What do you think?
Rate this book
Η ζωή που σου 'κλεψα
Δυο δίδυμες αδελφές και ένας άντρας ανάμεσά τους. Αγάπη, καθήκον και έρωτας μπλέκονται, συγκρούονται, χωρίζονται βίαια και ξανασμίγουν σε μια διαδρομή χωρίς τέρμα. Ένα γαϊτανάκι ψυχών που τις δένει ένας βαρύς όρκος και ένας ανεκπλήρωτος έρωτας.
Από το σήμερα στο μακρινό χθες, πάντα με φόντο τη μυστηριακή καστροπολιτεία του Μυστρά, οι δίδυμες δε θα πάψουν να αναζητούν τη λύτρωση.
Επειδή κάποιες ψυχές δεν τις γαληνεύει ο θάνατος.
Επειδή κάποιους έρωτες δεν τους νικά ο χρόνος.
Από το σήμερα στο μακρινό χθες, πάντα με φόντο τη μυστηριακή καστροπολιτεία του Μυστρά, οι δίδυμες δε θα πάψουν να αναζητούν τη λύτρωση.
Επειδή κάποιες ψυχές δεν τις γαληνεύει ο θάνατος.
Επειδή κάποιους έρωτες δεν τους νικά ο χρόνος.
464 pages, Paperback
Published January 21, 2021
1 person is currently reading
47 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
February 1, 2021
Η Ζωή που σου'κλεψα είναι ένα φανταστικο βιβλίο, με υπέροχη πλοκή και ήρωες αινιγματικούς που θα σε κερδίσουν από τις πρώτες σελίδες.
Πρόκειται για ένα βατό ανάγνωσμα γεμάτο εικόνες του τότε και του σήμερα , ενα βιβλίο που άνετα θα μπορούσε να αποτελέσει βάση ταινίας . Τρεις γενεές γυναικών , μια ιστορική πολη , μια καταρα .
Αυτά θα ήθελα να σας αποκαλύψω για το συγκεκριμένο βιβλίο, το οποίο δεν με άφηνε να κάνω τίποτα μέχρι να το τελειώσω.
Η σύνδεση μεταξύ των τριών ενοτήτων μας κρατεί σε αγωνιά και προβλιματισμο καθολη την ανάγνωση μέχρι το τέλος που έρχεται η λύτρωση του αναγνώστη.
Πρόκειται για ένα βατό ανάγνωσμα γεμάτο εικόνες του τότε και του σήμερα , ενα βιβλίο που άνετα θα μπορούσε να αποτελέσει βάση ταινίας . Τρεις γενεές γυναικών , μια ιστορική πολη , μια καταρα .
Αυτά θα ήθελα να σας αποκαλύψω για το συγκεκριμένο βιβλίο, το οποίο δεν με άφηνε να κάνω τίποτα μέχρι να το τελειώσω.
Η σύνδεση μεταξύ των τριών ενοτήτων μας κρατεί σε αγωνιά και προβλιματισμο καθολη την ανάγνωση μέχρι το τέλος που έρχεται η λύτρωση του αναγνώστη.
February 2, 2021
Την κυρία Έλενα Γκίκα-Πετρουλάκη τη γνωρίσαμε μέσα από το βιβλίο της "Καθρέφτες και είδωλα" το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2018 από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Και η αλήθεια είναι πως αν και πρόκειται για ένα ξεχωριστό και ιδιαίτερο βιβλίο, που όσοι το διάβασαν το αγάπησαν και κατέκτησε μια θέση στην καρδιά τους, δεν πήρε τη φήμη που του άρμοζε και του άξιζε. Καλό θα ήταν, λοιπόν, να μην συμβεί κάτι ανάλογο και με το νέο πόνημα της συγγραφέως, "Η ζωή που σου 'κλεψα", όχι μόνο γιατί είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο με μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία να αφηγηθεί, αλλά γιατί μπορώ να πω με περισσή βεβαιότητα πως θα είναι μέσα στα καλύτερα βιβλία του 2021.
Δυο αδελφές. Δυο δίδυμα κορίτσια που η ζωή έμελλε να δέσει άρρηκτα από τη γέννησή τους κιόλας, με μια αόρατη κλωστή, κόκκινη σαν το αίμα. Δυο γυναίκες που η ζωή τα έφερε έτσι ώστε ανάμεσά τους να μπει ένας άντρας και κατ' επέκτασιν να έρθει και η σύγκρουση όλων εκείνων των συναισθημάτων που την ίδια στιγμή τις ενώνουν και τις χωρίζουν. Αγάπη, έρωτας, καθήκον, υποχρέωση, υποσχέσεις και όρκοι που δεν χάθηκαν μέσα στο πέρασμα του χρόνου, ούτε μέσα στη δίνη των γεγονότων που σημάδεψαν τις ψυχές τους για πάντα. Γιατί ορισμένες πληγές δεν κλείνουν και ίσως να μην πρέπει να το κάνουν. Γιατί ορισμένα πράγματα δεν ξεχνιούνται επειδή δεν πρέπει να λησμονηθούν. Μα πάνω απ' όλα, επειδή κάποια πράγματα αντέχουν ενάντια στον χρόνο και στη φθορά που αυτός φέρνει μαζί του.
