Żuławski. Szaman

by Aleksandra Szarłat

Bufon, kabotyn, wizjoner, skandalista, grafoman, czarujący uwodziciel, bon vivant, arbiter elegancji – określenia można by mnożyć.

Jaki był naprawdę Andrzej Żuławski?

Dziennikarka Aleksandra Szarłat przenika za zasłonę mitu, również tego, który jej bohater budował na własny użytek. Żuławski tak jak formułował sądy, tak też żył – według własnych zasad. Nic więc dziwnego, że przypięto mu łatkę skandalisty. Gdy autorka wyjawiała, że zamierza napisać jego biografię, rozmówcy reagowali zdumieniem: "Ależ to niemożliwe, ponieważ on się składał z samych sprzeczności".

Andrzej Żuławski hipnotyzował ludzi. Miał niesłychaną umiejętność ich uwodzenia i odkrywania słabości. Ta wiedza w jego rękach stawała się bronią, którą potrafił bezwzględnie ugodzić. Jednocześnie potrafił być wspaniałomyślny i uroczy.

O dobrych i złych stronach jego charakteru mówią bohaterowie tej książki. Wszyscy zgadzają się co do jednego: był człowiekiem fascynującym. On sam mawiał, że każdy jego film to jedno dodatkowe życie. Ale życie Żuławskiego jest ciekawsze niż wszystkie te filmy razem wzięte.

ebook

First published September 11, 2019

Reviews

[Andrakuf · Rating 3 out of 5]

Jakoś mnie zmęczyła ta biografia. Niby na papierze wszystko ekstra, ciekawa postać, barwne życie, wielki świat, ale jednak lektura tego wprowadza jakiś smutny nastrój. Podziwiam pracę autorki. Po licznych przeczytanych biografiach potrafię ocenić i docenić włożoną pracę, wykonany wysiłek i analizę, dlatego też w żadnym momencie nie mogę tych przymiotów autorce odmówić. Przebija też z zawartości fascynacja opisywanym bohaterem, ale nie jest to fascynacja niezdrowa, która w wielu biografiach sprawie, że autor na temat swojego bohatera kreśli peany, a na krytykę brakuje. Tutaj ocena postaci jest mimo wszystko wyważona, nic nie jest kryształowe, nic nie jest ani czarne ani białe tylko znajduje się pośrodku. Jednak mimo tego wszystkiego ciężko było przebić się przez ten życiorys i związane z nim postacie, zwłaszcza kobiece i to do tego takie, które znamy z pierwszych stron gazet. Patrząc na zdjęciach to za młodu może był przystojny, ale potem to naprawdę musiał dysponować niebywałym intelektem, skoro przyciągał do siebie bardzo młode dziewczyny, które z pewnością nie widziały w nim najpierw atrakcyjnego ciała, tylko pewnikiem skupiały się na przymiotach duszy i intelektu. Cóż pozostaje się cieszyć, że ta lektura już za mną i nie jest tak, że niczego się z niej ciekawego nie dowiedziałem, ale nie było to życie, które polecał bym jako lekturę do niezawodnego zapoznania się, bo jeśli chodzi o artystów to na myśl przychodzi mi co najmniej z 10 takich, które rekomendował bym przed tą konkretną.
Nie rozumiem tylko zabiegu w końcówce, że nagle nie opisujemy wątku z Weroniką Rosati bo "odnotowuję z kronikarskiej powinności" . Może nie było to interesujące dla autorki a może nie było w tym nic interesującego także dla czytelnika, szczególnie po postaci Sophie Marceau, ale pisząc tak duże dzieło i pomijając wątek, który odbił się takim skandalem to moim zdaniem trochę słabe. Wiem mogę sobie poczytać i pooglądać na internecie, ale nie po to czytam biografię od urodzenia do śmierci, żeby pewne wątki mieć odnotowane z "kronikarskiej konieczności".

[Julia · Rating 4 out of 5]

Podróż przez życie człowieka, z którym nikt nie chciałby mieć w życiu nic wspólnego, ale równocześnie niesamowicie intrygującego. Uwielbiam filmową twórczość Żuławskiego i chyba największą przyjemność sprawiło mi czytanie o tym, co się działo u niego na planie, bo to jednak odstawało od normy jeszcze bardziej.

Czyta się bardzo dobrze, a dzięki takiej koherentnej biografii łatwiej się odnaleźć w tym, co Żuławski robił jako literat i scenarzysta (w szczególności, jeśli chodzi o "Mowę ptaków").

[Prince Hubertt · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra biografia, bardzo trudnego człowieka!

[madziar · Rating 3 out of 5]

Bardzo grube tomiszcze biograficzne zawiera szczegółowy opis życia Andrzeja Żuławskiego, którego oglądamy w różnych momentach życia w towarzystwie ważnych osób - rodziców, kolejnych żon, trzech synów. Kulisy kolejnych planów filmowych pokazują człowieka bezkompromisowego, czasami wulgarnego i zbyt bezpośredniego w kontaktach osobistych, który przez całe życie starał się dotrzeć do trzewi tego, czym się zajmował - obojętnie, czy był to doskonale poprowadzony obraz filmowy czy pełne zanurzenie się w związek z kobietą. Wiele osób odchodziło od niego poranionych intensywnością tego, z czym się stykali; niewiele potrafiło sobie poradzić z coraz głębszym wyizolowaniem i postępującym alkoholizmem, podwójną ekspozycją nadwrażliwości na otoczenie i czas. 

[Ewa · Rating 3 out of 5]

Zulawski zasluguje na lepsza biografie