Adriaan Roland Holst (Amsterdam, 23 May 1888 - Bergen, 5 August 1976) was a Dutch writer, nicknamed the "Prince of Dutch Poets". He was the second winner, in 1948, of the Constantijn Huygens Prize. Holst was the nephew of painter Richard Roland Holst and writer Henriette Roland Holst. His extensive oeuvre is characterized by its own solemn style and rich symbolism.
Voor mij is deze bloemlezing uit de liefdesgedichten van een der belangrijkste Nederlandse dichters, Adriaan Roland Holst, een eerste kennismaking met werk van deze auteur, dat beken ik. Het is een zeer aangename. Prachtige taal, mooie inhoud. Het nawoord van samensteller Jan van der Vegt helpt uitstekend voor een beter begrip. Hierna citeer ik het gedicht ‘Verleden’, een sonnet. JM
Zeg niet dat ons verleden is verloren en dat de lamp der liefde is uitgebrand, want aan vereenzamings uiterste rand wordt der herinring zaligheid geboren.
O, nooit vergeet ik hoe door ’t dovend gloren wij langzaam doolden over ’t avondland, en nooit hoe wij verzaligd hand in hand talmden om stiltes verre zang te horen.
En nooit hoe, wijl onder de volle nachten der velden wemelende bloemenprachten lagen gedoofd en maanlichtovervloten,
hoe wijl wij stonden in elkanders armen langzaam de bloem van uwe rode, warme lippen ontlook en zich uw ogen sloten.