojej ery. Rzecz w tym, że pisarz ma zupełnie inne plany...

Ostatni pisarz – napisany przez Jana Mazura i narysowany przez Roberta Sienickiego - to słodko-gorzka historia rozgrywająca się w świecie inspirowanym złotą erą science-fiction.

Genres: Comics

112 pages, Paperback

First published July 19, 2021

Reviews

[Cynka · Rating 5 out of 5]

Cegła, stary.

[Senga krew_w_piach · Rating 4 out of 5]

W przyszłości, w której algorytmy piszą książki zamiast autorów i robią to nawet lepiej, uchował się jeden ostatni pisarz, którego styl jest tak niepodrabialny, że ludzie chcą kupować jego książki. Pisarz ów dostaje propozycję udziału w samotnej misji kosmicznej na orbitę Saturna, aby jako pierwszy człowiek w historii zobaczył z bliska planetę i jej pierścienie. Wyprawa ma zaowocować najznamienitszym dziełem literackim w historii literatury. Pisarz godzi się i spotykamy go na statku kosmicznym po przebudzeniu z hibernacji. Szybko okazuje się, że nie jest tak naprawdę sam, bo jego pojazd to bardzo gadatliwa sztuczna inteligencja. Na jaw wychodzi również, że podczas podpisywania umowy dotyczącej wyprawy żadna ze stron nie ujawniła do końca swoich prawdziwych intencji. No ale misja trwa, maszyna i człowiek nawiązują relację, pojawiają się problemy i trudne decyzje. Nic tu nie jest gładko i z górki.

Jak zaznaczono na okładce komiksu, „Ostatni pisarz” to hołd dla złotej ery s-f i rzeczywiście nim jest. Nie spodziewajcie się jednak wartkiej akcji, laserów i przybyszy z innych planet, raczej filozoficznych rozkmin w kosmicznej scenerii jak u Lema i odrobiny humoru w stylu Douglasa Adamsa (hasło przewodnie „cegła, stary” totalnie Adamsowskie ❤️). Czytając ten spektakl na dwóch aktorów poza oczywistymi rozważaniami o relacjach człowieka z urządzeniami AI i o tym jak długo jeszcze będziemy niezastąpieni, zadajemy sobie też pytania na temat ogólnej natury twórczości, pragnienia bycia unikalnym i ceny jaką za to się płaci i jak dużo jesteśmy w stanie zaryzykować. Mamy tu bohatera o wybujałym ego, w którym jednak coś się zmienia, podobnie jak zmienia się jego relacja ze statkiem. Lekki kreskówkowy styl rysunku Sienickiego podkreśla humorystyczny charakter opowieści, jednak nie dajmy się zwieść pozorom. We wszechświecie jest dużo więcej do odkrycia.

[Judith · Rating 4 out of 5]

Dla takich tytułów jak "Ostatni pisarz" lubię wyjść ze swojej "bańki gatunkowej" i sięgnąć czasem po komiks. Buszowanie po bibliotecznych regałach sprawia mi wielką przyjemność, a trafianie na takie perełki udowadnia, że warto :)

Świat przyszłości, gdzie wszystko "stwarza" sztuczna inteligencja i ostatni pisarz, którego stylu nie da się podrobić. Jednak od jakiegoś czasu nie napisał nic nowego i dla weny i nowych wrażeń daje się wystrzelić w kosmos, biorąc udział w misji zobaczenia z bliska Saturna i jego pierścieni. Jedynym towarzyszem jego podróży jest sztuczna inteligencja, której głos na początku go drażni, ale z czasem okazuje się, że mogą nauczyć się czegoś od siebie nawzajem.

To dosyć prosta historia, z widocznymi inspiracjami innymi dziełami kultury, ale raczej mające w zamierzeniu być hołdem niż zrzynką.

[Przemysław Skoczyński · Rating 2 out of 5]

Nawiązanie do klasycznego sci-fi raczej do spod znaku Lema i Strugackich niż jakichś późniejszych błyskotek. Prosta historia, a w tle rozważania na temat procesu twórczego, oryginalności, parcia do bycia unikatowym, ale też sztucznej inteligencji i tego jak powolutku może odbierać nam tożsamość. Nic nowego i niestety nic, co by mnie jakoś bardzo uderzyło. Gdzieś w połowie zorientowałem się, że ten komiks w ogóle mnie nie obchodzi.

