What do you think?
Rate this book
วัน(ห)วาน
Puppy Love ตามความรู้สึกของคนทั่วไปคงจะแปลได้ว่ารักวัยหวานที่ไม่ได้จริงจังนัก ความรู้สึกฟิน ๆ ฟุ้ง ๆ ที่หลายคนคงเคยประสบพบเจอเมื่อครั้งที่เรายังเป็นเด็กวัยรุ่น อาจจะเป็นรุ่นพี่คนนั้นที่มายืนเข้าแถวคนสุดท้ายของชั้น ม.หก เป็นประจำ หรืออาจารย์ฝึกสอนวิชาพละสุดหล่อที่มีรอยยิ้มตรึงใจ
หรือบางที...อาจจะเป็นใครสักคนที่บ้านอยู่ตรงข้ามกัน
พิมพ์อัปสรก็เคยมี Puppy Love กับเขาเหมือนกัน เขาคนนั้นคือพี่ชายบ้านตรงข้ามที่เจอกันแทบทุกวัน เพราะว่าเขาเป็นเด็กร้านเช่าการ์ตูนที่เธอเป็นสมาชิกและแวะเวียนไปใช้บริการจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว
เขาเรียนมหาวิทยาลัยในขณะที่เธอเพิ่งขึ้นชั้น ม.หนึ่ง แล้ววันหนึ่งเมื่อเขาเรียนจบก็หายไปจากชีวิตของเธอโดยไม่มีแม้แต่คำบอกลา คำสารภาพรักที่ไม่กล้าพูดออกไปในที่สุดก็ไม่เคยได้บอกอีกเลย
ความรักครั้งแรกจบลงในฤดูร้อนปีนั้น พิมพ์อัปสรเติบโตขึ้นและไม่ได้นึกถึงพี่ชายบ้านตรงข้ามอีก
จนกระทั่งวันที่เธอได้เจอเขาในบริษัทที่เธอมาสัมภาษณ์งาน ความทรงจำครั้งเก่าแจ่มชัดขึ้นมาราวกับว่ามันไม่เคยหายไป เพียงเก็บในกล่องไม้ใบเก่าใส่กุญแจแน่นหนา รอวันที่จะมีใครหยิบลูกกุญแจเก่าคร่ำคร่าขึ้นมาไขเปิดมันอีกครั้ง
ผมคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน และเมื่อเธอแนะนำชื่อตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มแย้มผมจึงนึกออกว่าเธอคือสาวน้อยบ้านตรงข้ามที่เทียววิ่งข้ามถนนมาเช่าหนังสือจากร้านผมเป็นประจำ เธอโตขึ้นมาก คงพอ ๆ กับที่ผมก็แก่ขึ้นทุกวัน
ผ่านมาสิบห้าปี เด็กผู้หญิงผอมเก้งก้างตัดผมสั้นเสมอติ่งหู กลายเป็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่เก่งกาจในหน้าที่การงานอย่างหาตัวจับยาก
และผมอยากได้เธอ!
อย่าคิดลึก ผมแค่อยากได้เธอมาเป็นลูกน้องในแผนก แค่นั้นจริง ๆ นะ ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเธอสักนิด
อะไรนะ ไม่เชื่อผมเหรอ...
หรือบางที...อาจจะเป็นใครสักคนที่บ้านอยู่ตรงข้ามกัน
พิมพ์อัปสรก็เคยมี Puppy Love กับเขาเหมือนกัน เขาคนนั้นคือพี่ชายบ้านตรงข้ามที่เจอกันแทบทุกวัน เพราะว่าเขาเป็นเด็กร้านเช่าการ์ตูนที่เธอเป็นสมาชิกและแวะเวียนไปใช้บริการจนกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว
เขาเรียนมหาวิทยาลัยในขณะที่เธอเพิ่งขึ้นชั้น ม.หนึ่ง แล้ววันหนึ่งเมื่อเขาเรียนจบก็หายไปจากชีวิตของเธอโดยไม่มีแม้แต่คำบอกลา คำสารภาพรักที่ไม่กล้าพูดออกไปในที่สุดก็ไม่เคยได้บอกอีกเลย
ความรักครั้งแรกจบลงในฤดูร้อนปีนั้น พิมพ์อัปสรเติบโตขึ้นและไม่ได้นึกถึงพี่ชายบ้านตรงข้ามอีก
จนกระทั่งวันที่เธอได้เจอเขาในบริษัทที่เธอมาสัมภาษณ์งาน ความทรงจำครั้งเก่าแจ่มชัดขึ้นมาราวกับว่ามันไม่เคยหายไป เพียงเก็บในกล่องไม้ใบเก่าใส่กุญแจแน่นหนา รอวันที่จะมีใครหยิบลูกกุญแจเก่าคร่ำคร่าขึ้นมาไขเปิดมันอีกครั้ง
ผมคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อน และเมื่อเธอแนะนำชื่อตัวเองด้วยใบหน้ายิ้มแย้มผมจึงนึกออกว่าเธอคือสาวน้อยบ้านตรงข้ามที่เทียววิ่งข้ามถนนมาเช่าหนังสือจากร้านผมเป็นประจำ เธอโตขึ้นมาก คงพอ ๆ กับที่ผมก็แก่ขึ้นทุกวัน
ผ่านมาสิบห้าปี เด็กผู้หญิงผอมเก้งก้างตัดผมสั้นเสมอติ่งหู กลายเป็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักที่เก่งกาจในหน้าที่การงานอย่างหาตัวจับยาก
และผมอยากได้เธอ!
อย่าคิดลึก ผมแค่อยากได้เธอมาเป็นลูกน้องในแผนก แค่นั้นจริง ๆ นะ ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับเธอสักนิด
อะไรนะ ไม่เชื่อผมเหรอ...
509 pages, ebook
Published April 28, 2021
2 people are currently reading
18 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
Read
October 26, 2021#วัน(ห)วาน / Nenechan
เคยอ่านงานของผู้เขียนไปหนึ่งเล่ม รู้สึกไม่คลิกกันอย่างแรง แต่พอเปิดใจลองดูกับเรื่องนี้ ปรากฏว่าได้ผลดีเกินคาดค่ะ เพราะเป็นเรื่องที่มาคนละแนวกับเรื่องที่เคยอ่าน แม้จะยังไม่คลิกกันเต็มร้อย แต่ก็มีจุดที่ชอบอยู่เยอะ เช่น สำนวนการเล่าเรื่อง และโทนอารมณ์อุ่น ๆ ฟีลสบายใจ
ทั้งเรื่องบอกเล่าเรื่องราวของคนวัยทำงานธรรมดา ไม่ได้พาฝัน ไม่ได้มีปมซับซ้อน แทบไม่มีอะไรเลย แต่กลับอ่านได้เพลินดี โดยเฉพาะในช่วงแรกที่มีกิมมิคเป็นบรรยากาศย้อนยุคคล้าย ๆ เรื่องแฟนฉัน
เรียกว่าเป็นความธรรมดาที่ลงตัวพอดีก็น่าจะได้ค่ะ :)
เคยอ่านงานของผู้เขียนไปหนึ่งเล่ม รู้สึกไม่คลิกกันอย่างแรง แต่พอเปิดใจลองดูกับเรื่องนี้ ปรากฏว่าได้ผลดีเกินคาดค่ะ เพราะเป็นเรื่องที่มาคนละแนวกับเรื่องที่เคยอ่าน แม้จะยังไม่คลิกกันเต็มร้อย แต่ก็มีจุดที่ชอบอยู่เยอะ เช่น สำนวนการเล่าเรื่อง และโทนอารมณ์อุ่น ๆ ฟีลสบายใจ
ทั้งเรื่องบอกเล่าเรื่องราวของคนวัยทำงานธรรมดา ไม่ได้พาฝัน ไม่ได้มีปมซับซ้อน แทบไม่มีอะไรเลย แต่กลับอ่านได้เพลินดี โดยเฉพาะในช่วงแรกที่มีกิมมิคเป็นบรรยากาศย้อนยุคคล้าย ๆ เรื่องแฟนฉัน
เรียกว่าเป็นความธรรมดาที่ลงตัวพอดีก็น่าจะได้ค่ะ :)
October 14, 2021
เนื้อเรื่องเรียลๆดี ไม่เว่อร์เกินจริง
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตจริงทั่วๆไป
ชอบรายละเอียดของการบรรยายในช่วงแรกมาก
