What do you think?
Rate this book
Geliebtes Untier
Dutch
Unknown Binding
First published January 1, 1991
About the author
Anja Meulenbelt
62 books58 followersAnja Henriëtte Meulenbelt (1945) is a Dutch writer and former politician of the Socialist Party (SP).
She wrote De Schaamte Voorbij (The Shame is Over), published in 1976, which was an important piece of second-wave feminist writing in the Netherlands. The novel was confessional in tone, and made the connection between the body and language politics overt. She also wrote several books about the Palestinians.
She was a Senator from 2003 to 2011.
In August 2014, Meulenbelt terminated her membership of the SP, because she felt the party did not speak out enough against Israel's military actions in the Gaza Strip.
She wrote De Schaamte Voorbij (The Shame is Over), published in 1976, which was an important piece of second-wave feminist writing in the Netherlands. The novel was confessional in tone, and made the connection between the body and language politics overt. She also wrote several books about the Palestinians.
She was a Senator from 2003 to 2011.
In August 2014, Meulenbelt terminated her membership of the SP, because she felt the party did not speak out enough against Israel's military actions in the Gaza Strip.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
Read
July 17, 2025Gelezen. 'Geliefde ramp' van Anja Meulenbelt uit 1989.
Een boek over de poezen en katers die deel uitmaakten van Meulenbelts leven tot dan toe: Miep, Grijs, Poekeltje, Poe, Patsy (kort voor Cleopatra) en vooral Sara (of Saartje), naamgeefster van Uitgeverij Sara, die Meulenbelt in de jaren 70 mee hielp oprichten. Zelf noemde ze 'Geliefde ramp' haar 'meest autobiografische boek tot nu toe.'
'Geliefde ramp' is een teder en ontroerend geschreven boek, vol humor maar soms ook heel treurig. Heel herkenbaar wat Meulenbelt allemaal schrijft: zelf heb ik ook een poes (zij is mijn allermooiste, de allerliefste vriendin) en inderdaad: onze dagelijkse rituelen samen zijn ook mij erg dierbaar. Mijn poes heeft - toen ze als kitten - vijf jaar geleden in mijn leven kwam, heel letterlijk mijn leven gered. We zijn erg close, en toch respecteren we elkaars grenzen: we zijn ook allebei graag alleen (maar nooit erg lang!). Mijn poes leerde mij opnieuw mild zijn, verwonderd zijn, lief zijn, ontroerd zijn, en de waarde van zorgen voor iets of iemand.
Maar Meulenbelt zou Meulenbelt niet zijn als ze in dit boek ook niet over allerlei andere onderwerpen - die ze hier in direct verband met het leven en gedrag van poezen brengt - zou schrijven. In 'Geliefde ramp' reflecteert ze namelijk ook over erotiek en lust, onafhankelijkheid, feminisme, moederschap en zorg, moeder- en dochterrelaties, schrijverschap, liefde, troost en afscheid. Dat doet ze op een heel knappe manier, in een vlotte schrijfstijl.
'Vooral haar tekening was prachtig, die donkere strepen op beige en warm grijs. Om haar ogen de zorgvuldige make up van zwarte lijnen. Ik verdacht haar ervan dat ze vroeg opstond om die strepen om haar ogen aan te brengen met een fijn penseel, maar dan had ze de vlamvormige tekening om haar kutje ook moeten maken en hoewel ze een benijdenswaardig soepele ruggegraat had zag ik haar daar niet voor aan.'
Mooi boek, ook voor wie niet van katten houdt. Nu heb ik zin om Renate Rubinsteins boek 'Mijn katten en ik' te herlezen.
Een boek over de poezen en katers die deel uitmaakten van Meulenbelts leven tot dan toe: Miep, Grijs, Poekeltje, Poe, Patsy (kort voor Cleopatra) en vooral Sara (of Saartje), naamgeefster van Uitgeverij Sara, die Meulenbelt in de jaren 70 mee hielp oprichten. Zelf noemde ze 'Geliefde ramp' haar 'meest autobiografische boek tot nu toe.'
'Geliefde ramp' is een teder en ontroerend geschreven boek, vol humor maar soms ook heel treurig. Heel herkenbaar wat Meulenbelt allemaal schrijft: zelf heb ik ook een poes (zij is mijn allermooiste, de allerliefste vriendin) en inderdaad: onze dagelijkse rituelen samen zijn ook mij erg dierbaar. Mijn poes heeft - toen ze als kitten - vijf jaar geleden in mijn leven kwam, heel letterlijk mijn leven gered. We zijn erg close, en toch respecteren we elkaars grenzen: we zijn ook allebei graag alleen (maar nooit erg lang!). Mijn poes leerde mij opnieuw mild zijn, verwonderd zijn, lief zijn, ontroerd zijn, en de waarde van zorgen voor iets of iemand.
Maar Meulenbelt zou Meulenbelt niet zijn als ze in dit boek ook niet over allerlei andere onderwerpen - die ze hier in direct verband met het leven en gedrag van poezen brengt - zou schrijven. In 'Geliefde ramp' reflecteert ze namelijk ook over erotiek en lust, onafhankelijkheid, feminisme, moederschap en zorg, moeder- en dochterrelaties, schrijverschap, liefde, troost en afscheid. Dat doet ze op een heel knappe manier, in een vlotte schrijfstijl.
'Vooral haar tekening was prachtig, die donkere strepen op beige en warm grijs. Om haar ogen de zorgvuldige make up van zwarte lijnen. Ik verdacht haar ervan dat ze vroeg opstond om die strepen om haar ogen aan te brengen met een fijn penseel, maar dan had ze de vlamvormige tekening om haar kutje ook moeten maken en hoewel ze een benijdenswaardig soepele ruggegraat had zag ik haar daar niet voor aan.'
Mooi boek, ook voor wie niet van katten houdt. Nu heb ik zin om Renate Rubinsteins boek 'Mijn katten en ik' te herlezen.
July 12, 2022
leuk!!!
July 28, 2022
Zalig boekje
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
February 18, 2026Wat een raar boekje. Het kwam bij mij over als bijzonder gedateerd, in de woordkeuze, maar ook in de inzichten. Ideeën bleven halfbakken. Toch, de absurdistische humor kon ik waarderen. (Althans: ik hoop dat het grappen zijn.)
Ik vind u nog steeds heel cool Instituut Meulenbelt!!!!!
Ik vind u nog steeds heel cool Instituut Meulenbelt!!!!!
Displaying 1 - 4 of 4 reviews