Αυτό που η Μαρίνα ξέρει, είναι ότι ο σύντροφός της Δημήτρης είναι ένας αδιάφορος γι’ αυτήν άντρας με αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, που τον κάνει απρόσιτο. Αυτό που δεν ξέρει, όμως, είναι ότι πρόκειται για έναν ψυχοπαθή κατά συρροή δολοφόνο, μια βαθιά πληγωμένη ψυχή, που παλεύει με τους δικούς της δαίμονες και που ωθείται σε έναν ατέρμονο αγώνα κυριαρχίας. Εγκλωβισμένη σε μια σχέση που με την πρώτη ματιά φαίνεται να είναι δυσλειτουργική, η Μαρίνα ζητά τη συνδρομή του Αλέξη, ενός δυναμικού ψυχοθεραπευτή, με την ελπίδα να βρει τη δύναμη να φέρει την κάθαρση στη ζωή της. Ο Ζακ, ένας γοητευτικός ιδιωτικός αστυνομικός, προσλαμβάνεται από την ίδια προκειμένου να την βοηθήσει να διαλευκάνει τα αίτια της απομάκρυνσης του Δημήτρη. Θα καταφέρει η Μαρίνα να ανακαλύψει τη συγκλονιστική αλήθεια; Μια σκοτεινή διαδρομή ξεκινά, γεμάτη ένταση, δυνατά συναισθήματα, ανατροπές και μυστήριο. Θα γίνει άραγε το σκοτάδι φως;
Η Κατερίνα Δουρμούση γεννήθηκε στον Πειραιά. Της αρέσει να γράφει, να διαβάζει, να κάνει γιόγκα και να ταξιδεύει. Τη γοητεύει η τέχνη και αγαπά να μελετά για την Επιστήμη της Ψυχολογίας. Το Προσωπείο αποτελεί το πρώτο συγγραφικό της εγχείρημα.
Την Κατερίνα Δουρμούση είχα την μεγάλη χαρά να την γνωρίσω μέσα από τις τελευταίες βιβλιοφιλικές συναντήσεις - όταν ακόμη επιτρέπονταν - και να μάθω ότι ετοιμάζει με πολύ μεράκι το συγγραφικό ντεμπούτο της. Φυσικά δεν ήταν δυνατόν όταν κυκλοφόρησε να μην το πάρω κατευθείαν στα χέρια μου.
Η ιστορία ακολουθεί την Μαρίνα μια γυναίκα που ζει κάτω από έναν οδυνηρό γάμο, που δεν τις προσφέρει τίποτα συναισθηματικά. Ο Δημήτρης ο άνδρας της, είναι αδιάφορος και με μια εντελώς περίεργη συμπεριφορά που της κινεί τις υποψίες πως κάτι σκοτεινό κρύβει. Τότε θα πάρει την μεγάλη απόφαση να επισκεφτεί τον ψυχίατρο Αλέξη Στεφάνου και να ακολουθήσει μια ειδική ψυχοθεραπεία. Μέσα από τις συνεδριάσεις τους η Μαρίνα θα αρχίσει να κλείνει τις εσωτερικές πληγές της αλλά και να ξετυλίγουν το κουβάρι ενός φρικιαστικού εγκλήματος.
Το βιβλίο ξεκινάει με ένα κεφάλαιο από το παρελθόν του Δημήτρη, το οποίο βρήκα εξαιρετικά καλογραμμένο και μας κινεί τα νήματα για να μάθουμε τι κρύβει αυτό το πληγωμένο παιδί ως ενήλικας πλέον. Οι διαπροσωπικές σχέσεις παίζουν καθοριστικό ρόλο τόσο στο χτίσιμο του χαρακτήρα του Δημήτρη όσο και της Μαρίνας. Γενικά το πρώτο κομμάτι του βιβλίου είναι κυρίως αφιερωμένο, στα συναισθήματα και την ψυχολογία των ηρώων. Μαζί με την εξαιρετική γραφή της συγγραφέως μπορούμε να ταυτιστούμε με τα βιώματα τους και να δεθούμε μαζί τους.
"Τρέμω να μάθω ποιο θα είναι το πρόσωπο που θα εμφανιστεί όταν και το τελευταίο κομμάτι του παζλ θα μπει στη θέση του. Τρέμω στην ιδέα μήπως είναι ένα τέρας αυτό που θα δω."
Στην αντίπερα όχθη το δεύτερο κομμάτι, επικεντρώνεται κυρίως στην αστυνομική έρευνα και την δράση. Βλέπουμε τα αποτελέσματα και τις αντιδράσεις των συναισθημάτων που αναλύσαμε πριν, ενώ η αγωνία κορυφώνεται και χτυπάει κόκκινο. Η αλήθεια είναι πως αυτό το μέρος θα το ήθελα λίγο μεγαλύτερο. Να είναι ουσιαστικά ίσο με το πρώτο για να δέσει καλύτερα και η ιστορία. Ήταν γενικά λίγο πιο γρήγορο από ότι ίσως θα χρειαζόταν.
Όμως δεν μπορώ να κρύψω πως το προσωπείο ήταν ένα βιβλίο που κυλούσε ανέλπιστα ευχάριστα, καλογραμμένο, γεμάτο συναισθήματα και δράση !
Η Μαρίνα είναι σε μια σχέση που έχει βαλτώσει. Για την ακρίβεια, ο γάμος της πνέει τα λοίσθια χωρίς να είναι σίγουρη τι ακριβώς συνέβη ή χωρίς να θέλει να το παραδεχθεί. Ο άντρας της, ο Δημήτρης, είναι απόμακρος και με αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά. Είναι σαν να μην υπάρχει στο σπίτι τους ή σαν να πηγαίνει μόνο για να κοιμηθεί. Έχοντας όμως ένα εξάχρονο παιδί, δεν μπορεί απλά να σηκωθεί και να φύγει. Έτσι έκανε κάθε προσπάθεια να σώσει το γάμο της. Και με το χρόνο, όλη αυτή η προσπάθεια και η υπομονή την έχουν μαλακώσει. Όμως η Μαρίνα πήρε μια απόφαση. Θέλει να φροντίσει τον εαυτό της και για να το καταφέρει, ξέρει ότι πρέπει να ξεκινήσει από μέσα. Αρχίζει λοιπόν να επισκέπτεται έναν ψυχίατρο, τον Αλέξη Στεφάνου. Της τον έχουν συστήσει κάποιοι παλιοί φίλοι με τους οποίους δεν κάνει πλέον πολύ παρέα. Αυτή η μιζέρια του γάμου της έχει διώξει μακριά τους κοντινούς της ανθρώπους. Στην πορεία της αυτογνωσίας της, η Μαρίνα θα βρει την κρυμμένη δύναμη που είχε μέσα της και θα ζητήσει από το Ζακ, έναν γοητευτικό ιδιωτικό αστυνομικό, να τη βοηθήσει να διαλευκάνει τα αίτια της απομάκρυνσης του Δημήτρη. Ήταν όντως ο πιο κοινός λόγος, μια παράλληλη σχέση, ή μήπως κάτι διαφορετικό που τους έφερε εκεί που είναι;
Ο Δημήτρης είναι ένας άνθρωπος αρκετά περίεργος. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες μεγάλωσε αλλά και το περιβάλλον του έτρεψαν την αρρώστια που κρυβόταν καλά μέσα του από νωρίς. Έγινε κομμάτι του σε σημείο που να τον καταλάβει ολοκληρωτικά και να μεταμορφωθεί πλέον σε ένα ψυχοπαθή κατά συρροή δολοφόνο, θεωρώντας ότι έχει κάθε δικαίωμα να φέρεται όπως φέρεται και την τάση να εκλογικεύει τις πράξεις του, όποιες κι αν είναι αυτές.