Η γραφή της κυρίας Γκίκα-Πετρουλάκη είναι απλή, ρέουσα, γεμάτη συναίσθημα και που πάνω απ' όλα καταφέρνει να γεννήσει εικόνες και να ζωντανέψει γεγονότα και καταστάσεις μπροστά στα μάτια του αναγνώστη τόσο αβίαστα και ρεαλιστικά, που κάποιες στιγμές πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται πως είναι πολύ δύσκολο να πρόκειται αποκλειστικά για μια μυθοπλαστική ιστορία και όχι για κάποια που έχει τις ρίζες τις στην πραγματικότητα. Συνδυασμένα όλα αυτά με την γλαφυρή περιγραφικότητά της, που σε καμία στιγμή δεν ξεπερνάει τα όρια ώστε να γίνει φλύαρη, διατηρώντας τα πάντα σε μια φυσική αρμονία, μας προσφέρει μια αφήγηση που, παρά το σκληρά της σημεία, είναι ονειρική και αέρινη, μα και πλημμυρισμένη από την ελπίδα και την πίστη των ανθρώπων που τείνει να μην σβήνει τόσο εύκολα.
Με φόντο τον μυστηριακό Μυστρά, τον οποίο εκμεταλλεύεται στον απόλυτο βαθμό, τόσο ως τοποθεσία όσο και ιστορικά και ηθογραφικά, ξετυλίγεται το κουβάρι μιας ιστορίας που εκτελείται σε τρεις πράξεις, θυμίζοντάς μας θεατρικό έργο, τόσο με τη δομή του όσο και με τον τρόπο που γίνεται η αφήγησή της. Μια ιστορία που μας ταξιδεύει ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα και που καταφέρνει να διατηρήσει την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στα δύο αυτά χρονικά αφηγηματικά άκρα, χωρίς να μας βγάζει από το συνολικό κλίμα της, αλλά και χωρίς να αλλοιώνει το συναίσθημα, παρά μονάχα φέρνοντάς το σε μια σύγκρουση που μας κάνει συνεχώς να αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να κρίνουμε ή να καταδικάσουμε, αν μπορούμε να δώσουμε δίκιο ή άδικο, αν τελικά η ζωή είναι τόσο μονοδιάστατη όσο τείνουμε κάποιες φορές να πιστεύουμε.
Στον πυρήνα της αφήγησης, περισσότερο ακόμα κι απ' τον έρωτα, βρίσκεται ο αδελφικός δεσμός, εκείνος που μπορεί να μετακινήσει βουνά με τη δύναμή του, αλλά και που μπορεί να οδηγήσει σε βίαιες μάχες αν τα δύο άκρα στραφούν το ένα ενάντια στο άλλο. Γιατί έτσι είμαστε καμωμένοι οι άνθρωποι, ικανοί να πληγώσουμε όσους αγαπάμε περισσότερο και να πληγωθούμε από εκείνους που μας αγαπάνε εξίσου, απλά γιατί δεν είμαστε πάντα ικανοί να διαχωρίσουμε το "εγώ" μας από το "εμείς". Γιατί πολλές φορές γινόμαστε έρμαια των παθών και των αδυναμιών μας, είναι αδύνατον να τους αντισταθούμε, όχι μόνο γιατί δεν μπορούμε, αλλά γιατί ενδόμυχα δεν θέλουμε, και ίσως γιατί κάτι ανώτερο από εμάς μας οδηγεί προς εκείνη την κατεύθυνση.
Τρεις γενιές γυναικών, μια κατάρα, ένας όρκος, ένας έρωτας που δεν πραγματώθηκε και που ζητάει την ευκαιρία που στερήθηκε. Μια ιστορία με πολλά θύματα, με πολύ πόνο, με έναν έρωτα που δεν έσβησε στο πέρασμα του χρόνου, με φόντο τον πανέμορφο Μυστρά που στον αέρα του θαρρείς, πλανώνται μυρωδιές και μελωδίες σηματοδοτούν τα πιο σημαντικά σημεία των καιρών τους, αλλά και των ανθρώπων που πέρασαν απ' αυτούς αφήνοντας το σημάδι τους στον χωροχρόνο. Γιατί κάποια πράγματα, όπως προείπα, δεν σβήνουν, δεν χάνονται, δε λησμονούνται, με τις ψυχές να περιφέρονται μέχρι να ολοκληρωθούν κλείνοντας τον κύκλο τους όπως πρέπει, με τα χρέη όλων να ζητούν εξόφληση, με τους ανθρώπους που άφησαν πάνω μας και μέσα τους το στίγμα τους να μένουν πάντα συντροφιά μας, με τους έρωτες τους μεγάλους, τους αληθινούς να καίνε σαν τη φλόγα ακόμα και μετά που οι καρδιές θα έχουν πάψει να χτυπάνε. Γιατί κάποια πράγματα, είναι μεγαλύτερα απ' το τώρα.
