เสมือนไข่มุก เสมือนหยก เล่ม 2

เสมือนไข่มุก เสมือนหยก #2

by Yue Xia Die Ying, 月下蝶影, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง

“กู้หรูจิ่ว” คุณหนูรองจากสกุลผู้ดีเก่าอันดับสองปลายแถว ได้รับการทำนายทายทักจากนักพรตเฒ่าผู้มีชื่อเสียง ว่าเป็นผู้มีวาสนาสูงส่งที่สมควรเผื่อแผ่ให้ผู้อื่น “จิ้นยาง” บุตรชายอ๋องผู้มีร่างกายอ่อนแอและแสนอาภัพ โชคชะตานำพาให้เขากลายเป็นเจ้าแผ่นดิน

สองดวงใจผูกพัน

“...บุรุษต้องรักและทะนุถนอมสตรีที่รักเสมือนไข่มุก เสมือนหยกล้ำค่า”

“สำหรับข้าแล้ว ไม่ว่าไมกหรือหยกก็มือาจเทียบจิ๋วจิ่วของข้าได้”

“เจ้าเป็นชีวิตของข้า มีเจ้าอยู่ ข้าถึงมีชีวิตอยู่ต่อไปได้”

Genres: China, Novels

352 pages, Paperback

Published July 1, 2020

About the author

Associated Names:
* Yue Xia Die Ying
* 月下蝶影
* เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 3 out of 5]

ยังคงความเนิบอยู่ เรื่อย ๆ สุด ๆ ไม่มีพีค ปัง อะไรทั้งนั้น
จุดมุ่งหมายคืออะไร ยังจับไม่ได้เลย

ก็อ่านได้นะ แต่จะมีความรู้สึกอยากไปทำอย่างอื่นละ

[Patrawan Dear]

# เสมือนไข่มุก เสมือนหยก (เล่ม 1-3)

ขอพูดถึงทีเดียวสามเล่ม เพราะไม่มีอะไรแตกต่าง ทุกบรรทัดเนิบนาบ ราบเรียบ ขายความหวานพระนาง บอกเล่าเรื่องราวชีวิตประจำวัน คล้ายไม่เข้าเรื่องเสียทีตั้งแต่ต้นจนจบ

อ่านจบก็ยังไม่รู้ว่าประเด็นของเรื่องคืออะไร อาจจะเป็นการแทรกแนวคิดแบบสตรีนิยม หรือการยกชีวิตของตัวละครบางตัวให้เป็นอุทาหรณ์แก่ผู้อ่าน แต่อย่างน้อยก็พอชื่นใจ ที่ได้เห็นว่ารักแท้นั้นยังคงมีอยู่ค่ะ  :)

[M · Rating 3 out of 5]

ก็ยังเรียบเรื่อย แต่ก็ยังไม่ถึงกับน่าเบื่อ 5555 ปัญหาไม่ได้หนักหน่วงให้ลุ้นตาม แต่ก็ทำให้อยากรู้ว่าอ้ะ จะยังไงต่อ
อ่านไปก็กลอกตาไป เหม็นความรักมาก
พูดไว้ตรงนี้ว่าเรื่องนี้สมกะชื่อจริงๆ ค่ะ เสมือนไข่มุก เสมือนหยก แหม่ พระเอกนี่แทบจะประคองนางเอกไว้ในปาก กินข้าวเสร็จต้องเช็ดมือให้อย่างนุ่มนวล นางเอกโมโหตบโต๊ะ พระเอกตัวสั่นคว้ามือนางเอกมาประคองกลัวเจ็บ...ขุ่นพระ อีเว่อร์!!!

ทุกอย่างก็คือราบรื่น พระเอกนางเอกซูขั้นสุด อะไรก็ทำได้ อะไรก็เอาคืนได้ เค้าจะยัดเยียดสนมเหรอ พระเอกจะไม่เอาแล้วจะทำไม
ตัวร้าย(?) ที่ควรจะเป็นตัวร้าย ไม่เห็นได้ทำอะไรร้ายๆ เลย นี่อุตส่าห์ลุ้นว่า ไหนน จะทำอะไรต่อไป อ้าวยังไม่ทันทำไรเลยอ่ะ โดนจับ วอทททท

อ่า เรื่องราวก็จะประมาณนี้ สวยๆ ดีค่ะ ผ่อนคลายๆ ไม่ตึงเครียด แต่ก็ไม่ถึงกับน่าเบื่อ แต่ก็ไม่ตื่นเต้น พอเข้าใจมะ 555
กดให้ 3.5 เหมือนเดิม

