Als de stoere, zelfstandige boswachter Sylvie wordt bedrogen door haar vriend, aarzelt ze geen moment. Ze verhuist met haar dochter Ties naar een plek waar ze een nieuwe baan kan krijgen en zweert nooit meer aan een relatie te beginnen. Boswachterij De Grote Weijde, op de Utrechtse Heuvelrug, is een prachtig gebied, en het boshuisje waar ze zo in kan trekken is ook een bonus. Het enige minpunt: ze moet de als moeilijk bekend staande eigenaar van landgoed Woudenbergh zien over te halen het landgoed open te stellen voor recreanten.
Freek, de eigenaar van het landgoed, is mensenschuw, eenzelvig en een beetje wereldvreemd, maar tegelijk ook hyperintelligent. Hij zit niet te wachten op bemoeienis van buitenaf, maar als er criminele activiteiten op zijn landgoed plaatsvinden en hij Sylvies hulp heel hard nodig heeft, moet hij wel uit zijn schulp komen. Het gaat hem beter af dan hij had gedacht, al is hij ervan overtuigd dat hij zich beter verre van andere mensen kan houden. Vooral van zo’n leuke vrouw als Sylvie.
Wat een fijn, héérlijk traag verhaal is dit. Alsof je een rustige boswandeling maakt. De ingrediënten zijn ook al zo prettig: een boswachter, een knorrige graaf, een kletserig dorp, een leuke dochter (ik vind kinderen in boeken vaak heel irritant, Ties is wél een hartstikke leuk meisje).
Lentegroen is een fijn lezende Nederlandse feelgood. Het gaat over Sylvie en Freek. Sylvie is de nieuwe boswachter in het dorp en Freek is een belangrijk persoon voor het dorp. Al snel werd voor mij duidelijk waarom Freek liever alleen thuis is. Toch komt hij steeds vaker zijn huis uit. Sommige aspecten zijn zeer voorspelbaar, ik hoop in de volgende delen toch wat verrassingen tegen te komen.
Puntjes van kritiek: veel herhaling in gedachten van Freek (past ook wel bij zijn karakter, maar leest niet fijn), Ties de dochter van Sylvie komt veel ouder over dan 11.
De stoere boswachter Sylvie neemt een nieuwe uitdaging aan door met haar dochter Ties naar de Utrechtse Heuvelrug te verhuizen en daar te werken als boswachter in Boswachterij de Grote Weijde. Na dat ze bedrogen is door haar vriend, wordt het tijd voor iets nieuws en zweert ze alle mannen af. Het gebied is prachtig en ze kan direct in een huisje intrekken, één minpunt: ze moet de eigenaar van Landgoed Woudenbergh zien over te halen om het landgoed open te stellen. Laat dat nou haar voorganger ook niet gelukt zijn. Freek, de eigenaar van het betreffende landgoed, is een echte "einzelgänger" die het liefste alle mensen op afstand houdt. Wanneer er criminele activiteiten op zijn landgoed plaatsvinden zal hij Sylvies hulp moeten inschakelen. Misschien kan hij toch uit zijn schulp kruipen, helemaal bij zo'n leuke vrouw als Sylvie.
Dit was een verhaal waar ik wel even in moest komen. Ik kon Sylvie niet direct peilen en Freek moest ik ook even laten 'landen'. Maar net zoals het bij die twee ging, heb ik ze langzaam in mijn hart gesloten. Samen met Ties. Allereerst Sylvie. Wat is zij een lieve, gevoelige maar ook stoere vrouw! Ze schrikt niet van Freeks directheid, houdt met heel haar wezen van Ties en heeft het beste voor met iedereen. Ondanks haar eigen ervaringen, laat zij zich niet klein krijgen. Freek begint als een nukkige man, maar blijkt een man vol gevoel te zijn. Een man die onwijs gekwetst is, die zichzelf als mislukkeling ziet. Door Sylvie en Ties ontdooit hij en dat moet ook! Van deze man moet gehouden worden, ik voelde me al bijna vervelend erdoor. Zo goed heeft Jackie het weten te verwoorden. Complimenten! Ties is een fijn, eigenwijs meisje van 11 met een eigen wil en laat zich niet van de wijs brengen. Heel knap voor iemand van 11. Überhaupt heel knap. Fijn dat zij op de nieuwe school wel vrienden krijgt.