Δυο αδελφές. Δυο δίδυμα κορίτσια που η ζωή έμελλε να δέσει άρρηκτα από τη γέννησή τους κιόλας, με μια αόρατη κλωστή, κόκκινη σαν το αίμα. Δυο γυναίκες που η ζωή τα έφερε έτσι ώστε ανάμεσά τους να μπει ένας άντρας και κατ' επέκτασιν να έρθει και η σύγκρουση όλων εκείνων των συναισθημάτων που την ίδια στιγμή τις ενώνουν και τις χωρίζουν. Αγάπη, έρωτας, καθήκον, υποχρέωση, υποσχέσεις και όρκοι που δεν χάθηκαν μέσα στο πέρασμα του χρόνου, ούτε μέσα στη δίνη των γεγονότων που σημάδεψαν τις ψυχές τους για πάντα. Γιατί ορισμένες πληγές δεν κλείνουν και ίσως να μην πρέπει να το κάνουν. Γιατί ορισμένα πράγματα δεν ξεχνιούνται επειδή δεν πρέπει να λησμονηθούν. Μα πάνω απ' όλα, επειδή κάποια πράγματα αντέχουν ενάντια στον χρόνο και στη φθορά που αυτός φέρνει μαζί του.
Η γραφή της κυρίας Γκίκα-Πετρουλάκη είναι απλή, ρέουσα, γεμάτη συναίσθημα και που πάνω απ' όλα καταφέρνει να γεννήσει εικόνες και να ζωντανέψει γεγονότα και καταστάσεις μπροστά στα μάτια του αναγνώστη τόσο αβίαστα και ρεαλιστικά, που κάποιες στιγμές πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται πως είναι πολύ δύσκολο να πρόκειται αποκλειστικά για μια μυθοπλαστική ιστορία και όχι για κάποια που έχει τις ρίζες τις στην πραγματικότητα. Συνδυασμένα όλα αυτά με την γλαφυρή περιγραφικότητά της, που σε καμία στιγμή δεν ξεπερνάει τα όρια ώστε να γίνει φλύαρη, διατηρώντας τα πάντα σε μια φυσική αρμονία, μας προσφέρει μια αφήγηση που, παρά το σκληρά της σημεία, είναι ονειρική και αέρινη, μα και πλημμυρισμένη από την ελπίδα και την πίστη των ανθρώπων που τείνει να μην σβήνει τόσο εύκολα.
Με φόντο τον μυστηριακό Μυστρά, τον οποίο εκμεταλλεύεται στον απόλυτο βαθμό, τόσο ως τοποθεσία όσο και ιστορικά και ηθογραφικά, ξετυλίγεται το κουβάρι μιας ιστορίας που εκτελείται σε τρεις πράξεις, θυμίζοντάς μας θεατρικό έργο, τόσο με τη δομή του όσο και με τον τρόπο που γίνεται η αφήγησή της. Μια ιστορία που μας ταξιδεύει ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα και που καταφέρνει να διατηρήσει την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στα δύο αυτά χρονικά αφηγηματικά άκρα, χωρίς να μας βγάζει από το συνολικό κλίμα της, αλλά και χωρίς να αλλοιώνει το συναίσθημα, παρά μονάχα φέρνοντάς το σε μια σύγκρουση που μας κάνει συνεχώς να αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να κρίνουμε ή να καταδικάσουμε, αν μπορούμε να δώσουμε δίκιο ή άδικο, αν τελικά η ζωή είναι τόσο μονοδιάστατη όσο τείνουμε κάποιες φορές να πιστεύουμε.
Στον πυρήνα της αφήγησης, περισσότερο ακόμα κι απ' τον έρωτα, βρίσκεται ο αδελφικός δεσμός, εκείνος που μπορεί να μετακινήσει βουνά με τη δύναμή του, αλλά και που μπορεί να οδηγήσει σε βίαιες μάχες αν τα δύο άκρα στραφούν το ένα ενάντια στο άλλο. Γιατί έτσι είμαστε καμωμένοι οι άνθρωποι, ικανοί να πληγώσουμε όσους αγαπάμε περισσότερο και να πληγωθούμε από εκείνους που μας αγαπάνε εξίσου, απλά γιατί δεν είμαστε πάντα ικανοί να διαχωρίσουμε το "εγώ" μας από το "εμείς". Γιατί πολλές φορές γινόμαστε έρμαια των παθών και των αδυναμιών μας, είναι αδύνατον να τους αντισταθούμε, όχι μόνο γιατί δεν μπορούμε, αλλά γιατί ενδόμυχα δεν θέλουμε, και ίσως γιατί κάτι ανώτερο από εμάς μας οδηγεί προς εκείνη την κατεύθυνση.
Τρεις γενιές γυναικών, μια κατάρα, ένας όρκος, ένας έρωτας που δεν πραγματώθηκε και που ζητάει την ευκαιρία που στερήθηκε. Μια ιστορία με πολλά θύματα, με πολύ πόνο, με έναν έρωτα που δεν έσβησε στο πέρασμα του χρόνου, με φόντο τον πανέμορφο Μυστρά που στον αέρα του θαρρείς, πλανώνται μυρωδιές και μελωδίες σηματοδοτούν τα πιο σημαντικά σημεία των καιρών τους, αλλά και των ανθρώπων που πέρασαν απ' αυτούς αφήνοντας το σημάδι τους στον χωροχρόνο. Γιατί κάποια πράγματα, όπως προείπα, δεν σβήνουν, δεν χάνονται, δε λησμονούνται, με τις ψυχές να περιφέρονται μέχρι να ολοκληρωθούν κλείνοντας τον κύκλο τους όπως πρέπει, με τα χρέη όλων να ζητούν εξόφληση, με τους ανθρώπους που άφησαν πάνω μας και μέσα τους το στίγμα τους να μένουν πάντα συντροφιά μας, με τους έρωτες τους μεγάλους, τους αληθινούς να καίνε σαν τη φλόγα ακόμα και μετά που οι καρδιές θα έχουν πάψει να χτυπάνε. Γιατί κάποια πράγματα, είναι μεγαλύτερα απ' το τώρα.
March 23, 2021
Είναι η πρώτη μου επαφή με τη συγγραφέα &μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα!
Δυο δίδυμες αδερφές, μια κατάρα, ένας όρκος, ένας έρωτας... Η ιστορία λαμβάνει χώρα κυρίως στην καστροπολιτεία του Μυστρά &καταλαβαίνουμε πως έχει γίνει αρκετή έρευνα σχετικά με τα ιστορικά στοιχεία που παραθέτονται.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Η γραφή της, σε ταξιδεύει &σε κάνει να θέλεις να μάθεις τι θα γίνει στη συνέχεια. Ασχολείται κυρίως με την ψυχή &τις ανθρώπινες σχέσεις. Ειδικά, με τον αδελφικό δεσμό &τον έρωτα.
Δεν μπορώ να πω πως η βασική ιδέα με βρίσκει σύμφωνη. Ωστόσο, μου άρεσε πάρα πολύ το πως έδεσαν τα γεγονότα, στο παρόν &το παρελθόν. Με ταξίδεψε. Το απόλαυσα. &επίσης, δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερο τέλος!
Δυο δίδυμες αδερφές, μια κατάρα, ένας όρκος, ένας έρωτας... Η ιστορία λαμβάνει χώρα κυρίως στην καστροπολιτεία του Μυστρά &καταλαβαίνουμε πως έχει γίνει αρκετή έρευνα σχετικά με τα ιστορικά στοιχεία που παραθέτονται.
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Η γραφή της, σε ταξιδεύει &σε κάνει να θέλεις να μάθεις τι θα γίνει στη συνέχεια. Ασχολείται κυρίως με την ψυχή &τις ανθρώπινες σχέσεις. Ειδικά, με τον αδελφικό δεσμό &τον έρωτα.
Δεν μπορώ να πω πως η βασική ιδέα με βρίσκει σύμφωνη. Ωστόσο, μου άρεσε πάρα πολύ το πως έδεσαν τα γεγονότα, στο παρόν &το παρελθόν. Με ταξίδεψε. Το απόλαυσα. &επίσης, δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερο τέλος!
February 16, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Είναι γνωστό πως τα δίδυμα αδέρφια καί δη τα μονοζυγωτικά έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους σε σχέση με τα αδέρφια που δεν μεγάλωσαν μαζί μέσα στην μήτρα της μητέρας τους μέχρι την κοινή στιγμή της γέννησής τους. Πανομοιότυπα στην όψη,με μόνη τους διαφορά στον χαρακτήρα. Συνήθως εκεί διαφέρουν κατά πολύ. Αλλά κατά ένα μαγικό τρόπο καί πάλι μοιάζουν σαν τα δύο κομμάτια ενός παζλ που ''κουμπώνουν'' καί συμπληρώνουν άψογα το ένα με το άλλο. Θα μπορούσε,επίσης,κάλλιστα να θεωρηθεί το ένα ως το άλλο μισό του άλλου. Ποιός/α,άλλωστε,δεν έχει ακούσει ιστορίες για δίδυμα που μπορεί το ένα να αισθάνεται ό,τι το άλλο χωρίς καν να το εκφράσουν με λέξεις; Ένας ευλογημένος δεσμός τον οποίο λίγοι/ες είναι αυτοί/ες οι προνομιούχοι/ες που έχουν την τύχη να τον βιώνουν στη ζωή τους.
Στον χώρο της λογοτεχνίας στην χώρα μας υπάρχουν πολλοί/ες συγγραφείς που είναι αγαπητοί/ες μέσω των έργων τους στο αναγνωστικό κοινό. Τυγχάνει κατά καιρούς να ''γνωρίζω'' τα ονόματα όλων καί περισσοτέρων από συνομιλίες που έχω με άλλους βιβλιόφιλους. Η χαρά μου,όμως,αυξάνεται όταν μου δίνεται η δυνατότητα να έρθω σε επαφή με τα βιβλία τους καί να αποκομίσω από εκείνα ό,τι θα με ''αγγίξει'' ίσως καί να με διδάξει για κάτι που θα συναντήσω στην μετέπειτα πορεία της ζωής μου. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το νέο ιστορικό-κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως κυρίας Έλενας Γκίκα-Πετρουλάκη με τίτλο ''Η ζωή που σου ΄κλεψα'' καί σήμερα έχω να δηλώσω πως κατάφερε να μου ''κλέψει'' την καρδιά.
Η συγγραφέας κυρία Έλενα Γκίκα-Πετρουλάκη μέσα από το νέο της βιβλίο συνδυάζει αρμονικά καί με απόλυτη φυσικότητα το παρόν με το παρελθόν. Την βαρύνουσα καί αξιομνημόνευτη ιστορία του τόπου του Μυστρά με την σύγχρονη ιστορία. Ένα πάντρεμα μυθοπλασίας καί ιστορίας που σκοπό του δεν είναι μόνο η ανάδειξη ιστορικών γεγονότων -που λίγο έως πολύ είναι γνωστά σε όλους κι όλες- αλλά κάτι πιο πολύπλευρο καί βαθύ. Με λόγο,λοιπόν,στιβαρό καί δομημένο άψογα καταγράφει πάνω στο χαρτί μία ιστορία της οποίας ο κύκλος ξεκινά π��λαιότερα καί έρχεται να κλείσει ( ; ) στο σήμερα. Άραγε,θα είμαστε ποτέ διατεθειμένοι/ες να βάλουμε ένα τέλος σε κάτι που διαιωνίζεται,ή,κι εμείς με τη σειρά μας θα το αφήσουμε ως ''παρακαταθήκη'' στην επόμενη γενιά καί έτσι θα αποποιηθούμε τις όποιες ευθύνες που μπορεί να μας ''βαραίνουν'';
Για μένα ήταν η πρώτη γνωριμία με την πένα της συγγραφέως καί τολμώ να πώ με πάσα ειλικρίνεια ότι στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Αρχικά,εκτίμησα το γεγονός πως έχει κάνει ενδελεχή έρευνα πρίν να μιλήσει για τα όποια ιστορικά γεγονότα. Άν εξαιρέσουμε την αναφορά της στην Κλεόπα Μαλατέστα που όπως λέει καί η ίδια η συγγραφέας ήταν απαραίτητη για την εξέλιξη της πλοκής,κατά τ'άλλα θεωρώ πως το κείμενο είναι αρκετά ακριβές ως προς το ιστορικό κομμάτι. Έπειτα,βρήκα αρεστό το πως προσάρμοσε το αισθηματικό καί το κοινωνικό κομμάτι μέσα στην πλοκή χωρίς το ένα να αντικρούει,ή,να ''καπελώνει'' το άλλο. Όλα δίνονται στους σωστούς χρόνους καί στην έκταση που τους αναλογεί. Δεν ξεφεύγει,ούτε κάνει κάπου ''κοιλιά''. Χωρισμένο σε τρία μεγάλη μέρη το κείμενο όχι μόνο βοηθά να είναι πιο ευανάγνωστο καί κατανοητό,αλλά να μας δοθούν όλες οι λεπτομέρειες ώστε να έχουμε μία πλήρη εικόνα καί συνοχή των γεγονότων.