Το βιβλίο ξεκινάει με ένα κεφάλαιο από το παρελθόν του Δημήτρη, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν στη συνέχεια. Βλέπουμε τη σχέση του με τη μητέρα του, σχέση που παίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή κάθε ανθρώπου, και ειδικότερα κάθε αγοριού και μετέπειτα άντρα. Η συνεχής απόρριψη, ο τρόπος ζωής της και η αντιμετώπιση που του επιφύλασσε σε κάθε ευκαιρία συνέβαλαν σημαντικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του μικρού τότε Δημήτρη. Τα πρότυπα έλειπαν, καθώς ο πατέρας του ταξίδευε, όμως η έκλυτη ζωή της γυναίκας που έμενε πίσω δημιουργούσε τόση απέχθεια στο μικρό αγόρι, που χρόνο με το χρόνο, περιστατικό το περιστατικό, φούντωνε και μετατρεπόταν σε κάτι τελείως διαφορετικό. Γίνεται δηλαδή σαφές, από την αρχή ακόμα αλλά και κατά τη διάρκεια του βιβλίου, πως δημιουργήθηκε ο Δημήτρης που η Μαρίνα γνώρισε και παντρεύτηκε.
Από την άλλη, η ίδια η ηρωίδα είχε τα δικά της θέματα με τους γονείς της. Οι σχέσεις τους δεν ήταν οι καλύτερες, αφού εκείνη ένιωθε πως έπρεπε να τους ευχαριστήσει και οι αποφάσεις που τελικά πήρε, οι πιο σημαντικές της ζωής της, όπως το να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια με έναν άνθρωπο με τον οποίο πέρναγε άσχημα τον περισσότερο καιρό, ήταν βασισμένες στο ότι έπρεπε επιτέλους να παντρευτεί, όπως της λέγαν οι δικοί της.
Όλα αυτά στο πρώτο μέρος του βιβλίου. Όταν μπαίνουμε στο δεύτερο μέρος, βλέπουμε στην πράξη όλα όσα υποψιαζόμαστε και περιμένουμε να συμβούν. Ο Δημήτρης εκδηλώνει τον καλά κρυμμένο τόσα χρόνια εαυτό του και από εκεί και έπειτα βυθίζεται στο σκοτάδι του. Εκεί μετά βρίσκουμε τα εγκλήματα και την αστυνομική έρευνα που έχουμε συνηθίσει σε τέτοιου είδους βιβλία. Έχοντας και την πλευρά του θύτη αλλά και αυτή της έρευνας, έχουμε τη δυνατότητα να κρίνουμε την εξέλιξη των γεγονότων. Στο τέλος φάνηκε πως ο Δημήτρης είχε ένα αρκετά έξυπνο μυαλό, όμως θα ήθελα οι σκηνές στο Πόρτο Ράφτη να έχουν μεγαλύτερη διάρκεια και πλήθος.
Το Προσωπείο είναι ένα βιβλίο που διάβασα απνευστί μιας και οι καταιγιστικές εξελίξεις του δεν μου επέτρεψαν να κάνω διαφορετικά. Εκτός από ένα γρήγορο και τρομερά ενδιαφέρον ψυχολογικό θρίλερ, θίγει ζητήματα που αφορούν στην ψυχική υγεία με έναν τρόπο ρεαλιστικό και κατατοπιστικό χωρίς να λείπει, βέβαια, η κατανόηση και η συμπόνια μέσα από τις σελίδες του.
Παρακολουθούμε, έτσι, τη Μαρίνα, που νιώθει εγκλωβισμένη στον γάμο της με έναν δυσλειτουργικό και απόμακρο άνθρωπο, να ζητά βοήθεια από έναν ψυχοθεραπευτή για να βρει ξανά την ευτυχία. Στον αντίποδα, βλέπουμε τον άνδρα της, Δημήτρη, με ψυχή πνιγμένη στα πάθη και στο σκοτάδι να βασίζεται στον εαυτό του, κάνοντας πράξη τις αρρωστημένες φαντασιώσεις του για λίγες στιγμές ‘ανακούφισης’.
Η τριτοπρόσωπη αφήγηση εναλλάσσεται μεταξύ αυτών των δύο με της Μαρίνας να εκπέμπει απόγνωση, αποφασιστικότητα και μια μακρινή ελπίδα για σωτηρία και του Δημήτρη πόνο, σύγχυση και σχέδια για εξόντωση του επόμενου θύματός του.
Η πλευρά του Δημήτρη, όπως είναι φυσικό, έχει περισσότερη ίντριγκα εξαιτίας της κατ’ εξακολούθηση κακουργηματικής του ενέργειας. Της Μαρίνας, ωστόσο, είναι σπουδαιότερη και πιο ουσιαστική καθώς διανύουμε πλάι της το ταξίδι της προς την αλήθεια, την ανακάλυψη του εαυτού και της εσωτερικής της δυναμής.