Dan het verhaal zelf. Het duurt even voor het op gang komt, maar deze aanloop is het absoluut waard. Hierdoor zijn gebeurtenissen logische gevolgen en groeit de band tussen Sylvie en Freek op een geloofwaardig tempo. Van het hackwerk van Freek snap ik net zo veel als dat Sylvie doet, maar dat hindert niet. Ook de activiteiten op het landgoed zetten je aan het denken, het blijft je bezig houden. De bijfiguren zijn al net zo goed neer gezet als de hoofdpersonages. Je merkt het al, ik ben razend enthousiast. Al eerder heb ik boeken van Van Laren gelezen en allemaal hadden ze dezelfde soort geloofwaardigheid. De schrijfstijl van Van Laren in vlot, ook bedachtzaam en eerlijk. De personages die zij weet te creëren zijn 'echte' mensen. Knap, dat ze bij dit verhaal ervoor heeft gekozen, een personage die een vorm van autisme heeft als hoofdkarakter neer te zetten. Voor mij is dit goed gelukt.
Al met al een heerlijk verhaal, fijne karakters en een verassend einde. Gelukkig is dit het begin van een serie van vier. Ik verheug mij al op de volgende delen! Dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar en het vertrouwen.
Deel 1 van een nieuwe vierdelige serie. Het boek leest vlot en dat ligt voornamelijk aan de personages die aanspreken. Het verhaal is lekker luchtig, voorspelbaar maar wel leuk om te lezen. Ideaal boek om bij te ontspannen en een serie om verder op te volgen.
Als Sylvie met dochter Ties op de Utrechtse Heuvelrug in een fijn boshuisje komt wonen, heeft ze net een relatie beëindigd. Ze begint met haar nieuwe baan als boswachter en zweert dat ze geen nieuwe relatie zal beginnen. Binnen haar leuke nieuwe functie moet ze een moeilijk bekend staande eigenaar van landgoed Woudenbergh zien over te halen om het landgoed open te stellen voor recreanten. Laat hij nou net toch wel leuk en interessant zijn…. ze zou geen nieuwe relatie beginnen toch? Freek, de eigenaar van het landgoed, is ethisch hacker voor de AIVD en erg op zichzelf. Zijn hele leven voelt hij zich anders en afwijkend en dat maakt dat hij zich niet graag onder de mensen begeeft. Hij zit niet te wachten op bemoeienis van buitenaf, dus ook niet als dat over zijn landgoed gaat. Als hij eenmaal Ties heeft ontmoet, ontstaat een vriendschap tussen Freek en Sylvia en kruipt hij steeds meer uit zijn schulp.
De liefde ontluikt in de lente en dat doet het ook zeker in dit eerste deel van de nieuwe serie ‘Onder de bomen’ van Jackie van Laren. De wisselende perspectieven van Freek en Sylvia maken dat je beide personages goed leert kennen. Ze zijn anders, hebben hun eigen leven, maar hebben veel aan elkaar. Het zijn voor mij niet per se boekpersonages, maar net zo goed mensen die een dorp verderop zouden kunnen wonen. Dit geldt ook voor de andere personages, iedereen kent wel een paar mensen die lijken op de personages uit dit boek ;)
In het begin twijfelt Freek veel over het feit of hij zich meer in de openbaarheid moet treden tijdens bijvoorbeeld de feestweek in het dorp. In bijna ieder hoofdstuk leek hij te vertellen dat hij liever thuis was en dat dat beter was, maar voor hem vormde dat zodanig een obstakel dat hij daar uiteraard veel aan dacht. Als Freek, Sylvia en Ties elkaar beter leren kennen en elkaar daardoor vaker zien, voel je ook de dorpse sfeer en dat iedereen op de hoogte is van de laatste roddels.
