Zwilczona

Zwilczona #1

by Adrianna Trzepiota

Jaśmina mieszka na mazurskiej prowincji. To do niej należy dbanie o ciepło domowego ogniska, pielęgnowanie ogrodu, opieka nad córką i gospodarstwem domowym.

I to właśnie ONA zdaje sobie sprawę, że w imię świętego spokoju przymyka oczy na wszystko... na alkohol, który coraz częściej pojawia się w domu, na wulgarne odzywki męża, których udaje, że nie słyszy, na własną lekkomyślność, na coraz więcej obowiązków, które wykonuje z pedantyczną dokładnością.

Aż pewnego dnia, spotyka na swojej drodze szarą wilczycę, w której oczach dostrzega blask wolności i siły. Zwierzę, jak niestrudzony zwiadowca, chce ostrzec ją przed tym, co może przynieść życie.

Kim jest napotkana wilczyca? Leśnym zwierzęciem, intuicją, życiowym drogowskazem, snem, a może wewnętrznymi pragnieniami, które Jaśmina przez tyle lat swojego poukładanego życia spychała na dalszy plan?

Czy kobieta odzyska swoją siłę i moc? W jaką podróż przyjdzie jej wyruszyć, żeby na nowo poukładać w sobie to, co najważniejsze?

Powieść jest przepojona zapachami ziół, podszeptami intuicji, tajemnicami skrytymi na kartach starych ksiąg, mazurską magię, płomienną miłością, a nawet czarami i magią.

Kim jest Zwilczona? Tobą. Kobietą walczącą w imię miłości o samą siebie.

288 pages, Paperback

First published October 20, 2015

Reviews

[Szczera Panna · Rating 1 out of 5]

„Zwilczoną” udało mi się przeczytać dopiero za trzecim podejściem, choć też parę razy miałam ochotę ponownie odłożyć ją na półkę. Nastawiona na przesiąkniętą do szpiku kartek mazurską magię nie przypuszczałam, że książka będzie dość... przyziemna. Oczywiście pojawia się takowy motyw. Temu nie można zaprzeczyć, gdyż raz na jakiś czas przewija się, przypominając o swojej obecności, lecz więcej czasu poświęcono codzienności, próbom odnalezienia się na nowo. Jaśmina wybudza się z letargu monotonności, stara się zostać panią swego losu, jednakże jej wewnętrzne, zakrawające o filozofię monologi oraz nieraz infantylne zachowania niestety mnie odrzucały. Chociaż zdarzało mi się przytakiwać jej myślom, zgadzałam się z jej postrzeganiem świata, to jednak dość często chwytałam się za głowę. Momentami miałam ochotę odłożyć książkę na dobre, tym bardziej że jej próby pobudzenia śniącej od lat kobiecości nie jestem w stanie określić jako właściwe. Tym bardziej, że w pewnym momencie wykazywała się czystą hipokryzją. Ogólnie czułam, że kreacja bohaterów była dość schematyczna. Wszystko było czarno-białe, brakowało innych barw. Chyba jedyną godną uwagi postacią była wewnętrzna wilczyca, która – choć często kusiła do robienia czegoś nowego, nie zawsze mądrego – to była charakterna, dobrze oddająca swoją dziką naturę.

Autorka miała ciekawy pomysł, tylko – moim zdaniem – nie wykorzystała do końca tkwiącego w nim potencjału. Kiedy pojawiał się błysk nadziei, iskra zainteresowania z mojej strony, wtedy coś lub ktoś powodowało, że wszystko gasło, a ja gubiłam się w natłoku słów. I zdaję sobie sprawę, że to jeszcze nie koniec przygód Jaśminy, iż są jeszcze sprawy, które trzeba zakończyć, to i tak tutaj kończę moją przygodę z tymi bohaterami.

[Vera · Rating 4 out of 5]

Muszę przyznać, że trochę męczyła mnie ta książka, zwłaszcza przydługie emaile wymieniane między głównymi bohaterami ociekające platoniczną miłością. Jednak po dobrnięciu do końca (trochę mi to zajęło ze względu na powyższe) stwierdzam, że było warto. Autorka fajnie ukazuje jak to wygląda, gdy się zakochujemy w kimś z kim aktualnie nie możemy być ze względów moralnych. Nam się wydaje, że to miłość, a każdy kto to czyta myśli sobie, "Boze, ogarnij sie kobieto" ;) I właśnie o to chyba w tej książce chodzi. W końcu bohaterka się "ogarnia", ku mojej radości.

Dodatkowym autem książki są obrazy i wiersze, mazurskie lasy i nasza polska, sielska wieś.

Osobiście z chęcią przeczytam drugą część.

[Gabi · Rating 1 out of 5]

Nawet nie wiem od czego zacząć....
Myślałam że to będzie średniak, ale tak tragicznej książki to się nie spodziewałam. Jaśmina z opisów jest kubek w kubek jak autorka i takie miałam wrażenie przez całą książkę. Sama bohaterka to hipokrytka, których innych ciągle poucza a sama robi co robi. Złotych myśli tutaj pełno, ludzie tak po prostu nie mówią.Przynajmniej ma na tyle ogłady żeby się przyznać przed sobą że jest suką. Niby matka ale o dziecku wspomina się raz na jakiś czas, jako żona jest jeszcze gorsza, mąż tutaj jak trzeba wybić kochanka to jest okropny, a jak nie to nagle kochający partner.
No właśnie, po co był ten wątek romantyczny, nawiasem mówiąc tragicznie napisany? Niby takie sytuacje się zdarzają, ale zakończenie było tak urwane że nic nie wiadomo i tylko jest to wkurzające. Mogłoby tego wątku w ogóle nie być.
Wątek rozwoju duchowego Jaśminy sam nie wiedział chyba w jakim kierunku chce się rozwijać. Niby coś było, ale nie na tyle żeby trzymało się kupy. W ten sposób i wątek romantyczny i duchowy był kiepski bez porządnego zakończenia. Lepiej było skupić się na jednym z nich.
Wątek przyjaźni niby zaczynał się w porządku ale w połowie został zepchnięty na boczny tor i to by było na tyle. Zawiodłam się.
Chciałam dać tej książce chociaż 2 gwiazdki, ale po prostu nie mogę.
Ledwo przez nią przebrnęłam, przewróciłam oczami więcej razy niż jest stron, a główna bohaterka trafia na listę najgorszych z jakimi się spotkałam.

[Anna · Rating 2 out of 5]

"Każda z nas chce mieć siłę, moc, energię, aby dobrze żyć, umieć rozwiązywać problemy, nie dawać za wygraną. Do tego jest potrzebna wiara. Przede wszystkim wiara w siebie samą."

Trochę za bardzo filizoficzno - mistyczno - intuicyjny audiobook/książka jak dla mnie. Główna bohaterka średnio na jeża przypadła mi do gustu. Fabuła podobnie

[MaxMoon · Rating 3 out of 5]

It was okay, the ending saved this book. After all it was okay but im not going to read it again.

[Agataka · Rating 2 out of 5]

Za długie opisy.... mało dialogów

[Magda · Rating 1 out of 5]

gdybym mogła, to dałabym zero, ale to jest nie możliwe, więc daję jedną gwiazdkę

[Veronica · Rating 5 out of 5]

Magical.