Wanneer een vermiste jonge Rotterdamse moeder dood wordt aangetroffen, ruikt de pers bloed. Waar faalde de hulpverlening? Wat doet de gemeente om vrouwen te helpen die onder de radar van alle officiële instanties leven? De Hindoestaanse Uma, rijzende ster in het ambtenarenapparaat, krijgt de opdracht om tot de laag verborgen vrouwen door te dringen. Hoe verder ze komt, hoe complexer het probleem blijkt te zijn en hoe harder ze met onvrijheid en dwang in haar eigen relatie wordt geconfronteerd.
Lees dit boek. Het is geweldig, prachtig, zenuwslopend, spannend, schokkend. Bonus dat het verhaal zich ook nog eens in Rotterdam afspeelt - veel herkenning dus wanneer plekken worden beschreven, waardoor ik nog meer in het verhaal werd gezogen.
de verhalen hielden mij bezig. Elk uniek en anders.. het verhaal van Asha raakte mij het meest.. vrouwenrechten waar ik als burger voor een andere burger keihard wil voor vechten. Ik heb in mijn studententijd op de west Kruiskade gewerkt - dagelijks kreeg ik te maken met mensen met verschillende verhalen. Een van de verhalen moest ik erg aan asha denken en vraag me nu af hoe het daar gaat.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Hi lieve Shantie! Nou, van het weekend uitgelezen hoor en wat baalde ik dat het “klaar” was, ik hoop echt dat je nog veel meer boeken zal schrijven want wat ben je gezegend met een prachtig talent!! Je schrijfstijl, mooie woorden, verhaallijnen; niet normaal hoor, kadootje voor de wereld😍
Ook ik ben in het verleden slachtoffer geworden van partner geweld. Vrij heftige situatie en niet gelijk aan het verhaal maar veel herkenning en natuurlijk empathie. De kracht, de passie en de verhalen van alle vrouwen in je boek, I love it..!!! Weet zeker dat dit verhaal zoveel mensen en vooral vrouwen zal inspireren en kracht geeft.
Oja en je nawoord, janken hoor, precies hoe mijn zusje en ik vaak praten over onze ouders :) Alleen maar liefde, succes en plezier met alles wat je nog zal doen & tot snel♥️ Renate
De Kier is een roman waarin de wereld van onzichtbare vrouwen aan het licht komt. Door cultuur en religie leven zij een verborgen leven, soms zelfs geheel afgesneden van de rest van de stad. Wanneer een jonge (verborgen) vrouw dood wordt terug gevonden, komt Uma, die zich voor de stad inzet voor deze vrouwen, onder grote druk gezet.
Ik was behoorlijk onder de indruk van deze roman. Meer over dit boek kan je lezen via mijn blog Dewereldvankaat. Hier vind je een volledige boekbespreking.
Boeiende (en schrijnende) thematiek, maar als roman werkte het voor mij niet. Niet best geschreven, oninteressante passages of zelfs hele verhaallijnen die vervolgens ook niet netjes afgehecht worden (Noor Fabi). Ik denk dat dit beter had gewerkt als non-fictie, bijvoorbeeld als journalistiek onderzoek naar deze problematiek en naar alle bestuurlijke drempels, hobbels en hoepels bij de bestrijding hiervan. Kan me voorstellen dat het boek je sowieso al meer aanspreekt als Rotterdammer.
Deze auteur 'ontdekt' door het Manifest van Fixdit. Ik las het boek in drie dagen uit, wat voor mij echt ongewoon is. Ik hield van het thema, van ieders persoonlijke verhaal, van de blik achter de schermen van een gemeentebestuur, van het dapper zijn, van de gezichtspunten van vrouwen die ik niet ontmoet in mijn leven, van de verbinding tussen vrouwen,
Wat een indrukwekkend boek over ‘verborgen’ vrouwen in Nederland. Singh heeft de verhalen die zij hoort in haar werk over dit onderwerp verweven in een fictieve roman die flink onder je huid gaat zitten. Ik ben haar dankbaar voor een stuk bewustwording op dit onderwerp en het laat mij weer met andere ogen naar de realiteit kijken.
Not a fan of the cover, but definitly a recommendation. I work with this group of woman, it was nice to get a fresh presepctive. Also nice when you like Rotterdam
De schrijfstijl (en in het bijzonder sommige metaforen) werken niet altijd voor me en de eerste helft is wat traag, maar daarna heb ik het ademloos uitgelezen. Zo belangrijk dat deze stemmen en verhalen verteld en gehoord worden. Gaaf om een keer over hindoestaanse personages te lezen (en deprimerend hoe zeldzaam dat dus is). Mooi in de nuancering over hulpverlening bij huiselijk geweld en de complexiteit van de weg die slachtoffers moeten begaan in hun eigen verwerking, voor ze hulp kunnen ontvangen. Ook nu zijn reacties à "waarom gaat ze niet 'gewoon' weg/doet ze niet 'gewoon' aangifte?" deprimerend actueel in het mediabeeld (ik ben wel on a roll met actuele boeken zeg).