"Soos ’n herfsblaar, so lig is sy. Later dwarrel sy lig deur die wind, op pad na ’n nuwe bestemming." So skryf Colette du Plessis oor klein Mia in die voorwoord van die hartroerende storie deur ma, Mariska Robberts.
Dit is ’n boek wat ek moes klaar lees en laat insink, alvorens ek iets daaroor kon skryf. Die pad wat Mariska en haar familie moes stap sedert die fatale dag op die Bottelarypad by Stellenbosch, was moeiliker as enigiets wat ek nog in my lewe moes doen, daarvan is ek oortuig. Alles sou eers baie erger raak, voordat daar genesing kon kom. Haar woorde op bl. 36 vat dit raak: "Min het ek geweet dat daardie eerste golwe van trane maar nog net laagwater was."
Mariska se genesing was ’n lang proses waartydens sy haar emosies, haar pyn en herinneringe neergeskryf het. Haar grootste troos het sy gevind in haar binnekamer, waar sy intense belewenisse gehad het en die teenwoordigheid van Jesus en van Mia ervaar het. As leser leer ek iets belangrik daaruit: skryf jou seer uit jou lyf uit, want dit mag later vir jouself, of vir iemand anders, van waarde wees. Ek wil glo dat in die regte hande, hierdie boek van groot genesende waarde kan wees omdat die hoop nie beskaam nie en die lig uiteindelik weer deurbreek.
’n Belangrike pluspunt is die slothoofstuk deur Braam Klopper, bekende predikant en pastorale terapeut. Hy rig dit spesifiek aan ouers wat kinders verloor het, en waarsku teen slaggate, soos om jou huwelik en jou ander kinders se behoeftes agterweë te laat. Beide Braam Klopper en die skrywer self, het dit oor die sinnelose uitlatings wat welwillende mense dikwels maak, soos dat God sy mooiste blom kom pluk het.
As jy die gestel het om saam met ’n ma deur intense pyn en verlies te stap, lees gerus hierdie buitengewone verhaal van verlies en hoop.