Ralf Mohren drinkt niet meer, al bijna vijftien jaar. Bloemen, veren en slingers! Maar Droogte is geen verkapt juichverhaal over het achter je laten van een verslaving. Drank bedekte jaren alles onder een zware vochtige deken en eenmaal in het volle licht wordt de schade zichtbaar. Bijvoorbeeld zijn huwelijk: hebben de jaren achterstallig onderhoud de fundering voorgoed gesloopt of is liefde ondanks alles genoeg?
Droogte is het eerlijke, schurende verhaal van een man die zich krampachtig vasthoudt aan een dun touw. Maar er is ook lucht, in de taal, in de humor, en er is winst: in kleine dingen die verborgen bleven in het dimlicht en groots blijken te zijn. Er is muziek, er is voetbal, er zijn vrienden, er is de liefde, en boven alles is daar zijn gezin. Mohren schrijft over veel meer dan verslaving. Hij schrijft over het leven zelf, de twijfel hoe daar grip op te krijgen en de verwondering over het stelselmatig mislukken hiervan.
Mijn eerste boek van 2021. Ik word er zelfs (zonder dat ik het vantevoren wist) in genoemd, dus dat levert extra punten op. Een vlot te lezen autobiografisch boek over het leven zonder alcohol. Een alcoholist die niet meer drinkt. Ik vind het enorm knap zo’n eerlijk en open boek te mogen lezen over zo’n persoonlijke struggle. Bedankt Ralf! Ik hoop snel weer koffie met je te kunnen drinken!