Javaanse polder is een roman over twee zussen tijdens de koloniale oorlog van 1945 - 1949.
Clasina heeft verkering met Cees. Onder de leus Indië verloren, rampspoed geboren, stuurt Nederland dienstplichtigen naar de Oost voor orde en herstel. Cees moet naar Java. Niemand weet voor hoelang en dat maakt Claasje opstandig. Haar zusje Anna vindt het allemaal overdreven en hun alleenstaande moeder heeft het druk met de boerderij. Het dagelijks leven in het dorp gaat voort. De dominee houdt zijn preken en de postbode bezorgt trouw de brieven voor Claasje. Maar het wachten heeft op allen invloed. Dichtbij en ver weg. Verwachting en werkelijkheid lopen steeds verder uit elkaar. In de alledaagsheid ontvouwt zich een Griekse tragedie.
Het dagelijks leven in het dorp, het wachten op post van het front, Anna's gedachten, de worstelingen van de dominee, het verstrijken van de tijd en dan dat einde... Echt bijzonder prachtig geschreven.
Nergens staat een woord te veel en alles wat er staat, wil je gewoon opslurpen. Je gaat langzamer lezen om langer in Drechtum mee te kunnen wachten.
Ik heb sommige stukken van de dominee meerdere keren gelezen omdat ik het zo sterk vond. Zijn verhaal, zijn tweestrijd. Zo menselijk. Zo goed beschreven.
'Javaanse polder' verdient een groot publiek en zou wat mij betreft verfilmd mogen worden tot een intieme mini-serie. Nominaties gegarandeerd.
“Het leven was wachttijd en het bestaan sijpelde gestaag door. Soms moeizaam, soms op het onverschillige af, maar de tijd verstreek. Dat was een vast gegeven. Onontkoombaar."
Met Javaanse Polder zet Jan P. Meijers meer dan alleen een mooie historische roman neer. De sfeer aan het thuisfront tijdens de slepende koloniale oorlog van 1945-1949, zoals hij die beschrijft, is kostbaar te noemen. Kostbaar omdat je als lezer uitgenodigd wordt om van een afstandje stiekem mee te kijken, mee te luisteren en mee te voelen met weduwe Besemer en haar twee opgroeiende dochters, de dagelijkse gesprekken aan tafel en het wachten op de postbode. Zelfs de innerlijke strijd van de dorpsdominee, een herder die zijn gevoelens ondergeschikt maakt aan zijn plicht en roeping, is van een bijna ongemakkelijke herkenbaarheid; zo werkelijk dat je als lezer met hem in discussie wil gaan. De kostbare sfeer, het gemak waarmee Jan P. Meijers zijn karakters voorstelt en het drama dat zich langzaam ontvouwt, maken Javaanse Polder tot een goed leesbare roman over een gevoelig onderwerp. Een roman waar je eigenlijk geen afscheid van wil nemen.