Zo kan het dus ook

by Lykele Muus

Lykele Muus is een van de miljoen alleenstaande ouders in Nederland. De helft van de week woont hij alleen, de andere helft met zijn zevenjarige dochter. Met humor en optimisme laat hij in dit boek zien hoe je verdriet omzet in kracht, hoe je orde schept in de chaos en dat het co-ouderschap een verademing kan zijn.

Aan de hand van persoonlijke verhalen en interviews met andere alleenstaande ouders toont hij hoe je een weg kunt vinden naar een nieuw leven met meer rust in je hoofd, meer ruimte in je sociale agenda en meer aandacht voor jezelf én je kind(eren).

256 pages, Paperback

Published January 12, 2021

Reviews

[Charlotte]

Voor mij een vanzelfsprekendheid, maar voor veel mensen niet: zaken goed regelen met je ex voor het kind dat je samen hebt. Dit boek was nodig, maar ik had er als ervaringsdeskundige meer van verwacht. Natuurlijk komen er struggles aan bod van (net-)alleenstaande ouders, maar het gaat ook veel over hoe goed de schrijver het heeft opgelost. Er zijn ongemakkelijke dingen: verhuizen, de nieuwe liefde van je ex, daten met een kind maar daarin worden soms te veel en soms te weinig gevoelens van de schrijver besproken die horen bij nieuwe situaties. ‘Ik bestelde een tosti om te laten zien dat zijn aanwezigheid me niets kon schelen...’ dude?

De interviews met andere alleenstaande ouders vond ik leuk, een inkijkje in het leven van gelijkgestemden.

[Evi]

Een scheiding zoals die van Lykele klinkt gezellig. Iedereen praat zo lekker met elkaar, zelfs hij en de nieuwe vriend van zijn ex-vrouw. Communicatie troef. Zo kan ik het ook. Wat ik miste in dit boek is de vertwijfeling, de spijt, de gemiste kansen, de verloren toekomst, de jaloezie en het allesvernietigende schuldgevoel. Ik gok dat scheiden voor de meesten niet zo gezellig is.

Gelukkig heb ik het enkel gelezen om te begrijpen wat anderen doormaken en sta ik er zelf niet voor. Ik zou het zelfs aanmoediging of geruststelling kunnen noemen en ik weet niet goed wat ik daar in deze tijden van moet denken. Mogen we nog worstelen? Met onszelf en met elkaar.

[Irene]

Leuk en interessant boek, ook als je zoals ik helemaal niet gescheiden bent of überhaupt kinderen hebt. Want ook zonder dat is het leuk om iemands opvoedstijl te lezen en te bedenken wat je daarvan vindt.
Ik moet zeggen dat ik het wel héél harmonieus en goed doordacht vond allemaal. Ik vraag me af of de schrijver de rauwe randjes bewust heeft weggelaten of dat ze er niet waren. Ik had wel wat meer diepgang gewild bij thema's als 'de nieuwe liefde van je ex' bijvoorbeeld.
Als kind van gescheiden ouders kan ik het me niet helemaal voorstellen, maar zo kan het dus blijkbaar ook en dat is natuurlijk fantastisch.

[Pascal Vanenburg]

Ik ben inmiddels geen alleenstaand ouder meer. Maar in de ruim twaalf jaar dat ik het wel was, had ik het boek van Lykele Muus willen hebben. https://pascalvanenburg.nl/over-een-t...

[Karen]

Niet uitgelezen

[Katelijn]

Voor iemand die niks met het onderwerp te maken heeft, alsnog heel leerzaam.