Χορεύουν οι ελέφαντες

by Σοφία Νικολαΐδου

(Γλώσσα: Ελληνικά / Greek)
1948-1949: Ένας αμερικανός δημοσιογράφος δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη. Η κυβέρνηση αναστατώνεται, ξένοι διπλωμάτες επεμβαίνουν. Ένας αθώος μπαίνει φυλακή. Η υπόθεση κλείνει.

Σχολικό έτος 2010-2011: Ένας μαθητής αρνείται να δώσει Πανελλαδικές. Ο αγαπημένος του καθηγητής του αναθέτει να ερευνήσει την παλιά υπόθεση. Ο πρώην άριστος μαθητής αρχίζει να ψάχνει.

Πόσο έτοιμοι είναι οι ενήλικες να ακούσουν τι έχει να πει;

Το Χορεύουν οι ελέφαντες συνδυάζει ιστορία και επινόηση. Αναφέρεται στη δίκη και την καταδίκη του Στακτόπουλου, στον οποίο αποδόθηκε ο φόνος του αμερικανού δημοσιογράφου Πολκ, έγκλημα που συντάραξε τη χώρα την περίοδο του Εμφυλίου. Παράλληλα, το βιβλίο χαρτογραφεί τη σύγχρονη καθημερινότητα στην Ελλάδα του 2011. Ιδίως στο σχολείο. Αποτυπώνει την ελληνική περιπέτεια, σε μια πόλη με πολλά και αιματηρά ιστορικά στρώματα, όπως η Θεσσαλονίκη.

334 pages, Kindle Edition

Published January 30, 2014

About the author

Η Σοφία Νικολαΐδου σπούδασε κλασική φιλολογία (προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές) και αξιοποίηση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας (διδακτορική διατριβή).
Από το 2007 διδάσκει Δημιουργική Γραφή στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Έχει διδάξει σε σεμινάρια δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Επίσης, έχει διδάξει το μάθημα της Λογοτεχνίας στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του ΚΘΒΕ (2001-2004).
Έχει εκδώσει τα βιβλία:
- "Ξανθιά πατημένη" (διηγήματα, Κέδρος, 1997)
- "Ο φόβος θα σε βρει και θα’σαι μόνος" (διηγήματα, Κέδρος, 1999)
- "Πλανήτης Πρέσπα" (μυθιστόρημα, Κέδρος, 2002)
- "Ο μωβ μαέστρος" (μυθιστόρημα, Κέδρος, 2006)
- "Απόψε δεν έχουμε φίλους" (μυθιστόρημα, Μεταίχμιο, 2010, βραβείο The Athens Prize for Literature περιοδικού (δέ)κατα, 2011)
Επίσης έχει εκδώσει τις μελέτες:
- "Διαδίκτυο και διδασκαλία" (Κέδρος, 2001)
- "Λογοτεχνία και Νέες Τεχνολογίες" (Κέδρος, 2009) καθώς και τις μεταφράσεις:
- "Nick Cave, Μπαλάντες για φόνους και άλλα τραγούδια" (Κέδρος, 2005)
- Ευριπίδη, "Ελένη", (Κέδρος, 2008, ανέβηκε στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου το 2008-2009)
- Σοφοκλή, "Αντιγόνη", (Κέδρος, 2009, ανέβηκε στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Τάσου Ράτζου το 2009-2010).
Έχει συμμετάσχει σε δεκαοκτώ ελληνόγλωσσες και οκτώ ξενόγλωσσες ανθολογίες λογοτεχνικών κειμένων. Διηγήματά της έχουν μεταφραστεί σε οκτώ γλώσσες. Από το 2001 συνεργάζεται με την εφημερίδα "Τα Νέα" ως κριτικός βιβλίου με αντικείμενο την ξένη λογοτεχνία.

Reviews

[Dimis · Rating 3 out of 5]

Το μυθιστόρημα «Χορεύουν οι Ελέφαντες» της Σοφίας Νικολαΐδου είναι το πρώτο της βιβλίο που διαβάζω. Μου άρεσε ιδιαίτερα το ιστορικό πλαίσιο που παρουσιάζεται, καθώς και η σύνδεση του παρελθόντος με το παρόν (2010–2011 στην προκειμένη περίπτωση). Πρόκειται για ένα δύσκολο θέμα, που ακόμη και 80 χρόνια μετά δεν έχει πλήρως επιλυθεί. Είναι παρήγορο το γεγονός ότι αρκετοί δημιουργοί προσπαθούν να καταπιαστούν με το ζήτημα του Εμφυλίου και γενικότερα με τον βαθύ διχασμό που επικρατούσε τότε.

Η παρουσίαση του εξιλαστήριου θύματος για τη δολοφονία ενός Αμερικανού δημοσιογράφου — ενός ανθρώπου ήσυχου, νομοταγούς και εκτός ενεργής πολιτικής αντιπαράθεσης, ο οποίος όμως υπήρξε εγγεγραμμένος στο ΚΚΕ — αναδεικνύει το κλίμα «κυνηγιού μαγισσών» που επικρατούσε από τους νικητές απέναντι στους ηττημένους. Παράλληλα, φωτίζεται ο παραλογισμός της πολιτικής εξουσίας, η οποία επιδίωκε να επιβάλει τάξη και να εξασφαλίσει την οικονομική στήριξη για την αποκατάσταση της χώρας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέσα σε αυτό το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, εμφανίζεται μια νέα γενιά, με εκπρόσωπο τον Μηνά (2010–2011), ο οποίος στα 17 του χρόνια, επιλέγοντας να μη συμμετάσχει στις Πανελλαδικές εξετάσεις, αποφασίζει να παρουσιάσει την ιστορία του Μανώλη Γκρη — του ανθρώπου που καταδικάστηκε άδικα.

Η ιστορία με κράτησε σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Ωστόσο, στο τέλος ένιωσα ότι μου έλειψε ένα πιο ολοκληρωμένο κλείσιμο, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την εξέλιξη ορισμένων χαρακτήρων, όπως του πατέρα του Μηνά σε σχέση με την οικονομική κρίση ή της γιαγιάς του με τον Ντινόπουλο. Επίσης, βρήκα κάπως αμήχανες (cringe) ορισμένες εκφράσεις της νεότερης γενιάς που χρησιμοποιεί η συγγραφέας. Παρ’ όλα αυτά, πρόκειται για ένα καλογραμμένο νεανικό (εφηβικό) μυθιστόρημα.

Σίγουρα θα διαβάσω και άλλα βιβλία της συγγραφέως.