เสียดายช่วงที่เป็นแฟนกันเหมือนจะน้อยไปนิด ตอนดราม่าเลยกระชากความเศร้าออกมาได้ไม่เยอะเท่าไหร่
แต่โดยรวมคือดีค่ะ รักบทบาทของอาม่าในเรื่องมาก
น้ำตาซึมเพราะอาม่าหลายรอบเลย
เพิ่งอ่านของนักเขียนคนนี้เล่มแรก
ก็จะติดตามอ่านเล่มอื่นต่อไปค่ะ ชอบสำนวนการเขียน ลื่นไหล อ่านปร้าดเดียวจบ
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตจริงทั่วๆไป
ชอบรายละเอียดของการบรรยายในช่วงแรกมาก
เสียดายช่วงที่เป็นแฟนกันเหมือนจะน้อยไปนิด ตอนดราม่าเลยกระชากความเศร้าออกมาได้ไม่เยอะเท่าไหร่
แต่โดยรวมคือดีค่ะ รักบทบาทของอาม่าในเรื่องมาก
น้ำตาซึมเพราะอาม่าหลายรอบเลย
เพิ่งอ่านของนักเขียนคนนี้เล่มแรก
ก็จะติดตามอ่านเล่มอื่นต่อไปค่ะ ชอบสำนวนการเขียน ลื่นไหล อ่านปร้าดเดียวจบ
March 3, 2025
★★★¾
น่ารัก ชอบช่วงแรกที่เพซจะเรื่อยๆ เป็นช่วงปูคสพ.ของทั้งคู่ตั้งแต่นางเอกยังอยู่มอต้น ก่อนจะแยกย้ายกะพระเอกไปเปนสิบปี มันอุ่นๆ ในใจดี แต่คิดว่าจำนวนคำมันน้อยไปหน่อยแหละ เพราะช่วงกลางเรื่องรู้สึกว่ามีช่วงที่คสพ.พระนางตอนโตมันก้าวกระโดดแปกๆ
เปน workplace romance ที่ตอนแรกกระอักกระอ่วนใจนิดหน่อย เพราะพระเอกคือ direct manager ของนางเอก แต่ในเรื่องก้ยังไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรให้ต้องขมวดคิ้วนะ ก้เลยเออๆ เคๆ
อ่านแล้วได้เปิดโลกการทำงานของวิศวกรด้วย คนรอบตัวเราไม่มีใครทำงานสายนี้เรย คิดว่าตรงนี้ทำดี
อีกจุดที่ทำดีก็คือประเด็นดราม่าครอบครัว คิดว่าเป็รประเด็นถนัดของนข.เลยแหละ5555 ดราม่าคสพ.ก็โอเค ไม่หนักไม่เบาเกิน
สำนวนเป็น dual first pov ซึ่งก็ลื่นไหลดี ไม่ติดอะไร
ถ้าให้นึกเรื่องที่ติดก็นางเอกนี่แหละมั้ง ไม่ใช่ไม่ดีนะ แต่นังไม่ทำให้เรารู้สึกว่านังอายุ 28 เท่าไหร่ เหมือนเพิ่งจบใหม่อายุไม่เกิน 25 ไรงี้มากกว่า มันก็เลยจะมีช็อตแปลกใจขึ้นมาเป็นพักๆ เวลานึกขึ้นได้ว่าเอ้อนัง 28 แล้วนี่หว่า5555
spice level: 2/5
น่ารัก ชอบช่วงแรกที่เพซจะเรื่อยๆ เป็นช่วงปูคสพ.ของทั้งคู่ตั้งแต่นางเอกยังอยู่มอต้น ก่อนจะแยกย้ายกะพระเอกไปเปนสิบปี มันอุ่นๆ ในใจดี แต่คิดว่าจำนวนคำมันน้อยไปหน่อยแหละ เพราะช่วงกลางเรื่องรู้สึกว่ามีช่วงที่คสพ.พระนางตอนโตมันก้าวกระโดดแปกๆ
เปน workplace romance ที่ตอนแรกกระอักกระอ่วนใจนิดหน่อย เพราะพระเอกคือ direct manager ของนางเอก แต่ในเรื่องก้ยังไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรให้ต้องขมวดคิ้วนะ ก้เลยเออๆ เคๆ
อ่านแล้วได้เปิดโลกการทำงานของวิศวกรด้วย คนรอบตัวเราไม่มีใครทำงานสายนี้เรย คิดว่าตรงนี้ทำดี
อีกจุดที่ทำดีก็คือประเด็นดราม่าครอบครัว คิดว่าเป็รประเด็นถนัดของนข.เลยแหละ5555 ดราม่าคสพ.ก็โอเค ไม่หนักไม่เบาเกิน
สำนวนเป็น dual first pov ซึ่งก็ลื่นไหลดี ไม่ติดอะไร
ถ้าให้นึกเรื่องที่ติดก็นางเอกนี่แหละมั้ง ไม่ใช่ไม่ดีนะ แต่นังไม่ทำให้เรารู้สึกว่านังอายุ 28 เท่าไหร่ เหมือนเพิ่งจบใหม่อายุไม่เกิน 25 ไรงี้มากกว่า มันก็เลยจะมีช็อตแปลกใจขึ้นมาเป็นพักๆ เวลานึกขึ้นได้ว่าเอ้อนัง 28 แล้วนี่หว่า5555
spice level: 2/5
May 2, 2021
งืออออออ ตอนที่อ่านจบแล้วบับถอนหายใจ แบบรู้สึกพองฟู ปลื้มปริ่มกับความรักของน้องสร-พี่บีม ความวันวาน ความย้อนรอยอดีตที่ เหยๆใช่ๆ จริงๆ และ....อ่า....ไมชั้นรู้จักหมดเลยหว่า😁อินมากกกกกก😍❤️❤️❤️❤️เอาไปเลยดาวล้านดวงค่ะ คือไงดี เรื่องเพชรเพลินตาเรื่องแรกที่อ่านของไรท์ยังไม่ชอบขนาดนี้เลย(ลำใยความย้อนแย้งของตัวเองตอนอ่าน😜)แต่เรื่องนี้นอกจากราคา 199 บาทที่น่ารักค่ดๆแล้วนะ เรื่องนี้มันโคตรจะน่ารัก โคตรจะอบอุ่น อ่านแล้วหัวใจพองๆฟูๆตลอดเรื่องเลยอ่ะ โอยรู้สึกดีที่ได้อ่าน และสมัครเป็น fc writer ที่เรื่องนี้เลยค่ะ ความรู้สึกหลังอ่านที่แบบ ขณะที่อ่านไปก็จดความรู้สึกตัวเองไป(แก่แล้ว ขี้ลืม😁) พอจับประเด็นไม่ขาดไม่เกินได้ดังต่อไปนี้เด้อ
❤️รัก”อาม่า” อาม่าผู้แสนอบอุ่น แสนดี รักน้องสรเหมือนเบ่งออกมาเอง😘และ....ร้องไห้ทุกซีนของสรกับอาม่า ไม่ว่าจะหนุนตัก หอมแก้ม ดมหมอน ที่นอน และซีนอาม่าป่วย งือออออ ตาบวมเลย😭😭😭😓แถมรักอาโกว ผู้อาภัพไร้คู่ด้วยนะคะ อาโกวเป็นผญ.ธรรมดาที่อบอุ่นเหมือนกัน มองอาโกวแล้วแบบ ใช่ค่ะ เป็นเราก็โป้งเจ็กค่ะไมไม่บอกว่าร้อนเงินขนาดนั้นเนอะ เจ็กคะโดนโป้งตั้งนานเลยอ่ะ☹️😛😂
❤️รัก”คุณพ่อ”น้องสร ที่แบบรักนะแต่แดสงออกไม่ได้งี้ ลูกเนอะใครจะไม่รัก แม่เลี้ยงลูกเลี้ยง มีจริงแหล่ะ แต่พ่อก็รักลูกไม่เคยเปลี่ยนแปลง😍
❤️รัก นาย”นายยศ” เจ้านายตัวอย่าง และ พ่อบ้านตัวอย่าง เป็นเจ้านายและเป็นเพื่อนได้ด้วย น่าร้ากกกกกก😘
❤️รัก “น้องชิน” ที่แบบน้องก็ห่วงพี่แหล่ะดูออก แต่รักแม่ด้วยไง ห่วงอยู่ห่างๆละกันงี้😍และไรท์เหมือนจะเปิดเรื่อง น้องชิน-ยัยบุษตัวแสบไว้น้อยนุง แต่ก็ท่าจะสนุก รอต่อไป😉
❤️รัก “น้องหมอบอม” หลัวคนต่อไปของอิชั้น รอเรื่องของนาง นางเอกนางขอแบบเรียบร้อยๆ แต่ไม่งี่เง่าค่ะไรท์ ใจเย็นๆเชือดนิ่มๆ ถึงจะเอานางบอมอยู่หมัด กะล่อนนักนั่น😜
❤️รัก “คุณพ่อ คุณแม่” ชอบทุกโมเมนท์ของครอบครัวนี้ค่ะ โมเมนท์คุยกะพ่อแม่ บีมอย่างงั้นบีมอย่างงี้ พี่บีมงั้นงี้ บอมงั้นงี้ งุ้ย เอ็นดูเค้า ความลูกในสายตาพ่อแม่เราไม่มีวันโตกับพ่อแม่ อันนี้จริงคอนเฟิน์ม ถึงจะมีซีนน้อยแต่อบอุ่นทุกครั้ง คิดถึงพ่อเลยอ่ะ☺️😊😍
และ และ และ ที่อดใจไว้รีวิวสุดท้ายยยยยยย คือ คือ
