What do you think?
Rate this book
Filosofie & Retorica #5
Brieven en maximen
Brieven en maximen bevat alle bekende en min of meer volledig overleverde geschriften van de Griekse filosoof Epicurus (341-270 vC) in Nederlandse vertaling.
De bekendste en belangrijkste is de Brief aan Menoeceus over het geluk, waarin de kern van de ethiek van Epicurus is te vinden. Tevens zijn de twee andere uitvoerige brieven vertaald, de Brief aan Herodotus waarin de natuurfilosofie van Epicurus wordt geschetst, en de Brief aan Pythocles, waarin Epicurus zijn opvattingen over de kosmos en de meteorologische verschijnselen uiteenzet. Het boek bevat bovendien de 'authentieke leerstellingen', en de 'Vaticaanse leerstellingen', samengebracht als maximen.
De levensfilosofie van Epicurus -een lofrede op soberheid en geluk- blinkt uit door eenvoud en helderheid: geluk is het doel van alle praktisch en wijsgerig streven. De vraag is, hoe bereikt de mens zijn ware levensdoel? Wat is werkelijk van waarde in het leven? Epicurus is dan vooral een praktische gids. Onze zintuigen vertellen wat goed voor ons is. Soberheid en zelfbeheersing bepalen de juiste keuze en de juiste mate van geluk, lust en vriendschap.
Keimpe Algra geeft in Brieven en maximen een uitvoerige introductie op de filosofie van Epicurus in al haar aspecten, voorziet de teksten van gedegen, precies en verhelderend commentaar, en beschrijft tevens de invloed van Epicurus' denken op de westerse filosofie. De moderne lezer krijgt een even grondig als volledig beeld van de fysica en de ethiek van Epicurus.
Dit is het vijfde deel in de serie Filosofie & Retorica onder redactie van Keimpe Algra, Jeroen Bons, Wessel Krul, Marc van der Poel en Theo Verbeek.
De bekendste en belangrijkste is de Brief aan Menoeceus over het geluk, waarin de kern van de ethiek van Epicurus is te vinden. Tevens zijn de twee andere uitvoerige brieven vertaald, de Brief aan Herodotus waarin de natuurfilosofie van Epicurus wordt geschetst, en de Brief aan Pythocles, waarin Epicurus zijn opvattingen over de kosmos en de meteorologische verschijnselen uiteenzet. Het boek bevat bovendien de 'authentieke leerstellingen', en de 'Vaticaanse leerstellingen', samengebracht als maximen.
De levensfilosofie van Epicurus -een lofrede op soberheid en geluk- blinkt uit door eenvoud en helderheid: geluk is het doel van alle praktisch en wijsgerig streven. De vraag is, hoe bereikt de mens zijn ware levensdoel? Wat is werkelijk van waarde in het leven? Epicurus is dan vooral een praktische gids. Onze zintuigen vertellen wat goed voor ons is. Soberheid en zelfbeheersing bepalen de juiste keuze en de juiste mate van geluk, lust en vriendschap.
Keimpe Algra geeft in Brieven en maximen een uitvoerige introductie op de filosofie van Epicurus in al haar aspecten, voorziet de teksten van gedegen, precies en verhelderend commentaar, en beschrijft tevens de invloed van Epicurus' denken op de westerse filosofie. De moderne lezer krijgt een even grondig als volledig beeld van de fysica en de ethiek van Epicurus.
Dit is het vijfde deel in de serie Filosofie & Retorica onder redactie van Keimpe Algra, Jeroen Bons, Wessel Krul, Marc van der Poel en Theo Verbeek.
- GenresPhilosophy
182 pages, Paperback
First published May 1, 2003
4 people are currently reading
32 people want to read
About the author
Epicurus
157 books835 followersEpicurus (Greek: Ἐπίκουρος, Epikouros, "upon youth"; Samos, 341 BCE – Athens, 270 BCE; 72 years) was an ancient Greek philosopher and the founder of the school of philosophy called Epicureanism. Only a few fragments and letters remain of Epicurus's 300 written works. Much of what is known about Epicurean philosophy derives from later followers and commentators.
For Epicurus, the purpose of philosophy was to attain the happy, tranquil life, characterized by aponia, the absence of pain and fear, and by living a self-sufficient life surrounded by friends. He taught that pleasure and pain are the measures of what is good and bad, that death is the end of the body and the soul and should therefore not be feared, that the gods do not reward or punish humans, that the universe is infinite and eternal, and that events in the world are ultimately based on the motions and interactions of atoms moving in empty space.