Door de soepele schrijfstijl, de nodige humor en de menselijkheid ben je zo door dit eerste deel heen. Wel duurde het even voor het verhaal op gang kwam, het is echt een eerste deel van een serie, maar wel een fijn begin. Een paar verhaallijnen zijn al opgezet voor vermoedelijk de volgende delen. Hoewel ik er graag meer over had willen lezen, kijk ik graag uit naar het volgende boek. Het was een aangename kennismaking met Jackie van Laren en smaakt zeker naar meer!
Heerlijk, inclusief verhaal, zonder oordelen en met gewone mensen. Niet te veel poespas, maar gewoon lekker weg te lezen op een druiligere zondagmiddag (of een zonnige lentedag).
Het taalgebruik viel mij een beetje tegen, hele lange zinnen verbonden door komma's. Dat vond ik persoonlijk niet heel prettig lezen, verder vond ik het een leuk verhaal. Het verhaal kabbelt rustig voort, personages zijn leuk neergezet. Het einde maakt nieuwsgierig naar meer!
'...Het boek is heel anders dan bijvoorbeeld de q serie. Die is flamboyant en bold. ‘Lentegroen’ is gevoeliger en veel dieper. Je kan duidelijk merken dat Jackie sindsdien vele schrijfkilometers heeft gemaakt en dat betaald zich uit in een verhaal dat alles overstijgt....'
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
In het verleden las ik ‘Thuiskomen‘, geschreven door Jackie van Laren. Over dit boek was ik erg enthousiast en hierdoor keek ik ook erg uit naar haar nieuwste boek ‘Lentegroen’. Ik was benieuwd of dit boek mij ook zo goed wist te amuseren.
In ‘Lentegroen’ maken we kennis met de stoere boswachter Silvie. Ze niet niet alleen stoer, maar heeft ook haar hart op de juiste plek zitten. We stappen in het verhaal op het moment dat ze haar spulletjes aan het uitpakken is in haar nieuwe woning, het boshuisje. Ze doet dit samen met haar even stoere dochter Ties. Dit schouwspel zorgt er, op de manier hoe Van Laren dit geschreven heeft, voor dat ik snel door wil lezen, want ik wil meer lezen over Silvie en haar dochter Ties. Jackie van Laren weet er voor te zorgen dat ik een zwak krijg voor deze twee personages.
Als Freek, de eigenaar van landgoed Woudenbergh, om de hoek komt kijken, weet ik in eerste instantie niet zo goed wat ik van hem moet denken. Hij is een beetje een vreemde vogel. Maar hoe verder ik in het verhaal kom, hoe leuker Freek wordt… En dit vindt Silvie, het hoofdpersonage, ook.
Door de goede en mooie omschrijvingen van de natuur op de Utrechtse heuvelrug kon ik de bosgeur ruiken, tijdens het lezen. Ik weet dat veel mensen zeggen dat een feelgoodroman meer iets voor vrouwen is, maar ze heeft mij toch echt wel weten te overtuigen. Ik kan dan ook niet wachten tot het tweede deel in deze serie, ‘Zomerloof‘ verschijnt. Ik ben ik ieder geval fan van boswachter Silvie!
Zo'n vijf a zeven jaar geleden waren de boeken van Jackie van Laren een vaste waarde op mijn leeslijst. Van haar meeslepende 'Eilandliefde'-serie tot stand-alones als 'Thuiskomen' en 'De meisjesmagmeet', ik heb ze stuk voor stuk verslonden. Daarna werd het lezen van haar boeken om onverklaarbare redenen wat minder. Toch besloot ik nu eindelijk 'Lentegroen' op te pakken, het eerste deel van haar 'Onder de Bomen'-reeks. En daar heb ik zeker geen spijt van!
In deze roman maken we kennis met Sylvie. Na een pijnlijke relatiebreuk besluit ze rigoureus het roer om te gooien. Ze verhuist samen met haar elfjarige dochter Ties naar Hogerheide, waar ze aan de slag gaat als boswachter. Een frisse start in een groene omgeving klinkt heerlijk, maar in de praktijk blijkt het lastiger dan gedacht. De bewoners kijken haar aanvankelijk vooral aan als ‘die zielige alleenstaande moeder die geen idee heeft waar ze aan begint’. Maar Sylvie laat zich gelukkig niet zomaar uit het veld slaan.