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

จากปสก อ่านนิยายของคนเขียนท่านนี้
เล่มแรกมักจะปูทางตัวละคร เล่ม2 ก็จะเป็นจุดพีค
สำหรับเรื่องนี้ ไม่มีจ้า เอ๊ะ...หรือมี? 555
เล่มแรกเนือย เล่ม2มีเรื่องราวเพิ่มมากขึ้นนิดหน่อย พระ-นางของเราแต่งงานกันแล้ว หวานมาก น่ารัก ตะมุตะมิ
.
จากพระเอกที่เป็นหนุ่มน้อยดูอ่อนแอ น่ารังแก ฮีมีความน่าเกรงขามในฐานะฮ่องเต้ของแผ่นดินเพิ่มขึ้นมา แม้จะยังร่างกายอ่อนแอ แต่เหมือนว่าจะดีขึ้นเพราะนางเอกคอยดูแลเอาใจใส่
ถ้าเราโฟกัสเฉพาะจุดน่ารัก จุดฟิน ของพระนาง เล่มนี้ถือว่ารอด
แต่เนื้อเรื่องโดยรวมนั้นจุดพีคอยู่ไหนยังให้คำตอบไม่ได้ ไม่มั่นใจว่าอะไรคือประเด็นของเรื่องนี้ 555
.
เนื้อหาราบเรียบ เหมือนบันทึกประจำวันของพระ-นาง
อ่านแล้วก็ง่วง แต่ง่วงน้อยกว่าเล่ม1 ให้ดาวเพิ่ม1ดวงเพราะความน่ารักหวานแหววของพระนาง

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 2 out of 5]

อ่านจบซะที
เรื่องราวอยู่ในช่วงพระ/นางแต่งงานกัน มีการเมืองระหว่างแผ่นดินเข้ามาแทรก คลายปมริษยาที่ผูกไว้ในเล่มแรกแบบงงๆ มีส่วนที่คิดว่าอาจจะต้องมีอยู่ด้วย แต่รวมๆคือการอวยความรักของพระเอก และความโชคดีต่างๆของนางเอก

ซึ่ง เรียบ และน่าเบื่อมาก ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นจริงๆ
แล้วกว่าจะอ่านจบคือเป็นท้อ ยิ่งสิบกว่าหน้าสุดท้าย ต้องเชียร์อัพตัวเองแรงมากกว่าจะจบเล่ม นี่ยังเหลือเล่มสามอีกเล่มซินะ เห้ออออ

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-Ex

[Chanyaku · Rating 3 out of 5]

ครึ่งแรกเรียบมากกกกกก ยิ่งกว่าเล่มหนึ่งอีก ที่คิดไว้ว่าหลังจากจิ๋วจิ่วกลายเป็นฮองเฮาแล้วจะเข้มข้นขึ้นคือเปล่าเลย เกือบเข็นไม่รอด แต่ครึ่งเล่มหลังค่อยดูมีอะไรขึ้นมาหน่อย แต่ก็ยังให้ความรู้สึกกลางๆ จืดๆ พวกตัวร้ายโดนจัดการตั้งแต่ยังไม่ทันได้ทำตามที่วางแผนด้วยซ้ำ อนาถจนน่าสงสาร 5555555555 ทุกคนในเรื่องก็รุมรักรุมเอาใจนางเอก โดยเฉพาะฮ่องเต้โคตรกลัวเมีย เทิดทูนเมียไว้บนหิ้ง จนเราเลี่ยนความรักไปหมด บอกไม่ถูก พักก่อน ยังไม่อยากอ่านเล่ม 3 รู้สึกเอียนๆ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 :
หูฮูหยินเป็นตัวแทนราชวงศ์มาทาบทาม ไม่กี่วันหลังจากนั้นก็มาสู่ขออย่างเป็นทางการ เมื่อได้วันเดือนปีเกิดของกู้หรูจิ่วก็นำกลับสำนักโหรหลวง ดวงชะตาของฮ่องเต้และท่านหญิงฉางเหยียนนับเป็นดวงคู่สมพงศ์กันอย่างแท้จริง เป็นคู่สวรรค์ลิขิต ชะตาชีวิตสมพงศ์
วันราชาภิเษกกำหนดแล้ว วันที่สิบแปดเดือนยี่ปีหน้า นอกจากงานชุมนุมสำคัญมากๆ นอกจากนั้นไม่ต้องไป งานสังสรรค์ครั้งนี้ชายาทายาทอ๋องเป็นผู้จัด เจิ้งซื่อฮูหยินใหญ่ครอบครัวสายหลักสกุลซือหม่ามาช่วยแต่วันในฐานะญาติทางสกุลเดิมของชายาอ๋องน้อย กู้หรูจิ่วเป็นที่สนใจในงานที่สุดดังคาด เพราะคือว่าที่ฮองเฮานั่นเอง หยางซื่อบอกกู้หรูจิ่วว่าจะพูดครั้งเดียวว่าอย่าไว้ใจง่ายๆ ไม่ว่าผู้ใด ต้องใช้ใจมองอย่าได้เกิดโทสะง่าย เมื่อเกิดโทสะจะขาดสติ
ชายาเฉิงอ๋องยังไม่ละความพยายามยังคงส่งเทียบเชิญ กู้หรูจิ่วไม่ชอบเพราะจิ้นยางอยู่จวนอ๋องก็โดนกลั่นแกล้ง แค่คิดก็โกรธแล้ว
ส่วนจิ้นยางไม่สนใจเรื่องแก้แค้นตอนนี้ กำลังหารือระเบียบขั้นตอนการรับฮองเฮา ตัวเองจะไปรับเองให้ได้ และพอถึงวันงานก็เป็นตัวเองไปเอง แย่งงานของหมัวมัวทุกขั้นตอน ดีใจมากขนาดหนัก ไม่อยากออกจากห้องหอเลย
จิ้นยางพระราชทานบรรดาศักดิ์ญาติสกุลเดิมของฮองเฮาทุกคน พอวันประชุมกู้ฉางหลิงก็ถวายฎีกาขอลาออก จิ้นยางไม่อยากให้ออกแต่ก็ทำไม่ได้ จิ๋วจิ่วเข้าใจท่านพ่อดีก็บอกเหตุผลให้ฟังอย่างง่ายดาย
คืนวันแต่งงานของฮ่องเต้และฮองเฮา ฮูหยินครอบครัวสายสามสกุลซือหม่าที่ชอบด่าว่าบ้านสายหลัก สายรอง สกุลกู้ก็ฆ่าตัวตาย สกุลซือหม่าปิดข่าวเอาไว้ แต่จิ้นยางก็ยังรู้เรื่องอยู่ดีเพราะมีสายลับคอยรายงาน
องค์หญิงใหญ่เดินทางย้ายมาเมืองหลวง และเพราะไม่พอใจฮองเฮาแสดงตัวอย่างไม่เหมาะสมต่อหน้าฮ่องเต้ ยืนรับการคารวะจากฮองเฮาทำเอาจิ้นยางโกรธ ทำเอาจนองค์หญิงใหญ่รู้สำนึก แต่ก็ยังมีความคิดว่าฮองเฮาเป็นนางมารร้าย
งานราชาภิเษกของฮ่องเต้และฮองเฮาต้องมีคณะทูตจากแคว้นต่างๆมาร่วมแสดงความยินดีอยู่แล้ว ทั้งหมดออกเดินทางก่อน แต่ถึงหลังจากงานจบลง ทั้���หมดมีทั้งที่รู้กาลเทศะ และทำเรื่องวุ่นวาย และมาขอความช่วยเหลือ ที่ก่อเรื่องที่สุดก็คือแคว้นโตวเป่า และแคว้นเกาหลัวที่มีหัวหน้าคณะเป็นเสนาบดีฉีเหลียน ที่หน้าตาคล้ายคนต้าเฟิง ที่อยากชมเรื่องสนุก และยังติดต่อกับซือหม่าเซียงอีกด้วย
ในวังหลวงก็มีเรื่องของพวกไท่เฟยให้ปวดหัว แต่ก็ไม่เกินมือของจิ๋วจิ่วไปได้ เพราะฮ่องเต้รักและตามใจฮองเฮาแต่คนภายนอกยังคิดว่าเป็นการแสดงให้คนภายนอกดู มีเพียงคนใกล้ชิดเท่านั้นที่รู้ว่าฮ่องเต้รักและตามใจฮองเฮามากที่สุด พออยู่ภายนอกเป็นแบบหนึ่ง พออยู่กับฮองเฮาให้บรรยากาศอบอุ่นต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และก็มีเรื่องของนางกำนัลที่หวังปีนขึ้นสูงก็ได้รับการจัดการอย่างเด็ดขาดจากทั้งฮ่องเต้และฮองเฮา สิ่งที่แตะไม่ได้ของจิ๋วจิ่วก็คือครอบครัวและบุรุษของตัวเอง พอจิ๋วจิ่วหึงจิ้นยางจะมีความสุขที่สุด เรื่องนี้เป็นการวางแผนกันของซุนไท่เฟย เฉียนไท่เฟย เรื่องราวไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นมีแผนการซับซ้อนภายใน ประสานนอกใน แต่เพราะฮ่องเต้ ฮองเฮารักกัน เชื่อใจกันทุกอย่างจัดการได้ดี
ฉีเหยียนที่แท้คือคนสกุลหลิว ทั้งยังร่วมมือกับซือหม่าเซียง เมื่อถูกจับได้ก็รู้ว่ามีความเกี่ยวพันกับรุ่ยอ๋อง ซือหม่าเซียงที่เห็นแบบนั้นที่แท้โหดร้ายขนาดวางแผนฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็น โชคดีที่จิ๋วจิ่วในตอนนั้นรอดพ้นจากอันตรายเพราะคุณชายหลี่ชวนกู้หรูจิ่วคุยทำให้เสียแผน เป็นหญิงที่บ้ามากจริงๆ
ซือหม่าผิงต้องลาออกจากราชการ เพื่อรักษาสกุลซือหม่าเอาไว้ คนต่างๆโดนโยกย้ายไปตำแหน่งไม่สำคัญ
พอเรื่องเรียบร้อยก็มีคนหาเรื่องโดยการเรียกร้องให้ฮ่องเต้รับสนม เรื่องนี้ทำให้จิ้นยางโกรธมาก จากที่จะมีชื่อในประวัติศาสตร์ก็เป็นชื่อด้านร้าย ไม่ต้องรับราชการตลอดชีวิต คนในครอบครัวสามรุ่นห้ามเข้าราชสำนัก ในที่สุดก็รู้ว่าตัวเองทำพลาดขนาดไหน
ทั้งเรื่องโยกย้าย ทั้งเรื่องฝ่ายฝ่ายใน ทำให้เหล่าขุนนางที่อยากให้ฮ่องเต้รับสนมมีข่าวออกมาว่ามาบ้านเล็ก บ้านน้อยกันมากมายทีเดียว

หลังอ่านเล่ม 2 :
เล่มนี้ออกจากบ้าน ได้เวลาแต่งงานต้องมาอยู่ท่ามกลางวังหลวงจากคุณหนูผู้ได้รับการปกป้องอย่างดี จิ๋วจิ่วก็สามารถอยู่ในวังหลวงได้อย่างมีความสุข และจัดการสิ่งต่างๆได้ดี เพราะมีจิ้นยางคอยรักและเอาใจใส่ตลอดเวลา ทั้งสองรักกันมากจนทำเอาคนรอบข้างอิจฉาทีเดียว

[Wduffsnk - ดัฟฟ์ · Rating 5 out of 5]

#เสมือนไข่มุกเสมือนหยก
By เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง
.
เลือกเรื่องนี้มาประเดิมอ่านงานจีนก่อนเพื่อนเลย หลังจากที่ดองมาไหใหญ่ ๆ
เพราะเราชอบนข.มาก แล้วนข.ก็ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง
สิ่งที่จะพบในนิยายเรื่องนี้ คือความสามัคคีของครอบครัวนางเอก ความรักที่เลือกจะมั่นคงของฮ่องเต้ การเมืองฉบับผู้ดีสกุลเก่า หลายระดับ และสกุลใหม่
หลายคนอาจมีภาพจำงานแนวๆ นี้มาจากเรื่อง ข้าก็เป็นสตรีเช่นนี้ นอ.สวยเริ่ด เชิดเก่ง
แต่ให้มองฟีลเตอร์นอ.เรื่องนี้ใหม่ เพราะ #กู้หรูจิ่ว มาด้วยความน่ารักน่าเอ็นดู แต่ก็เก่งแบบไม่แสดงอวดชาวบ้านตามฉบับผู้ดี ซึ่งตระกูลนอ.เป็นผู้ดีลำดับสองเกือบปลาย
ส่วนพอ. #จิ้นยาง ฮ่องเต้ที่ไม่ใช่ทายาทสายตรง ร่างกายอ่อนแอ แต่มีความสุขุม หนักแน่นจริงจัง เด็ดขาด และมีอดีตที่น่าสงสาร
เรื่องราวเล่าผ่านตั้งแต่นอ.อายุสิบขวบ ช่วงที่จิ้นยางเพิ่งได้รับเลือกจากบรรดาเด็กให้เป็นฮ่องเต้โดยไทเฮา การพบกันครั้งแรก พบพานกันบ่อยครั้ง แต่งงานกัน และการครองคู่ของทั้งคู่ท่ามกลางความคลางแคลงใจของคนไปทั่วว่า จะเป็นไปได้เหรอ ที่ฮ่องเต้จะรักใคร่ฮองเฮาเพียงแค่คนเดียว
.
สิ่งที่เราจะพบได้ในเรื่องนี้คือ ครอบครัวดีที่สอนลูกดี ผู้ชายที่รู้จักการให้เกียรติผู้หญิงไม่กดฐานะของผู้หญิงให้ด้อยลง
การตบตีการเมืองรูปแบบใหม่ ที่มาสายแบบความผู้ดีสุดๆ ซึ่งจุดนี้อาจไม่ถูกใจสายคนชอบเรื่องมีแผนการซับซ้อน วางเพลิง วางยาเผาทุ่ง รุนแรงเพราะคนในเมืองหลวงนี้ ค่อนข้างผู้ดี๊ผู้ดี สกุลเก่ามีหลายระดับสร้างภาพ สกุลใหม่ก็ออกแนวตลาดๆ แต่คนที่อ่านเรื่องเรื่อยๆแบบเรา อ่านได้หมด 55
.
แต่สิ่งที่ไม่มีทางสัมผัสไม่ได้เลยในเรื่องคือ ความรักของพระนาง /ชัดเจน และหื่นกันทั้งคู่มากจ้าาา แม้จะไม่มีฉากลงลึกรายละเอียด เสมือนตัดเข้าโคมไฟก็ตาม เหอๆๆๆๆๆ
ซึ่งเรื่องนี้เรารู้สึกว่ามันคอนทราสกับความเป็นฮ่องเต้ในเรื่อง ว่าด้วยอาชีพฯ
แล้วส่วนตัวเราคิดว่า การเป็นฮ่องเต้แบบจิ้นยาง เป็นคนที่หนักแน่น คิดรอบคอบ เป็นฮ่องเต้ที่ดีและรักเดียวก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้ ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน แต่ก็เหมือนที่ในเล่มบอกเสมอว่า อยู่ที่ตัวคนเป็นฮ่องเต้แหละจะยินยอมด้วยตัวเองหรือไม่
ส่วนนอ.แบบกู้หรูจิ่วถึงจะดูว่านางโชคดีมากๆๆจนน่าอิจฉา แต่สิ่งที่ทำให้นางเป็นน่าอิจฉาคือความใส่ใจ รักและจริงใจกับคนที่อยู่รอบๆ ตัวเองอย่างถึงที่สุด กับเรื่องของจิ้นยาง สำหรับเรา เราเชื่อว่าแต่แรกจิ๋วจิ่วก็คงไม่ได้เชื่อหรอกว่า ฝ่าบาทจะทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ได้จริงๆ
แต่ก็ถือว่าในตอนนี้นางยังเคยได้รับความจริงใจจากคนผู้นี้
สิ่งที่กู้หรูจิ่วไม่เคยขาดเลยคือความรัก เพราะฉะนั้นนางจึงแบ่งปันความรักให้กับจิ้นยางที่ถึงแม้จะเป็นฮ่องเต้ แต่ก็เป็นสามีนางด้วยอย่างใจจริง
.
ตอนจบของทั้งคู่สำหรับเรามันดีมากๆๆๆๆ อ่านแล้วก็ทำให้เชื่อได้บ้างว่า ถึงยังไงก็ยังมีรักแท้จริงหลงเหลืออยู่บ้าง
.
.
02.09.2020
Wduffsnk

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

รีวิวนี้ขอพูดรวมทั้งเล่ม 2+3 ละกันเพราะจำเนื้อเรื่องแยกเล่มไม่ได้
สองเล่มหลังนี้เริ่มเข้าสู่ช่วงหลังแต่งงาน + การเมือง

ในฐานะฮองเฮา นางเอกต้องเผชิญหน้ากับบรรดาสนมเก่าจากรัชสมัยก่อน ซึ่งแต่ละคนนี่ก็มีแผนแทรกแซงอำนาจในวังหลังกันคนละนิดละหน่อย คุณหนูกู้ผู้เคยใสๆชิลๆ เลยเริ่มเปิดโหมดน้ำแข็ง ใสเหมือนเดิมแต่ฟันฉับเดียวตายคาที่ บางครั้งขี้เกียจทำอะไรมากก็โยนเรื่องให้สามีจัดการ ฮ่องเต้ผู้เกลียมัวก็รีบปัดเป่าเสี้ยนหนามให้ภรรยาโดยพลัน ขุนนางยื่นฎีกาให้รับสนมเรอะ? นอกจากจะด่ากลับแล้วยังตามไปหาเรื่องทีละบ้านอีกต่างหาก
.
บอกเลยว่าหลังแต่งงานกัน ความรักของตัวเอกยิ่งหวานแสบไส้ พระเอกโคตรสปอยล์เมีย ตำหนักใหม่สร้างเลียนแบบจวนเก่าของเมีย ไม่เคยยอมแยกตำหนักกับเมีย ตอนเช้าตื่นมาก็ย่องลงจากเตียงเพราะกลัวรบกวนเมีย เมียมองหน้าแขกคนหนึ่งในงานเลี้ยงก็แอบจำไว้ (ฉากเจออ๋องรุ่ยครั้งแรก นางเอกจะมองว่ารุ่ยอ๋องกับพระเอกมีดวงตาคล้ายกัน หล่อคล้ายกันประมาณนี้) บางฉากนางเอกไปจับมือผู้หญิงด้วยกันยังแอบหึง ชีวิตพี่มีน้องกู้คนเดียวจริงๆ กิ๊กเก่าหรือองค์หญิงที่ไหนโผล่มาก��ไม่เคยแล
.
เล่มสองจะมีเรื่องซีเรียสโผล่มาให้ลุ้นเป็นระยะๆ ไม่ว่าจะเป็นน้องชายของฮ่องเต้องค์ก่อน 2 คนที่ต่างก็มีดินแดนและกำลังทหารเป็นของตัวเอง ราชทูตจากแคว้นประเทศราชที่เดินทางมาถวายบรรณาการ แผนร้ายของนางสนมรุ่นก่อน ถ้าพวกนี้จับมือกับสกุลผู้ดีเก่าอย่างตระกูลหลี่หรือซือหม่าที่มีพรรคพวกในราชสำนัก ก็อาจนำไปสู่การกบฎได้
.
จุดที่อ่านแล้วแอบเซอร์ไพรซ์คือ เหมือนพระเอกจะไม่ใช่หนุ่มสุขภาพอ่อนแอนิสัยอ่อนโยนอย่างที่คิดมาตลอด?
ตั้งแต่เริ่มอ่านมานี่จะวาดภาพพระเอกว่าเป็นคนฉลาดที่��ถานะด้อยกว่าคนอื่นแต่ก็ไม่ได้ตกต่ำอะไร แค่สุขภาพไม่ดีเลยโดนคนอื่นเมินจนกระทั่งโจวไทเฮาเลือกเขาเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ จนกระทั่งมีฉากบรรยายคำพูดของตัวละครฉีเสวียน (ราชทูตจากแคว้นเพื่อนบ้านที่ตัวจริงเป็นลูกหลานสกุลหลิน สกุลหลินถูกประหารทั้งบ้านเพราะสนมหลินมีความผิดทำร้ายรัชทายาท ลูกชายของโจวไทเฮาจนเสียชีวิต ฉีเสวียนเลยวางแผนแก้แค้น) ฉีเสวียนบอกว่าพระเอกในวัยเด็กถูกแม่เลี้ยงและลูกๆ กดขี่ข่มเหง แววตาในตอนนั้นคลั่งแค้นโหดร้ายเย็นชาไม่ต่างกับเขา ... ตอนอ่านถึงตรงนี้คือร้องเอ๊ะเลย ไม่นึกว่าพระเอกจะมีชีวิตต้องฟาดฟันกระเสือกกระสนขนาดนั้น
หลังจากนั้นก็มองพระเอกด้วยมุมมองอีกแบบ เผื่อใจไว้สำหรับกรณีที่เขาไม่ได้รักนางเอกจริง แต่วางแผนหลอกใช้ทุกคนรอบตัว .. ยังดีที่คนแต่งไม่ใจร้ายขนาดนั้น พล็อตในส่วนความรักยังคงนุ่มฟูหวานแหววไม่เปลี่ยน เป็นความรักที่แต่ละฝ่ายมอบใจให้กันจริงๆ นางเอกอาจจะโดนสปอยล์แต่เธอก็มอบความใส่ใจให้สามีไม่แพ้กัน
.
สรุปรวมๆ ของนิยายชุดนี้
ความจริงเรื่องมันมีอะไรน่าตื่นเต้นให้เขียนขยี้เยอะนะ พล็อตรักก็ดีงามหวานถูกใจ แต่คนแต่งปัดเป่าฉากดราม่าไปซะเหี้ยน เหลือเฉพาะฉากหรือบทสนทนานิดๆ หน่อยๆ ให้คนอ่านรู้ว่า..อ้อ มีเหตุการณ์นี้นะ แล้วก็คลี่คลายไปอย่างไวและง่ายดาย (อย่างชีวิตของนางอิจฉาในเรื่องเนี่ย เอามาลำดับเรื่องใหม่เขียนให้แซ่บกว่านี้ได้แน่นอน) ทุ่มความซูให้ตัวเอกเต็มที่ ทำอะไรก็สำเร็จลุล่วง ประชาชนรักใคร่ ขุนนางหือแค่ช่วงแรกแต่หลังจากนั้นคือลูกไล่ สรุปความได้ว่าเรื่องนี้เขียนโทนแบบผู้ดี ประเภทพูดประโยคเดียวก็เข้าใจความนัยได้เป็นสิบ ฉากตีกัน(หรือ..อะแฮ่ม ฉากในมุ้ง) ก็เลยหลบในไม่แสดงออกโจ่งแจ้งแบบผู้ดีเขาทำกัน
ด้วยเหตุนี้ทำให้อ่านจบแล้วรู้สึกว่าน่าเบื่อกว่าที่คิด ยังดีที่เรื่องรักออกมานุ่มนิ่มอย่างที่ต้องการ และมีเซอร์ไพรซ์ตัวละครฉุดความสนใจขึ้นมาช่วงกลางเรื่อง เลยไม่ถึงกับย่ำแย่เกินไป จุดที่ยังต้องติคือคนแต่งรวบรัดให้เรื่องคลี่คลายง่ายไป ถ้ายอมให้ตัวเอกตกระกำลำบากสักนิด เรื่องอาจน่าลุ้นกว่านี้ (แต่คงหลุดโทนผู้ดีของคนแต่งมั้ง?)

[J · Rating 3 out of 5]

เรากับคนเขียนคนนี้คงไปด้วยกันไม่ได้

เขาคงเขียนหนังสือฟิลกู๊ดฉบับจีนล่ะมั้งนะ

ฮ่องเต้มีฮองเฮาคนเดียว เป็นทาสเมีย ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก หนังสือหลายเล่มก็เขียนแบบนี้

แต่บรรยากาศในเรื่อง บุคลิกนางเอก บุคลิกพระเอก มันไปในทิศทางใกล้เคียงกันทุกเรื่อง แต่นั่นไม่ได้แปลว่ามันจะเป็นสิ่งที่ดี หรือไม่ดีในนิยายเล่มหนึ่ง มันขึ้นอยู่กับว่าคาแรกเตอร์เหล่านั้นเราเคลิ้มแค่ไหน สมเหตุสมผลแค่ไหนมากกว่า

เรื่องก่อน เราก็ไม่ชอบบุคคลิกพระเอกนางเอก เรื่องนี้ก็เช่นกัน มันแลดูเฟคยังไงไม่รู้ แบบว่าจะมีคนจริง ๆ แบบนี้หรือ

แต่เราก็ได้แนวคิดดี ๆ เยอะจากการเขียนของเขานะ บางทีก็ดีเหมือนกัน

[Jelly Bean66 · Rating 5 out of 5]

เข้มข้นขึ้นนิดนึง สงสารพี่ใหญ่นางเอกมาก ภรรยาเสียพร้อมลูกในท้อง ทำร้ายพี่ใหญ่มาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวในวังหลวง ไม่เน้นการเมืองเท่าไหร่ มีมาพอกรุบกริบ มีจุดๆนึงที่นข. ต้องการแกง reader แน่ๆ ตรงพระเอก ที่ทำให้เราคิดว่าเอ๊ะหรือ พอ. จะแสดงว่ารักนางเอก แต่ก็น่าจะตาม style นข. ท่านนี้ ที่เริ่มๆอาจจะเป็นการแสดง ต่อมาดันหลงรักปักใจ เหมือน ซ่อนรักวิวาห์ลวง • ชายา ไรแบบนี้

ในบรรดาที่อ่านๆนิยายของ นข.ท่านนี้มา ไม่ค่อยเห็น นอ. ของเรื่องแสดงหึงหวง แบบโต้งๆแบบนี้ (มีในชายาบ้าง แต่ก็รู้ว่าเป็นการแสดง) แต่เรื่องนี้ยังต้องเดาว่านางเอกคิดอะไร เพราะในเรื่องแทบไม่มีบทบรรยายความคิดของนางเอกเลย

[Ple Suthasinee · Rating 3 out of 5]

เสมือนไข่มุก เสมือนหยก 2/3
โดย เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง

ไม่มีอะไรมาก เราตามดูชีวิตพระเอกนางเอก ค่อยๆช่วยกันจัดการ ขุนนางที่สะสมอำนาจ แคว้นข้างๆที่มีใจไม่ซื่อ หญิงที่จ้องตำแหน่งฮองเฮาของนางเอก ทุกอย่างกำจัดได้อย่างสะดวก คาดว่าพระเอกวางแผนมานาน พอถึงเวลาก็ค่อยๆลงมือ

ความรัก : หวานเว่อร์ หวานที่สุด แถมพระเอกก็รักนางเอกมาก นางเอกก็ไม่งี่เง่า คุยกันตลอดไม่มีเข้าใจผิดกัน นี่มันที่สุดของนิยายรักหวานซึ้งสุขนิยม ไม่มีอะไรให้คนอ่านหงุดหงิดใจเลย🤣🤣🤣

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

ค่อนข้างน่าเบื่อ ไม่ค่อยมีประเด็น
เป็นรีวิวชีวิตดีๆ ของนางเอก สามีรักสามีหลง อะไรแบบนั้น

[Fonfoniny · Rating 2 out of 5]

เสมือนไข่มุก เสมือนหยก

ยังคงconcept เรียบๆมาเรื่อยๆ เนื้อเรื่องจืดมาก
ไม่มีอะไรเลย ตอนแรกนึกว่าจะมีแผนการร้ายให้พระนางโชว์สกิล
แต่กลับโดนสอยไปง่ายๆ โดยที่ยังไม่ทันทำไรเลย

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

2.5​ stars.​ Too​ easy​ to​ predict.​

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 กู้หรูจิ่วกับฮ่องเต้จิ้นยางแต่งงานกันแล้ว
จิ้นยางน่ารักมาก ตื่นเต้นกับงานแต่งงานมาก
ทำทุกอย่างให้จิ๋วจิ่วแทนพวกหมัวมัวหมดเลย
ใครคาดหวังฉากคืนเข้าหอ ไม่มีอะไรติดเรทเลยนะคะ
แม้แต่โคมไฟก็ไม่มี มีแต่บทกลอน ไปตีความกันเอง 555

เล่มนี้ส่วนตัวติดอยู่ในใจว่าตกลงพระเอกรักนางเอก
ด้วยใจจริงหรือว่าแกล้งทำเป็นรัก (ในเล่มมันมีประเด็นที่ทำให้คิด)
ที่ผ่านมาทั้งหมดเหมือนรักจริงๆ นะ แต่เดี๋ยวรอดูเล่ม 3 ก่อน

ยังไงก็ตามเล่มนี้หวานมากกก เป็นคู่รักที่เข้าใจกันดี
กุ๊กกิ๊กกันตลอด ฮ่องเต้ยอมจิ๋วจิ่วเยอะมากๆ นางเอกกล้า
ทำร้ายร่างกายฮ่องเต้ (แบบเล็กๆ) ด้วย

สงครามในเล่มนี้ไม่มี แต่มีเรื่องการเปลี่ยนถ่ายอำนาจบ้าง
ตระกูลใหญ่เริ่มเสื่อม พ่อจิ๋วจิ่วก็ขอลาออกเพื่อไม่ให้ดูว่า
ตระกูลกู้มีอำนาจมากเกินไป วังหลังขนาดพระเอกไม่มีสนม
แต่สนมของอดีตฮ่องเต้ก็ยังแอบก่อเรื่อง ผู้หญิงตระกูลซือหม่า
คนนึงจากไป แต่มีผู้หญิงอีกคนจากอดีตกลับเข้าเมืองหลวง
ท้ายเล่มฮ่องเต้ถูกกดดันให้รับสนมทั้งๆ ที่เพิ่งแต่งงานได���
ไม่ถึงครึ่งปี

รออ่านเล่มจบต่อไป...

[Dew · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้พระ-นางแต่งงานกันแล้ว แต่เรื่องราวโดยรวมก็ยังคงเรื่อยๆมาเรียงๆ อ่านได้เพลินๆ แต่ยังไม่มีจุดไหนที่รู้สึกว่าพีค แค่ชัดเจนว่าฮ่องเต้เป็นสายรักเมียหลงเมีย ประกาศมีฮองเฮาคนเดียวไม่รับสนม ก็ถือว่าเป็นโชคดีของยัยหนูจิ๋วจิ่วแบบไม่ต้องทำอะไรนอกจากเป็นตัวเองกับกินบุญเก่า (วาสนาดีชะตาเด่นเทือกๆนั้น)