❤️❤️❤️รัก “น้องสร” นางเอกที่แสนน่ารัก จิตใจดี (อ่านยังไงก็นึกความเป็นวิศวกรอายุ 28 ได้ยากเหลือเกิน อ่านไปก็แบบ เด็กบัญชี เด็กอักษร อายุ 24_25 ทุกทีเลย🤣😖)ถึงน้องสรจะมีงี่เง่าบ้างนิดหน่อย แต่มันมีสาเหตุอ่าเนอะ มันแบบพี่บีมจะมาพูดถึงความเคยมานั่นนี่กะเมียเก่ากะแฟนใหม่ เพื่อ......🙄😤และมันมีความจังหวะนรกพอดิบพอดีแบบละครไทยๆ แต่ใยเราไม่รำคาญน้องสรก็ไม่รู้ เพราะนางมีความน่ารักตอนอื่นๆ กลบหมดนั่นเอง ไรท์ไม่ทิ้งสไตล์ นางเอกต้องมีคงามง้องเล็กๆ แต่อภัยได้เพราะความแอบรักมาแต่อ้อนแต่ออก ตั้งแต่นมยังไม่ตั้งเต้า ความต้อยๆคอยส่องเค้า น่ารักอ่ะ😉😁และความมีแฟน 2 คนจูบจริงๆจังนางยังไม่เคยเลยคร่า นางยังรอพระเอกของเราเสมอมา😘อันนี้ให้คะแนนไรท์เยอะมาก เราชอบนางเอกทำทุกสิ่งอันอย่างแรกกะพระเอก อื้อออออ ฟินมากพล็อตแบบนี้ อ่านนิยายอ่ะเนอะ ยังไงพระเอกก็ต้องคนแรกแหล่ะ ถึงจะฟิน😉😁😬อันนี้เทคะแนนไป 100 คะแนนเต็มเลย😘ชอบมาก
❤️❤️❤️รัก “พี่บีม” ผู้ชายมีปม ผู้ชายมีมลทิน(หราาาา)อะนะ ความเป็นผู้ชาย ต่อให้ผ่านผู้หญิงมาล้านแปดคน นางก็ยังเป็นที่ต้องการของเหล่าชะนีอยู่นั่นเอง ก็งานดีย์ขนาดนั้น ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ ถึงจะไม่รวยมากเว่อร์ แต่ก็มีอยู่มีกิน ขยันขันแข็ง งานดีย์เฟร่ออออออ😍 แต่ของอลพี่บีมเล็กน้อยถึงปานกลางที่รู้ว่าสรชอบแต่ก็ไม่เด็ดขาด สงสารน้อง ดูซิเสียใจอยู่ตั้งสองอาทิตย์ 🤣😜รักแรกอ่ะเนอะมันฝังใจหนา😁แต่ก็มาอภัยให้กะตอนเค้าเป็นแฟนกันแล้ว พี่บีมชัดเจน ได้ใจรีดมากค่ะ ถึงจะขัดใจจังหวะนรกนั้นอยู่ก็เหอะ แต่พี่บีมก็มีความพยายามสู้ไม่ถอยอยู่ อะ อภัยให้ แต่ไม่ยกโทษให้ไรท์นะคะ มาแกล้งพี่บีม จังหวะนรกแบบนี้ งอลไรท์แทนละกัน😜😛
และ และ และ เรื่องนี้มีเกลียด���ยู่คนเดียวแหล่ะค่ะ จะเป็นใครไปไม่ได้
🔪💣😤เกลียด “ยัยดาว” จังหวะนรกมากขร่ะ ที่มาทำให้พี่บีมใจอ่อนยอมนางทุกครั้ง คือจะสงสารที่นางมีลูกเล็กก็สงสารไม่ออก ทำตัวเองท้างน้านนนนนน รับกรรมไปดีละ😁น่านะ ไม่มีดาว ไม่มีห้าร้อยกว่าหน้า บร้า ตีตายเลยคิดได้ไง😬😛
ต้องบอกว่าอ่านจบแต่ยังมูฟออนไปไหนไม่ได้เลย เดี๋ยวคงกลับไปอ่าน book mark อีกแน่ๆ ชอบจริงไรจริง จนตั้งไรท์เป็น favorite writer ในเมพเพิ่มอีกคนเลยอ่ะ😊
อ่านเรื่องนี้ น้ำตาอุ่นๆไหลรินๆเบาๆ เป็นช่วงๆเลยอ่ะ ก็นะ อารมณ์คิดถึงบ้าน คนที่บ้าน คิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ คิดถึงพี่ คิดถึงน้อง😢 โหยหาชีวิตเก่าๆ บ้านเกิด(ในเรื่องนี่กรุงเทพนะแต่ไมอ่านแล้วคิดถึงบ้านนอกมาก😢)สมกับชื่อเรื่องมาก บรยยายได้ละเอียดเห็นภาพชัดเจนมาก เดาอายุไรท์ได้เลย😛😬😁😅(รุ่นเดียวกันแน่ๆ)ที่สุดของวันวานน่าจะเป็น บรรยากาศสมัยเด็ก ขนมแบบนี้ ตลาดแบบนี้ ถนนแบบนี้ และที่สุดก็ไม่พ้น ร้านเช่าหนังสือการ์ตูนที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ซึ่งตอนนี้ทำได้เพียงไปแอบนั่งอ่านหนังสือนิยายในร้านนายอินทร์อ่ะระ😁☺️
ออ ว่าจะจบละ แต่ไม่ได้สิ ลืมอันนี้ไปได้ไง ไม่น่าเชื่อ ขาหื่นแบบเราลืมไม่ได้ บท nc🔞 ของพี่บีม โอย ไม่แพนเข้าโคมไฟเด้อค่ะ และก็ไม่ได้โจ๋งครึ่มจนน่าเกลียด อันนี้แหล่ะที่มาของ 💯ดาวเต็มๆค่ะ😍❤️😁🤪รักค่ะ ไปหานิยายไรท์อ่านต่อก่อน จบค่ะจบ พอๆอย่าเวิ่น ออกมาได้ล้าววววววว ดีใจที่ได้อ่าน❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
❤️รัก”อาม่า” อาม่าผู้แสนอบอุ่น แสนดี รักน้องสรเหมือนเบ่งออกมาเอง😘และ....ร้องไห้ทุกซีนของสรกับอาม่า ไม่ว่าจะหนุนตัก หอมแก้ม ดมหมอน ที่นอน และซีนอาม่าป่วย งือออออ ตาบวมเลย😭😭😭😓แถมรักอาโกว ผู้อาภัพไร้คู่ด้วยนะคะ อาโกวเป็นผญ.ธรรมดาที่อบอุ่นเหมือนกัน มองอาโกวแล้วแบบ ใช่ค่ะ เป็นเราก็โป้งเจ็กค่ะไมไม่บอกว่าร้อนเงินขนาดนั้นเนอะ เจ็กคะโดนโป้งตั้งนานเลยอ่ะ☹️😛😂
❤️รัก”คุณพ่อ”น้องสร ที่แบบรักนะแต่แดสงออกไม่ได้งี้ ลูกเนอะใครจะไม่รัก แม่เลี้ยงลูกเลี้ยง มีจริงแหล่ะ แต่พ่อก็รักลูกไม่เคยเปลี่ยนแปลง😍
❤️รัก นาย”นายยศ” เจ้านายตัวอย่าง และ พ่อบ้านตัวอย่าง เป็นเจ้านายและเป็นเพื่อนได้ด้วย น่าร้ากกกกกก😘
❤️รัก “น้องชิน” ที่แบบน้องก็ห่วงพี่แหล่ะดูออก แต่รักแม่ด้วยไง ห่วงอยู่ห่างๆละกันงี้😍และไรท์เหมือนจะเปิดเรื่อง น้องชิน-ยัยบุษตัวแสบไว้น้อยนุง แต่ก็ท่าจะสนุก รอต่อไป😉
❤️รัก “น้องหมอบอม” หลัวคนต่อไปของอิชั้น รอเรื่องของนาง นางเอกนางขอแบบเรียบร้อยๆ แต่ไม่งี่เง่าค่ะไรท์ ใจเย็นๆเชือดนิ่มๆ ถึงจะเอานางบอมอยู่หมัด กะล่อนนักนั่น😜
❤️รัก “คุณพ่อ คุณแม่” ชอบทุกโมเมนท์ของครอบครัวนี้ค่ะ โมเมนท์คุยกะพ่อแม่ บีมอย่างงั้นบีมอย่างงี้ พี่บีมงั้นงี้ บอมงั้นงี้ งุ้ย เอ็นดูเค้า ความลูกในสายตาพ่อแม่เราไม่มีวันโตกับพ่อแม่ อันนี้จริงคอนเฟิน์ม ถึงจะมีซีนน้อยแต่อบอุ่นทุกครั้ง คิดถึงพ่อเลยอ่ะ☺️😊😍
และ และ และ ที่อดใจไว้รีวิวสุดท้ายยยยยยย คือ คือ
❤️❤️❤️รัก “น้องสร” นางเอกที่แสนน่ารัก จิตใจดี (อ่านยังไงก็นึกความเป็นวิศวกรอายุ 28 ได้ยากเหลือเกิน อ่านไปก็แบบ เด็กบัญชี เด็กอักษร อายุ 24_25 ทุกทีเลย🤣😖)ถึงน้องสรจะมีงี่เง่าบ้างนิดหน่อย แต่มันมีสาเหตุอ่าเนอะ มันแบบพี่บีมจะมาพูดถึงความเคยมานั่นนี่กะเมียเก่ากะแฟนใหม่ เพื่อ......🙄😤และมันมีความจังหวะนรกพอดิบพอดีแบบละครไทยๆ แต่ใยเราไม่รำคาญน้องสรก็ไม่รู้ เพราะนางมีความน่ารักตอนอื่นๆ กลบหมดนั่นเอง ไรท์ไม่ทิ้งสไตล์ นางเอกต้องมีคงามง้องเล็กๆ แต่อภัยได้เพราะความแอบรักมาแต่อ้อนแต่ออก ตั้งแต่นมยังไม่ตั้งเต้า ความต้อยๆคอยส่องเค้า น่ารักอ่ะ😉😁และความมีแฟน 2 คนจูบจริงๆจังนางยังไม่เคยเลยคร่า นางยังรอพระเอกของเราเสมอมา😘อันนี้ให้คะแนนไรท์เยอะมาก เราชอบนางเอกทำทุกสิ่งอันอย่างแรกกะพระเอก อื้อออออ ฟินมากพล็อตแบบนี้ อ่านนิยายอ่ะเนอะ ยังไงพระเอกก็ต้องคนแรกแหล่ะ ถึงจะฟิน😉😁😬อันนี้เทคะแนนไป 100 คะแนนเต็มเลย😘ชอบมาก