His parents, Neocles and Chaerestrate, both Athenian citizens, had immigrated to the Athenian settlement on the Aegean island of Samos about ten years before Epicurus' birth in February 341 BCE. As a boy he studied philosophy for four years under the Platonist teacher Pamphilus. At the age of 18 he went to Athens for his two-year term of military service. The playwright Menander served in the same age-class of the ephebes as Epicurus.
After the death of Alexander the Great, Perdiccas expelled the Athenian settlers on Samos to Colophon. After the completion of his military service, Epicurus joined his family there. He studied under Nausiphanes, who followed the teachings of Democritus. In 311/310 BC Epicurus taught in Mytilene but caused strife and was forced to leave. He then founded a school in Lampsacus before returning to Athens in 306 BC. There he founded The Garden, a school named for the garden he owned about halfway between the Stoa and the Academy that served as the school's meeting place.
Even though many of his teachings were heavily influenced by earlier thinkers, especially by Democritus, he differed in a significant way with Democritus on determinism. Epicurus would often deny this influence, denounce other philosophers as confused, and claim to be "self-taught".
Epicurus never married and had no known children. He suffered from kidney stones, to which he finally succumbed in 270 BCE at the age of 72, and despite the prolonged pain involved, he wrote to Idomeneus:
"I have written this letter to you on a happy day to me, which is also the last day of my life. For I have been attacked by a painful inability to urinate, and also dysentery, so violent that nothing can be added to the violence of my sufferings. But the cheerfulness of my mind, which comes from the recollection of all my philosophical contemplation, counterbalances all these afflictions. And I beg you to take care of the children of Metrodorus, in a manner worthy of the devotion shown by the young man to me, and to philosophy."
-http://en.wikipedia.org/wiki/Epicurus
For Epicurus, the purpose of philosophy was to attain the happy, tranquil life, characterized by aponia, the absence of pain and fear, and by living a self-sufficient life surrounded by friends. He taught that pleasure and pain are the measures of what is good and bad, that death is the end of the body and the soul and should therefore not be feared, that the gods do not reward or punish humans, that the universe is infinite and eternal, and that events in the world are ultimately based on the motions and interactions of atoms moving in empty space.
His parents, Neocles and Chaerestrate, both Athenian citizens, had immigrated to the Athenian settlement on the Aegean island of Samos about ten years before Epicurus' birth in February 341 BCE. As a boy he studied philosophy for four years under the Platonist teacher Pamphilus. At the age of 18 he went to Athens for his two-year term of military service. The playwright Menander served in the same age-class of the ephebes as Epicurus.
After the death of Alexander the Great, Perdiccas expelled the Athenian settlers on Samos to Colophon. After the completion of his military service, Epicurus joined his family there. He studied under Nausiphanes, who followed the teachings of Democritus. In 311/310 BC Epicurus taught in Mytilene but caused strife and was forced to leave. He then founded a school in Lampsacus before returning to Athens in 306 BC. There he founded The Garden, a school named for the garden he owned about halfway between the Stoa and the Academy that served as the school's meeting place.
Even though many of his teachings were heavily influenced by earlier thinkers, especially by Democritus, he differed in a significant way with Democritus on determinism. Epicurus would often deny this influence, denounce other philosophers as confused, and claim to be "self-taught".
Epicurus never married and had no known children. He suffered from kidney stones, to which he finally succumbed in 270 BCE at the age of 72, and despite the prolonged pain involved, he wrote to Idomeneus:
"I have written this letter to you on a happy day to me, which is also the last day of my life. For I have been attacked by a painful inability to urinate, and also dysentery, so violent that nothing can be added to the violence of my sufferings. But the cheerfulness of my mind, which comes from the recollection of all my philosophical contemplation, counterbalances all these afflictions. And I beg you to take care of the children of Metrodorus, in a manner worthy of the devotion shown by the young man to me, and to philosophy."
