What do you think?
Rate this book
ผูกจิต...พิศวาส
"คนนี้หรือที่ว่าเป็นเพื่อน" ท่านหมอถาม พยักเพยิดหน้ามายังเธอ
แก้วตาก้มลงกราบกับพื้น
เสียงดาวตอบท่าน
"ค่ะ"
"ชื่ออะไร"
"แก้วตาค่ะ" เธอเป็นคนตอบ เงยหน้าขึ้นมา หรุบตาต่ำมองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ไม่กล้าสบตาคมดุคู่นั้น
"บอกวันเดือนปีเกิดมา"
เธอบอกพร้อมกับเหลือบตาขึ้นเมื่อเห็นเขาหันไปหยิบกระดานชนวนขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ
"มีเคราะห์นะ ยังไว้ทุกข์อยู่ใช่ไหม"
แก้วตาสะดุ้ง หันไปมองเพื่อน คิดว่าดาวเป็นคนบอกท่านหมอ แต่ดาวกลับสั่นหน้า
"ถ้าไว้ทุกข์ร้อยวัน ครบไปแล้วค่ะ"
"พ่อตาย จะไว้ทุกข์ร้อยวันได้ยังไง อย่างน้อยต้องหนึ่งปี เพราะว่ารีบร้อนแต่งงาน ยังไม่ทำหน้าที่ลูกที่ดีให้เสร็จสมบูรณ์ จึงต้องเจอกับเคราะห์ โดนแย่งของรัก" ท่านหมอพูดเสียงดุขึ้น เหมือนว่าตำหนิเธอ
"ผู้ใหญ่เป็นคนจัดการค่ะ หนูจึงต้องรีบแต่งงาน เขาว่าเพื่อให้พ้นเคราะห์ ไม่อย่างนั้นอาจจะมีญาติต้องตายอีก"
"เหลวไหล มีอย่างที่ไหน พ่อเพิ่งตายแต่รีบมีผัว"
"อย่างนี้จะแก้ไขได้ไหมคะท่านหมอ" ดาวถามขึ้น
"ก็พอมีทางอยู่ ต้องลองดูว่า เอาน้ำมนต์ไปให้ผู้ชายลองกินดู สักเจ็ดวันน่าจะดีขึ้น"
"ค่อยยังชั่ว คิดว่าจะไม่มีทางช่วยซะแล้ว" ดาวบอกอย่างดีใจ
แก้วตาฟังแล้วโล่งอก
แต่ท่านหมอยังหนุ่มกลับปรามขึ้น
"ฉันไม่รับปากว่าจะได้ผล ถึงบอกว่าต้องลองดู หากยังไม่ดีขึ้น เธอต้องกลับมาใหม่" เขาชี้มาที่แก้วตา
"ค่ะท่านหมอ"
"ขยับเข้ามาสิ รับน้ำมนต์นี่ไป" แก้วคลานเข้าไป
จริงอยู่ว่าในห้องนั้นมืด แต่สายตาคนอยู่ในมืดย่อมคุ้นชิน มิหนำซ้ำเขาอยู่ในที่มีเงาพาดทับ ริมฝีปากกระตุกยิ้มดุจว่าสมใจในบางสิ่ง ก่อนจะทำสีหน้าสงบนิ่งน่าเกรงขาม
แก้วตาเพิ่งเห็นหน้าเขาชัดเจนเมื่อยื่นมือไปรับขวดน้ำมนต์
เธอชะงักนิ่งไป หยุดหายใจไปชั่วขณะ ผู้ชายตรงหน้ามีเครื่องหน้าที่คมเข้มสะดุดตา ไรหนวดเหนือริมฝีปากยิ่งขับเน้นให้ดูดุดัน
เหมือนกับเธอจ้องเขาอยู่นานหลายชั่วโมง ทั้งที่ในความจริงเพียงแค่อึดใจสั้นๆ เท่านั้นเอง
แก้วตารับขวดน้ำมนต์มาถือไว้ คลานถอยหลังออกมานั่งที่เดิม
"อีกเจ็ดวัน หากไม่ได้ผลกลับมาใหม่" ท่านหมอกำชับ
"ค่ะ" เธอรับคำเสียงแผ่ว