❤️❤️❤️รัก “พี่บีม” ผู้ชายมีปม ผู้ชายมีมลทิน(หราาาา)อะนะ ความเป็นผู้ชาย ต่อให้ผ่านผู้หญิงมาล้านแปดคน นางก็ยังเป็นที่ต้องการของเหล่าชะนีอยู่นั่นเอง ก็งานดีย์ขนาดนั้น ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ ถึงจะไม่รวยมากเว่อร์ แต่ก็มีอยู่มีกิน ขยันขันแข็ง งานดีย์เฟร่ออออออ😍 แต่ของอลพี่บีมเล็กน้อยถึงปานกลางที่รู้ว่าสรชอบแต่ก็ไม่เด็ดขาด สงสารน้อง ดูซิเสียใจอยู่ตั้งสองอาทิตย์ 🤣😜รักแรกอ่ะเนอะมันฝังใจหนา😁แต่ก็มาอภัยให้กะตอนเค้าเป็นแฟนกันแล้ว พี่บีมชัดเจน ได้ใจรีดมากค่ะ ถึงจะขัดใจจังหวะนรกนั้นอยู่ก็เหอะ แต่พี่บีมก็มีความพยายามสู้ไม่ถอยอยู่ อะ อภัยให้ แต่ไม่ยกโทษให้ไรท์นะคะ มาแกล้งพี่บีม จังหวะนรกแบบนี้ งอลไรท์แทนละกัน😜😛
และ และ และ เรื่องนี้มีเกลียด���ยู่คนเดียวแหล่ะค่ะ จะเป็นใครไปไม่ได้
🔪💣😤เกลียด “ยัยดาว” จังหวะนรกมากขร่ะ ที่มาทำให้พี่บีมใจอ่อนยอมนางทุกครั้ง คือจะสงสารที่นางมีลูกเล็กก็สงสารไม่ออก ทำตัวเองท้างน้านนนนนน รับกรรมไปดีละ😁น่านะ ไม่มีดาว ไม่มีห้าร้อยกว่าหน้า บร้า ตีตายเลยคิดได้ไง😬😛
ต้องบอกว่าอ่านจบแต่ยังมูฟออนไปไหนไม่ได้เลย เดี๋ยวคงกลับไปอ่าน book mark อีกแน่ๆ ชอบจริงไรจริง จนตั้งไรท์เป็น favorite writer ในเมพเพิ่มอีกคนเลยอ่ะ😊
อ่านเรื่องนี้ น้ำตาอุ่นๆไหลรินๆเบาๆ เป็นช่วงๆเลยอ่ะ ก็นะ อารมณ์คิดถึงบ้าน คนที่บ้าน คิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ คิดถึงพี่ คิดถึงน้อง😢 โหยหาชีวิตเก่าๆ บ้านเกิด(ในเรื่องนี่กรุงเทพนะแต่ไมอ่านแล้วคิดถึงบ้านนอกมาก😢)สมกับชื่อเรื่องมาก บรยยายได้ละเอียดเห็นภาพชัดเจนมาก เดาอายุไรท์ได้เลย😛😬😁😅(รุ่นเดียวกันแน่ๆ)ที่สุดของวันวานน่าจะเป็น บรรยากาศสมัยเด็ก ขนมแบบนี้ ตลาดแบบนี้ ถนนแบบนี้ และที่สุดก็ไม่พ้น ร้านเช่าหนังสือการ์ตูนที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ซึ่งตอนนี้ทำได้เพียงไปแอบนั่งอ่านหนังสือนิยายในร้านนายอินทร์อ่ะระ😁☺️
ออ ว่าจะจบละ แต่ไม่ได้สิ ลืมอันนี้ไปได้ไง ไม่น่าเชื่อ ขาหื่นแบบเราลืมไม่ได้ บท nc🔞 ของพี่บีม โอย ไม่แพนเข้าโคมไฟเด้อค่ะ และก็ไม่ได้โจ๋งครึ่มจนน่าเกลียด อันนี้แหล่ะที่มาของ 💯ดาวเต็มๆค่ะ😍❤️😁🤪รักค่ะ ไปหานิยายไรท์อ่านต่อก่อน จบค่ะจบ พอๆอย่าเวิ่น ออกมาได้ล้าววววววว ดีใจที่ได้อ่าน❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 30, 2021
ก่อนเปิดอ่าน ตาก็สะดุดอยู่ที่หน้าปกก่อนเลย ร้านหนังสือเหรอ น่ารักจัง นึกถึงร้านหนังสือของพระเอกใน Notting Hill พอซูมเข้าไปก็เห็นรายละเอียดของข้างในร้าน นักวาดใส่ใจดีค่ะ น่ารัก แต่พอกวาดไปเห็นเงาดำๆ ของผู้หญิง ต๊กกะใจเลย แอบหลอน😱
ครึ่งเรื่องแรกคอนเซ็ปต์ตรงชื่อเรื่อง puppy love ในวัยใส เมื่อ พิมพ์อัปสร (สร) สาววศ.โยธาได้ไปสัมภาษณ์งานที่บ.แห่งหนึ่ง แล้วได้เจอรักแรกที่ห่างกันไปเป็นสิบปีจนลืมไปแล้วเป็นหนึ่งในกรรมการ บุรินทร์ (บีม) ความทรงจำก็หวนย้อนไปในวันหวานระหว่างสาวน้อยม.ต้นและรุ่นพี่มหาลัยอีกครั้ง
ช่วงแรกเป็นการเล่าย้อนระลึกถึงเรื่องราวแสนหวานในวันวานที่นึกถึงทีไรก็ฟุ้งๆ หวานๆ ในหัวใจ เทปคาสเซ็ท ร้านเช่าหนังสือ ประกวดวงดนตรีฮ็อตเวฟ เพลงบอดี้แสลม บลาๆ และรักแรก พี่บีมหลานชายเจ้าของร้านเช่าหนังสือบ้านตรงข้าม ผู้ทีเป็นแรงบันดาลใจหลายๆ อย่าง รวมทั้งสาขาวิชาที่เลือกเรียนของสาวน้อย เป็นรักแรก แอบรัก แอบปลื้มรุ่นพี่เสมือนสาวน้อยหวีดไอดอลสมัยคอซอง ขอแค่ได้เห็นหน้า เฉียดไปเห็นวันละสิบวิก็ฟินไปโลกหน้าได้แล้ว ชอบบรรยากาศช่วงนี้เลยค่ะ😍
กลับมาปัจจุบันหลังจากได้ทำงานที่เดียวกัน ความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกนางเอกก็พัฒนาเรื่อยๆ พี่บีมที่เป็นพ่อหม้ายเมียหย่าใจคิดว่ายังไม่พร้อมจะมีใคร แต่ไปๆ มาๆ เรื่องมันเนียน 😁รับส่งน้องไปทำงานกลับบ้าน กินข้าวเช้าด้วยกันทุกวัน คนรอบข้างต่างยุให้ได้กันเพราะเห็นเคมีมันฟุ้งๆ พี่ก็เออว่ะจริงด้วย กุชอบน้องนี่หว่า😆 สุดท้ายพอขอน้องเป็นแฟนก็ได้รับคำตอบเยสทันใจ ก็เพราะเขาชอบกันไงใครๆ เขาก็รู้❤️
ชอบเรื่องราวสอดแทรกการทำงานในวงการวิศวะด้านโยธาของพระเอกนางเอก น่าสนใจค่ะ นอกจากนี้ครอบครัวพี่บีมก็สามัคคีเฮฮามีเสน่ห์เลย หรือจะเป็นเรื่องราวน่าประทับใจของอากงอาม่าของน้องสร ซึ้งๆ น้ำตาซึมเลยเป็นคู่ทุกข์คู่ยากกัดก้อนเกลือกินกันมาได้เห็นภาพ😭
เลิฟไลน์เรื่องนี้หวานแสบไส้สุด อิพี่หลงน้องมาก ชอบสกินชิป เดี๋ยวๆ ก็หอม กอด จูบ พูดเพราะคะขากับน้องคนเดียว น้องสรอย่างนู้นอย่างนี้นะคะ ลำไยค่ะ 😆แต่เรื่องไหนพระเอกเคยมีเมียเรื่องนั้นแทบจะการ์รันตีได้ถึงความดรามาเมียเก่าหวนคืน ครึ่งเรื่องหลังเลยกระโดดไปจากพล็อตหลักพอควร เมียเก่าทวงคืน จังหวะนรก นางเอกเข้าใจผิด ไม่ขอฟังคำอธิบาย น้ำตาไหลพราก ส่วนเราก็กลอกตาอะค่ะ🙄🙄 แต่ชอบวิธีจัดการเมียเก่าของอิพี่อยู่นะคะ สะใจดี👍
