What do you think?
Rate this book
Суво Мастило
318 pages, Paperback
Published January 1, 2020
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
July 2, 2021
едвај до 3че
June 21, 2021
Знаете ли од каде потекнува зборот „пенкало“?
Дизајнерот на механичкиот молив или денес популарното пенкало е Полјакот Славољуб Едуард Пенкала кој поголемиот дел од својот живот го поминал во Загреб, Хрватска. Тој е доктор по органска хемија и со својата сопруга Емилија се сели во Загреб каде ја основа фабриката Пенкала-Мостер за производство на механички моливи, која постои и денес, ТОЗ Пенкала (Tvornica olovaka Zagreb Penkala). Го има создадено и популарниот „термофор“ за топла вода, првиот хрватски авион, и други помали пронајдоци, вкупно осумдесет на број.
Во времето на неговото студирање, во Дрезден се запознава со Македонецот Андон Цветков од Битола. Чести се нивните дружби и долги разговори, полемики и дискусии. Андон му раскажува за Македонија, за родната Битола, за трговското семејство од кое потекнува. Дружбата на тројцата пријатели продолжува целиот нивни живот. Писмата доаѓаат и раскажуваат за животот во Загреб, за Илинденското востание, Младотурската револуција. И додека Едуард е посветен научник и семеен човек, Андон е разгаленото дете кое бега од обврските на најстар син, бега од сите можни проблеми во животот и живее од денес за утре. И овие двајца , чиста спротивност една од друга, се меѓу малкумината кои можат да се наречат вистински пријатели.
Според мене, авторот вистински го опишал денешниот Македонец преку Андон. Оној кој бега од проблемите, оној кој ќути на сè, оној кој радо ќе избега отколку да се бори. Додека брат му собира резерви на храна и оружје и се подготвува за револуција, Андон држи часови по музика и цитирам „зјапа во цицките на жените на конзулите“. Зарем денес не сме такви, апатични? Сè ни се распаѓа, државата ни отиде во неповрат, не можеме ни да се прехраниме цел месец, ама нас мува не нè лази. За во кафеана и на одмор први сме. Попрво ќе избегаме, ќе заминеме во странство, ќе фатиме магла, отколку да останеме и да се бориме.
Иако доминира приказната на Едуард и Емилија, ми фалеше македонскиот дел од романот. Повеќе за Битола, повеќе за Илинденското Востание, повеќе за Младотурската Револуција. Битола поминала низ многу премрежја во тој период и била центар на многу случувања. Додека во Загреб измислувале иновации, во Битола се подготвувале за востание. Едноставно, ми фалеше таа страна на паричката. Тоа е, сепак, само мое мислење.
Книгата беше во потесна конкуренција за „Роман на годината“.
Дизајнерот на механичкиот молив или денес популарното пенкало е Полјакот Славољуб Едуард Пенкала кој поголемиот дел од својот живот го поминал во Загреб, Хрватска. Тој е доктор по органска хемија и со својата сопруга Емилија се сели во Загреб каде ја основа фабриката Пенкала-Мостер за производство на механички моливи, која постои и денес, ТОЗ Пенкала (Tvornica olovaka Zagreb Penkala). Го има создадено и популарниот „термофор“ за топла вода, првиот хрватски авион, и други помали пронајдоци, вкупно осумдесет на број.
Во времето на неговото студирање, во Дрезден се запознава со Македонецот Андон Цветков од Битола. Чести се нивните дружби и долги разговори, полемики и дискусии. Андон му раскажува за Македонија, за родната Битола, за трговското семејство од кое потекнува. Дружбата на тројцата пријатели продолжува целиот нивни живот. Писмата доаѓаат и раскажуваат за животот во Загреб, за Илинденското востание, Младотурската револуција. И додека Едуард е посветен научник и семеен човек, Андон е разгаленото дете кое бега од обврските на најстар син, бега од сите можни проблеми во животот и живее од денес за утре. И овие двајца , чиста спротивност една од друга, се меѓу малкумината кои можат да се наречат вистински пријатели.
Според мене, авторот вистински го опишал денешниот Македонец преку Андон. Оној кој бега од проблемите, оној кој ќути на сè, оној кој радо ќе избега отколку да се бори. Додека брат му собира резерви на храна и оружје и се подготвува за револуција, Андон држи часови по музика и цитирам „зјапа во цицките на жените на конзулите“. Зарем денес не сме такви, апатични? Сè ни се распаѓа, државата ни отиде во неповрат, не можеме ни да се прехраниме цел месец, ама нас мува не нè лази. За во кафеана и на одмор први сме. Попрво ќе избегаме, ќе заминеме во странство, ќе фатиме магла, отколку да останеме и да се бориме.
Иако доминира приказната на Едуард и Емилија, ми фалеше македонскиот дел од романот. Повеќе за Битола, повеќе за Илинденското Востание, повеќе за Младотурската Револуција. Битола поминала низ многу премрежја во тој период и била центар на многу случувања. Додека во Загреб измислувале иновации, во Битола се подготвувале за востание. Едноставно, ми фалеше таа страна на паричката. Тоа е, сепак, само мое мислење.
Книгата беше во потесна конкуренција за „Роман на годината“.
July 2, 2021
Реална оцена 3.5
Книгата има три дела и секој дел е раскажан од различен протагонист, додека стилот на нарација е ист, дури и во третиот дел кога тоа е девојка.
Книгата има три дела и секој дел е раскажан од различен протагонист, додека стилот на нарација е ист, дури и во третиот дел кога тоа е девојка.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews