What do you think?
Rate this book
غرقاب
2464 pages, ebook
1 person is currently reading
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
May 14, 2025
غرقاب یه اثر متفاوت بود برام، شهرت شهرت شهرت
سبک زندگی شخصیتا که یه دنیا باهام فاصله داره و شاید قبل خوندن این کتاب، جایی توی رویاهام داشت
این اثر واقعا خیلی غم داشت برام، خیلی زار زدم براش🥲
شخصیتهایی مثل کامیاب، علی ، غوغا که با دردشون گریه کردم، با خوشیشون خندیدم و با عشقشون، منم قلبم اکلیلی شد✨
و شخصیتی مثل میعاد که نقشش توی روند داستان پررنگ بود اما خودش پررنگ نبود، دلم میخواست این شخصیت و بیشتر بشناسم
نیمه اول کتاب رو بینهایت دوست داشتم، خیلی خیلی عاشق این شدم که علی انقدر آروم خودشو توی دل غوغا جا کرد، جوری که غوغا یهویی دید قلبشو باخته، بدم باخته!
اما نیمه دوم کتاب برام جوری بود که فقط میخوندم🚶♀️ یه تماشاچی از دور که هیچ نظری نسبت به کارهای شخصیتها نداشتم
در واقع نیمه دوم جوری بود که منِ درونم، اون منی که توی تک تک صحنهها خودشو جای غوغا تصور کرده بود کم اورد و گفت: من اگه جاش بودم دیگه نمیتونستم بلند شم. بعد؟؟ مگه اصلا بعد اینی هم وجود داره؟؟؟
و واقعا نمیدونم غوغا کار درستی کرد یا اشتباه، ولی این جسارتشو تحسین میکنم. اینکه تونست روی پاهاش وایسته و ادامه بده، اونم توی موقعیتی که حتی منِ خواننده هم کم آورده بودم، واقعا قشنگ بود، خیلی خیلی قشنگ♥️
و یه چیز دیگهای که خیلی برام جالب بود کوهرنگ بود، جایی که فکر کنم توی کتاب دوباره سبز میشویم بهش سر زده بودیم و حالا، خوندنش توی یه اثر قدیمیتر نویسنده بهم حس آشنایی داد. و اشاره یک خطی که به گلهای لاله واژگون کرد هم، این حس رو بهم داد که ارجمندنیا وقتی نوشتتش چه حسی داشته، آیا میدونسته که بعدها توی یه رمان دیگهش که دغدغه گنجینههای ملیه ۲ تا از بچههاش میان اینجا؟؟ یا حتی فکرشم نمیکرده
من با هیچ چیز دیگهی غوغا کار ندارم اما یکی از چیزایی که در طول داستان بهش رسید، چیزیه که منم تازگیا بهش رسیدم و زیاد بهش فکر میکنم. اون ۲۰ ماهی که رفت، اون زمانی که وقف خودش کرد، اینکه فهمید لازم نیست کل روزامونو بدو بدو کنیم و همیشه به فکر کارای عقب مونده باشیم، اینکه همیشه لازم نیست سعی کنی مفید باشی و با برنامه جلو بری گاهی میتونی بشینی از یه فنجون چایی، یه سریال و کتاب لذت ببری و زندگی توی همین چیزای سادهست، لذت بردم
و در آخرم یه صحبت درباره ماهرخ کنم👀
این روانشناسیه که اگه اشتباه نکنم توی بیشتر کتابای زهرا هست، نهلان، دوباره سبز میشویم و...
من واقعا حس میکنم این شخصیت خود زهراست که خودشو جا داده توی داستان، نمیخواد دخالتی توی کار شخصیتا داشته باشه اما میخواد نظرشو از نظر اونا بیان کنه
و حس عجیبی بهم میده، گاهی اوقات ازش حرصم میگیره که همه جا هست و گاهی اوقات میگم چه جالب
پ ن: خیر سرم هیچ حرفی درباره کتاب نداشتم و باز انقدر حرف زدم، اگه حرف داشتم چی میشد
سبک زندگی شخصیتا که یه دنیا باهام فاصله داره و شاید قبل خوندن این کتاب، جایی توی رویاهام داشت
این اثر واقعا خیلی غم داشت برام، خیلی زار زدم براش🥲
شخصیتهایی مثل کامیاب، علی ، غوغا که با دردشون گریه کردم، با خوشیشون خندیدم و با عشقشون، منم قلبم اکلیلی شد✨
و شخصیتی مثل میعاد که نقشش توی روند داستان پررنگ بود اما خودش پررنگ نبود، دلم میخواست این شخصیت و بیشتر بشناسم
نیمه اول کتاب رو بینهایت دوست داشتم، خیلی خیلی عاشق این شدم که علی انقدر آروم خودشو توی دل غوغا جا کرد، جوری که غوغا یهویی دید قلبشو باخته، بدم باخته!