[Pi · Rating 4 out of 5]

Samotność wybiegająca w przyszłość, niezdolna do samounicestwienia, oporna, własna, w świecie robotów, maszyn, sztucznej inteligencji. Samotność człowieka, niezdarnej kropki na mapie ludzkości, która odwróciła się od swojego człowieczeństwa. "OSTATNI PISARZ", to komiks mądry, pełen goryczy, ale i pełen nadziei, bo dopóki jest jakiś "ostatni" - jest szansa.
Autorzy stworzyli fascynującą,. choć bardzo prostą postać, która wbrew wszystkim i wszystkiemu istnieje. Tytułowy OSTATNI PISARZ, to zgorzkniały, podstarzały fantasta, bez fantazji. Utracił "płomień", "światło natchnienia", jednak jest tym jedynym, którego dotąd nie były w stanie skopiować żadne algorytmy, żadne maszyny. Oporny przed sztuczną inteligencją walczy z samym sobą o pierwsze słowo, które dawno utracił w rzeczywistości pozbawionej oryginalności.
Ponieważ jest OSTATNIM NIESKOPIOWANYM ludzie postanawiają wysłać go w podróż, której celem będzie po pierwsze ZOBACZENIE SATURNA z bliska na własne oczy, a on będzie pionierem, który tego dokona. Po drugie SKOPIOWANIE PRZEZ KOMPUTER jego systemu pisania... ale by coś skopiować, to coś musi istnieć - prawda?
"OSTATNI PISARZ" ma w sobie coś z LEMA i jest to nie tylko tematyka kosmiczna, SF, ale i atmosfera, ciężar bohatera i ponadczasowość treści. Dla mnie była to bardzo przejmująca lektura, a przyznaję, że się tego absolutnie nie spodziewałam.
Temat, już sam w sobie jest niezwykle interesujący i choć nie mamy tu powieściowych opisów, głębokich dialogów - to to jest głębokie i gęste. Rozmowy człowieka na skraju życiowego wyczerpania z komputerem pokładowym z IQ 225 są dowcipne, ostre, ale przede wszystkim prawdopodobne - to dziwne słowo, zwłaszcza gdy mówimy o SF i teoretycznej abstrakcji, ale właśnie dlatego uwielbiam ten gatunek - za prawdę ujętą w nieprawdopodobieństwie.
Robert Sienicki odrysował PISARZA i wszystko w sposób "zaraźliwy". Uwielbiam to, jak wygląda ten bohater i niesamowicie podoba bi się zabawa kolorem. Paleta jest, można rzec - uboga - mamy zawsze jeden dominujący kolor połączony z czarną kreską i białym tłem - świetnie się sprawdza takie rozwiązanie, idealnie oddaje klimat! Panie Robercie, proszę mi wybaczyć, ale musiałam w swoim podręcznym szkicowniku-bazgrowniku upamiętnić OSTATNIEGO PISARZA. Bardzo dziękuję również za dodatek, który pokazuje, jak Pan tworzył tę postać - REWELACJA.
Jan Mazur zaś dał nam scenariusz, którego długo nie zapomnę. Takie to proste, a takie ludzkie, piękne. Koniec odbiera głos - bo faktycznie w KOSMOSIE NIKT NIE USŁYSZY, JAK PISZESZ... cisza... Mam nadzieję, że Panowie będą razem jeszcze współpracować przy nie jednym projekcie, bo to ich "dziecko" wyrosło na LUDZI.
Jasne, że polecam! I to każdemu. Nawet ci, którzy nie czytują komiksów, niech sięgną - jest nad czym myśleć, a też i "OSTATNI PISARZ" został bardzo ładnie wydany. Cieszę się, że sięgnęłam po tę opowieść.

by COŚ poczuć, trzeba poczuć to SAMEMU
7/10
Wydawnictwo Kultura Gniewu

[Wojtek · Rating 4 out of 5]

Świetna i bardzo emocjonalna rzecz. Wbrew pozorom to wcale nie opowieść o sztucznej inteligencji, która zabiera pracę pisarzom (a na pewno nie głównie). Dla mnie to historia przede wszystkim o presji nakładanej na siebie samego oraz strachu przed upływającym czasem i śmiercią, który zabiera twórcom kreatywność. Relacja Pisarza ze Sztuczną inteligencją jest sercem komiksu i pełna jest lekkich dialogów. Całość jest wzruszająca i zabawna, a autorzy bardzo pomysłowo bawią się materią komiksu. Czytało się to niesamowicie przyjemnie.

[Paweł P · Rating 4 out of 5]

Of course, że pojawiła się inspiracja "Cudownymi chłopcami". Bardzo kiedyś lubiłem ten film. Komiks ma coś z tego vibe'u, poza tym był swojsko-gorzko żyćkowy, tak jak lubię. W sumie niczego innego nie oczekiwałem od scenariusza Mazura.