Η ταπεινή μου συμβουλή σε όσους πρόκειται να το διαβάσουν είναι να το ξεκινήσουν μια μέρα ελέυθερη από υποχρεώσεις ☺️
Ευχαριστώ πάρα πολύ την συγγραφέα και τις Εκδόσεις Πηγή για το αντίτυπο ❤️
Το συγγραφικό ντεμπούτο της Κατερίνας Δουρμούση υπάγεται στην κατηγορία ψυχολογικό θρίλερ. Χωρίζεται σε δύο μέρη, όπου το δεύτερο έχει περισσότερο διηγηματικό ενδιαφέρον γιατί αγωνιούμε περισσότερο ως αόρατοι παρατηρητές-μάρτυρες. Όπως ήταν αναμενόμενο, η Μαρίνα κερδίζει τη συμπάθεια μας που προσπαθεί να δέσει το ακυβέρνητο καράβι της ύπαρξής της αλλά μέχρι και για τον Δημήτρη δεν νιώθουμε την απέχθεια που θα περιμέναμε καθώς βυθιζόμαστε στο ζοφερό έρεβος της ψυχής του. Αυτό συμβαίνει γιατί οι χαρακτήρες είναι ολοκληρωμένοι, όχι απλά τηλεγραφήματα. Η γλώσσα είναι απλή και στρωτή, όμως υπάρχουν και λυρικές εκφράσεις που απογειώνουν τη στιγμή. Εκτίμησα δεόντως και το ποίημα στη σελίδα 136, θεωρώ πως πρέπει να εκδώσει η συγγραφέας και μία ποιητική συλλογή. Παρόλο που ήθελα να χτιστεί περισσότερο η αγωνία, ο επίλογος μου άφησε θετικές εντυπώσεις γιατί περιέχει τη συναισθηματική ανακεφαλαίωση της ιστορίας. Τέλος, οφείλω να εκθειάσω και το όμορφο, αρτιστίκ εξώφυλλο από τις ‘’Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή’’. Ευχαριστώ θερμά την συγγραφέα που μου έστειλε το βιβλίο, το πρώτο της συγγραφικό παιδάκι για την ειλικρινή γνώμη μου.
Η Μαρίνα και ο Δημήτρης είναι παντρεμένοι αρκετά χρόνια και έχουν μια μικρή κόρη. Ο γάμος τους κάθε άλλο παρά ευτυχισμένος μπορεί να θεωρηθεί, αφού ο Δημήτρης είναι αδιάφορος, απών, τόσο από τη ζωή της γυναίκας του όσο και της κόρης του. Ο Αλέξης είναι ο ψυχολόγος στον οποίο απευθύνεται η Μαρίνα και από εκείνη τη στιγμή τα γεγονότα που θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην πορεία της ζωής του ζευγαριού επιταχύνονται.
Εμείς ως αναγνώστες, παρακολουθούμε ταυτόχρονα τη ζωή και τις σκέψεις τόσο της Μαρίνας όσο και του Δημήτρη. Οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε πολύ εύκολα να ταυτιστούμε με τη Μαρίνα, ωστόσο η συγγραφέας έχει κάνει μια πολύ καλή δουλειά προσπαθώντας να μας μεταφέρει και να μας κάνει να κατανοήσουμε τις σκέψεις του Δημήτρη. Είναι τρομαχτικό το πόσο περίεργα σκέφτεται, το πόσο φυσιολογικό θεωρεί το ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμά του να κυριαρχεί στο σώμα και τη ζωή άλλων ανθρώπων, καθώς και το πώς αιτιολογεί στο μυαλό του τις φριχτές του πράξεις.
Μου άρεσε πολύ που σε λίγες γραμμές μέσω αναδρομών στη ζωή και τα παιδικά χρόνια των δύο πρωταγωνιστών η συγγραφέας μας εξηγεί κάποιες βασικές γονεϊκές συμπεριφορές που μπορεί να οδηγήσουν σε έξαρση ψυχικών νόσων. Στην περίπτωση του Δημήτρη είναι σαφές ότι η μη αποδεκτή κοινωνικά συμπεριφορά της μητέρας του οδήγησε στη δημιουργία ενός ενήλικα με συμπεριφορά βίαιη, επίσης μη αποδεκτή κοινωνικά. Είναι όμως και η Μαρίνα, που η εξευγενισμένη καταπίεση των γονιών της την οδήγησε να πάρει λάθος αποφάσεις σε νεαρή ηλικία, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει οικογένεια και να ενώσει τη ζωή της με έναν άνθρωπο που από νωρίς ήξερε ότι δεν της ταιριάζει. Το καλύτερο είναι ότι όλες αυτές οι πληροφορίες είναι δοσμένες με άψογη ενσωμάτωση στην πλοκή, καθόλου εγκυκλοπαιδικά Το ίδιο συμβαίνει και με κάποιες συμβουλές, είναι απόλυτα εναρμονισμένες με τη ροή, χωρίς να φαίνεται ότι κάποιος από τους πρωταγωνιστές αγορεύει παπαγαλιζοντας βιβλιογραφικά δεδομένα.
Η ιστορία κυλά γρήγορα, ο λόγος είναι απλός και ευχάριστος στην ανάγνωση. Δεν σε κουράζει το βιβλίο, διάβασα περίπου 200 σελίδες χωρίς καν να το καταλάβω. Υπάρχει ένταση και ύφεση σε κατάλληλες ποσότητες χωρίς να εντοπίσω κοιλιά κάπου στην ιστορία. Η χρήση του λόγου επίσης είναι πολύ προσεγμένη.
Μακάρι να υπήρχε ακόμη μεγαλύτερη ανάλυση στον ψυχισμό του Δημήτρη, θα με ενδιέφερε πραγματικά να μάθω με ακρίβεια τι γίνεται μέσα στο μυαλό ενός ψυχοπαθούς, κι ας χρειαζόταν άλλες 200 σελίδες για να γίνει αυτό (από την άλλη μεριά πάλι, κατανοώ ότι θα έπρεπε να σπουδάσω ψυχολογία ή ψυχιατρική για να έχω όλες τις πληροφορίες που ζητώ).
Μπράβο στη συγγραφέα, μας έχει δώσει ένα άρτιο έργο, ένα όμορφο βιβλίο.
Ευκολοδιάβαστο με εύληπτη γραφή, συνδυάζει το ψυχολογικό θρίλερ και το οικογενειακό δράμα, κάτι που πολύ μ' αρέσει στα βιβλία. Οι μόνες μου ενστάσεις αφορούν τους διαλόγους που σε ορισμένα σημεία παραείναι μακροσκελείς, χάνοντας την αληθοφάνειά τους, καθώς και οι ερωτικές περιπτύξεις της πρωταγωνίστριας (δεν μ'αρέσει όταν μπερδεύονται τα επαγγελματικά με τα ερωτικά, deal with it).
Ένα ψυχολογικό θρίλερ που με εξέπληξε ευχάριστα καθώς η συγγραφέας ασχολείται με το να μας εξηγήσει την αιτία πίσω από τα πράγματα. Ο Δημήτρης και η Μαρίνα είναι παγιδευμένοι σε έναν αδιέξοδο γάμο με μοναδικό τους σημείο ένωσης να είναι η κόρη τους. Ο καθένας έχει τις δικές του πληγές από τα παιδικά του χρόνια αλλά ο Δημήτρης έχει οδηγηθεί στα σκοτεινά μονοπάτια των κατά συρροή δολοφονιών. Είναι ενδιαφέρον πως παρά το γεγονός πως ο Δημήτρης είναι δολοφόνος,το focus γίνεται στη Μαρίνα και ουσιαστικά παρατηρούμε το πως οι πιο κοντινοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται και βιώνουν τις συμπεριφορές ενός ανθρώπου με σκοτεινή, ανισόρροπη δράση. Ένα βιβλίο για τις πληγές,τις αιτίες που οδηγούν σε συγκεκριμένες καταλήξεις και για το πως τα μυστικά καταφέρνουν να βγουν στο φως.
"Υπήρχα τέρατα εκεί έξω, που άλλοτε η φύση και άλλοτε η οικογένεια τα έθρεφε, ώσπου να θεριέψουν και να κατασπαράξουν ψυχές και σώματα"
Το Προσωπείο ήταν η δεύτερη επαφή μου με τα ψυχολογικά θρίλερ, και μπορώ να πω ότι με εξέπληξε ευχάριστα. Μου άρεσε πολύ που ξεκίνησε πιο ήπια, δίνοντας μας χρόνο να γνωρίσουμε την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων αλλά και τις μεταξύ τους σχέσεις, ενώ η μετάβαση προς την δράση έγινε πολύ ομαλά προσδίδοντας έξαψη να συνεχίσεις να διαβάζεις.
Το βιβλίο κυλούσε απίστευτα γρήγορα, ειδικά απο το δεύτερο μέρος και μετά. Σε πολλές σκηνές έμεινα έκπληκτη, σε άλλες αηδίασα και σε άλλες στεναχωρήθηκα. Είναι ότι καλύτερο όταν ένα βιβλίο μπορεί να σου δημιουργήσει συναισθήματα!
Ο επίλογος αποτέλεσε το ιδανικό κλείσιμο της ιστορίας, προσδίδοντας αγαλίαση στην αγωνία που μας κρατούσε σε εγρήγορση σε όλο το βιβλίο. Αφήνοντας όμως και το πεδίο ανοιχτό, ίσως για ενα δεύτερο βιβλίο; Υποθέτω θα μάθουμε σύντομα.
Αν ψάχνετε ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο που εμβαθύνει στην ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων, τότε δοκιμάστε αυτο και δεν θα μείνετε σε καμία περίπτωση απογοητευμένοι!
Γνωρίστε την συγγραφέα μέσα απο την συνέντευξη που έδωσε στο blog μου Eliz White
Πρωταγωνιστές μας η Μαρίνα και ο Δημήτρης. Ένα παντρεμένο ζευγάρι με μια κόρη, την Ζωή. Η αδιαφορία που δείχνει ο Δημήτρης προς την οικογένειά του, φτάνει την Μαρίνα σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Ύστερα από ψυχολογική στήριξη από τον Αλέξη, ο οποίος είναι ψυχίατρος, η Μαρίνα αποφασίζει να δώσει τέλος στον γάμο τους. Ως εδώ μοιάζει με μια ιστορία που μας μιλά για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στην προσπάθειά μας να συμβαδίσουμε με τον άνθρωπό μας. Όμως δεν είναι αυτό.
Ο Δημήτρης έχει μεγαλώσει διαφορετικά, η ψυχοσύνθεση του διαφέρει από έναν φυσιολογικό άνθρωπο με αποτέλεσμα οι πράξεις του να κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί πολλές φορές πως οι άνθρωποι δεν είναι αυτό που δείχνουν εξωτερικά.
Η συγγραφέας ομολογώ με εξέπληξε ευχάριστα με αυτό το διαμαντακι! Το βιβλίο θεωρώ είναι από τα πιο δομημένα που έχω διαβάσει. Ξεκινάει ήπια και καταλήγει με αγωνία, όπως θα έπρεπε να είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ! Από το δεύτερο μέρος και μετά θεωρώ πως εισχωρεί και το αστυνομικό στοιχείο, το οποίο σαν λάτρης αγάπησα. Είχε εξαιρετικές περιγραφές τόσο στους πρωταγωνιστές όσο και στις λεπτομέρειες της υπόθεσης.
Το «Προσωπείο» με εξέπληξε ευχάριστα, δεν ήξερα τι να περιμένω όταν το ξεκίνησα.Η εισαγωγή ήταν ενδιαφέρον και σου κέντριζε το ενδιαφέρον! Ο Δημήτρης είναι ένας περίπλοκος χαρακτήρας και το γεγονός ότι είμασταν στο μυαλό του έκανε την ανάγνωση πιο ζωντανή και έντονη . Βλέπουμε τη σχέση που ��χει με την μητέρα του στην αρχή που είναι και ο καθοριστικός ρόλος στην εξέλιξη του καθόλη την διάρκεια της ιστορίας του . Η γραφη είναι απλή και εύκολη , με αποτέλεσμα να κυλάει γρήγορα ! Η Μαρίνα είναι εξίσου ενδιαφέρον χαρακτήρας αν και για εμένα ο Δημήτρης κλέβει την παράσταση. Ήταν αρκετά έξυπνο το γεγονός ότι η συγγραφέας μας δείχνει και τις δυο πλευρές ώστε να έχουμε μια καλύτερη εικόνα ! Υπάρχει εξέλιξη και συνοχή ! Θα ήθελα πολύ να διαβάσω και αλλά βιβλία από την Κατερίνα στο μέλλον!
3,5 αστεράκια! Ωραίο βιβλίο και ευκολοδιαβαστο. Αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι και το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως νομίζω ότι έχουμε να δούμε όμορφα πράγματα στο μέλλον από εκείνη!
Το Προσωπείο είναι ένα πολύπλευρο βιβλίο, που εστιάζει στον ανθρώπινο ψυχισμό και προσπαθεί να ερμηνεύσει την ανθρώπινη σκέψη και δράση. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ που αναλύει τις ανθρώπινες σχέσεις και πως αυτές τελικά είναι που διαμορφώνουν τις προσωπικότητες του καθένα, ακόμα και σε ακραίο βαθμό.
Ο Δημήτρης και η Μαρίνα είναι εγκλωβισμένοι σε ένα γάμο χωρίς να τους ενώνει τίποτα πια εκτός από τη μικρή κόρη τους. Και οι δυο φέρουν ψυχικά τραύματα από την παιδική τους ηλικία, αλλά η διαχείριση τους είναι διαφορετική. Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του Δημητρη, η αδιαφορία του και οι εκρήξεις του, οδηγούν τη Μαρίνα ζητήσει βοηθάει από ψυχοθεραπευτή και να παλέψει για κάτι καλύτερο. Αυτό που δεν γνωρίζει, είναι τι κρύβεται πίσω από το προσωπείο του άνδρα της, τι κάνει όσο εκείνη δεν είναι παρούσα. Ο Δημήτρης πρόκειται για ένα ψυχοπαθή κατά συρροή δολοφόνο.
Ξεκινάει έτσι ένας δύσκολος αγώνας για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να έρθει η κάθαρση. Ένας αγώνας, γεμάτος ένταση, συναίσθημα αλλά και πολλές ανατροπές, με σκοπό να πέσουν τα προσωπεία, να αποκαλυφθεί το αληθινό πρόσωπο του καθένα, το αίτιο και τα αιτιατό. Ένας αγώνας για να γίνει το σκοτάδι φως.
"Τρέμω να μάθω ποιο θα είναι το πρόσωπο που θα εμφανιστεί όταν και το τελευταίο κομμάτι του παζλ θα μπει στη θέση του. Τρέμω στην ιδέα μήπως είναι ένα τέρας αυτό που θα δω."
Μέσα από τη δράση του Fancy Owl book tour services είχα τη τύχη να μιλήσω με την Κατερίνα Δουρμούση την περίοδο που ετοίμαζε το πρώτο της βιβλίο προς έκδοση. Ο ενθουσιασμός της χειροπιαστός μα εκείνο που ήταν εξίσου αισθητό ήταν το πόσο προσγειωμένη και κατασταλαγμένη ήταν ως προς το ύφος που ήθελε να έχει το βιβλίο της, μέσα κι έξω. Το εξώφυλλο έκλεψε τις εντυπώσεις. Μέσα από αυτή μας την επαφή, μου δόθηκε η ευκαιρία να λάβω, τιμής ένεκεν, το βιβλίο της αφήνοντας την ειλικρινή μου άποψη.
Πρωτοεμφανιζόμενη λοιπόν συγγραφέας κάνει το ντεμπούτο της με ένα αρκετά δυνατό μυθιστόρημα. Αν μού ζητούσες να βάλω το Προσωπείο σε κατηγορία, θα σού έλεγα πως είναι αστυνομικό. Παράλληλα, όμως, πραγματεύεται με την ψυχολογία και την ανάγκη του ανθρώπου να ανακαλύψει τον αληθινό του εαυτό και τα θέλω του.
Η περίληψη στο οπισθόφυλλο προϊδεάζει, ως ένα σημείο, τον αναγνώστη για το είδος της ιστορίας και την εξέλιξη της, οπότε θεωρώ πως είναι περιττό να προσθέσω επιπλέον spoilers. Πηδώντας το κομμάτι αυτό, ας σταθώ στην αφήγηση και τη ροή της ιστορίας. Η συγγραφέας επιλέγει να χρησιμοποιήσει τρίτο πρόσωπο στην αφήγηση της, σκιαγραφώντας με αυτό τον τρόπο όσο το δυνατόν καλύτερα τους χαρακτήρες των ήρωων της. Στην πορεία της ιστορίας, δοκιμάζει την προσοχή του αναγνώστη μεταφέροντας τον από την ιστορία της Μαρίνας σε εκείνη του συζύγου της, του Δημήτρη. Στην εναλλαγή αυτή γίνεται πολύ αισθητή η μετάλλαξη στην αφήγηση. Το έντονο συναίσθημα και την ψυχολογική κατάρευση τα διαδέχονται ο απόλυτος έλεγχος και η ψύχωση. Επίτευξη που με εντυπωσίασε βλέποντάς την σε μια πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέα. Η αφήγηση είναι στο σύνολό της πολύ καλή, με βασικές λεπτομέρειες που φέρνουν την ιστορία απίστευτα κοντά στην πραγματικότητα.
Το Προσωπείο χωρίζεται σε δύο μέρη. Αυτό της αναζήτησης και αυτό της λύτρωσης. Το πρώτο έχει μεγαλύτερη διάρκεια και είναι αφιερωμένο κυρίως στον ψυχικό κόσμο της Μαρίνας αλλά και του Δημήτρη. Αυτό το κομμάτι θεωρώ πως τραβήχτηκε αρκετά και πιθανόν υπερ-αναλύθηκε, όσον αφορά την πλευρά της Μαρίνας και δεν εννοώ σε επαναλήψεις. Σίγουρα ηταν η ανάγκη της συγγραφέως να περιγράψει to the point την κατάσταση μέσα στην οποία βρισκόταν η ηρωίδα μας μα προσωπικά είχα ήδη καταφέρει να ταυτιστώ μαζί της και όλο αυτό ήταν too much κάποιες φορές.
Το δεύτερο μέρος, κλείνει την ιστορία έχοντας έντονο το στοιχείο ενός αστυνομικού μυθιστορήματος και μια πολύ πλούσια περιγραφή. Κατά τη γνώμη μου, οι σκηνές και η αφήγηση του Δημήτρη είχαν περισσότερη ορμή, δράση και σασπένς, λεπτομέρειες που πραγματικά λατρεύω σε μια ιστορία. Κάτι που θα ήθελα να δω σίγουρα είναι περισσότεροι διάλογοι. Στα σημεία των διαλόγων η ροή της ιστορίας έτρεχε υπέροχα και ευχάριστα. Εν ολίγοις, Το Προσωπείο, έκανε αισθητή την παρουσία του και μαζί και η συγγραφέας του. Ανυπομονώ να δω την συγγραφική της εξέλιξη, ακολουθώντας την σε κάθε της βήμα.
Μέχρι την επόμενη φορά... πολλές και καλές αναγνώσεις.
Ένας γάμος που καταρρέει, ένας κατά συρροή ψυχοπαθής δολοφόνος με τραυματικό παρελθόν και η ψυχοθεραπεία ως η καλύτερη λύση για την ενδυνάμωση του εαυτού και την εύρεση κάθαρσης στα σκοτάδια μας. Τι κρύβει τελικά το προσωπείο; Μια γραφή καταιγιστική, αλλά και ψυχογραφική που ψυχαγωγεί τον αναγνώστη και ταυτόχρονα τον βάζει να σκεφτεί πράγματα και για τη δική του ζωή, τη δική του οικογένεια, τις σχέσεις του με τη/το σύντροφό του, με τα παιδιά του, τους γονείς του και τον ίδιο του τον εαυτό. Διαβάζεται μονορούφι!
Ενα ψυχολογικό θρίλερ που μας δίνει τροφή για σκέψη. Πόσοι έχουν γίνει κακοποιοί γιατί έχουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα ψυχολογικής καταπίεσης μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον με αποτέλεσμα η ζωή τους να πάρει μια αρνητική κατεύθυνση.
Η ηρωίδα του βιβλίου ανήκει στο μικρό ποσοστό των γυναικών που καταφέρνουν να φύγουν από μια αρρωστημένη σχέση χωρίς να τις κλάψουμε. Θα ήθελα όμως να τη δω να στηρίζεται μόνη στα πόδια της χωρίς να βασίζεται σε κάποιον άλλον τόσο σύντομα, οπότε κατ'εμε η σχέση που δημιουργήθηκε μάλλον ήταν αχρείαστη.
Η πλευρά του δολοφόνου είχε ένταση, ηταν σκοτεινή και σίγουρα η αφήγηση γινόταν πιο ενδιαφέρουσα.
Μ' αρέσουν απίστευτα τα ψυχολογικά θρίλερ και χάρηκα πάρα πολύ όταν έπιασα στα χέρια μου το συγκεκριμένο, με μια υπόθεση που διαδραματίζεται στην Ελλάδα, με πρωταγωνιστές της διπλανής πόρτας. Η έρευνα που έχει κάνει η συγγραφέας σχετικά με το προφίλ ενός κατά συρροή δολοφόνου, τις εύστοχες αναφορές του ψυχιάτρου κατά τη διάρκεια των συνεδριών, τον εξοπλισμό του ιδιωτικού ντετέκτιβ, όπως και τον τρόπο χειρισμού μιας επείγουσας υπόθεσης από την αστυνομία, σε προτρέπουν απλώς να συνεχίσεις το διάβασμα με τεράστιο ενδιαφέρον και αγωνία για τη συνέχεια. Πολύ προσεγμένη δουλειά και σίγουρα ανυπομονώ να διαβάσω και άλλα πονήματα της συγγραφέως. Ο μόνος λόγος για τα 4 αστέρια ήταν ότι μου φάνηκε κάπως απότομο το τέλος, πόσο εύκολα παραδόθηκε ο Δημήτρης μετά την κλήση της αστυνομίας ενώ προηγουμένως είχε διαπράξει τόσα εγκλήματα. Επίσης, θα ήθελα μια ένδειξη ότι μέσα από τους φόνους ουσιαστικά προσπαθούσε να εκδικηθεί τη μητέρα του, ίσως με μια αναφορά ότι του τη θύμιζε το κόκκινο χρώμα στα μαλλιά των γυναικών, ή κάτι τέτοιο.
This entire review has been hidden because of spoilers.
▪️Η Μαρίνα είναι παντρεμένη με τον Δημήτρη, έναν άντρα απρόσιτο για αυτήν και αδιάφορο προς τη κοινή τους ζωή και την κόρη τους, τη Ζωή. Δεν γνωρίζει όμως πως η συμπεριφορά του κρύβει έναν ψυχοπαθή κατά συρροή δολοφόνο. Προσπαθώντας να ξεφύγει από τη σχέση τους και να ανακαλύψει τον εαυτό της, καταφεύγει στη βοήθεια ενός ψυχολόγου. Ταυτόχρονα οι περίεργες κινήσεις και η συχνή απομάκρυνση του Δημήτρη, κινεί τις υποψίες της και μαζί με τον γοητευτικό αστυνομικό, τον Ζακ, θα ψάξουν να βρουν τι κρύβεται πίσω από τις εξαφανίσεις του.
▪️Ένα σκοτεινό και γεμάτο συναισθήματα βιβλίο που δεν μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου. Κυλάει ομαλά και μας φέρνει σε επαφή με τη οπτική του θύτη αλλά και του θύματος. Οι σκέψεις του Δημήτρη, της Μαρίνας και των υπολοίπων προσώπων σε εντάσσουν σε όλες τις χρονικές στιγμές της ιστορίας. Γνωρίζεις τα πάντα, αλλά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα...
▪️Η Μαρίνα αποτελεί έναν χαρακτήρα με μεγάλη εξέλιξη κατά τη διάρκεια του βιβλίου. Από την παθητική στάση της απέναντι στην οικογένεια της, την αφέλεια και τον συμβιβασμό περνάει στην αποδοχή και την αλλαγή του τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα πράγματα. Η Ζωή είναι η μόνη της φροντίδα και θέλει να είναι ευτυχισμένες μαζί. Η επανασύνδεση με την αδελφή της τη βοηθάει να κάνει τα βήματα που χρειάζεται.
▪️Η οπτική του Δημήτρη ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα, καθώς η συγγραφέας, θεωρώ πως απέδωσε όσο καλύτερα μπορούσε την ψυχική κατάσταση ενός διαταραγμένου ατόμου. Με μια δύσκολη παιδική ηλικία και με τα πρώτα σημάδια να φαίνονται αρκετά νωρίς, ήταν δύσκολο να ξεφύγει από τους δαίμονες του. Χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει πως ήταν ο μόνος δρόμος. Πραγματικά ανατριχιαστικό να παρακολουθείς τις σκέψεις του.
<<Μπορείς. Τα πάντα μπορούμε. Αρκεί να είμαστε αποφασισμένοι να δουλέψουμε με τον εαυτό μας. Δεν είναι οι άλλοι εκείνοι που καθορίζουν την πορεία μας στη ζωή. Είμαστε εμείς εκείνοι που πρέπει να επιλέξουμε το ποιους θα βάζουμε στο κάδρο. Όταν το καταλάβεις αυτό και βρεις τον τρόπο να το κάνεις όλα θα είναι πιο όμορφα...>>
Ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγωνία από την πρώτη σελίδα, ένα μυθιστόρημα με παραπομπές στην πραγματική ζωή, ένα μυθιστόρημα με δραματικές ανατροπές, ένα μυθιστόρημα με κλασική γραφή που αποφεύγει τις νεωτερικές επαναλήψεις, ένα μυθιστόρημα που πρέπει να διαβάσουν όλοι-ες, ένα μυθιστόρημα από την νεοεμφανιζομενη κ ταλαντούχα συγγραφέα Κατερίνα Δουρμουση! *****
Πολύ ωραίο βιβλίο, εάν προς το τέλος είχε λίγο παραπάνω μυστήριο-πλοκή, θα ήταν απλά απίστευτο. Πολύ σωστή προσέγγιση των σημερινών ανθρώπων και της κοινωνίας που ζούμε. Πολύ καλή απόπειρα συγγραφής.
Το Προσωπείο είναι ένα βιβλίο που δε θα θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου όταν το ξεκινήσεις, οι εναλλαγές των συναισθημάτων που σου προκαλει είναι συνεχείς! Το δεύτερο μέρος του βιβλίου κύλησε σαν νερό και είδαμε να συμβαίνουν όλα όσα υποπτευομασταν στο πρώτο μέρος. Το μόνο πράγμα το οποίο με απογοήτευσε και σίγουρα ήθελα λίγο παραπάνω ήταν οι σκηνές στο Πόρτο Ράφτη, μου φάνηκε πως ήταν λίγες και πως όλο το σκηνικό που διαδραματιζοταν στο βιβλίο έληξε κάπως "άδοξα" και όχι ισως με την ένταση που προσδοκούσα. Πιστεύω πραγματικά πως η Κατερίνα θα μας χαρίσει πολύ όμορφα βιβλία μελλοντικα και πραγματικά ανυπομονώ να δω τι άλλο μας ετοιμάζει.
Πόσο καλά γνωρίζεις τον σύντροφό σου; Πώς θα αντιδρούσες αν άκουγες τις πιο μύχιες σκέψεις του; Η Μαρίνα δεν γνώριζε τόσο καλά όσο πίστευε τον Δημήτρη... Δεν γνώριζε τα σκοτεινά μονοπάτια στα οποία βάδιζε... Φυλακισμένος στον ίδιο του τον εαυτό, πάλευε με τους δαίμονες του... Το Προσωπείο είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που αξίζει να διαβάσεις!
Το βιβλίο της Κατερίνας Δουρμούση είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ και συνάμα κοινωνικό δράμα. Διακατέχεται από έξυπνες ατάκες, με γρήγορο ρυθμο στον λόγο χωρίς να χάνεις το νόημα και αρκετά θεατρικά στοιχεία, κάνοντας το άμεσο. Το συστήνω!!!
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα, με εντυπωσίασε από το οπισθόφυλλο του. Το περιεχόμενο των λέξεων, που το περιγράφουν μου προκάλεσαν την αναγκαιότητα να το αποκτήσω όπως και έπραξα.
Αυτή τη φορά θα ξεκινήσω την άποψή, μου από τα αρνητικά του βιβλίου, διότι θέλω παρακάτω να σταθώ περισσότερο όχι τόσο στα θετικά αλλά πιότερο στο θέμα, που πραγματεύεται.
Ένα από τα κύρια αρνητικά στοιχεία είναι στους διάλογους και στις πράξεις των ηρώων, που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τη ρεαλιστική πλευρά της ιστορίας.
📌 Στις πιο συναισθηματικές στιγμές των ηρώων, οι διάλογοι φαντάζουν υπερβολικοί. Χωρίς συνάφεια συνδυαστικά με την ιστορία του βιβλίου.
📌 Ένα κύριο συστατικό, που λείπει από το βιβλίο είναι η ένταση. Στιγμές - στιγμές η αφήγηση γίνεται ξύλινη και δε θα έπρεπε, γιατί το θέμα του δεν ταιριάζει στην " δημοσιογραφική " αφήγηση. Σκηνές, που από μόνες τους έχουν ένταση από τη φύση τους, περνούν από τα μάτια του αναγνώστη αδιάφορα,γιατί λείπει η συναισθηματική φόρτιση, που τους αρμόζει.
📌 Το τρίτο και τελευταίο αρνητικό στοιχείο για εμένα έχει να κάνει με έναν ήρωα. Τον κεντρικό ήρωα του βιβλίου, που ο ρόλος του είναι σημαντικός, καθώς το βιβλίο είναι γραμμένο από τη δική του φύση και πράξεις.
Λείπουν σημαντικά στοιχεία για το πώς έφτασε σε αυτό το σημείο. Υπάρχει ένα μεγάλο κενό, που δε μας δίνονται οι πληροφορίες για το πώς εξελίχθηκε από την παιδική του ηλικία έως την ενήλικη.
📌 Ωστόσο οφείλω να επισημάνω ότι αυτός ίσως να είναι και ο σκοπός της συγγραφεα. Τα στοιχεία, που διαμόρφωσαν τον ενήλικο χαρακτήρα του σταματούν σε ένα κρίσιμο και αινιγματικό χρονικό διάστημα.
Το προσωπείο είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, που στον καμβά του έχει χρωματικές πινελιές από ψυχολογικό & αστυνομικό είδος λογοτεχνίας. Είναι ένα ψυχογραφικο αφήγημα, που τοποθετεί τους ήρωες του σε μια περίπλοκη και άκρως ενδιαφέρουσα κατάσταση. Ασχολείται με ένα θέμα ψυχικής υγείας και πόσο αυτό επηρεάζει την ζωή των οικείων αλλά και του ίδιου του παθόντα
📌 Στο βιβλίο αυτό γνωρίζουμε τη Μαρίνα και τον Δημήτρη. Είναι ζευγάρι και ο γάμος τους είναι ήδη καταδικασμένος. Μέσα από τη συνύπαρξη τους βλέπουμε τη συναισθηματική τους φόρτιση, σε ένα πολύ δυνατό αφηγηματικό ψυχογράφημα, που δε στέκεται μόνο στα καίρια σημεία αλλά στοχάζεται σε βάθος την κατάσταση πού βρίσκονται οι ήρωες.
Η Μαρίνα είναι εγκλωβισμένη στην της σχέση όχι μόνο με τον Δημήτρη αλλά και με τον ίδιο της τον εαυτό. Υποταγμένη στα θέλω των άλλων ξυπνά από τον λήθαργο και αποζητά τη λύτρωση της ψυχής της φτάνοντας τον ίδιο τής τον εαυτό στα όριά του αναζητώντας την αλήθεια.
Ο Δημήτρης είναι ένας ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος. Ένας άνθρωπος, που αρέσκεται να σκοτώνει, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα δαμάσει τους δαίμονές του.
Με κεντρικό άξονα λοιπόν, την ιστορία των δύο αυτών ηρώων ξετυλίγεται σιγά - σιγά η πλοκή και η εξέλιξη του βιβλίου έχοντας ως αφετηρία το συναισθηματικό κομμάτι, που προκύπτει από το πρόβλημα του Δημήτρη.
Βλέπουμε, λοιπόν, τη μία πλευρά αυτή της γυναίκας όπου ζει πλέον με τις διαταραχές των συναισθημάτων της και το θύμα, που γίνεται θύτης, που προκαλεί όλη αυτή την αναστάτωση όχι μόνο στον περίγυρό του αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι απόλυτα αρμονικός με το αντικείμενο του θέματος του βιβλίου.
Αυτό που περιγράφει η συγγραφέας μέσα από τις καταστάσεις του ήρωα της είναι η προσποιητή συμπεριφορά του χαρακτήρα ενός ανθρώπου, που αναγκάζεται ηθελημένα ή άλλες φορές αρέσκεται να φορά μία μάσκα είτε για να κρύψει αυτό, που πραγματικά είναι, γιατί αυτό, που είναι του δημιουργεί φόβο ή από την άλλη αυτή η μάσκα τον βοηθά να κρύψει εκείνα τα στοιχεία του χαρακτήρα του που είναι τοξικά, και η μάσκα γίνεται το βοηθητικό του " χάρισμα" ώστε, να καταφέρει να δημιουργήσει τις άσχημες καταστάσεις που έχει στο μυαλό του. Να χειραγωγήσει, να υποτάξει ή ακόμη και να σκοτώσει..!
Όπως προανέφερα το βιβλίο έχει πινελιές από την κατηγορία του αστυνομικού & ψυχολόγου θρίλερ. Το επισημάνω ως πινελιές διότι παρόλο, που τα στοιχεία υπάρχουν είναι ελλιπής για να χαρακτηρίστει αστυνομικο. Ο ρόλος αυτής της πινελιάς εξυπηρετεί μόνο τις πράξεις του παθόντα Δημήτρη. Βέβαια στις τελευταίες σελίδες, όπου εκεί βλέπουμε να έρχεται το τέλος της ιστορίας υπάρχει μία σχετική αναζωπύρωση του αστυνομικού στοιχείου. Αναφορικά σε 'ό,τι' έχει να κάνει με τις πράξεις του ανθρώπου, που το πρόβλημα του αναφέρετε στον πυρήνα του μυθιστορήματος.
Διάχυτο είναι το στοιχείο της αγωνίας στις τελευταίες σελίδες για τις πράξεις των ηρώων και για την έκβαση αυτών.
Είναι όμως ενδιαφέρον, ο τρόπος, που η συγγραφέας έχει επιλέξει να συνδέσει το αστυνομικό κομμάτι στο έργο της. Δεν παρατηρούμε τις σκηνές, που εξελίσσονται στην πλοκή πολύ συχνά σε βιβλία αστυνομικής Ελληνικής λογοτεχνίας.
Ανατροπές στο βιβλίο πάνω στο αστυνομικό κομμάτι δεν υπάρχουν, αλλά ούτε και στο υπόλοιπο βιβλίο, παρά μόνο σε 'ό,τι' έχει να κάνει με το συναισθηματικό μέρος του.
Το βιβλίο αυτό αξίζει την προσοχή του αναγνώστη για ακόμη ένα λόγο. Για την εκτεταμένη έρευνα, που έχει κάνει η συγγραφέας πάνω στο αντικείμενο της ψυχικής υγείας. Η αγάπη της για την ψυχολογία της επιστήμης είναι εμφανή ότι ασκεί επιρροή από τον τρόπο, που μας παρουσιάζει το έργο της. Αυτό την έχει βοηθήσει, ώστε να διαμορφώσει πολύ δυνατό και με ιδιαίτερο τρόπο την ψυχογραφιση των ηρώων της κυριότερα στις συναισθηματικές διακυμάνσεις τους
Το προσωπείο είναι ένα βιβλίο, που περνά ένα πολύ δυνατό μήνυμα: Μερικές φορές πρέπει το " Εγώ μας" να υπερέχει από το " εμείς". Να πιστεύουμε περισσότερο στη δύναμη της ψυχής μας και να μην αναλωνόμαστε στα πρέπει και στους φόβους των άλλων. Να διεκδικούμε αυτό, που μας αξίζει. 😊
3,5-4/5⭐ Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω πως ήταν η πρώτη μου επαφή με βιβλίο αυτής της κατηγορίας! Τα συναισθήματα του συνεχούς άγχους και της αγωνίας μου δημιούργησαν έντονα την επιθυμία να εξερευνήσω περισσότερο αυτή την κατηγορία. Ομολογώ πως δεν περίμενα να μου συμβεί αυτό!
Ένα από τα πιο βασικά πράγματα που μου έμειναν διαβάζοντας το βιβλίο, είναι το πόσο μπορεί να σημαδέψει τη ζωή ενός παιδιού το οικογενειακό του περιβάλλον και οι καταστάσεις που βιώνει στο σπίτι. Πράγματα που για τους γονείς μπορεί να φαίνονται ασήμαντα, μπορεί να βλάψουν ανεπανόρθωτα τα παιδιά τους.
Μου άρεσε το μήνυμα που περνά η ιστορία της Μαρίνας. Όλα όσα βίωσε, τα ένιωθα κι εγώ καθ’όλη τη διάρκεια του βιβλίου. Βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι δόθηκε η ευκαιρία να δω την ιστορία τόσο από την πλευρά του θύματος όσο και από την πλευρά του θύτη.
Μου άρεσε που είδα το χαρακτήρα της Μαρίνας να εξελίσσεται με το πέρας των σελίδων. Η Μαρίνα με το παράδειγμά της, δίνει σίγουρα θάρρος σε όλους τους ανθρώπους που μπορεί να βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να μιλήσουν!
Είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα και αβίαστα! Δεν κατάλαβα για πότε το τελείωσα! Κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο ως το τέλος!
⭐Ο λόγος που έβαλα αυτόν το βαθμό είναι γιατί το τέλος μου φάνηκε κάπως βιαστικό. Επίσης, επειδή η πλευρά του Δημήτρη με κέρδισε λίγο περισσότερο καθώς όλο αυτό το μυστήριο γύρω του κατάφερε να μου προκαλέσει περισσότερη αγωνία, θα ήθελα να αναλυθεί περισσότερο η συμπεριφορά του.
Η Μαρίνα και ο Δημήτρης είναι παντρεμένοι. Εκείνη, μια νεαρή γυναίκα μεγαλωμένη με στερεότυπα από γονείς απόμακρους και καταπιεστικούς. Εκείνος, μεγαλωμένος σε ένα νοσηρό οικογενειακό περιβάλλον, από μια μάνα που δεν του έδωσε ποτέ την φροντίδα και την αγάπη της. Οι δύο τους αναγκάζονται να συνυπάρχουν μέσα στο ίδιο σπίτι καθώς δεν τους δένει πλέον τίποτα. Καθώς η συμπεριφορά του Δημήτρη γίνεται ολοένα και πιο περίεργη και ακατανόητη, η Μαρίνα αναγκάζεται να επισκεφθεί αρχικά ψυχίατρο και στη συνέχεια έναν ιδιωτικό αστυνομικό ώστε να βάλει επιτέλους τη ζωή της σε τάξη και να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από την συμπεριφορά του συζύγου της. Μαζί με την έρευνα ξεκινά μια διαδρομή, γεμάτη σκοτεινά μυστικά και ψέματα, η οποία οδηγεί στο τέλος στην αποκάλυψη μιας τρομερής αλήθειας.