Het lied van de houtzagerij' van Vibeke Olsson is een sociaal-historische roman over kinderarbeid in Zweden. Het vervolg op "De dochter van de houtzager'. Noord-Zweden, 1882. De veertienjarige Britta werkt als ribbenzaagster op de houtzagerij , terwijl haar moeder haar opleidt tot wasvrouw. Werk gaat voor alles, en God waakt over alles, dat is Britta met de paplepel ingegoten. Maar ze merkt dat haar gedachten steeds vaker afdwalen. Waarom kijkt Nilsson haar zo vreemd aan en waarom doet haar maatje Jorma zo anders dan anders? Dan gebeurt er een tragisch ongeval, waardoor Britta's leven nooit meer hetzelfde zal zijn.
De veertienjarige Britta werkt op een houtzagerij. Het hechte Zweedse dorp maakt haar gelukkig. Een vreselijk ongeval verandert haar leven.
Deze vertelling is prachtig. Britta is een filosofische meisje, en zit tussen het servet en het tafelkleed in. De schrijfstijl is onbeschrijfelijk. Ik voelde Britta's emoties in mijn buik, zonder dat het er expliciet stond. Je voelt Britta aan, en wórdt haar. Wat ze vind van de doop, hoe ze verlangt naar eensgezindheid en hoe ze ziet hoe haar ouders ouder worden. Het is een verdrietig verhaal over Zweden uit de 19e eeuw. Wat een meesterwerk!
Door de schrijfstijl werd ik even op het verkeerde been gezet. Na een aantal hoofdstukken wende ik aan de gedachtenwereld van Britta en paste de zinnen naadloos bij haar karakter. Hier en daar roept het bij mij de sfeer op van 'Knielen op een bed violen', maar dan in een Zweeds dorpje. Een intrigerend verhaal.