پس از شكوفايي داستان كوتاه در ادبيات فارسي، به واسطه ي پيشينه ي شعري ايرانيان، ژانري پديد آمد كه هم شعر است هم داستان كوتاه. گونه اي كه در آن توامان از عناصر داستان و ابزار هاي شعر، در فرم و زبان استفاده مي شود. اين كتاب بر اين گونه ي ادبي، نام داستان شاعرانه را نهاده است. به زيرشاخه هاي آن پرداخته و با بررسي داستان هاي كوتاه برجسته ي اين جريان، داستان شاعرانه را مي شناساند.