Gaandeweg vindt ze steun bij Freek, de landgraaf van het dorp. Een bijzondere man: hij is behoorlijk briljant achter de computer – hij werkt zelfs als ethisch hacker voor de AIVD – maar sociaal gezien allesbehalve handig. Hij sluit zich het liefst op in zijn huis, tot Sylvie en Ties zijn leven binnenwandelen. Hun komst dwingt hem om uit zijn schulp te kruipen en stukje bij beetje leert hij dat er helemaal niets mis is met wie hij is.
'Lentegroen' van Jackie van Laren
Nu kan ik nog veel meer vertellen over dit verhaal, maar veel leuker is om te laten weten wat ik van 'Lentegroen' vond. Wat mij meteen opviel tijdens het lezen, is hoe beeldend Jackie van Laren schrijft. Je ziet het gebied waar Sylvie en Ties neerstrijken bijna voor je, ruikt de frisse boslucht en voelt je meteen thuis in Hogerheide. Tijdens het lezen kun je je echt even je eigen omgeving vergeten en je wanen in dit knusse dorpje. Niet zozeer als buitenstaander, maar juist als (onzichtbare) schim die langzaam maar zeker een inkijkje krijgt in het leven en vooral het hoofd van de karakters. En dat is oprecht knap gedaan.
Toch zijn het vooral de karakters die dit verhaal bijzonder maken. Naast de stoere Sylvie (die je oprecht een nieuwe start gunt), heeft Jackie ervoor gekozen om ook een groot deel van dit verhaal te vertellen vanuit Freek. En dat werkt verrassend goed. Hij is eens geen gladde hunk die alles voor elkaar heeft, maar een echte man van vlees en bloed inclusief zijn onzekerheden. Je kunt ook wel zeggen dat ie een tikkeltje onhandig is en soms wat stug, maar juist hierdoor is hij ook weer ontwapenend. Echt iemand die je alle geluk van de wereld gunt, hoe hij het dan ook voor zich ziet.
En dan is er Ties nog, Sylvies elfjarige dochter. Ze is slim, een tikkeltje eigenwijs en brutaal op momenten en absoluut niet iemand die zich zomaar onder de tafel laat praten. Maar ook iemand met een onwijs groot hart en veel liefde voor haar moeder. Zij brengt met haar pit en warmte in tegenstelling tot Sylvie en Freek weer zo'n andere dynamiek het verhaal in, zoveel dat je bijna vergeet dat ze nog maar elf is.
Conclusie
Dus ja, als je mij zou vragen of dit boek smaakt naar meer, is het antwoord absoluut 'ja'. 'Lentegroen' is namelijk een boek dat precies die fijne mix heeft waar Jackie van Laren (in ieder geval bij mij) om bekendstaat: toegankelijk, herkenbaar, levensecht en gevuld met karakters die je in je hart sluit. Het is bovendien een frisse start van een vierdelige serie, waar nog van alles open ligt. Ik ben heel benieuwd wat Jackie van Laren nog allemaal verzint voor 'Zomerloof', 'Herfstrood' en 'Winterzon', die stuk voor stuk over Freek en Sylvie gaan!
Lentegroen is het eerste deel van de Onder de bomen-serie van Jackie van Laren. Een verhaal waarin de natuur en vriendschap een belangrijke rol spelen. Als Sylvie voor een nieuwe baan als boswachter op de Utrechtse heuvelweg moet verhuizen grijpt ze deze kans met beide handen aan. Ze heeft liefdesverdriet en wil haar oude omgeving achter zich laten en met een schone lei opnieuw beginnen.
Ze krijgt te maken met vooroordelen en vooringenomen mensen, ja zelfs kakkers, maar dat laat haar niet weerhouden om haar ding te doen. Kan ze zich in haar nieuwe omgeving thuis gaan voelen?
