Aşk bir intiharken kırılmış bir ihtimaldi affetmek.
Eyşan Akay, hayata dair keskin çizgileri olan bir kadındı. Kalbini kazanmaya çalışan adam ise iki yaşam arasında sıkışıp kalmıştı. Onu sevmesindeki en büyük engel bizzat kendisiydi ve kendisine rağmen sevdi, ona güvendi.
Oysa hiçbir şey göründüğü gibi değildi. Ortaya çıkan gerçekler, aşklarını bir mum gibi yakıp ağır ağır tüketti. Kalplerini birbirine bağlayan hisler, artık bir idam ipinin ruhlarına dolanan ilmeği hâline gelmişti.
"Göğsüme bir yabancının izleri, zihnime bir yalancının hatıraları kazınmıştı. Yitiriyordum, ona kandığım her an, kendimi varlığında yitiriyordum."
Kitabı sevdim ama hoşuma gitmeyen bir yanı var bu da daha kitaba başlar başlamaz hikâyeye dair büyük bir olayı ilk bölümden öğrenmem bence kitabın biraz büyüsünü bozdu. İlk sayfadan bu gerçeği öğrenmek sonrasında olayın duygusunu azalttı bende. Eğer siz henüz okumadıysanız ilk bölümü yani giriş kısmını atlayıp başlayabilirsiniz çünkü olayı okudukça anladığınızda duygusu daha iyi geçiyor ki o bölümü kitabın ilerisinde okuyorsunuz. Bir de biraz mantık hatası var çok değinmeyeceğim spoiler olmasın diye ama arkadaşı Verda’nın ısrarıyla gitse de Eyşan’ın nişanlanan çiftin adını bilmemesi, çifti görmemesi, nişanlanan kadın hakkında arkadaşıyla konuşup sonra gördüğünde hatırlamaması tuhaf geldi. Bir milletvekili kızının aynı zamanda sosyetik bir kesimin nişanı olduğu için ve arkadaşının sevgilisinin ailesi olduğu için de bir tuhaf geldi belki yoksa kitabın bir bölümünde İnci’yi anımsıyor ama hatırlamıyor ben nişanda hakkında konuşup güzelliğinden bahsettiğin bir kızı hatırlamasını bekledim. :/
Tahmin edilebilir olayları olsa da karakterler ve olaylar güzel işlendiği için kendisini okutturuyor. Çok akıcı ve güzel bir anlatımı vardı bu yüzden hızlıca bitirdiğim bir kitap oldu. Eyşan ve Ömer’in tanışması çok iyidi yani nişanında aşık olacağın kızla tanışmak güzel olmuş ^^
Duygular çok iyi yansıtılmış özellikle Eyşan ve annesinin sahnesi ile Eyşan’nın Ömer hakkındaki gerçekleri öğrenip yüzleşmesinin olduğu sahneleri okurken gözlerim doldu. Eyşan’ın güçlü duruşunu çok sevdim. Ömer ilk başlarda okurken beni sinir etse de sonradan sevmeye başladım. Ömer’in sırları her ne kadar Eyşan’ı ve aralarındaki ilişkiyi yıpratsa da yaşadığı pişmanlığı bana hissettirdi. Yüksek duygu yoğunluğu, akıcı anlatımı, karakterlerin güzelliği, olayların işlenişi ile keyifli ama hüzünlü de bir okuma oldu benim için. Güvensizliklere, yaşadıkları zorluklara ve kalp kırıklıklarına rağmen başladıkları güzel ilişkileri ortaya çıkan gerçeklerle sarsılan Eyşan ve Ömer’in hikayesine bir şans verebilirsiniz.
Siz ikinci şanslara inanır mısınız yoksa her şans bir kalp kırıklığını daha getirir diyenlerden misiniz? Bu arada kitabın kapağı çok güzel <3