มีหลายจุดที่ติดใจ อย่างพล็อตเรื่องถือว่าโอเคนะชอบ แต่อารมณ์รักหวานๆ ฟินๆ ระหว่างพระนางกลับสัมผัสมันไม่ถึงเท่าไหร่นัก เหมือนนักเขียนจะไม่ได้เน้นซีนอารมณ์ อย่างการบรรยายความรู้สึกฟุ้งๆ ชวนหัวใจเต้นแรงของพระเอกนางเอกเท่าไหร่ หรือจะเป็นแบ็คกราวน์ที่มาที่ไปของเหตุการณ์ดรามาของพระนาง ในเรื่องของการเกลียดการโกหกของนางเอกที่เป็นเหตุให้ตัดสินใจเลิกกับพี่บีมได้ง่ายๆ ถ้าใส่ที่มามากกว่านี้อาจจะเข้าใจน้องสรได้มากขึ้นนะคะ🤔
อันนี้เป็นคำพูดอาม่า เกี่ยวกับกับข้าว ชอบเป็นพิเศษค่ะ
"จืดๆ ก็ดี กินเปล่าๆ ก็พอดี
เค็มๆ ก็ดี กินกับข้าวก็พอดี"
หรือจะเป็นทัศนคติของพี่บีม ปลอบใจดีนะ😆
”ทำงานเกินเงินเดือนได้ยิ่งดี แสดงว่าเรามีศักยภาพที่จะได้เงินเดือนมากกว่านี้ในอนาคต"
เพิ่มเติมเรื่องเคาะบรรทัดระหว่างพารากราฟในการขึ้นฉากใหม่ มีหลายๆ ครั้งที่เขียนติดกันไปเลยทั้งที่เปลี่ยนฉากไปแล้ว อ่านไปบางทีถ้าไม่ได้ตั้งสติดีๆ ก็งงได้ง่ายเลยนึกว่าเรื่องเดียวกัน เคาะหน่อยก็จะเพอร์เฟคขึ้นเลยค่ะ
สรุป
ชอบพล็อตและครึ่งเรื่องแรกค่ะ ย้อนวัยทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ สนุกๆ ในอดีตได้เหมือนกัน เลิฟไลน์พระนางก็ดูโรแมนติกฟุ้งๆ ได้ลงเอยกับรักแรกผู้ชายในฝัน แต่ครึ่งเรื่องหลังกลับกระโดดไปเรื่องราวปัญหาดรามาทั่วๆ ไป เลยเสียดายไปนิดค่ะ
ปล.ไปเล่มพี่บอมน้องชายพี่บีมต่อเลย
ครึ่งเรื่องแรกคอนเซ็ปต์ตรงชื่อเรื่อง puppy love ในวัยใส เมื่อ พิมพ์อัปสร (สร) สาววศ.โยธาได้ไปสัมภาษณ์งานที่บ.แห่งหนึ่ง แล้วได้เจอรักแรกที่ห่างกันไปเป็นสิบปีจนลืมไปแล้วเป็นหนึ่งในกรรมการ บุรินทร์ (บีม) ความทรงจำก็หวนย้อนไปในวันหวานระหว่างสาวน้อยม.ต้นและรุ่นพี่มหาลัยอีกครั้ง
ช่วงแรกเป็นการเล่าย้อนระลึกถึงเรื่องราวแสนหวานในวันวานที่นึกถึงทีไรก็ฟุ้งๆ หวานๆ ในหัวใจ เทปคาสเซ็ท ร้านเช่าหนังสือ ประกวดวงดนตรีฮ็อตเวฟ เพลงบอดี้แสลม บลาๆ และรักแรก พี่บีมหลานชายเจ้าของร้านเช่าหนังสือบ้านตรงข้าม ผู้ทีเป็นแรงบันดาลใจหลายๆ อย่าง รวมทั้งสาขาวิชาที่เลือกเรียนของสาวน้อย เป็นรักแรก แอบรัก แอบปลื้มรุ่นพี่เสมือนสาวน้อยหวีดไอดอลสมัยคอซอง ขอแค่ได้เห็นหน้า เฉียดไปเห็นวันละสิบวิก็ฟินไปโลกหน้าได้แล้ว ชอบบรรยากาศช่วงนี้เลยค่ะ😍
กลับมาปัจจุบันหลังจากได้ทำงานที่เดียวกัน ความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกนางเอกก็พัฒนาเรื่อยๆ พี่บีมที่เป็นพ่อหม้ายเมียหย่าใจคิดว่ายังไม่พร้อมจะมีใคร แต่ไปๆ มาๆ เรื่องมันเนียน 😁รับส่งน้องไปทำงานกลับบ้าน กินข้าวเช้าด้วยกันทุกวัน คนรอบข้างต่างยุให้ได้กันเพราะเห็นเคมีมันฟุ้งๆ พี่ก็เออว่ะจริงด้วย กุชอบน้องนี่หว่า😆 สุดท้ายพอขอน้องเป็นแฟนก็ได้รับคำตอบเยสทันใจ ก็เพราะเขาชอบกันไงใครๆ เขาก็รู้❤️
ชอบเรื่องราวสอดแทรกการทำงานในวงการวิศวะด้านโยธาของพระเอกนางเอก น่าสนใจค่ะ นอกจากนี้ครอบครัวพี่บีมก็สามัคคีเฮฮามีเสน่ห์เลย หรือจะเป็นเรื่องราวน่าประทับใจของอากงอาม่าของน้องสร ซึ้งๆ น้ำตาซึมเลยเป็นคู่ทุกข์คู่ยากกัดก้อนเกลือกินกันมาได้เห็นภาพ😭
เลิฟไลน์เรื่องนี้หวานแสบไส้สุด อิพี่หลงน้องมาก ชอบสกินชิป เดี๋ยวๆ ก็หอม กอด จูบ พูดเพราะคะขากับน้องคนเดียว น้องสรอย่างนู้นอย่างนี้นะคะ ลำไยค่ะ 😆แต่เรื่องไหนพระเอกเคยมีเมียเรื่องนั้นแทบจะการ์รันตีได้ถึงความดรามาเมียเก่าหวนคืน ครึ่งเรื่องหลังเลยกระโดดไปจากพล็อตหลักพอควร เมียเก่าทวงคืน จังหวะนรก นางเอกเข้าใจผิด ไม่ขอฟังคำอธิบาย น้ำตาไหลพราก ส่วนเราก็กลอกตาอะค่ะ🙄🙄 แต่ชอบวิธีจัดการเมียเก่าของอิพี่อยู่นะคะ สะใจดี👍
มีหลายจุดที่ติดใจ อย่างพล็อตเรื่องถือว่าโอเคนะชอบ แต่อารมณ์รักหวานๆ ฟินๆ ระหว่างพระนางกลับสัมผัสมันไม่ถึงเท่าไหร่นัก เหมือนนักเขียนจะไม่ได้เน้นซีนอารมณ์ อย่างการบรรยายความรู้สึกฟุ้งๆ ชวนหัวใจเต้นแรงของพระเอกนางเอกเท่าไหร่ หรือจะเป็นแบ็คกราวน์ที่มาที่ไปของเหตุการณ์ดรามาของพระนาง ในเรื่องของการเกลียดการโกหกของนางเอกที่เป็นเหตุให้ตัดสินใจเลิกกับพี่บีมได้ง่ายๆ ถ้าใส่ที่มามากกว่านี้อาจจะเข้าใจน้องสรได้มากขึ้นนะคะ🤔
อันนี้เป็นคำพูดอาม่า เกี่ยวกับกับข้าว ชอบเป็นพิเศษค่ะ
"จืดๆ ก็ดี กินเปล่าๆ ก็พอดี
เค็มๆ ก็ดี กินกับข้าวก็พอดี"
หรือจะเป็นทัศนคติของพี่บีม ปลอบใจดีนะ😆
”ทำงานเกินเงินเดือนได้ยิ่งดี แสดงว่าเรามีศักยภาพที่จะได้เงินเดือนมากกว่านี้ในอนาคต"
เพิ่มเติมเรื่องเคาะบรรทัดระหว่างพารากราฟในการขึ้นฉากใหม่ มีหลายๆ ครั้งที่เขียนติดกันไปเลยทั้งที่เปลี่ยนฉากไปแล้ว อ่านไปบางทีถ้าไม่ได้ตั้งสติดีๆ ก็งงได้ง่ายเลยนึกว่าเรื่องเดียวกัน เคาะหน่อยก็จะเพอร์เฟคขึ้นเลยค่ะ
สรุป
ชอบพล็อตและครึ่งเรื่องแรกค่ะ ย้อนวัยทำให้นึกถึงเรื่องเก่าๆ สนุกๆ ในอดีตได้เหมือนกัน เลิฟไลน์พระนางก็ดูโรแมนติกฟุ้งๆ ได้ลงเอยกับรักแรกผู้ชายในฝัน แต่ครึ่งเรื่องหลังกลับกระโดดไปเรื่องราวปัญหาดรามาทั่วๆ ไป เลยเสียดายไปนิดค่ะ
ปล.ไปเล่มพี่บอมน้องชายพี่บีมต่อเลย
December 2, 2021
อืมม ไม่ค่อยอินถึงความรักของพระ นางเท่าไร ดูแบบเรื่อยๆ แล้วก็มาคลั่งรักเลย ส่วนตัวไม่ชอบแนวหนุ่มวิศวะเท่าไร ตัวร้ายลูกคุณ นี่ก็ชั่วนะ ทำไมดูให้อภัยนางง่ายจัง
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 17, 2021
👩❤️👨 ชื่อของ Nenechan เด่นเด้งในโลกนิยายรัก (โดยเฉพาะสายอีบุ๊ก) มาได้เพียงแค่ 1-2 ปีเท่านั้น แต่เป็นปีสองปีที่ไม่เคยหายไปไหน กี่เรื่องต่อกี่เรื่องก็ได้สายสะพายจากพี่เมพตลอด นักอ่านกรี๊ดกร๊าดอากฤษณ์และพระเอกอีกหลายๆ คนของเธอก็ทั่ว เราคงเป็นไม่กี่คนที่เช้ยเชย ไม่ได้อ่านงานเต็มๆ ของ Nenechan สักครั้ง (ทั้งที่ดองไว้ทุกเรื่องนะ) เลยถือโอกาสย้อนวันวานกับตัวละครใน “วัน(ห)วาน” เป็นเรื่องแรกของผู้เขียนที่เราหยิบมาอ่านละกัน
----------
👩❤️👨เรื่องนี้ต้องบอกว่า หน้าปกสะดุดตา (เพราะสวยมากกก) และชื่อเรื่องสะดุดใจเรามาก (เพราะเก๋มาก กับการนำคำว่าวันวานและวันหวานมาหลอมรวมกัน) เป็นเรื่องราวน่ารักที่จะพาคุณย้อนอดีตไปประมาณยุค 90 จนถึง 2000 ต้นๆ ในยุคที่เรายังเช่าหนังสือ ในยุคที่เรากินน้ำหวานใส่ถุง และที่สำคัญ...ช่วงเวลาที่เรายังเยาว์วัย และมีความรัก เป็น Puppy love เหมือนพิมพ์อัปสร หรือน้องสร นางเอกของเรื่องที่เคยปิ๊งรักพี่บีม พี่ชายที่แสนดีคนนั้น
----------
👩❤️👨เราชอบการเล่าเรื่องสลับเสียงระหว่างพระนาง ด้วยโทนเสียงสบายๆ น่ารักสมกับเรื่องราว ชอบการบรรยายเยอะพอๆ บทสนทนาของนักเขียน (เดี๋ยวนี้เจองานของนักเขียนใหม่ๆ ไม่ค่อยชอบบรรยายกัน แต่ Nenechan ไม่เป็นแบบนั้นเลย ลงตัวพอดีระหว่างบทบรรยายกับบทสนทนา) ชอบการค่อยๆ รำลึกถึงอดีตที่มันงดงามสดใส พาย้อนไปถึง “วันวาน” ของพระนาง ซึ่งเรื่องเชื่อว่ามันน่ารักจนจะพาให้นักอ่านกลับมาย้อนดูตัวเองด้วยเลยแหละ ว่าวันวานของคุณๆ เคยมีโมเมนต์วันหวานกับเค้าหรือเปล่า หรือเคยปิ๊งรักใครแบบที่น้องสรปิ๊งพี่บีมไหม
----------
👩❤️👨ตอนเห็นชื่อเรื่อง เห็นปกหลัง สิ่งแรกที่เราคิดเลยคือวันวานที่ว่าต้องเป็นวันหวานของคู่พระนาง เป็นความรักที่ฝังใจมาถึงปัจจุบันแน่นอน (อารมณ์ประมาณเจี๊ยบกับน้อยหน่าในแฟนฉัน หรือไม่ก็พี่โชนกับน้องน้ำในสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก) แต่ที่ไหนได้ เข้าใจผิดจ้า... ก็ยัยน้องสรน่ะยังอยู่ในวัยสวมคอซองอยู่เล้ย ส่วนพี่บีมก็เข้าสู่รั้วมหาลัยโน่นแล้ว ความสวีตหวานในวันวานเลยไม่มี (ซึ่งมันไม่ควรมีอยู่แล้ว เมื่อมองอายุน้องสร กับอายุพี่บีม ณ ตอนนั้น) เป็นแค่ความรักข้างเดียว ปิ๊งรักแบบผู้ญิ้งผู้หญิงของนางเอกนี่ละ ครั้นพอให้จากกัน ทั้งคู่ก็ไม่ได้ผูกพันกันมากจนพาให้เสียใจ หรือหัวใจวูบโหวงที่ต้องจากกัน แถมเหตุผลที่พระเอกต้องจากนางเอกก็เป็นเรื่องปกติที่ไม่ได้ชวนช็อก หรือชวนให้หนักหน่วงแต่อย่างใด
----------
👩❤️👨พอตัดมาปัจจุบัน ได้มาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ ตัวน้องสรเองก็ลืมๆ พี่บีมไปหมดแล้ว จำได้แค่ว่าเป็นหนุ่มรุ่นพี่ที่เธอปิ๊งรักเป็นปั๊ปปี้เลิฟสมัยเด็กๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงเป็นการเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ จนค่อยๆ พัฒนาเป็นความรัก จุดนี้เราเลยค่อนข้างเสียดาย อยากให้เรื่องราวในอดีตมันมีพลังมากกว่านี้ อยากให้มีเงื่อนปมหรือมีเหตุการณ์ติดค้างในอดีต ที่รอให้พระนางกลับมาเจอะเจอหรือเคลียร์ใจกันอีกครั้งในปัจจุบัน อยากให้ความน่ารักของพี่บีมในอดีตมีพลังหรือมีผลต่อตัวตนของน้องสรมากกว่านี้ (มากกว่าแค่ทำให้น้องสรเลือกเรียนวิศวะ) จุดเชื่อมโยง การย้อนวันวานจากปัจจุบันไปยังอดีต จึงเป็นแค่การนึกคิด การรื้อกล่องแห่งความทรงจำ หรือการระลึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขในตอนนั้นเท่านั้น
----------
👩❤️👨 วันหวานที่ว่าจึงไม่ได้อยู่ในเมื่อครั้งวันวาน แต่เป็นการกลับมาเจอกันของพระนาง การพากันย้อนวันวาน เพื่อเติมเต็มวันนี้...ให้เป็นวันหวาน แต่ถึงกระนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเรื่องนี้มันน่ารัก น่ารักทั้งการเล่าเรื่อง การรื้อความทรงจำในแต่ละช่วง แต่ละเรื่องราว มันอบอุ่น มันอบอวล มันหอมหวาน ด้วยการเล่าเรื่องของ Nenechan จริงๆ ไหนจะการสร้างตัวละคร พี่บีมถึงจะรักน้องสรเร็วไปสักนิด แต่พอรู้ตัวว่ารักแล้วพี่แกก็ค่อนข้างชัดเจนพอสมควร ถ้าเพียงแต่จังหวะนรกจะไม่เข้ามาแทรกจนทำให้น้องสรผิดใจกับพี่บีมบ่อยเหลือเกิน
----------
👩❤️👨แต่จังหวะนรกที่ว่าก็ไม่ได้ตกสายดราม่าอย่างเราได้มากเท่าเรื่องราวดราม่าในครอบครัวน้องสร ความน่ารักของพี่บีมกับน้องสรเช่นกัน...ก็ไม่ได้จับใจเราได้มากเท่าความรัก ความผูกพันในครอบครัวที่ผู้เขียนสร้างขึ้น เราชอบความสัมพันธ์ของอาม่ากับน้องสรมาก ชอบความอบอุ่น อ่อนโยน ความใจเย็นและรักหลานของอาม่า บทจะทะเลาะกันในกลุ่มญาติ Nenechan ก็ทำได้ดีจนเราอินไปกับมัน (อยากเห็นผู้เขียนเขียนดราม่าครอบครัวจริงๆ จังๆ สักเรื่องเลย) บทอาม่าป่วยขึ้นมา ก็ทำเรากลัว...กลัวใจมากว่าอาม่าจะตายมั้ย เตรียมทิชชู่ไว้ซับน้ำตาแล้วด้วย (แต่จะได้ใช้หรือไม่ได้ใช้ คงต้องให้นักอ่านไปลุ้นกันเอง)
----------
👩❤️👨อีกเส้นเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ทำได้ดีมาก นอกจากเรื่องอาม่ากับหลานสาว ก็คือเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ทั้งน้องสรกับน้องชาย (แน่นอนว่าเชื่อมโยงไปถึงน้องสรกับพ่อ) ที่พอเฉลยความจริง ตอนความข้องใจ ความคลุมเครือที่น้องสรเคยมีต่อพ่อกับน้องต่างแม่ ถูกทำให้ชัดเจนขึ้นมา ก็ทำเอาเราซาบซึ้งตามนางเอกไปมากเลยทีเดียว ไหนจะพี่บีมกับน้องชาย ที่อายุห่างกันแค่ปีเดียว จากพี่น้องเลยเป็นเหมือนเพื่อน บอกเลยว่าความห่าม ความห้าว ความกวนตีนของคุณหมอน้องชายพี่บีมน่ะ...ตกเราได้มากกว่าพี่แกซะอีก!