“Ik had al vernomen dat Staatsbosbeheer ons een vrouwelijke boswachter had toebedeeld, maar nu ik u zo zie heb ik wel wat moeite met uw postuur, en uw, ahum, uiterlijk, vergeef me de vrijpostigheid, een zo uitgebreid gebied van boslandschap goed kan beheren.”
Dankzij een toevallige ontmoeting van haar elfjarige dochter Ties met de ogenschijnlijk wereldvreemde Freek, eigenaar landgoed Woudenbergh ontdekt Sylvie een andere kant van hem.
Van Staatsbosbeheer heeft Sylvie het verzoek gekregen om te proberen het landgoed Woudenbergh open te laten stellen voor wandelaars. Gaat dit Sylvie lukken om de norse Freek om te praten? Naarmate Sylvie Freek beter leert kennen komt ze erachter dat hij anders is, dan hij zich voordoet. Is hij wel zo nors en onbeholpen als hij zich voordoet?
“Het was in zekere zin alsof zijn emotionele leven, zijn ontwikkeling als persoon, een aantal jaren in de diepvries had gelegen.”
De korte hoofdstukken worden afwisselend vanuit Sylvie en Freek verteld. Je leert ze kennen en gaat met ze meeleven. Deze schrijfwijze zorgt ervoor, dat je als het ware in het verhaal wordt gezogen en de emoties van de personages beleeft.
De moeder-dochterliefde tussen Sylvie en Ties straalt van liefde en inlevingsvermogen. Freek evolueert volop en verandert van een teruggetrokken mensen mijdende onverzorgde man in een man die zich weer wil inzetten voor het dorp waar hij woont. Hij zit vol liefde en probeert die soms wat onbeholpen te uiten. Een beer van een man om van te houden.
Diverse thema’s zijn mooi verwerkt in het verhaal; pesten, autisme, liefde, het gedrag van mensen op stand en drugs.
Lentegroen is een vlot geschreven feelgood verhaal dat de lezer mee de natuur inneemt en volop laat meegenieten met de personages. En er komen nog drie delen uit!
Op aanraden van @mokumjackie zelf, ben ik deze gaan lezen.
Als de stoere, zelfstandige boswachter Sylvie wordt bedrogen door haar vriend, verhuist ze samen met dochter Ties naar een nieuwe plek en ze wil nooit meer een relatie. Ze komt te werken op de Utrechtse Heuvelrug. Ze moet de moeilijk bekend staande eigenaar van het landgoed zien over te halen het landgoed open te stellen voor recreanten. Freek, de landgoedeigenaar, is mensenschuw en een beetje wereldvreemd. Hij zit niet te wachten op bemoeienis buitenaf. Maar als er criminele activiteiten op z’n landgoed plaatsvinden, heeft hij Sylvies hulp nodig. De twee kunnen het steeds beter vinden met elkaar.
Een fijn boek. Lieve karakters. Fijn, rustig verhaal. Het verhaal zelf niet super bijzonder maar ik heb er zeker van genoten.
Het enige wat ik jammer vond is dat autisme weer eens op de standaard wijze wordt neergezet. Iets te stereotyperend. Al merk ik wel dat Jackie heeft geprobeerd niet stereotyperend te omschrijven, maar ze is er dus niet helemaal aan ontkomen.
Maar buiten dat is het gewoon een lekker boek. En ik kijk dan ook absoluut uit naar het vervolg van deze serie.
