Απογοητευμένη από έναν τόσο ενδιαφέροντα τίτλο . Απουσία πλοκής . Η προσπάθεια μιας μητέρας να εξηγήσει μέσα από τα γράμματα της αλφάβητας τον κόσμο στο γιο της , τα βάσανα της ζωής της και να του επισημάνει όσα πρέπει να κρατήσει και να προσέξει στην πορεία του προς την ενηλικίωση . Η μητέρα έχει διαγνωσθεί από μι ασθένεια η οποία σταδιακά επηρρεαζει την μνήμη και τη λειτουργία του εγκεφάλου , αποκρύπτοντας το από τον περίγυρο και φυσικά , τον γιο της . Μονογονεϊκή οικογένεια η ίδια , με καταβολές από διαζευγμένη οικογένεια η ίδια , υπό τον φόβο του χρόνου και την πίεση της ασθένειας της , αποφασίζει να γράψει όλα όσα η ίδια θα έλεγε στον γιο της μεγαλώνοντας .
Μονότονο , χωρίς αγωνία για το τι θα γίνει . Ένα βιβλίο με συμβουλές που άλλες θα σας βρουν σύμφωνους άλλες πάλι όχι . Σίγουρα δεν σε ταξιδεύει . Μαθαίνεις και σε συγκινεί η ειλικρίνεια της ηρωίδας , αλλά και η γενναιότητα μπροστά στο απρόσμενα δυσάρεστο ιατρικό ανακοινωθέν της υγείας της . Ιδανικό για “quotes”, αλλά όχι και τόσο για χαλαρή βραδινή ανάγνωση .