----------
👩❤️👨การหวนย้อนไปดูความหลังของพระนางเมื่อวันวาน เพื่อสร้างเป็นวันหวานในวันนี้...ที่ถือเป็นการประเดิมงานนักเขียนคนนี้เป็นเรื่องแรก ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเลยทีเดียว สถานีต่อไปเพชรเพลินตา คงได้หยิบมาอ่านในเร็ววันแน่
----------
👩❤️👨เรื่องนี้ต้องบอกว่า หน้าปกสะดุดตา (เพราะสวยมากกก) และชื่อเรื่องสะดุดใจเรามาก (เพราะเก๋มาก กับการนำคำว่าวันวานและวันหวานมาหลอมรวมกัน) เป็นเรื่องราวน่ารักที่จะพาคุณย้อนอดีตไปประมาณยุค 90 จนถึง 2000 ต้นๆ ในยุคที่เรายังเช่าหนังสือ ในยุคที่เรากินน้ำหวานใส่ถุง และที่สำคัญ...ช่วงเวลาที่เรายังเยาว์วัย และมีความรัก เป็น Puppy love เหมือนพิมพ์อัปสร หรือน้องสร นางเอกของเรื่องที่เคยปิ๊งรักพี่บีม พี่ชายที่แสนดีคนนั้น
----------
👩❤️👨เราชอบการเล่าเรื่องสลับเสียงระหว่างพระนาง ด้วยโทนเสียงสบายๆ น่ารักสมกับเรื่องราว ชอบการบรรยายเยอะพอๆ บทสนทนาของนักเขียน (เดี๋ยวนี้เจองานของนักเขียนใหม่ๆ ไม่ค่อยชอบบรรยายกัน แต่ Nenechan ไม่เป็นแบบนั้นเลย ลงตัวพอดีระหว่างบทบรรยายกับบทสนทนา) ชอบการค่อยๆ รำลึกถึงอดีตที่มันงดงามสดใส พาย้อนไปถึง “วันวาน” ของพระนาง ซึ่งเรื่องเชื่อว่ามันน่ารักจนจะพาให้นักอ่านกลับมาย้อนดูตัวเองด้วยเลยแหละ ว่าวันวานของคุณๆ เคยมีโมเมนต์วันหวานกับเค้าหรือเปล่า หรือเคยปิ๊งรักใครแบบที่น้องสรปิ๊งพี่บีมไหม
----------
👩❤️👨ตอนเห็นชื่อเรื่อง เห็นปกหลัง สิ่งแรกที่เราคิดเลยคือวันวานที่ว่าต้องเป็นวันหวานของคู่พระนาง เป็นความรักที่ฝังใจมาถึงปัจจุบันแน่นอน (อารมณ์ประมาณเจี๊ยบกับน้อยหน่าในแฟนฉัน หรือไม่ก็พี่โชนกับน้องน้ำในสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก) แต่ที่ไหนได้ เข้าใจผิดจ้า... ก็ยัยน้องสรน่ะยังอยู่ในวัยสวมคอซองอยู่เล้ย ส่วนพี่บีมก็เข้าสู่รั้วมหาลัยโน่นแล้ว ความสวีตหวานในวันวานเลยไม่มี (ซึ่งมันไม่ควรมีอยู่แล้ว เมื่อมองอายุน้องสร กับอายุพี่บีม ณ ตอนนั้น) เป็นแค่ความรักข้างเดียว ปิ๊งรักแบบผู้ญิ้งผู้หญิงของนางเอกนี่ละ ครั้นพอให้จากกัน ทั้งคู่ก็ไม่ได้ผูกพันกันมากจนพาให้เสียใจ หรือหัวใจวูบโหวงที่ต้องจากกัน แถมเหตุผลที่พระเอกต้องจากนางเอกก็เป็นเรื่องปกติที่ไม่ได้ชวนช็อก หรือชวนให้หนักหน่วงแต่อย่างใด
----------
👩❤️👨พอตัดมาปัจจุบัน ได้มาเจอกันอีกครั้งโดยบังเอิญ ตัวน้องสรเองก็ลืมๆ พี่บีมไปหมดแล้ว จำได้แค่ว่าเป็นหนุ่มรุ่นพี่ที่เธอปิ๊งรักเป็นปั๊ปปี้เลิฟสมัยเด็กๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงเป็นการเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ จนค่อยๆ พัฒนาเป็นความรัก จุดนี้เราเลยค่อนข้างเสียดาย อยากให้เรื่องราวในอดีตมันมีพลังมากกว่านี้ อยากให้มีเงื่อนปมหรือมีเหตุการณ์ติดค้างในอดีต ที่รอให้พระนางกลับมาเจอะเจอหรือเคลียร์ใจกันอีกครั้งในปัจจุบัน อยากให้ความน่ารักของพี่บีมในอดีตมีพลังหรือมีผลต่อตัวตนของน้องสรมากกว่านี้ (มากกว่าแค่ทำให้น้องสรเลือกเรียนวิศวะ) จุดเชื่อมโยง การย้อนวันวานจากปัจจุบันไปยังอดีต จึงเป็นแค่การนึกคิด การรื้อกล่องแห่งความทรงจำ หรือการระลึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขในตอนนั้นเท่านั้น
----------
👩❤️👨 วันหวานที่ว่าจึงไม่ได้อยู่ในเมื่อครั้งวันวาน แต่เป็นการกลับมาเจอกันของพระนาง การพากันย้อนวันวาน เพื่อเติมเต็มวันนี้...ให้เป็นวันหวาน แต่ถึงกระนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเรื่องนี้มันน่ารัก น่ารักทั้งการเล่าเรื่อง การรื้อความทรงจำในแต่ละช่วง แต่ละเรื่องราว มันอบอุ่น มันอบอวล มันหอมหวาน ด้วยการเล่าเรื่องของ Nenechan จริงๆ ไหนจะการสร้างตัวละคร พี่บีมถึงจะรักน้องสรเร็วไปสักนิด แต่พอรู้ตัวว่ารักแล้วพี่แกก็ค่อนข้างชัดเจนพอสมควร ถ้าเพียงแต่จังหวะนรกจะไม่เข้ามาแทรกจนทำให้น้องสรผิดใจกับพี่บีมบ่อยเหลือเกิน
----------
👩❤️👨แต่จังหวะนรกที่ว่าก็ไม่ได้ตกสายดราม่าอย่างเราได้มากเท่าเรื่องราวดราม่าในครอบครัวน้องสร ความน่ารักของพี่บีมกับน้องสรเช่นกัน...ก็ไม่ได้จับใจเราได้มากเท่าความรัก ความผูกพันในครอบครัวที่ผู้เขียนสร้างขึ้น เราชอบความสัมพันธ์ของอาม่ากับน้องสรมาก ชอบความอบอุ่น อ่อนโยน ความใจเย็นและรักหลานของอาม่า บทจะทะเลาะกันในกลุ่มญาติ Nenechan ก็ทำได้ดีจนเราอินไปกับมัน (อยากเห็นผู้เขียนเขียนดราม่าครอบครัวจริงๆ จังๆ สักเรื่องเลย) บทอาม่าป่วยขึ้นมา ก็ทำเรากลัว...กลัวใจมากว่าอาม่าจะตายมั้ย เตรียมทิชชู่ไว้ซับน้ำตาแล้วด้วย (แต่จะได้ใช้หรือไม่ได้ใช้ คงต้องให้นักอ่านไปลุ้นกันเอง)
----------
👩❤️👨อีกเส้นเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ทำได้ดีมาก นอกจากเรื่องอาม่ากับหลานสาว ก็คือเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง ทั้งน้องสรกับน้องชาย (แน่นอนว่าเชื่อมโยงไปถึงน้องสรกับพ่อ) ที่พอเฉลยความจริง ตอนความข้องใจ ความคลุมเครือที่น้องสรเคยมีต่อพ่อกับน้องต่างแม่ ถูกทำให้ชัดเจนขึ้นมา ก็ทำเอาเราซาบซึ้งตามนางเอกไปมากเลยทีเดียว ไหนจะพี่บีมกับน้องชาย ที่อายุห่างกันแค่ปีเดียว จากพี่น้องเลยเป็นเหมือนเพื่อน บอกเลยว่าความห่าม ความห้าว ความกวนตีนของคุณหมอน้องชายพี่บีมน่ะ...ตกเราได้มากกว่าพี่แกซะอีก!