Eindelijk begonnen in de Onder de bomen- serie van Jackie van Laren, zo kan ik lekker in één keer doorlezen tot het laatste deel van de serie dat einde deze maand uitkomt. Het verhaal wordt afwisselend verteld uit twee perspectieven; Sylvie en Freek. Sylvie is de nieuwe boswachter in het dorp. Ze wil een nieuwe start maken na een op de klippen gelopen relatie. Sylvie is een vrijgevochten, zelfstandige en stoere vrouw die er niet van houdt om als een softie behandeld te worden, want dat is ze absoluut niet. Ze is niet bang om de handen uit de mouwen te steken en als nieuwe boswachter staat ze te popelen om de kettingzaag boven te halen. Sylvie is de trotse moeder van Ties. Ties is een elfjarige meid met aanleg voor alles wat met computers te maken heeft. Ze barst van de energie en probeert haar liefde voor de natuur te koppelen aan haar liefde voor computers. Hier komt Freek in beeld. Freek is een jonge, single graaf die woont in het koetshuis op landgoed Woudenbergh, vlakbij het bos waar Sylvie en Ties wonen. Hij probeert de schulden die zijn ouders gemaakt hebben af te lossen door te werken als ethisch hacker. Freek is nogal een einzelgänger en maakt moeilijk sociaal contact, maar wanneer hij Ties tegen het lijf loopt, wordt hij al snel overhaalt om haar te helpen met een app. Wat een heerlijk feelgood verhaal! Dankzij de heerlijke omschrijvingen van Jackie van Laren, voelde ik mij thuiskomen in het bos. Het is een verhaal met diepgang en heerlijke Nederlandstalige humor. Het verhaal kan af en toe wat voorspelbaar zijn, maar Jackie van Laren kan het zo mooi inpakken dat je er toch nog een beetje verrast bij kijkt. Jackie van Laren kaart in Lentegroen ook wel enkele ernstige onderwerpen aan; pesten, maatschappelijke druk, autisme, er niet bij horen...Dit zorgde ervoor dat ik mij nog dieper in het verhaal kon inleven. Voor mij is het tot nu toe de beste feelgood van Jackie van Laren, maar misschien zeg ik dat ook weer als ik Zomerloof gelezen heb? Want ik kan niet wachten om daaraan te beginnen!
Vindt mij ook op Facebook en Instagram @annelies_leest.
Sylvie heeft geen alledaags beroep en gezinssituatie. Ze is boswachter en een alleenstaande moeder van een dochter Ties, relaties zijn even niet bespreekbaar na haar laatste ervaring. Haar nieuwe toegewezen regio voor bosbeheer is in een elitaire gemeenschap waar veel draait rond de schone schijn. En dat, is ze juist niet! Ze draagt geen mantelpakjes, ze rijdt niet is een blitse auto en ze is voor simpel maar goed. Freek is een landeigenaar, waar de gemeenschap hoog mee oploopt, maar hij verstopt zich juist, op zijn landgoed maar niet in het landhuis, wel in een nederig stulpje op zijn domein. Hij komt alleen naar buiten voor het hoogst nodige, de andere momenten zit hij achter zijn computer codes te kraken. Ties wil graag die skills van Freek gebruiken en zo ontstaat er een vriendschap tussen deze 3 mensen. Lentegroen is het eerste deel van dit 4 luik, het neemt je mee in de leefwereld van Sylvie, Ties en Freek. Dit in het heden, rond hun werk en het dorps gebeuren, maar ook in het verleden. Hierdoor krijg je inzichten en hoe en waarom dingen worden gedaan en ervaren. Het is best soms heftig, hard en spannend. Maar er zijn ook mooie en ontroerende momenten, waar “liefde voor” dan sterk centraal staat. Eerst denk je 4 delen, is dat wel nodig, maar gaande weg het verhaal is het duidelijk dat dit verhaal het nodig heeft. Leuk is dat Ties, de puber dochter ook haar inbreng krijgt en het samenloopt met de rest. Jackie van Laren weet met een beeldende schrijfbenadering het verhaal reëel en beklijvend neer te zetten. Het leest fijn, het maakt erg nieuwsgierig en je wil direct door naar deel 2. Sylvie en Freek ze wisselen elkaar af met hoofdstukken, dat ervoor zorgt dat emoties, ervaringen en gedachten van elk zo goed tot hun recht komen. “Lentegroen” is een Feelgood met de nodige spanning, drama, issues en romantiek, met de juiste mix, details, achtergrond informatie en afwisselingen.