''Δυο δίδυμες αδελφές και ένας άντρας ανάμεσά τους. Αγάπη, καθήκον και έρωτας μπλέκονται, συγκρούονται, χωρίζονται βίαια και ξανασμίγουν σε μια διαδρομή χωρίς τέρμα. Ένα γαϊτανάκι ψυχών που τις δένει ένας βαρύς όρκος και ένας ανεκπλήρωτος έρωτας. Από το σήμερα στο μακρινό χθες, πάντα με φόντο τη μυστηριακή καστροπολιτεία του Μυστρά, οι δίδυμες δε θα πάψουν να αναζητούν τη λύτρωση. Επειδή κάποιες ψυχές δεν τις γαληνεύει ο θάνατος. Επειδή κάποιους έρωτες δεν τους νικά ο χρόνος.'' (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η αδερφική αγάπη είναι τόσο ιερή που δε δύναμαι να φανταστώ πως υπάρχει άνθρωπος που θα επιθυμούσε να την δεί να διαλύεται σε κομμάτια σαν άλλος πύργος φτιαγμένος από τραπουλόχαρτα. Μία αγάπη που είναι πάνω από τον δεσμό αίματος που ενώνει τα μέλη της. Μία αγάπη που όμοιά της δεν υπάρχει στον κόσμο καί καμία δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Μία αγάπη που την έχει εξυμνίσει ο αρχαίος φιλόσοφος Σωκράτης κι όσοι έχουν αδέρφια αντιλαμβάνονται το μεγαλείο,την αξία καί την δύναμή της. Τί μπορεί,όμως,να κλονίσει συθέμελα μία τέτοια σχέση; Ποιός είναι αυτός ο παράγοντας που θα της ''επιτρέψει'' να ραγίσει σαν γυαλί καί να μην μπορεί -έστω καί φαινομενικά- να ''κολλήσει'' ξανά;
Στη ζωή μας θα δημιουργήσουμε πολλές σχέσεις. Είτε είναι ερωτικές,είτε φιλικές,θα μας επηρεάσουν σε μικρότερο,ή,μεγαλύτερο βαθμό. Τί γίνεται όταν αυτές οι αγάπες έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους; Ποιά αγάπη να κρατήσουμε καί ποιά να αφήσουμε πίσω; Πώς αυτό το δίλημμα μας στοιχείωνει σαν τους χείριστους εφιάλτες; Γιατί επιτρέπουμε στον εαυτό μας καί στους άλλους να μας βάλουν στην διαδικασία της όποιας επιλογής; Επιτρέψτε μου να πιστεύω πως δεν τίθεται θέμα σύγκρισης,ή,υπεροχής του ενός δεσμού από τον άλλον. Είναι κάτι το ξεχωριστό. Δεν πρέπει να τα βάζουμε στην ίδια ζυγαριά,καθώς καθένα έχει διαφορετική βαρύτητα,σημασία καί ρόλο στη ζωή μας. Για σκεφτείτε λίγο πόσο εγωϊστικό είναι από μεριάς μας,ή,από μεριάς των αγαπημένων μας να απαιτούμε να προβεί ο άλλος,ή,εμείς σε κάποια τέτοια επιλογή.
Μέσα από την χειρουργική σκιαγράφηση των χαρακτήρων των ηρώων καί των διαπροσωπικών τους σχέσεων η συγγραφέας θα προβεί σε μία άτυπη αποτύπωση της κοινωνίας καί των ανθρωπίνων σχέσεων σε ευρύτερο επίπεδο,το οποίο επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες όπως είναι το πολιτικό καί ιστορικό γίγεσθαι,οι εμπειρίες ζωής,οι σκέψεις καί τα ''θέλω'' των πρωταγωνιστών κάθε φορά. Το πως προσαρμόζεται εντέλει ο καθένας καί η καθεμία από εμάς,όταν η ζωή δεν μας τα φέρνει όπως έχουμε ονειρευτεί. Κι εκεί γεννιούνται στην ψυχή μας ποικίλα συναισθήματα. Θα περάσουμε από την χαρά στην λύπη,από τον έρωτα στην απελπισία,από την ύβρη στην τιμωρία καί τελικά στην κάθαρση....
Θα ήθελα να σας εκμυστηρευτώ πως ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου,ένιωθα πως δεν ήθελα να τελειώσει. Βέβαια,η συγγραφέας ήρθε καί έβαλε ένα φινάλε άκρως ικανοποιητικό,όχι μόνο για τα αναγνωστικά μου γούστα αλλά για όλο το σύνολο της ιστορίας. Ναι,για μένα παίζει σπουδαίο ρόλο ο επίλογος στο αν θα με ''καλύψει'' η υπόθεση ενός βιβλίου,ή όχι. Είναι σαν περιέχεται εκεί μία περίληψη όλου του νοήματός του. Δεν ξέρω πως αλλιώς να σας το εκφράσω. Όταν διαβάσετε το βιβλίο,θα αντληφθείτε -πιστεύω- το τι εννοώ. Αναζητήστε το!
Καλά σας αναγνώσματα!
Είναι γνωστό πως τα δίδυμα αδέρφια καί δη τα μονοζυγωτικά έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους σε σχέση με τα αδέρφια που δεν μεγάλωσαν μαζί μέσα στην μήτρα της μητέρας τους μέχρι την κοινή στιγμή της γέννησής τους. Πανομοιότυπα στην όψη,με μόνη τους διαφορά στον χαρακτήρα. Συνήθως εκεί διαφέρουν κατά πολύ. Αλλά κατά ένα μαγικό τρόπο καί πάλι μοιάζουν σαν τα δύο κομμάτια ενός παζλ που ''κουμπώνουν'' καί συμπληρώνουν άψογα το ένα με το άλλο. Θα μπορούσε,επίσης,κάλλιστα να θεωρηθεί το ένα ως το άλλο μισό του άλλου. Ποιός/α,άλλωστε,δεν έχει ακούσει ιστορίες για δίδυμα που μπορεί το ένα να αισθάνεται ό,τι το άλλο χωρίς καν να το εκφράσουν με λέξεις; Ένας ευλογημένος δεσμός τον οποίο λίγοι/ες είναι αυτοί/ες οι προνομιούχοι/ες που έχουν την τύχη να τον βιώνουν στη ζωή τους.