แก้วตาก้มลงกราบกับพื้น
เสียงดาวตอบท่าน
"ค่ะ"
"ชื่ออะไร"
"แก้วตาค่ะ" เธอเป็นคนตอบ เงยหน้าขึ้นมา หรุบตาต่ำมองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก ไม่กล้าสบตาคมดุคู่นั้น
"บอกวันเดือนปีเกิดมา"
เธอบอกพร้อมกับเหลือบตาขึ้นเมื่อเห็นเขาหันไปหยิบกระดานชนวนขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ
"มีเคราะห์นะ ยังไว้ทุกข์อยู่ใช่ไหม"
แก้วตาสะดุ้ง หันไปมองเพื่อน คิดว่าดาวเป็นคนบอกท่านหมอ แต่ดาวกลับสั่นหน้า
"ถ้าไว้ทุกข์ร้อยวัน ครบไปแล้วค่ะ"
"พ่อตาย จะไว้ทุกข์ร้อยวันได้ยังไง อย่างน้อยต้องหนึ่งปี เพราะว่ารีบร้อนแต่งงาน ยังไม่ทำหน้าที่ลูกที่ดีให้เสร็จสมบูรณ์ จึงต้องเจอกับเคราะห์ โดนแย่งของรัก" ท่านหมอพูดเสียงดุขึ้น เหมือนว่าตำหนิเธอ
"ผู้ใหญ่เป็นคนจัดการค่ะ หนูจึงต้องรีบแต่งงาน เขาว่าเพื่อให้พ้นเคราะห์ ไม่อย่างนั้นอาจจะมีญาติต้องตายอีก"
"เหลวไหล มีอย่างที่ไหน พ่อเพิ่งตายแต่รีบมีผัว"
"อย่างนี้จะแก้ไขได้ไหมคะท่านหมอ" ดาวถามขึ้น
"ก็พอมีทางอยู่ ต้องลองดูว่า เอาน้ำมนต์ไปให้ผู้ชายลองกินดู สักเจ็ดวันน่าจะดีขึ้น"
"ค่อยยังชั่ว คิดว่าจะไม่มีทางช่วยซะแล้ว" ดาวบอกอย่างดีใจ
แก้วตาฟังแล้วโล่งอก
แต่ท่านหมอยังหนุ่มกลับปรามขึ้น
"ฉันไม่รับปากว่าจะได้ผล ถึงบอกว่าต้องลองดู หากยังไม่ดีขึ้น เธอต้องกลับมาใหม่" เขาชี้มาที่แก้วตา
"ค่ะท่านหมอ"
"ขยับเข้ามาสิ รับน้ำมนต์นี่ไป" แก้วคลานเข้าไป
จริงอยู่ว่าในห้องนั้นมืด แต่สายตาคนอยู่ในมืดย่อมคุ้นชิน มิหนำซ้ำเขาอยู่ในที่มีเงาพาดทับ ริมฝีปากกระตุกยิ้มดุจว่าสมใจในบางสิ่ง ก่อนจะทำสีหน้าสงบนิ่งน่าเกรงขาม
แก้วตาเพิ่งเห็นหน้าเขาชัดเจนเมื่อยื่นมือไปรับขวดน้ำมนต์
เธอชะงักนิ่งไป หยุดหายใจไปชั่วขณะ ผู้ชายตรงหน้ามีเครื่องหน้าที่คมเข้มสะดุดตา ไรหนวดเหนือริมฝีปากยิ่งขับเน้นให้ดูดุดัน
เหมือนกับเธอจ้องเขาอยู่นานหลายชั่วโมง ทั้งที่ในความจริงเพียงแค่อึดใจสั้นๆ เท่านั้นเอง
แก้วตารับขวดน้ำมนต์มาถือไว้ คลานถอยหลังออกมานั่งที่เดิม
"อีกเจ็ดวัน หากไม่ได้ผลกลับมาใหม่" ท่านหมอกำชับ
"ค่ะ" เธอรับคำเสียงแผ่ว
180 pages, ebook
Published October 30, 2020
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.