اما نیمه دوم کتاب برام جوری بود که فقط میخوندم🚶♀️ یه تماشاچی از دور که هیچ نظری نسبت به کارهای شخصیتها نداشتم
در واقع نیمه دوم جوری بود که منِ درونم، اون منی که توی تک تک صحنهها خودشو جای غوغا تصور کرده بود کم اورد و گفت: من اگه جاش بودم دیگه نمیتونستم بلند شم. بعد؟؟ مگه اصلا بعد اینی هم وجود داره؟؟؟
و واقعا نمیدونم غوغا کار درستی کرد یا اشتباه، ولی این جسارتشو تحسین میکنم. اینکه تونست روی پاهاش وایسته و ادامه بده، اونم توی موقعیتی که حتی منِ خواننده هم کم آورده بودم، واقعا قشنگ بود، خیلی خیلی قشنگ♥️
و یه چیز دیگهای که خیلی برام جالب بود کوهرنگ بود، جایی که فکر کنم توی کتاب دوباره سبز میشویم بهش سر زده بودیم و حالا، خوندنش توی یه اثر قدیمیتر نویسنده بهم حس آشنایی داد. و اشاره یک خطی که به گلهای لاله واژگون کرد هم، این حس رو بهم داد که ارجمندنیا وقتی نوشتتش چه حسی داشته، آیا میدونسته که بعدها توی یه رمان دیگهش که دغدغه گنجینههای ملیه ۲ تا از بچههاش میان اینجا؟؟ یا حتی فکرشم نمیکرده
من با هیچ چیز دیگهی غوغا کار ندارم اما یکی از چیزایی که در طول داستان بهش رسید، چیزیه که منم تازگیا بهش رسیدم و زیاد بهش فکر میکنم. اون ۲۰ ماهی که رفت، اون زمانی که وقف خودش کرد، اینکه فهمید لازم نیست کل روزامونو بدو بدو کنیم و همیشه به فکر کارای عقب مونده باشیم، اینکه همیشه لازم نیست سعی کنی مفید باشی و با برنامه جلو بری گاهی میتونی بشینی از یه فنجون چایی، یه سریال و کتاب لذت ببری و زندگی توی همین چیزای سادهست، لذت بردم
و در آخرم یه صحبت درباره ماهرخ کنم👀
این روانشناسیه که اگه اشتباه نکنم توی بیشتر کتابای زهرا هست، نهلان، دوباره سبز میشویم و...
من واقعا حس میکنم این شخصیت خود زهراست که خودشو جا داده توی داستان، نمیخواد دخالتی توی کار شخصیتا داشته باشه اما میخواد نظرشو از نظر اونا بیان کنه
و حس عجیبی بهم میده، گاهی اوقات ازش حرصم میگیره که همه جا هست و گاهی اوقات میگم چه جالب
پ ن: خیر سرم هیچ حرفی درباره کتاب نداشتم و باز انقدر حرف زدم، اگه حرف داشتم چی میشد
August 20, 2022
اتمام
۲۹مرداد۱۴۰۰
۱:۲۹ شب
۲۹مرداد۱۴۰۰
۱:۲۹ شب
October 6, 2024
غرقاب اثریه که بیشتر از همه داستان های این نویسنده دوست دارم
علی الخصوص که من و یاد دوران خوبی میندازه
پختگی قلم نویسنده حس میشه انگار قلمش رشد کرده
علی الخصوص که من و یاد دوران خوبی میندازه
پختگی قلم نویسنده حس میشه انگار قلمش رشد کرده
August 3, 2025
دوستش داشتم🥲
Displaying 1 - 4 of 4 reviews