Στον χώρο της λογοτεχνίας στην χώρα μας υπάρχουν πολλοί/ες συγγραφείς που είναι αγαπητοί/ες μέσω των έργων τους στο αναγνωστικό κοινό. Τυγχάνει κατά καιρούς να ''γνωρίζω'' τα ονόματα όλων καί περισσοτέρων από συνομιλίες που έχω με άλλους βιβλιόφιλους. Η χαρά μου,όμως,αυξάνεται όταν μου δίνεται η δυνατότητα να έρθω σε επαφή με τα βιβλία τους καί να αποκομίσω από εκείνα ό,τι θα με ''αγγίξει'' ίσως καί να με διδάξει για κάτι που θα συναντήσω στην μετέπειτα πορεία της ζωής μου. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το νέο ιστορικό-κοινωνικό μυθιστόρημα της συγγραφέως κυρίας Έλενας Γκίκα-Πετρουλάκη με τίτλο ''Η ζωή που σου ΄κλεψα'' καί σήμερα έχω να δηλώσω πως κατάφερε να μου ''κλέψει'' την καρδιά.
Η συγγραφέας κυρία Έλενα Γκίκα-Πετρουλάκη μέσα από το νέο της βιβλίο συνδυάζει αρμονικά καί με απόλυτη φυσικότητα το παρόν με το παρελθόν. Την βαρύνουσα καί αξιομνημόνευτη ιστορία του τόπου του Μυστρά με την σύγχρονη ιστορία. Ένα πάντρεμα μυθοπλασίας καί ιστορίας που σκοπό του δεν είναι μόνο η ανάδειξη ιστορικών γεγονότων -που λίγο έως πολύ είναι γνωστά σε όλους κι όλες- αλλά κάτι πιο πολύπλευρο καί βαθύ. Με λόγο,λοιπόν,στιβαρό καί δομημένο άψογα καταγράφει πάνω στο χαρτί μία ιστορία της οποίας ο κύκλος ξεκινά π��λαιότερα καί έρχεται να κλείσει ( ; ) στο σήμερα. Άραγε,θα είμαστε ποτέ διατεθειμένοι/ες να βάλουμε ένα τέλος σε κάτι που διαιωνίζεται,ή,κι εμείς με τη σειρά μας θα το αφήσουμε ως ''παρακαταθήκη'' στην επόμενη γενιά καί έτσι θα αποποιηθούμε τις όποιες ευθύνες που μπορεί να μας ''βαραίνουν'';
Για μένα ήταν η πρώτη γνωριμία με την πένα της συγγραφέως καί τολμώ να πώ με πάσα ειλικρίνεια ότι στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Αρχικά,εκτίμησα το γεγονός πως έχει κάνει ενδελεχή έρευνα πρίν να μιλήσει για τα όποια ιστορικά γεγονότα. Άν εξαιρέσουμε την αναφορά της στην Κλεόπα Μαλατέστα που όπως λέει καί η ίδια η συγγραφέας ήταν απαραίτητη για την εξέλιξη της πλοκής,κατά τ'άλλα θεωρώ πως το κείμενο είναι αρκετά ακριβές ως προς το ιστορικό κομμάτι. Έπειτα,βρήκα αρεστό το πως προσάρμοσε το αισθηματικό καί το κοινωνικό κομμάτι μέσα στην πλοκή χωρίς το ένα να αντικρούει,ή,να ''καπελώνει'' το άλλο. Όλα δίνονται στους σωστούς χρόνους καί στην έκταση που τους αναλογεί. Δεν ξεφεύγει,ούτε κάνει κάπου ''κοιλιά''. Χωρισμένο σε τρία μεγάλη μέρη το κείμενο όχι μόνο βοηθά να είναι πιο ευανάγνωστο καί κατανοητό,αλλά να μας δοθούν όλες οι λεπτομέρειες ώστε να έχουμε μία πλήρη εικόνα καί συνοχή των γεγονότων.