----------
👩❤️👨การหวนย้อนไปดูความหลังของพระนางเมื่อวันวาน เพื่อสร้างเป็นวันหวานในวันนี้...ที่ถือเป็นการประเดิมงานนักเขียนคนนี้เป็นเรื่องแรก ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีเลยทีเดียว สถานีต่อไปเพชรเพลินตา คงได้หยิบมาอ่านในเร็ววันแน่
December 1, 2021
3/5 เกิดอาการจะให้คะแนนเท่าไหร่ดีเกิดขึ้น ถ้าความสนุกเต็ม5เราคงให้1.5ถึง2มั้งคะ แต่ถ้าดูรวมๆทุกอย่างเทียบกับเรื่องอื่นคงให้ประมาณ3เต็ม5 อ่านของเนเน่จังเป็นเรื่องที่2เราคงไม่ใช่แนวเดียวกัน😅 เล่มนี้โดนคนในgoodreadsกระตุ้นมาเลยอ่าน
October 24, 2025
เรื่องนี้มีการย้อนคิดถึงเรื่องเก่าๆ ในอดีตที่มองย้อนกลับไปแล้วก็รู้สึกว่าขำๆ หรือน่ารักดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเช่าหนังสือ การหนีบกระเป๋านักเรียน น้ำแข็งไส ไอศกรีมหลอด แต่น่าเสียดายที่เรื่องในอดีตต่างๆ ที่ใส่มาเป็นแค่ลูกเล่นเท่านั้น ไม่ได้มีผลอะไรกับเนื้อเรื่องในปัจจุบันเท่าไหร่ ความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกในอดีตเรียกได้ว่าค่อนข้างผิวเผิน ตอนเจอกันครั้งแรก นางเอกเรียนอยู่ม.หนึ่ง ส่วนพระเอกเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีสองแล้ว เลยไม่ได้สนิทสนมกันมากเพราะอายุที่ต่างกันเยอะ จากนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกเป็นสิบปี ก่อนที่นางเอกจะมาสมัครงานในบริษัทที่พระเอกทำงานอยู่
เรื่องนี้ต่างจากผลงานส่วนใหญ่ของ Nenechan ตรงที่เล่าเรื่องโดยใช้มุมมองบุคคลที่หนึ่ง ให้พระเอกและนางเอกเล่าเรื่องผ่านมุมมองของตัวเอง นึกว่าเล่าเรื่องแบบนี้แล้วจะน่ารักและทำให้เข้าใจตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง แต่อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้ขาดเสน่ห์อย่างน่าเสียดาย ขนาดช่วงที่จีบกันและช่วงที่มีเลิฟซีนก็ยังค่อนข้างจืดชืด พระเอกเรื่องนี้เคยแต่งงานแล้ว คบกันมาเป็นสิบปีก่อนที่พระเอกจะโดนเมียทิ้งเพราะเมียอยากได้ผู้ชายที่ฐานะร่ำรวยกว่านี้ ตอนหลังเมียเก่าของพระเอกมาตามตื๊อขอคืนดีด้วย พระเอกไม่อยากให้นางเอกกังวลใจเลยเลือกที่จะโกหก พอนางเอกเจอแบบนี้ซ้ำๆ ก็หมดสิ้นความไว้วางใจ ไม่ฟังคำอธิบายใดๆ เลยมีช่วงที่เสียใจแล้วก็ช่วงง้อกันอยู่หลายรอบ อ่านแล้วก็แอบเบื่อนิดหน่อย ท้ายที่สุดพอเข้าใจกันดีแล้วพระเอกก็อยากแต่งงานเลยทั้งๆ ที่นางเอกแย้งว่าเพิ่งคบกันได้ไม่นาน แต่พระเอกก็อ้างว่าตัวเองอายุมากแล้ว เราอ่านแล้วรู้สึกว่าคู่นี้ไม่ได้รักใคร่ผูกพันกันเท่าไหร่ ควรจะคบหาดูใจกันไปอีกนานๆ หลายๆ ปีด้วยซ้ำ ยังไม่ควรรีบแต่งงาน
น้องสรนางเอกเรื่องนี้อายุ 28 แล้ว แต่ความคิดอ่านก็ยังค่อนข้างเด็กอยู่ ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าทำงานมาหลายปีแล้ว ตอนที่ปรึกษาปัญหาหัวใจกับน้องชาย เรายังรู้สึกว่าน้องชายสรเป็นผู้ใหญ่กว่า ส่วนพี่บีมพระเอกเรื่องนี้อายุ 35 แล้ว ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่เท่าไหร่ ตัวละครที่มีเสน่ห์ที่สุดกลับกลายเป็นหมอบอม น้องชายของพระเอก ส่วนคุณพ่อคุณแม่ของพระเอกและอาม่าของนางเอกก็เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารัก โดยรวมแล้วเรื่องนี้ค่อนข้างน่าผิดหวัง ถึงจะมีฉากหวานกันแต่อ่านแล้วไม่อินตามไปด้วย หลายๆ ปมปัญหาหนักหน่วงในเรื่องก็คลี่คลายไปง่ายๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพี่น้องทะเลาะกันแทบเป็นแทบตายเพื่อแย่งสมบัติ หรือเรื่องเพื่อนร่วมงานอย่างบุษที่ขโมยผลงานคนอื่นไปหน้าด้านๆ
เรื่องนี้ต่างจากผลงานส่วนใหญ่ของ Nenechan ตรงที่เล่าเรื่องโดยใช้มุมมองบุคคลที่หนึ่ง ให้พระเอกและนางเอกเล่าเรื่องผ่านมุมมองของตัวเอง นึกว่าเล่าเรื่องแบบนี้แล้วจะน่ารักและทำให้เข้าใจตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง แต่อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้ขาดเสน่ห์อย่างน่าเสียดาย ขนาดช่วงที่จีบกันและช่วงที่มีเลิฟซีนก็ยังค่อนข้างจืดชืด พระเอกเรื่องนี้เคยแต่งงานแล้ว คบกันมาเป็นสิบปีก่อนที่พระเอกจะโดนเมียทิ้งเพราะเมียอยากได้ผู้ชายที่ฐานะร่ำรวยกว่านี้ ตอนหลังเมียเก่าของพระเอกมาตามตื๊อขอคืนดีด้วย พระเอกไม่อยากให้นางเอกกังวลใจเลยเลือกที่จะโกหก พอนางเอกเจอแบบนี้ซ้ำๆ ก็หมดสิ้นความไว้วางใจ ไม่ฟังคำอธิบายใดๆ เลยมีช่วงที่เสียใจแล้วก็ช่วงง้อกันอยู่หลายรอบ อ่านแล้วก็แอบเบื่อนิดหน่อย ท้ายที่สุดพอเข้าใจกันดีแล้วพระเอกก็อยากแต่งงานเลยทั้งๆ ที่นางเอกแย้งว่าเพิ่งคบกันได้ไม่นาน แต่พระเอกก็อ้างว่าตัวเองอายุมากแล้ว เราอ่านแล้วรู้สึกว่าคู่นี้ไม่ได้รักใคร่ผูกพันกันเท่าไหร่ ควรจะคบหาดูใจกันไปอีกนานๆ หลายๆ ปีด้วยซ้ำ ยังไม่ควรรีบแต่งงาน
น้องสรนางเอกเรื่องนี้อายุ 28 แล้ว แต่ความคิดอ่านก็ยังค่อนข้างเด็กอยู่ ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าทำงานมาหลายปีแล้ว ตอนที่ปรึกษาปัญหาหัวใจกับน้องชาย เรายังรู้สึกว่าน้องชายสรเป็นผู้ใหญ่กว่า ส่วนพี่บีมพระเอกเรื่องนี้อายุ 35 แล้ว ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่เท่าไหร่ ตัวละครที่มีเสน่ห์ที่สุดกลับกลายเป็นหมอบอม น้องชายของพระเอก ส่วนคุณพ่อคุณแม่ของพระเอกและอาม่าของนางเอกก็เป็นผู้ใหญ่ที่น่ารัก โดยรวมแล้วเรื่องนี้ค่อนข้างน่าผิดหวัง ถึงจะมีฉากหวานกันแต่อ่านแล้วไม่อินตามไปด้วย หลายๆ ปมปัญหาหนักหน่วงในเรื่องก็คลี่คลายไปง่ายๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องพี่น้องทะเลาะกันแทบเป็นแทบตายเพื่อแย่งสมบัติ หรือเรื่องเพื่อนร่วมงานอย่างบุษที่ขโมยผลงานคนอื่นไปหน้าด้านๆ
Displaying 1 - 9 of 9 reviews