Παππού, σ αγαπώ!

by Μάρω Θεοδωράκη, Νίκη Λεωνίδου (illustrator)

Κάθε παππούς δείχνει την αγάπη του με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Ο παππούς Γιώργος έχει την πιο αφράτη αγκαλιά, διηγείται τις πιο ωραίες ιστορίες και έχει πάντοτε να πει κάτι καλό για όλους. Ο εγγονός του δε χάνει ευκαιρία να βρίσκεται κοντά του… Ώσπου μια μέρα του προτείνει να μετακομίσει στο σπίτι τους. Θα καταφέρει να τον πείσει ν’ αφήσει όλα όσα αγαπά, τη γειτονιά και τις συνήθειές του, για να μείνει μαζί τους; Μια γλυκιά ιστορία για την άνευ όρων αγάπη και τον ξεχωριστό δεσμό που μπορεί να έχει ένας παππούς με τα εγγόνια του.

32 pages, Hardcover

Published January 1, 2021

About the author

Η Μάρω Θεοδωράκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Πιάνο στο Εθνικό Ωδείο, Τραγούδι, Φωνητικά στο Πρότυπο Πειραματικό Ωδείο, καθώς και Μουσικοκινητική Αγωγή και Σεμινάρια Φωνητικής Δραματουργίας. Από το 1998, διδάσκει υποκριτικό τραγούδι σε δραματικές σχολές ενώ έχει διδάξει και στο Αμερικανικό Κολλέγιο (Deree). Έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο κι έχει επιμεληθεί μουσικές παραστάσεις. Στον κινηματογράφο συνεργάζεται πρώτη φoρά το 2008 με τον κινηματογραφιστή R. Crombie κερδίζοντας και τo Α΄ βραβείο πρωτότυπης μουσικής για την ταινία Sappho (3ο Φεστιβάλ Κύπρου). Ακολουθεί η ταινία The Good Soldier Shweik (Animation film – 2009) ενώ μέσα στο 2017 συνεργάζεται με τη σκηνοθέτη Κλειώ Φανουράκη, όπου και υπογράφει τη μουσική της ταινίας Ξα μου. Έχει συνεργαστεί επίσης και με την κρατική τηλεόραση. Τα εκπαιδευτικά της προγράμματα έχουν απήχηση σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, με κορυφαία τη μουσική της σύνθεση στο ντοκιμαντέρ Το σκοτεινό τρυγόνι σε σκηνοθεσία Μ. Δελιοτζάκη στην ΕΤ1, ενώ είναι γνωστή και για τη συγγραφική της παρουσία, με πάνω από 58 παιδικά βιβλία στο ενεργητικό της – αποσπάσματα των οποίων έχουν περιληφθεί σε σχολικά βιβλία. Το 2017 βραβεύεται από το Ζωγράφειο Λύκειο στην Κωνσταντινούπολη για τη συγγραφική της πορεία.

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 5 out of 5]

Ο Γιάννος και οι δίδυμες αδερφές του ανυπομονούν να συναντούν τον παππού κάθε Κυριακή γιατί τον αγαπούν πολύ και κάνει τη μέρα τους ξεχωριστή. Περνάνε μάλιστα τόσο καλά που ο Γιάννος του ζητάει να μείνει μαζί τους για πάντα. Θα καταφέρει να τον πείσει; Πόσο σημαντικές είναι οι αναμνήσεις μας και ο προσωπικός μας χώρος για την ευημερία και την καλή μας διάθεση; Τι σημαίνει η φράση «Του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου»;

Ο παππούς είναι γλυκός, προσηνής, δοτικός, με τον καλό λόγο για όλους και για όλα. Μαθαίνει στον εγγονό του σκάκι και ψάχνουν μαζί στο τάμπλετ για εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες, λέει ιστορίες, δίνει έμπνευση και αυτοπεποίθηση, επιστρέφει όμως στο σπίτι του το βράδυ, κάτι που στενοχωρεί τον Γιάννο. Η συγγραφέας, μέσα από τη συζήτηση που κάνουν, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο πώς είναι να μένει κανείς σε δικό του χώρο και πόσο δυσκολεύεται να αλλάξει συνήθειες, ακόμη κι αν είναι προς το καλύτερο. Όταν ο Γιάννος ζητάει απ’ τον παππού ν’ αφήσει την αγαπημένη του βιβλιοθήκη και θα του φτιάξουν άλλη, εκείνος του αντιπροτείνει να του αλλάξουν σχολείο και φίλους! Με τέτοιες εποικοδομητικές και διασκεδαστικές αντιπαραθέσεις τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα τον τρόπο σκέψης των παππούδων τους και έρχονται για λίγο στη θέση τους. Η εικονογράφηση της Νίκης Λεωνίδου ζωντανεύει την πιο γλυκιά παππουδίστικη φατσούλα που έχω δει και μέσα από πολλά και πλούσια χρώματα δείχνει τη ζωή του Γιάννου και της οικογένειάς του στο σπίτι, καθώς και το ησυχαστήριο του παππού του, με την πλούσια βιβλιοθήκη και τη μυρωδάτη λεμονιά στον κήπο του.

«Παππού, σ΄αγαπώ» αναφωνεί ο μικρός πρωταγωνιστής στον αγαπημένο του συγγενή και τον αγκαλιάζει με λαχτάρα και ανυπομονησία όποτε τον βλέπει. Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά από 4 ετών και πάνω και τους συστήνει την καθημερινότητα του ανθρώπου που αγαπούν τόσο πολύ. Όταν κάποιος μένει μόνος του από επιλογή, όσο στενόχωρο κι αν ακούγεται, το κάνει γιατί θέλει «τη βολή του», τον χώρο του και να απολαμβάνει τις καθημερινές του συνήθειες. Έτσι οι μικροί αναγνώστες κατανοούν και μαθαίνουν περισσότερο τον άνθρωπο που τους αγαπά «δυο φορές παραπάνω» από τους γονείς του! Άλλωστε: «Η αγκαλιά του παππού είναι διαφορετική από του μπαμπά και της μαμάς. Είναι… παππουδίστικη και αφράτη»!

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: https://www.vivliokritikes.com/%cf%80...