Rysunki Roberta Sienickiego ładnie współgrały z tematyką sf aczkolwiek nie ukrywam, że chciałbym zobaczyć ludki Jana w kosmosie.

Polecam. Jeśli się znamy, to chętnie pożyczę.

[Yoshiro · Rating 4 out of 5]

Akcja dzieła przenosi nas do niezbyt odległej przyszłości, kiedy to inteligentne maszyny były dla człowieka nie tylko czymś zupełnie normalnym, ale również zastępowały go w każdej możliwej pracy. Zajmowały się one nie tylko ciężkimi i mozolnymi zadaniami, pozwalając człowiekowi wygodnie żyć, ale również przejęły one rolę dostarczycieli rozrywki. Potrafiły one bowiem skopiować styl prawie każdego znanego ludzkości pisarza. Słowo „prawie” jest tutaj mocno kluczowe. Znalazł się bowiem na świecie jeden „twórca”, którego sztuczna inteligencja nie potrafiła naśladować. Żywa legenda, tytułowy Ostatni Pisarz, zostaje więc doceniony i w nagrodę wysłany w kosmiczną misję na Saturna. Wyprawa ta ma mu pomóc stworzyć epokowe dzieło, które stanie się częścią światowego dziedzictwa i historii.

Przedstawiona w komiksie fabuła skupia się głównie na pokazaniu czytelnikowi przebiegu wspomnianego lotu na Saturna. Nie jest to jednak komiks sci-fi, po który powinno się sięgnąć, jeśli oczekuje się od danego tytułu wartkiej i widowiskowej kosmicznej „akcji”. Ta, jako taka tutaj prawie w ogóle nie występuje, a scenarzysta najmocniejszy nacisk kładzie na ukazanie relacji „pisarza” i sztucznej inteligencji. Jan Mazur tworzy ten sposób krótką kosmiczną opowieść, w której bawi się on elementami obyczajowymi i odrobiną psychologii. Robi to jednak w sposób bardzo prosty i przystępny dla każdego, tak aby należycie wykorzystać ograniczoną ilość miejsce. Do tego wszystkiego dodaje on solidną szczyptę niezłego humoru, który powinien rozweselać odbiorcę od pierwszej do ostatniej strony, jednocześnie kilkukrotnie wymuszając na nim odrobinę głębszą refleksję nad tym co właśnie przeczytał. Biorąc więc pod uwagę całą strukturę dzieła, można odnieść tutaj wrażenie (ocena mocno subiektywna) pewnej inspiracji twórczością Lema czy Douglasa Adamsa. Komiks w żadnym przypadku nie stara się kopiować prac tych artystów, ale pewien sznyt ich stylu jest tutaj odczuwalny. Może to stanowić dodatkową zachętę dla niektórych odbiorców do jego sprawdzenia.

Robert Sienicki odpowiedzialny za oprawę graficzną tytułu postawił na dość prosty, momentami odrobinę surowy cartoonowy styl, który jednak dość dobrze pasuje do treści komiksu. Potrafi on wydobyć z niektórych kadrów nie tylko sugestywny klimat „kosmicznej podróży” , ale również świetnie podkreślić komediowe fragmenty. Jedyne, do czego mogę się przyczepić to zastosowanie jednolitych i momentami mocno ściemnionych kolorów, które niespecjalnie mnie urzekły, ale to już kwestia indywidualnego gustu.

https://popkulturowykociolek.pl/recen...

[Kamil Szkup · Rating 5 out of 5]

I'm into retro-futuristic style of this comic book. The plot is topical, because we have got AI as a creator competing with humans, space expansion etc. Dialogues and monologues are compelling and sharp. Slightly hackneyed jokes from this story appeals to me, because they fit the context and convention. It's short, concise and metaphorical and I buy it.

[Priam · Rating 3 out of 5]

Historia dość krótka, ledwo zdążymy się polubić z głównym bohaterem. Rysunkowo w porządku, ale nic nadwyraz artystycznego. Na szczęście pozwala na koniec chwilę się zadumać. W natłoku bardzo dobrych pozycji ponad 3 dać nie mogę.

[Marek · Rating 3 out of 5]

5.8
Nie ma tu nic na tyle rozczarowującego czy ciekawego, aby nad "Ostatnim pisarzem" jakoś szczególnie się rozwodzić. Niezmiennie lubię rysunki Belego, scenariuszowo jest dość stabilnie.