-http://en.wikipedia.org/wiki/Epicurus
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 17, 2022
Leuk boekje. Was af en toe eens verdwaald in de originele teksten, maar de kritische duiding van Keimpe Algra kon telkens verhelderen. Groetjes
August 22, 2019
In dit boekje las ik alle volledig bewaarde werken van Epikouros, dat wil zeggen: drie brieven en twee verzamelingen van 'sententiae'. Ze zijn hier excellent ingeleid door Keimpe Algra. Epikouros' gedachten over natuurfilosofie in de brieven aan Herodotos en Puthokles doen voor een moderne lezer als ik vreemd aan. De gedachtegang is in deze brieven moeilijk te volgen, gelukkig kon ik terugvallen op de verhelderende voetnoten. De ethische levensleer van Epikouros heeft een veel grotere eeuwigheidswaarde en de brief aan Menoikeus (5/5) heeft mij in het bijzonder gecharmeerd. Deze brief is ook stilistisch prachtig uitgewerkt. Een aanrader!
July 7, 2017
The introduction of the translator actually pulled me through the rest of the book (the letters of Epicurus himself as they are a bit hard to get into at first). The nature part provides a base layer for us people who are "afraid of the solar system and the gods" so that we can rest assured some things are explained - but not too much in detail. Epicurus simply aims to attain a peace of mind. The rest of physics and mathematics are completely useless to us, according to him. This principle reminds me of Alain de Botton's status fear lemma: we cope with entropy by imagining gods as an explanation of the chaos happening around us (it must have been fate that brought me to read this book!). The part about happiness looks like plain hedonism but isn't that easily distilled into one word. We seek to avoid suffering: mentally and physically. That sounds like buddhism. Don't just give in to lust as it might have even worse repercussions: make an educated decision.
One of the more entertaining Greek parts of philosophy to read.
One of the more entertaining Greek parts of philosophy to read.
April 27, 2024
'Brieven en Maximen' van Epicurus uit 2020 met een inleiding van Keimpe Algra bevat alle belangrijkste geschriften van de beroemde filosoof die de tand des tijds overleefd hebben. In de inleiding geeft de auteur bondig maar zeker niet té bondig een overzicht van de filosofische invloed van Epicurus met een opvallend mooi stukje over vriendschap waarbij 'de vriendschap danst de wereld rond en roept ons allen op te ontwaken en onszelf gelukkig te prijzen' mij is bijgebleven. De brieven en de leerstellingen van de filosoof zelf worden gedomineerd door zijn kijk op de natuur en de hemellichamen waarbij het, meer dan tweeduizend jaar later, interessant is om te zien waar Epicurus juist was en waar hij er volkomen naast zat. De beroemdste inwoner van Samos is echter vooral bekend om zijn levensethiek met uitdagende stellingen als 'de dood gaat ons niets aan' die de lezer zal fascineren. Niemand komt ooit de dood tegen. Zolang jij er nog bent is het er niet, zodra het er is ben jij er niet meer. Angst om de dood is absurd en zorgen erover in het heden onnodig. De rol van de nabestaanden is er eentje van dankbaarheid en viering. De filosofie van Epicurus is bij momenten erg eenvoudig maar dat is ook exact de overtuiging erachter: het leven ís ook eenvoudig en in die eenvoud heerst juist het geluk. Centraal staan maar twee begrippen in ieders persoonlijk geluk: aponia (de afwezigheid van pijn) en ataraxia (de volkomen zielenrust). Al het overige is bijzaak. Mogelijk een persoonlijke favoriet in dit tijdperk van slachtofferbejubeling is Sententiae Vaticanae 77: 'De vrucht van zelfredzaamheid is de grootst mogelijke vrijheid.' Een prima boek!
Read
February 4, 2022Het hedonisme van Epicurus wordt nogal eens omschreven als het excessief te buiten gaan aan genotsbevrediging. Dit gaat voorbij aan hoe het Epicurisme is verankerd in een materalistische kosmologie. Epicurus stelt dat de mens niets anders is dan een individu met natuurlijke verlangens, een natuurlijke afkeer van pijn en een voorkeur voor genot. Het menselijk lichaam en zijn existentiële status is niet bijzonder, noch onsterfelijk: de ziel is welliswaar het medium waarmee waarnemingen geïnterpreteerd worden, zij is evenwel net zo vergankelijk als het lichaam. Vandaar dat Epicurus kan stellen dat de dood ons niet aangaat: als de ziel sterft, kunnen er geen waarnemingen meer zijn dus de dood als ervaring raakt ons niet. Doodsangst kan ons aanzetten tot irrationele verlangens, waardoor de gemoedsrust wordt verstoord.
November 13, 2025
Ik heb een uittreksel gemaakt..... Ik denk dat ik dat sinds mijn schooltijd niet meer gedaan heb bij een boek.. Gedachten over leven, verlangens en rechtvaardigheid.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews