What do you think?
Rate this book
ජීවන සුවද
Unknown Binding
First published January 1, 1956
4 people are currently reading
21 people want to read
About the author
Gunadasa Amarasekara
50 books27 followersගුණදාස අමරසේකර (Sinhala)
ගුණදාස අමරසේකර ශී්ර ලංකාවෙන් බිහිවූ විශිෂ්ට සිංහල නවකතාකරුවෙකි; කෙටිකතාකරුවෙකි; කවියෙකි; විචාරකයෙකි; චින්තකයෙකි. ඔහු ගාල්ල දිස්ත්රික්කයේ යටලමත්ත ප්රදේශයේ ගුරු නිවසේ 1929 නොවැම්බර් 12 වැනි දා උපත ලැබී ය. අමරසේකරගේ මව පාසැල් ගුරුවරියකි. පියා සිංහල වෙද මහතෙකි. ගාල්ල මහින්ද සහ නොළඹ නාලන්දා යන විද්යාලවලින් මූලික සහ ද්විතීයික අධ්යාපනය ලැබීය. ලංකා විශ්ව විද්යාලයේ උපාධිධාරියකු වන අමරසේකර වෘත්තියෙන් දන්ත වෛද්යවරයෙකි. සිය සාහිත්ය සේවාව උදෙසා ආචාර්යඋපාධියෙන් පුද ලැබුවෙකි.
අමරසේකර නූතන ලාංකීය සාහිත්යයේ බොහෝ අවදානයට ලක් වූ පේරාදෙණි ගුරුකුලයේ සමාරම්භකයෙකි. සිය නිර්මාණවල වස්තු විෂය සහ ලේඛන ශෛලිය නිසා හෙතෙම සාහිත්ය ලෝකයේ මහත් ආන්දෝලනාත්මක චරිතයක් විය. පසුකාලීනව ගන්ධබ්බ ආපදානය වැනි කෘති මඟින් සිය මුල් නිර්මාණ සහ සාහිත්ය දර්ශනය පිළිබඳ ස්වයං විවේචනයක නිරත වූ අමරසේකර නව දැක්මකින් නිර්මාණකරණයට පිවිසිණි.
1970 න් පසු ඔහු සමාජ සංස්කෘතික සහ දේශපාලනික විවේචනයන්ට යොමු විය. 1980 සිට වර්තමානය දක්වා සිංහල විද්වත් සංවාදය තුළ ආධිපත්යය දරන ජාතික චින්ත සතවාදය නිර්මාණය කිරීමට නලින්ද සිල්වා සමග ගුණදාස අමරසේකරද පුරෝගාමී විය.
කෝට්ටේ යුගයෙන් පසු ක්රමයෙන් පරිහානියට පත් සිංහල කවිය නැවත සම්ප්රදාය සිය සම්ප්රදාය මත පිහිටුවීමෙහිලා අමරසේකර මූලික විය. 18 මත් සිව්පදයට සිර වූ ජනප්රිය කොළඹ කවිය මෙන් ම ඊට විකල්පයක් ලෙස ගෙන ආ නිසඳැස් කවිය ද ප්රතික්ෂේප කළ ඔහු සිංහල කවියේ අක්මුල් සොයා ගියේ ය. ඡන්දසින් විනිර්මුක්තව සිංහලෙන් කවි ලිවිය නොහැකි බව අවධාරණය කළ අමරසේකර වස්තු විෂයට අනුකූල විවිධ විරිත් ඔස්සේ සදාතනික පද්ය නිර්මාණ ගොන්නක් නිර්මාණය කළේ ය.
සිංහල සාහිත්යය විෂයයෙහි අමරසේකරගේ සම්ප්රදානයට බුහුමන් ලෙස 2008 නොවැම්බර් මස සිට 2009 නොවැම්බර් දක්වා අමරසේකර ප්රත්යාවලෝකණ වසර ලෙස නම් කර තිබේ.
වසර 2009 දී ඔහු ඉගෙන ගත් නාලන්දා විද්යාලය ඔහුට නාලන්දාවේ වැදගත්ම ආදි සිසුවාට පිරිනමන නාලන්දා කීර්ති ශ්රී සම්මානය පිරිනැමුවේය.
ගුණදාස අමරසේකර ශී්ර ලංකාවෙන් බිහිවූ විශිෂ්ට සිංහල නවකතාකරුවෙකි; කෙටිකතාකරුවෙකි; කවියෙකි; විචාරකයෙකි; චින්තකයෙකි. ඔහු ගාල්ල දිස්ත්රික්කයේ යටලමත්ත ප්රදේශයේ ගුරු නිවසේ 1929 නොවැම්බර් 12 වැනි දා උපත ලැබී ය. අමරසේකරගේ මව පාසැල් ගුරුවරියකි. පියා සිංහල වෙද මහතෙකි. ගාල්ල මහින්ද සහ නොළඹ නාලන්දා යන විද්යාලවලින් මූලික සහ ද්විතීයික අධ්යාපනය ලැබීය. ලංකා විශ්ව විද්යාලයේ උපාධිධාරියකු වන අමරසේකර වෘත්තියෙන් දන්ත වෛද්යවරයෙකි. සිය සාහිත්ය සේවාව උදෙසා ආචාර්යඋපාධියෙන් පුද ලැබුවෙකි.
අමරසේකර නූතන ලාංකීය සාහිත්යයේ බොහෝ අවදානයට ලක් වූ පේරාදෙණි ගුරුකුලයේ සමාරම්භකයෙකි. සිය නිර්මාණවල වස්තු විෂය සහ ලේඛන ශෛලිය නිසා හෙතෙම සාහිත්ය ලෝකයේ මහත් ආන්දෝලනාත්මක චරිතයක් විය. පසුකාලීනව ගන්ධබ්බ ආපදානය වැනි කෘති මඟින් සිය මුල් නිර්මාණ සහ සාහිත්ය දර්ශනය පිළිබඳ ස්වයං විවේචනයක නිරත වූ අමරසේකර නව දැක්මකින් නිර්මාණකරණයට පිවිසිණි.
1970 න් පසු ඔහු සමාජ සංස්කෘතික සහ දේශපාලනික විවේචනයන්ට යොමු විය. 1980 සිට වර්තමානය දක්වා සිංහල විද්වත් සංවාදය තුළ ආධිපත්යය දරන ජාතික චින්ත සතවාදය නිර්මාණය කිරීමට නලින්ද සිල්වා සමග ගුණදාස අමරසේකරද පුරෝගාමී විය.
කෝට්ටේ යුගයෙන් පසු ක්රමයෙන් පරිහානියට පත් සිංහල කවිය නැවත සම්ප්රදාය සිය සම්ප්රදාය මත පිහිටුවීමෙහිලා අමරසේකර මූලික විය. 18 මත් සිව්පදයට සිර වූ ජනප්රිය කොළඹ කවිය මෙන් ම ඊට විකල්පයක් ලෙස ගෙන ආ නිසඳැස් කවිය ද ප්රතික්ෂේප කළ ඔහු සිංහල කවියේ අක්මුල් සොයා ගියේ ය. ඡන්දසින් විනිර්මුක්තව සිංහලෙන් කවි ලිවිය නොහැකි බව අවධාරණය කළ අමරසේකර වස්තු විෂයට අනුකූල විවිධ විරිත් ඔස්සේ සදාතනික පද්ය නිර්මාණ ගොන්නක් නිර්මාණය කළේ ය.
සිංහල සාහිත්යය විෂයයෙහි අමරසේකරගේ සම්ප්රදානයට බුහුමන් ලෙස 2008 නොවැම්බර් මස සිට 2009 නොවැම්බර් දක්වා අමරසේකර ප්රත්යාවලෝකණ වසර ලෙස නම් කර තිබේ.
වසර 2009 දී ඔහු ඉගෙන ගත් නාලන්දා විද්යාලය ඔහුට නාලන්දාවේ වැදගත්ම ආදි සිසුවාට පිරිනමන නාලන්දා කීර්ති ශ්රී සම්මානය පිරිනැමුවේය.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
June 19, 2021
"ජීවන සුවඳ" opens with a scathing critique written by Amarasekara in March 1989, on contemporary literature and the degree to which it has separated itself from the realities of Sri Lankan society. Amarasekara explains that Martin Wickremasinghe correctly understood the changes in the traditional social structure, which led to the development of the so-called "middle-class", through his famous "Uprooted/ගම්පෙරළිය" trilogy. He then proceeds to discuss the importance of the middle-class, how it spread and rose to prominence, and the degree to which its desires shaped the policies and the governance of Sri Lanka. The critique ends with Amarasekara lamenting that while the importance of the middle-class is ever so clear, the contemporary author continuously oversees its importance and builds his work on social structures far removed from the realities of the society (යථාර්ථය බොරු කරන මනෝමූල කල්පිත). He states that the short stories of "ජීවන සුවඳ", which was first published in 1956 (during the second generation of the middle-class as per his classification), was based on the middle-class, and hence was well accepted among the youth of that time and was also the pioneering work of the genre. Since 1956 there have been 13 reprints of "ජීවන සුවඳ", with my copy being reprinted in 2018, therefore it appears that Amarasekara's statement has some credence.
"ජීවන සුවඳ" contains 12 short stories. A majority of the stories, such as "ජීවන සුවඳ", "ගැමි කත", "අවමඟුලෙහි දී හමු වූ ස්ත්රිය", "ගුරුවරිය", "මරු කතරක වසන්නෙක්", "ආපසු ගමන", follow a similar structure: a man distressed with his current circumstances (be it a university student, government employee, or a student) seeks the affection of a woman, who rejects him, which eventually leads him to accept the system and his fate (this latter part is rather abrupt, often few lines). The protagonist is often from the second generation of the middle-class, with a misplaced value system that belongs neither to the village nor to the urban area. My opinion is that it is precisely this absence of a solid value system for the middle-class that Amarasekara attempts to shine light upon. To him, the existential angst of these characters stems from this misplaced value system, resulting in such discontent within them.
However, hailing from a fourth-generation (millennial) middle-class family, the experiences of these characters do not resonate well with me. Even for a person like me, who distances himself from mobile gaming (PUBG anyone?) and active social media presence (Facebook, TikTok) that seems to be the hallmarks of Generation Z, the circumstances that generate such turmoil within Amarasekara's characters in "ජීවන සුවඳ" are mere neutral day-to-day experiences. Hence, reading "ජීවන සුවඳ" is like reading back in time and looking into the lost hearts of middle-class pioneers. It also lies in stark contrast with his later work කතා පහක්, published in 1975, which hearkens a return back to the Sinhala-Buddhist value system as a remedy for the angst experienced - Amarasekara offers no such solution in "ජීවන සුවඳ".
However, perhaps due to Amarasekara's preoccupation with bringing light into a social dilemma, the aesthetic qualities of the above short stories are somewhat dulled. It was the remaining short stories, especially "කාලය" and "ශිෂ්යයා, අඳුර සහ වැස්ස", which focus more on subjective experiences devoid (?) of class constructs and are universal in humans that I found to be most enjoyable. Such works demonstrate the potential of Amarasekara had he left the social duty that (according to him) bound an author and moved into writing on the realm of pure human experiences and aesthetics.
"ජීවන සුවඳ" contains 12 short stories. A majority of the stories, such as "ජීවන සුවඳ", "ගැමි කත", "අවමඟුලෙහි දී හමු වූ ස්ත්රිය", "ගුරුවරිය", "මරු කතරක වසන්නෙක්", "ආපසු ගමන", follow a similar structure: a man distressed with his current circumstances (be it a university student, government employee, or a student) seeks the affection of a woman, who rejects him, which eventually leads him to accept the system and his fate (this latter part is rather abrupt, often few lines). The protagonist is often from the second generation of the middle-class, with a misplaced value system that belongs neither to the village nor to the urban area. My opinion is that it is precisely this absence of a solid value system for the middle-class that Amarasekara attempts to shine light upon. To him, the existential angst of these characters stems from this misplaced value system, resulting in such discontent within them.
However, hailing from a fourth-generation (millennial) middle-class family, the experiences of these characters do not resonate well with me. Even for a person like me, who distances himself from mobile gaming (PUBG anyone?) and active social media presence (Facebook, TikTok) that seems to be the hallmarks of Generation Z, the circumstances that generate such turmoil within Amarasekara's characters in "ජීවන සුවඳ" are mere neutral day-to-day experiences. Hence, reading "ජීවන සුවඳ" is like reading back in time and looking into the lost hearts of middle-class pioneers. It also lies in stark contrast with his later work කතා පහක්, published in 1975, which hearkens a return back to the Sinhala-Buddhist value system as a remedy for the angst experienced - Amarasekara offers no such solution in "ජීවන සුවඳ".
However, perhaps due to Amarasekara's preoccupation with bringing light into a social dilemma, the aesthetic qualities of the above short stories are somewhat dulled. It was the remaining short stories, especially "කාලය" and "ශිෂ්යයා, අඳුර සහ වැස්ස", which focus more on subjective experiences devoid (?) of class constructs and are universal in humans that I found to be most enjoyable. Such works demonstrate the potential of Amarasekara had he left the social duty that (according to him) bound an author and moved into writing on the realm of pure human experiences and aesthetics.
October 24, 2025
Good think
Displaying 1 - 2 of 2 reviews