Νέος προφήτης μέσα στην πόλη! Για όσους παρακολουθούν την ευγενή προσπάθεια της ντόπιας διανόησης -η οποία προπονήθηκε δεόντως σε ξένα πανεπιστήμια- να ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στο πανίσχυρο καθεστώς της εσπέριας σκέψης, το βιβλίο του Λουδοβίκου θα αποδειχθεί καλός φίλος. Το κεντρικό θέμα αφορά το γνωστό καταζητούμενο: απέναντι στη δυτική ατομικότητα τι αντιτάσσει η ελληνορθόδοξη παράδοση; Βέβαια, θέτοντας τον Αυγουστίνο ως ιδρυτή ενός υποκειμένου που επιποθεί τη δύναμη, ήδη το στοίχημα έχει λάβει υπερβολικά οικείο χρώμα, αλλά το ζήτημα δεν είναι ποιος θα κερδίσει. Η αυτεπίγνωση για μας γυρεύει το τι είχαμε και τι χάσαμε. Τα κεφάλαια για τον Νέο Θεολόγο και τον Μάξιμο είναι γραμμένα με πρωτογενές αίσθημα ιερού φανατισμού που παιδαγωγεί ακόμα και τους εκ γενετής αντιφρονούντες.
Μην ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος που γράφει αυτές τις σελίδες φοράει ράσα, άρα ότι δεν αστειεύεται.
Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος (γεν. το 1959 στο Βόλο) σπούδασε ψυχολογία, παιδαγωγική, θεολογία και φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (Σορβόννη (Paris 4) και Institut Catholique de Paris) και το Cambridge.
Είναι διδάκτορας Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1990). Εργάστηκε στο Ερευνητικό Κέντρο για τον Αρχέγονο Χριστιανισμό Tyndale House του Cambridge και δίδαξε ή έδωσε σεμινάρια στο Κέντρο Προχωρημένων Θεολογικών και Θρησκευτικών Σπουδών (C.A.R.T.S.) της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Cammbridge, στο Πανεπιστήμιο του Durham, δίνοντας επίσης διαλέξεις και σε άλλα Παν/μια ή Ερευνητικά Κέντρα.
Σήμερα είναι καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης, επιστημονικός συνεργάτης-συγγραφέας στο μεταπτυχιακό Θεολογικό πρόγραμμα του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και part-time λέκτορας στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Cambridge.