Sylvie verhuist samen met haar 11-jarige dochter naar een klein dorp, vlak bij Hilversum. Een nieuwe start, nieuwe kansen. Maar die start is nog niet zo gemakkelijk als vrouwelijke boswachter én alleenstaande moeder. Helemaal wanneer ze een moeilijk bekend staande Graaf moet gaan over halen om zijn landgoed open te stellen… - - - Jackie van Laren is misschien wel een van de meest bekende feelgood-schrijfster uit Nederland. Zelf kan ik altijd enorm genieten van haar romans: vlot, grappig, lief en meeslepend. Dus ik was in mijn nopjes met de komst van een nieuwe serie! Dit boek voldoet aan de verwachtingen die je hebt bij een boek van Jackie. De karakters zijn levendig, er zit humor in en soms is het een tíkje te feelgood en voorspelbaar, maar daar hoor je mij niet over klagen. Er zijn nog behoorlijk wat open eindjes, dus ik kijk erg uit naar het volgende deel: zomerloof. Deze komt naar verwachting in juni 2021 uit.
De serie Onder de bomen bestaat uit vier delen: lengegroen, zomerloof, herfstrood en winterzon.
Wauw! Dit was echt zo precies het verhaal waar ik zin in had, heerlijk! Als ik zelf zou schrijven, zou ik zoiets schrijven. Natuur, bos, liefde voor bomen, een zelfstandige vrouw als hoofdpersoon, met een droomberoep als boswachter, ontluikende liefde en een beetje een 'whodunnit' ingrediënt waar ik verder niets over zeg, want spoiler.
Vlot geschreven, leest als een trein. Met boeiende onderliggende thema's rond maatschappelijke- en sociale issues zoals status, klasse, pestgedrag, autisme en onvoorwaardelijk jezelf zijn die terloops worden aangestipt.
Leuk ook dat het verhaal zich in Nederland afspeelt. Hoewel ik in andere boeken altijd geniet van beschrijvingen van pittoreske Britse dorpjes en landschappen, maakt het Nederlandse het herkenbaarder en makkelijk inkomen. Veelal vind ik kinderen in boeken niet zo veel toevoegen en geen boeinde personages, maar de dochter van de boswachter is wel tof neergezet door de schrijfster.
Echt mega genoten van deze weglezer. Het heeft een open einde, dus snel door naar het volgende deel, want het is een reeks, yay!
Deel 1: Het boek is verdeeld in personages en niet in hoofdstukken. De hoofdpersonen nemen je mee in hun leven. doordat ze je meenemen voel je intens met hen mee en kan je beeldenkend het boek met gemak uitlezen. Het boek is sappig, met humor ,een goed verhaallijn met een tikkeltje spanning.
Part 1: The book is divided into characters, not chapters. The main characters take you into their lives. because they take you along you feel intensely with them and you can read the book with ease. The book is juicy, with humor, a good storyline with a tad suspense.
jackie van laren is 1 van de auteurs waarvan ik de boeken gewoon koop, zonder de achterflap te lezen. Bij deze serie heb ik wel netjes gewacht tot alle delen er waren. Dat leest toch een stukje vlotter. Ik genoot van de schrijfstijl, de leuke personages, de fijne setting,.. Ik las en las en toen was het boek alweer uit.
Had het boek al een aantal keren opzij gelegd, nadat ik het bij de bibliotheek mee genomen had. Ik weet het niet, waarschijnlijk trok de cover me niet zo om te beginnen met lezen. Totdat ik toch zo maar ben begonnen, en het toen juist een heel fijn verhaal vond, heerlijk geschreven. Nu eigenlijk wel benieuwd naar het volgende deel.
Wat een fijn feelgood roman. En wat heerlijk om te lezen over een no nonsens vrouw en een man met autisme en hoe die twee elkaar leuk gaan vinden. Het om elkaar heen draaien duurde me wat te lang en nog niet alles is opgelost aan het einde van het boek. Dat vind ik wel jammer.
3,5 sterren wat mij betreft! Heel gemoedelijk boek om te luisteren (ik heb het audioboek geluisterd, ook een aanrader wat betreft voorlezer overigens!) met hele lieve en hartveroverende personages. Met veel plezier hiernaar geluisterd! Ik ben benieuwd naar de volgende boeken uit deze reeks.