''Δυο δίδυμες αδελφές και ένας άντρας ανάμεσά τους. Αγάπη, καθήκον και έρωτας μπλέκονται, συγκρούονται, χωρίζονται βίαια και ξανασμίγουν σε μια διαδρομή χωρίς τέρμα. Ένα γαϊτανάκι ψυχών που τις δένει ένας βαρύς όρκος και ένας ανεκπλήρωτος έρωτας. Από το σήμερα στο μακρινό χθες, πάντα με φόντο τη μυστηριακή καστροπολιτεία του Μυστρά, οι δίδυμες δε θα πάψουν να αναζητούν τη λύτρωση. Επειδή κάποιες ψυχές δεν τις γαληνεύει ο θάνατος. Επειδή κάποιους έρωτες δεν τους νικά ο χρόνος.'' (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Η αδερφική αγάπη είναι τόσο ιερή που δε δύναμαι να φανταστώ πως υπάρχει άνθρωπος που θα επιθυμούσε να την δεί να διαλύεται σε κομμάτια σαν άλλος πύργος φτιαγμένος από τραπουλόχαρτα. Μία αγάπη που είναι πάνω από τον δεσμό αίματος που ενώνει τα μέλη της. Μία αγάπη που όμοιά της δεν υπάρχει στον κόσμο καί καμία δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Μία αγάπη που την έχει εξυμνίσει ο αρχαίος φιλόσοφος Σωκράτης κι όσοι έχουν αδέρφια αντιλαμβάνονται το μεγαλείο,την αξία καί την δύναμή της. Τί μπορεί,όμως,να κλονίσει συθέμελα μία τέτοια σχέση; Ποιός είναι αυτός ο παράγοντας που θα της ''επιτρέψει'' να ραγίσει σαν γυαλί καί να μην μπορεί -έστω καί φαινομενικά- να ''κολλήσει'' ξανά;
Στη ζωή μας θα δημιουργήσουμε πολλές σχέσεις. Είτε είναι ερωτικές,είτε φιλικές,θα μας επηρεάσουν σε μικρότερο,ή,μεγαλύτερο βαθμό. Τί γίνεται όταν αυτές οι αγάπες έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους; Ποιά αγάπη να κρατήσουμε καί ποιά να αφήσουμε πίσω; Πώς αυτό το δίλημμα μας στοιχείωνει σαν τους χείριστους εφιάλτες; Γιατί επιτρέπουμε στον εαυτό μας καί στους άλλους να μας βάλουν στην διαδικασία της όποιας επιλογής; Επιτρέψτε μου να πιστεύω πως δεν τίθεται θέμα σύγκρισης,ή,υπεροχής του ενός δεσμού από τον άλλον. Είναι κάτι το ξεχωριστό. Δεν πρέπει να τα βάζουμε στην ίδια ζυγαριά,καθώς καθένα έχει διαφορετική βαρύτητα,σημασία καί ρόλο στη ζωή μας. Για σκεφτείτε λίγο πόσο εγωϊστικό είναι από μεριάς μας,ή,από μεριάς των αγαπημένων μας να απαιτούμε να προβεί ο άλλος,ή,εμείς σε κάποια τέτοια επιλογή.
Μέσα από την χειρουργική σκιαγράφηση των χαρακτήρων των ηρώων καί των διαπροσωπικών τους σχέσεων η συγγραφέας θα προβεί σε μία άτυπη αποτύπωση της κοινωνίας καί των ανθρωπίνων σχέσεων σε ευρύτερο επίπεδο,το οποίο επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες όπως είναι το πολιτικό καί ιστορικό γίγεσθαι,οι εμπειρίες ζωής,οι σκέψεις καί τα ''θέλω'' των πρωταγωνιστών κάθε φορά. Το πως προσαρμόζεται εντέλει ο καθένας καί η καθεμία από εμάς,όταν η ζωή δεν μας τα φέρνει όπως έχουμε ονειρευτεί. Κι εκεί γεννιούνται στην ψυχή μας ποικίλα συναισθήματα. Θα περάσουμε από την χαρά στην λύπη,από τον έρωτα στην απελπισία,από την ύβρη στην τιμωρία καί τελικά στην κάθαρση....
Θα ήθελα να σας εκμυστηρευτώ πως ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου,ένιωθα πως δεν ήθελα να τελειώσει. Βέβαια,η συγγραφέας ήρθε καί έβαλε ένα φινάλε άκρως ικανοποιητικό,όχι μόνο για τα αναγνωστικά μου γούστα αλλά για όλο το σύνολο της ιστορίας. Ναι,για μένα παίζει σπουδαίο ρόλο ο επίλογος στο αν θα με ''καλύψει'' η υπόθεση ενός βιβλίου,ή όχι. Είναι σαν περιέχεται εκεί μία περίληψη όλου του νοήματός του. Δεν ξέρω πως αλλιώς να σας το εκφράσω. Όταν διαβάσετε το βιβλίο,θα αντληφθείτε -πιστεύω- το τι εννοώ. Αναζητήστε το!
Καλά σας αναγνώσματα!
September 10, 2023
Φανταστικό βιβλιο!!!! Το συστήνω 100%
April 3, 2021
Μπραβο! Ενα εκπληκτικό βιβλίο που συνδυάζει την αγωνία με τις γνώσεις. Αγνοούσα την ιστορία του Μυστρά, δεν είχα ποτέ την ευκαιρια να επισκεφτώ την περιοχή κι όμως αισθάνθηκα σαν να είχα περάσει μήνες ολόκληρους εκει. Στα δυνατά του σημεία η γραφή της συγγραφέως που καταφέρνει να μην κουράσει ούτε στιγμή παρά το γεγονός ότι παραθέτει πολλά ιστορικά στοιχεία. Ένα βιβλίο που αξίζει να κοσμεί τη βιβλιοθήκη κάθε αναγνώστη που θεωρεί το διάβασμα πηγή γνώσης!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews